Thursday, March 12, 2015

కొత్త ఇల్లు


రెండు రెళ్ళు ఆరు ఇల్లు మారింది. కొత్త అడ్రస్ - 

https://www.facebook.com/dsgoutham




Friday, June 24, 2011

పెళ్ళి చేసి చూడు - ఇల్లు మారి చూడు

మా ఇంటి పక్కన మా పక్కిల్లు ఉంది. పక్కా ఇల్లు. గత ఏడు నెలలుగా ఖాళీగా ఉంది. వాస్తు బాగోలేదని ఎవ్వరూ చేరట్లేదట. నలుగురు వాస్తు శాస్త్రఙ్ఞుల సలహా తీసుకుని..ఆ ఇంటి ఓనర్ ఇప్పటికి నాలుగు సార్లు ఇంటి సింహద్వారం మార్పించాడు. న్యూమరాలజీ శాస్త్రఙ్ఞుడి మాట విని..."ooowwwwnerrrr" అని పేరు కూడా మార్చుకుని చూసాడు. లాభం లేదు. ఇంటి బయట కట్టిన 'to-let' బోర్డు మీద 'రవి లవ్స్ త్రిషా', 'no parking', 'parking Rs.2' అని రాసిన జనం ఉన్నారు కాని, ఇల్లు అద్దెకు తీసుకుందామని వచ్చిన వాళ్ళు ఒక్కరూ లేరు.
ఎవరైనా వస్తారేమో అని ఇన్నాళ్ళు ఎదురు చూసి..అలసిపోయి..చిరాకొచ్చి..ఇంటికున్న తలుపులన్నీ తీసేసి, గోడలు కట్టించేసాడు. ఒక సొరంగం తవ్వి, దాని బయట ఒక శంకుస్థాపన రాయి పాతి, దాని మీద 'toooo-llleet' అని రాయించాడు.

ఇవన్నీ గమనిస్తున్న మా అమ్మ, అమ్మమ్మ ఒక రోజు నాతో.."ఇంటి వాస్తు సరిగ్గా లేకపోతే ఎన్ని అనర్థాలు జరుగుతాయో చూస్తున్నావా? అదృష్టవశాత్తు మనముంటున్న ఇల్లు వాస్తు బ్రహ్మాండంగా ఉంది. ప్రళయం వచ్చే దాకా ఇల్లు మారాలన్నా ఆలోచన రానివ్వకు.." అన్నారు.

ఈ మాటలు అన్న కొద్ది రోజులకు టీ. రాజేందర్ కొత్త సినిమా బెంగళూరు లో రిలీజ్ అయ్యింది. ఐదారు ప్రళయాలు కలిసి వచ్చినంత పనయ్యింది. భూకంపాలు, గాలి వానలు. ఊరంతాచెల్లాచెదరైపోయింది. ఆ దెబ్బకు మేమున్న ఇల్లు వాస్తు మారిపోయింది. పొద్దున్నే సూర్యనమస్కారం చేద్దామని మేడ మీదకు వెళ్ళి, తూర్పు వైపు తిరిగి దండం పెడితే...వెనక నుంచి సూర్యుడు టెంకి జెల్ల కొట్టాడు..

వెంటనే ఇల్లు మారాలని గోల మొదలుపెట్టింది మా అమ్మ. బెంగళూరు వచ్చినప్పటి నుంచి ఇదే ఇంట్లో ఉంటున్నాము..ప్రస్తుతం ఇల్లు మారే మార్కెట్ ఎలా ఉందో నాకస్సలు తెలియదు. మా ఇంటి బయట బోర్డు పెట్టాను.."ఇల్లు మారాలి..ఇల్లుంటే నాకు కాల్ చెయ్యండి." అని..

నోటీసు పీరియడ్ నెల రోజులు ఉంది...29 వ రోజు నుంచి ఇల్లు వెతకటం మొదలు పెడదామని..నైరుతి మూలలో కుర్చీ వేసుకుని, ఈశాన్యం వైపు తిరిగి కూర్చుని, ఆగ్నేయంగా ఉన్న నక్షత్రాలను వాయువ్యంగా చూస్తున్నాను.
మా ఇంటి ఓనర్ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది..

"ఏంటి ఇల్లు ఖాళీ చేస్తున్నారా?"

"ఔను సార్..ఇంటి వాస్తు మారిపొయిందట. ఈ ఇల్లు మొత్తం బధ్ధలు కొట్టించేసి..కొత్త ఇల్లు కట్టుకోకపోతే..మీకు బోలెడు కష్టాలు వస్తాయని మా అమ్మ మీతో చెప్పమంది. మీరు సరేనంటే నేను ఇంటి బయట పెట్టిన బోర్డులోనే "ఇల్లు బధ్ధలు కొట్టే వాళ్ళు కావాలి " అని రాస్తాను.." అన్నాను.

ఇన్నేళ్ళుగా నన్ను గౌతం గారూ అని పిలిచిన ఓనర్.."ఒరే...నా ఇల్లు ఖాళీ చేస్తావా. నా గురించి నీకు పూర్తిగా తెలియదురా రేయ్. నేను నీ ఇంటి ఓనర్ ని మాత్రమే కాదు..మా ఆఫీసులో మానేజర్ ని కూడా. ఈ నోటీసు పీరియడ్ లో నీ వాస్తు మార్చకపోతే నా పేరు ఓనరే కాదు." అని తిట్టి ఫోన్ పెట్టేసాడు.

మొదటి వారం అంతా బానే గడిచింది. వాస్తు ప్రకారం మెయిన్ డోర్ బాలేదని...మా పక్కింటాయన తవ్వించిన సొరంగాన్ని వాడుకుని ఇంట్లోపలికి, బయటికి వచ్చి వెళ్ళేవాళ్ళము. రెండో వారం నుంచి మా ఓనర్ తన వానర బుధ్ధి చూపించటం మొదలుపెట్టాడు. లిఫ్ట్ దగ్గర మనుషులను పెట్టాడు. నేను లిఫ్ట్ లో ఉంటే..మధ్యలో ఆపేసేవాళ్ళు. మేడమీదకెళ్ళి..మా కేబుల్ కనెక్షన్ కట్ చేసేసాడు. అదేం విచిత్రమో..కేబుల్ కనెక్షన్ లేకున్నా "భార్యామణి " సీరియల్ మాత్రం వచ్చేది. నేను సగం గడ్డం గీసుకున్న తరువాత నీళ్ళు కట్టేసేవాడు. ఈ విషయం లో నేను వాడికన్నా రెండు వాస్తు పుస్తకాలు ఎక్కువే చదివాను. రాత్రి పడుకునేప్పుడు సగం గడ్డం గీసుకుని..పొద్దున మిగతా సగం గీసుకోవటం మొదలు పెట్టాను.

ఆ పై వారం పైత్యం తారాస్థాయికి చేరుకుంది మా ఓనర్ కి. ఉతికి ఆరేసిన మా బట్టలకు మట్టి పూయటం మొదలు పెట్టాడు. వీడితో ఇలాక్కాదని..మా అమ్మ నా జీన్స్ ప్యాంట్లు ఆరేసింది ఒకసారి. నా జీన్స్ కి మట్టి రాయటానికి ప్రయత్నించిన వాడి చేతికే అంటుకుంది మట్టి. చింతపండు వేసి తోమినా పోలేదు..ఇంకోసారి మా బట్టల జోలికి రాలేదు వాడు..

29 వ రోజు రానే వచ్చింది...కొత్త ఇల్లు వెదకటం మొదలుపెట్టాను. పేపర్ కొని..అందులో అద్దెకున్న ఇళ్ళ అడ్వర్టైజ్మెంట్లు చూసి, ఆ నంబర్లకు ఫోన్ చెయ్యటం మొదలు పెట్టాను. ప్రతీ నంబరూ బ్రోకర్ గాడిదే..అందులో నంబర్ ఉన్న ప్రతీ బ్రోకరూ గాడిదే...అడ్డ గాడిద. బ్రోకర్ ఫీస్ - ఒక నెల అద్దె. చేసేదేమీ లేక "సరే కానీ..నాకు ఇల్లు చూపెట్టాక...నీ దగ్గర ఒక ఉద్యోగం కూడా చూడు.." అన్నాను వాడితో.

నా బండిలో వెళ్దాము అంటే.."వద్దు సార్..నా బండిలో వెళ్దాం" అన్నాడు..నన్ను వాడి బైక్ మీద ఎక్కించుకుని..మా పక్క వీధిలో ఉన్న పెట్రోల్ బంక్ కి తీసుకెళ్ళాడు. ఫుల్ ట్యాంక్ పెట్రోల్ కొట్టించుకుని, రెండు బిందెల్లో పెట్రోల్ నింపుకుని, "డబ్బు ఇచ్చెయ్యండి సార్" అన్నాడు. ఆ బంక్ వాడికి డబ్బిచ్చేసి..ఆ రెండు బిందెలు పట్టుకుని కూర్చున్నాను. ఒక పది మీటర్ల అవతల బండి ఆపి, నా చేతుల్లో ఉన్న బిందెలు ఎవరో ఇద్దరు పిల్లలకిచ్చి "ఇంటికి తీసుకెళ్ళి..మన పెట్రోల్ బావి లో పొయ్యండి" అని పంపేసాడు..

"రండి సార్...మీ ఇంటి పక్కనున్న అపార్ట్మెంట్స్ లోనే ఉన్నాయి ఇళ్ళు" అని తీసుకెళ్ళాడు. అన్నీ కొత్త ఫ్లాట్లు. బ్రోకర్ గాడు "ఓనర్ కి ఫోన్ చేసి పిలుస్తాను సార్" అని నా మొబైల్ తీసుకుని.. బొంబాయి కి, జెర్మనీ కి, త్రిశంకు స్వర్గానికీ ఫోన్లు చేసుకుని..ఎవరెవరితోనో బోలెడంత సేపు మాట్లాడి..తరువాత ఓనర్ కి ఒక మిస్డ్ కాల్ ఇచ్చాడు. "ఇల్లు చూడటానికి ఎవరైనా వస్తే మిస్డ్ కాల్ ఇమ్మంది సార్ ఓనర్ గారి భార్య..రెండు నిముషాల్లో వచ్చేస్తారు.." అన్నాడు. ఈ రెండు నిముషాల్లో వోడఫోన్ వాడు 9 సార్లు కాల్ చేసాడు.."మీ బిల్లు ఎప్పుడు కడతారు సార్..త్రిశంకు స్వర్గానికి కూడా ఫోన్ చేసినట్టున్నారు..మీ తాత సొమ్మనుకున్నారా..have a good day, sir." అని..

ఇంటి నుంచి బయలుదేరినప్పటి నుంచి మరీ మన్మోహన్ సింగ్ లా తయారయ్యాను నేను. ఈ బ్రోకర్ గాడు చేసిన పెట్రోల్, టెలెఫోన్ స్కాం లు చూస్తూ నోరు మెదపకుండా కూర్చున్నాను .

ఈ లోపు ఓనారి (ఓనర్ గారి భార్య) వచ్చింది..చేతులు కట్టుకుని "మేడం" అన్నాను నాకు తెలియకుండానే. నా పక్కనున్న బ్రోకర్ "సార్..ఈవిడ ఓనర్ వైఫ్" అనగానే తేరుకుని.."ఓకే..ఇల్లు చూద్దామా" అన్నాను గంభీరంగా.
"ఉండండి..మా ఆయన వచ్చి..అద్దె, అడ్వాన్సు, అగ్రీమెంటు గురించి చెబుతారు. అవి విన్న తరువాత మీరు మమ్మల్ని చంపెయ్యకుండా.. మీ ఆత్మాభిమానాన్ని చంపుకుని..మా ఇంట్లో చేరాలనుకుంటే...అప్పుడు ఇల్లు చూద్దాం." అంది..

"కోర్ కోర్ శరణు కోర్...కోర్ కోర్ శరణు కోర్" అన్నా కోరస్ వినబడింది వెనక నుండి..ఓనర్, వాడి అసిస్టెంటు వచ్చారు.

"ఇల్లు కావాలా బేటా..."

"ఔను బేటా...సార్"

"నీ ఇంటి పేరు, గోత్రం, నా ఇంటి పేరు, గోత్రం చెప్పు" అనడిగాడు..

"మీ ఇంటి పేరు నాకెలా తెలుస్తుంది సార్?" అన్నాను..

"ధిక్..." అని గట్టిగా అరిచాడు..

ఇలాంటి ప్రశ్నలు పది అదిగాడు నన్ను. ప్రతీ ప్రశ్నకు నాలుగు ఆప్షన్లు ఇచ్చి..ఒక్కొక్క సమాధానం చెప్పటానికి ఐదు అవకాశాలు ఇచ్చాడు. పది లో మూడున్నర ప్రశ్నలకు సరైన సమాధానం ఇచ్చాను. పాస్ మార్కులేసాడు.

"ఇక అద్దె, అవీ మాట్లాడుకుందామా సార్" అనడిగాను..

"అద్దె పది వేలు"..

"అద్భుతం సార్.."

"మెయింటెనన్స్ పదమూడు వేలు"

నేను ఆయన అసిస్టెంటు వైపు తిరిగి.."ఇదిగో..సార్ మీకేదో చెబుతున్నారు" అన్నాను

"నేను చెబుతున్నది నీకే. మెయింటెనన్స్ పదమూడు వేలు."

"అంటే మొత్తం ఇరవైమూడు వేలా? అసలు అంత మెయింటెనన్స్ ఎందుకు సార్? రోజూ పరిచారికలు వచ్చి నాకు గులాబి రేకులతో స్నానాలు చేయిస్తారా ఏంటి? మీరు 'ధిక్ ' అన్నా సరే..నేను అంత మెయింటెనన్స్ కట్టను.." అన్నాను

"అద్దెకు ఉన్న వారి కోసం ఎన్ని సదుపాయాలు ఏర్పాటు చేసామో తెలుసా?" అని..

"కింద జిం ఉంది" అన్నాడు
"అలవాటు లేదు"

"విమానం పార్కింగ్ ఉంది"
"అవసరం లేదు"

"పిల్లలను ఆడించటానికి డేకేర్ సెంటర్ ఉంది.."
"నాకు పెళ్ళే కాలీదు.."
"వెరీ గూడ్. ఇక్కడ మ్యారేజ్ బ్యూరో కూడా ఉంది.."

తిరుపతి గంగమ్మ జాతర లో నేర్చుకున్న బూతులన్నీ తిట్టి, అక్కడి నుంచి బయటికొచ్చేసాను..

మా అన్నయ్య కి ఫోన్ చేద్దామని చూస్తే వొడాఫోన్ వాడు మధ్యలో తగులుకుని.. "ఇందాక చేసిన గ్రహాంతర కాల్స్ కి బిల్లు కట్టేంతవరకు నీ ఫోను పని చెయ్యదు.." అన్నాడు. ఏమి చెయ్యాలో తోచట్లేదు..ఇంతలో ఎవరో పిలిచారు..

"ఈ అపార్ట్మెంట్స్ లో అద్దెకు ఏవో ఇళ్ళు ఉన్నాయన్నారు..మీకు తెలుసాండి?" అనడిగాడు ఒకాయన..
"ఔనండి...ఉన్నాయి. ఓనర్ కి ఫోన్ చేసి పిలవాలి..కాస్త మీ ఫోన్ ఇవ్వండి" అని ఆయన ఫోను తీసుకుని...మా అన్నయ్యకి కాల్ చేసాను..

"నేను బెంగళూరు లో ఉండను రా..నాకు పిచ్చి పట్టేలా ఉంది.." అన్నాను..
"ఆ టీ. రాజేందర్ సినిమా చూడొద్దు రా అని చెప్పాను...వినకపొతే నేనేమి చెయ్యను?"
"అది కాదు రా..ఇల్లు విషయం. అద్దె, మెయింటెనన్స్, అడ్వాన్స్...అంతా నాన్సెన్స్..ఇంతింత డబ్బు నా వల్ల కాదు. నేను ఢిల్లి వచ్చేస్తాను. నాకొక మంచి ఉద్యోగం, మంచి ఇల్లు చూడు.."
"ఓరి పిచ్చోడా..బెంగళూరు పాతాళం లాంటిదైతే...ఢిల్లి అనేది పాతాళానికి బేస్మెంటు లో ఉన్న పార్కింగ్ రా..ఇక్కడికొస్తే రోజూ రాగింగ్ చేస్తారు నిన్ను. సరే కాని, నీ సేవింగ్స్ సంగతేంటి?"
"నా డబుల్ చిన్, నా నడుము చుట్టూ ఉన్న టైర్లు ..జాగ్రత్త గా ఉన్నాయి రా..నా వొంట్లో కొవ్వు ఒక్క అంగుళం కూడా పోకుండా సేవ్ చేసుకుంటున్నాను.."
"నీ కొవ్వు గురించి కాదు రా నేను అడిగేది...నువ్వు డబ్బు దాస్తున్నావా అని అడుగుతున్నాను.."
"డబ్బు దాయటమా...ఎవర్నుంచి?"
"నీ నుంచే రా యూజ్లెస్ ఫెలో. ఒకటో తారీఖు పొద్దున జీతం వస్తే..మధ్యహ్నానికి "మళ్ళీ ఒకటో తారీఖు ఎప్పుడొస్తుందా.." అని ఎదురు చూడకూడదు..జీతం అకౌంటు లో పడగానే ఆఫీసుకు శెలవు పెట్టి మరీ డబ్బు ఊదేస్తే ఎలా రా? ఈ అద్దె ఇల్లు అవీ వొద్దు కాని, సొంత ఇల్లు గురించి ఆలోచించు..వెళ్ళి మాంచి బ్రోకర్ ని ఎవర్నైనా పట్టుకో..వివరాలు కనుక్కో.....సరే..పది నిముషాల్లో మళ్ళీ ఫోన్ చేస్తాను ఉండు..మా ఇంటి ఓనర్ బట్టలు ఇస్త్రీ చెయ్యాలి నేను.." అని ఫోన్ పెట్టేసాడు..

అద్దె ఇల్లు కోసం వచ్చినాయనకి ఫోన్ తిరిగిచ్చేసి..."ఆ లోపల ఉన్నాడు వెళ్ళండి ఓనర్ గాడు.." అని లోపల అడిగే పిచ్చి ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పి పంపాను..

ఇందాక మా అన్నయ్య అన్న మాటల గురించి తీవ్రంగా ఆలోచించాను...ఇంకో బ్రోకర్ గాడి దగ్గరికి వెళ్ళాను..

"ఒక సొంత ఇల్లు కావాలి" అనడిగాను. నీ దగ్గర డబ్బెంతుంది అన్నాడు వాడు. ఇంతుంది అని చెప్పాను. "ఆ డబ్బుకి ఇవొస్తాయి " అని కొన్ని ఫొటోలు చూపించాడు..ఒక సైకిల్ షాపు (tires not included), కొబ్బరి బొండాలు పెట్టుకునే చెక్క బల్ల, "ఆటో స్టాండ్" అని రాసి ఉన్న ఒక బోర్డు.

"బ్యాంక్ కి వెళ్ళి హౌసింగ్ లోన్ తీసుకోండి సార్..మీకు కావలసిన ఇల్లు కొనచ్చు.." అని సలహా ఇచ్చాడు.

బ్యాంక్ కి వెళ్ళి - "ఒక సొంత ఇల్లు కొనటానికి డబ్బు కావాలి " అన్నాను. ఎంత అనడిగాడు బ్యాంక్ వాడు. బోలెడంత అని చెప్పాను. ఒక క్యాలుకులేటర్ తీసి..."ఇరవై ఏళ్ళ పాటు వాయిదాలు కట్టాలి" అన్నాడు..."వాయస్..ఐతే నెలకు ఏ ఆరు వందలో, ఏడు వందలో కట్టాలేమో" అని మనసులో అనుకునేలోపు..."మనసులో ఏది పడితే అది అనుకొకండి సార్.." అన్నాడు..

లెక్కలన్నీ పూర్తిగా వేసి..."ఇరవై ఏళ్ళ పాటు నీ జీతం డబ్బంతా మాకు కట్టి..మీ ఇంట్లోవాళ్ళు ప్రభుత్వం వారి మధ్యహ్న భోజన పథకం లో భోంచేసి జీవనయానం చేయాలి..మీరు అడిగిన లోన్ లో 80% ఇచ్చుకోగలము" అన్నాడు.

వాడిచ్చిన ఆ EMI లెక్కల కాగితాలను నేను మిరపకాయ బజ్జిల బండి వాడికి ఇచ్చుకోగలిగాను.

దీర్ఘంగా ఆలోచించటానికి ఒక మాంచి లొకేషన్ వెదికి పట్టుకున్నాను. కానీ, ఆలోచించటానికి విషయమేమీ లేదు. ఇప్పుడుంటున్న ఇల్లు రేపటికి ఖాళీ చెయ్యాలి. కాబట్టి, పొద్దున చూసిన ఆ హిట్లర్ గాడి బంకర్ తప్ప వెరే గత్యంతరం లెదు. ఆ అపార్ట్మెంట్స్ దగ్గరికి వెళ్ళాను.

అక్కడ అధిష్టానం, ఆయన అసిస్టానం ఉన్నారు.

"మీరు పెట్టిన షరతులకి నేను ఒప్పుకుంటున్నాను సార్..ఇల్లు ఇప్పించండి" అన్నాను..
"షరతులా?? అవెక్కడ చెప్పాను? ఇందాక అద్దె గురించి చెప్పాను అంతే. ఇదిగో అగ్రీమెంటు. ఇందులో ఉన్నాయి కండిషన్స్." అని అగ్రీమెంటు నా చేతికి ఇచ్చాడు..

"ఆరు నెలల లోపు ఇల్లు ఖళీ చేస్తే పెనాల్టీ. సంవత్సరం కన్నా ఎక్కువుంటే అద్దె డబుల్. ఇంట్లో గోడలకి మేకులు కొడితే కొత్త గోడలు కొనిపెట్టాలి. దేవుడి పటాలు గట్రా ఉంటే...అవి పట్టుకుని నిలబడటానికి మనుషులని పెట్టుకోవాలి తప్ప...మేకులు కొట్టరాదు. మాకు తెలిసిన వాళ్ళకు, చుట్టాలకు ఇల్లు చూపించటానికి ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు ఫోన్ చెయ్యకుండా వచ్చేస్తుంటాము. నాకు కొవ్వెక్కువ. నేనొక లుచ్చాని."
"వీటన్నిటికీ నువ్వు ఒప్పుకుంటే సంతకం పెట్టు" అన్నాడు. ఆ చివరి రెండు వాక్యాలు అండర్లైన్ చేసి, సంతకం పెట్టాను.
వాడు కూడా సంతకం చేసాడు - D I N A K A R అని.

"ఓహ్...మీ పేరు దినకరా? ఇది తెలియక అనవసరంగా భయపడ్డాను ఇంత సేపు. ఇప్పుడడగండి...మీ ఇంటి పేరు గోత్రమే కాదు..మీ mail id, పాస్వర్డు తో సహా అన్నీ చెబుతాను..ఏబ్రాసి కుంక.." అని ఛాలెంజ్ చేసి బయటికొచ్చాను.

ఇప్పుడెళ్ళి పాత ఓనర్ గాడి దగ్గరినుంచి నా అడ్వాన్సు వెనక్కి రాబట్టుకొచ్చి, దానికి ఇంకాస్త డబ్బు కలిపి, వీడికి ఇవ్వాలి.

పాత ఓనర్ దగ్గరికి వెళ్ళి "నా అడ్వాన్సు కక్కు" అన్నాను..

"ఇంకేమి అడ్వాన్స్? మన అగ్రీమెంటు ప్రకారం చూస్తే...నువ్వే నాకు ఇవ్వాలి..కావలిస్తే చూసుకో" అని వాడు విషం కక్కాడు..

అగ్రీమెంటు చూసాను. నేను వీడికి డబ్బు ఇవ్వాలి అన్న విషయం ఎక్కడా కనబడలేదు. ఒక బూతద్దం తెచ్చి ఇచ్చాడు. అప్పుడు కనబడింది. ప్రతి రెండు లైన్లకు మధ్యలో పెన్సిల్ తో చిన్న చిన్న అక్షరాల్లో ఏదేదో బరికేసాడు. ఇల్లు వదిలివెళ్ళేటప్పుడు నేను వీడికి ఇవ్వవలసిన డబ్బు వివరాలు అవి. సంతకం పెట్టెటప్పుడు ఈ లైన్ల మధ్యలో రాసిన నా ఆస్తి వివారాలు చూసుకోకుండా సంతకం పెట్టేసాను నేను. అందుకేనేమో.."read between the lines" అన్నారు ఇంగ్లీషు పెద్దలు.

తెలుగు సినిమా వెబ్సైట్ల forums లో హీరోల పేర్లతో..కులాల పేర్లతో తిట్టుకునే తిట్లన్నీ తిట్టాను వాడిని..

ఒక లక్ష రూపాయలు, నా ఆఫీసు ల్యాప్టాప్ తీసుకెళ్ళి కొత్త ఇంటి తిక్క ఓనర్ కి ఇచ్చాను..."ప్రస్తుతానికి ఈ లక్ష తీసుకోండి. మిగత అడ్వాన్సు ఇచ్చేదాకా నా ఆఫీసు ల్యాప్టాప్ మీ దగ్గర ఉంచండి..దీని ఖరీదు లక్షా ఇరవైవేలు. కాని దీని విలువ ఐదు పైసలు కూడా లేదు. ఎయిర్పోర్టు లో కూర్చునప్పుడు స్టైల్ కొట్టటానికి తప్ప ఎందుకూ పనికిరాదు..ఉంచండి..మీకు బాగా ఉపయోగపడుతుంది.." అన్నాను..

సామాను మార్చటానికి packers and movers కి ఫోను చేసి పిలిపించాను...చకచకా సర్దటం మొదలుపెట్టారు..దొరికినవి దొరికినట్టు డబ్బాల్లో వేసి ట్రక్ లోకి ఎక్కించేసారు..కొత్త ఇంట్లో సామాను దించేటప్పుడు చూసాము..ఆ తొందరలో మా పనిమనిషిని కూడా ఒక డబ్బలో వేసేసారు. ట్రక్ నుంచి ఇంటి గుమ్మం దాకా వరుసగా నిలబడి...ఇటుకలు విసిరినట్టు విసురుకుంటున్నారు సామాను. ఇల్లంతా సరిపోయే సామాను...హాల్లో ఒక మూల పడేసి..డబ్బు తీసుకుని వెళ్ళిపోయారు. ఆ సామానులోంచి TV ఎలాగో పైకి లాగి, పవర్ ప్లగ్గు కూడా పెట్టకుండా 'భార్యామణి ' చూడటం మొదలుపెట్టారు మా అమ్మ, అమ్మమ్మ.

సామాను సర్దటం మొదలు పెట్టాక...మెల్లగా ఒక్కొక్క విషయం బయటపడింది...ఇంట్లో గీజర్ లు లేవు..ట్యూబ్ లైట్లకు కనెక్షన్ ఇవ్వలేదు. అల్మరాలకు తలుపులు ఉన్నాయి...తెరిస్తే లోపల ఏమీ లేదు...గోడ! గోడకు తలుపులు బిగించి, వాటి మీద "అల్మరా (హిహిహి)" అని రాసి వదిలేసారు.

కోపంగా ఓనర్ దగ్గరికి వెళ్ళాను...ఇందాక నేను ఇచ్చిన ల్యాప్టాప్ హార్మోనియుం లాగా వాయించుకుంటూ ఆడుకుంటున్నాడు.

"అసలు ఈ ఇంట్లో మనుషులెవరైనా ఉండగలరా? ఇంటికి గోడలు కట్టించి, పెయింట్ కొట్టిస్తే చాలా? లోపల కనీస సదుపాయాలు కూడా లేవు." అని అరిచాను..

హార్మోనియుం మూయకుండా రెంటల్ అగ్రీమెంట్ నా మొహాన కొట్టాడు. చదివాను. అనవసరంగా సంతకం పెట్టాను పొద్దున. ఇప్పుడు ఈ ఇంట్లో ఉండాలేను...ఖాళీ చెయ్యాలేను.

ఇవ్వాళ ఆఫీసు లో కూర్చుని ఒక సరికొత్త రెంటల్ అగ్రీమెంట్ తయారు చేసాను. వెల పది రూపాయలు. ప్రపంచం లో ఏ దేశం లో ఉన్నా సరే...ఇది వాడుకుని దుష్ట ఓనర్ల బారి నుండి మనల్ని మనము కాపాడుకోవచ్చు. సరే, ఇప్పుడే వస్తాను...తిరుపతి లో మా ఇంట్లో అద్దెకున్నవాళ్ళు తోక జాడిస్తున్నారట...ఫోన్ లో వాళ్ళ తోక కట్ చేసి కంట్రోల్ లో పెట్టాలి..

Wednesday, April 6, 2011

హీరో

"జీవితం లో దేనికీ భయపడకు" అని నేర్పిన మా హీరో రమణను తల్చుకుంటూ...ధైర్యంగా నవ్వుతూ..ఏడుస్తూ..


Thursday, September 16, 2010

ఈదలేని గోదావరి

******************

"ఏరా నువ్వు దేవుణ్ణి నమ్ముతావా?"

"పరీక్షల టైం లోనా..మమూలు టైం లోనా?"

"అన్ని సమయాల్లోనూ రా.."

"అంటే..పరీక్షల సమయాల్లో, రిజల్ట్ వచ్చేముందు ..మనసులో ధ్యానించుకుంటాను - 'వచ్చే సెప్టెంబర్ లోనైనా ప్రశ్నాపత్రం లో ప్రశ్నలేవీ లేకుండా చూడు తండ్రీ' అని. మమూలు సమయాల్లో - అంటే..పేకాటాడేప్పుడు, లాటరీ టికెట్లు కొన్నప్పుడు, ఇండియా క్రికెట్ మ్యాచ్ ఆడేప్పుడు..'అవతలి వాడు సర్వనాశనమై పోయి...ఈ ప్రపంచమంతా సుఖ సౌభాగ్యాలతో తలతూగేలా చూడు స్వామీ..' అని లోకకళ్యాణం కోసం కోరుకుంటాను.."

"నీ లాంటి వాడికి ఏ నడి సముద్రం లో మునుగుతున్నప్పుడో తప్ప...దేవుడి విలువ తెలియదు రా.."

******************


ఇది నేను ఇంటర్మీడియట్ చదివేటప్పుడు..నాకూ, మా శీను మావయ్యకు జరిగిన సంభాషణ. మా మావయ్య శాపానికి భయపడి నేను సముద్రం దరిదాపుల్లోకి వెళ్ళలేదు.....ఇప్పటిదాక.

మా అమ్మ, అమ్మమ్మ తిరుమలలో బ్రహ్మోత్సవాలకు వెళ్ళారు. ఇంట్లో వాళ్ళు ఊరెళ్ళ్ళి..ఇల్లంతా మన ఆధీనంలోకి వస్తే ఏ బాధ్యతాయుతమైన పౌరుడైనా ఏం చేస్తాడు? (జవాబు - కొంప కొల్లేరు చేస్తాడు). నేనూ అదే చేసాను. "ఖాళీ ఇల్లు దొరికింది" అని వినగానే నా ఫ్రెండ్స్ - ఆఫీసుల్లో ఉన్న వాళ్ళు, షాపింగ్ చేస్తున్న వాళ్ళు, పెళ్ళి చేసుకుంటున్న వాళ్ళు - అందరూ వాళ్ళ పనులు మధ్యలో వదిలేసి మా ఇంటికి బయలుదేరారు. రవి, నీల్ విజయ్, దినకర్, బాలనాగు రాఘవేంద్ర కుమార్...ఇల్లు చేరుకున్నారు. మా వాళ్ళంతా ఇంట్లోకి రాగానే ఇంటి బయట "men's hostel" అని బోర్డు పెట్టి, తలుపు వేసి..TV లో 'భార్యామణి ' సీరియల్ పెట్టాము. మొహానికి ప్లాస్టిక్ సర్జరీ జరిగిన ఐశ్వర్య...తరువాతి ఎపిసోడ్ లో...మొహం మారిపోయి, లావు తగ్గి, పొడుగు పెరిగి, జడ సైజు పెరిగి కనిపించింది. ఈ అద్భుతాన్ని జీర్ణించుకునేలోపు ఎవరో తలుపు కొట్టారు..

మురళీ మోహన్ గారు..

"హలో బాస్. నిన్న సాయంత్రం మీకోసం వస్తే లేరు. మన అపార్ట్మెంట్స్ లో 'potluck' డిన్నర్ జరిగింది. అక్కడ అందరూ కలిసి 'అండమాన్ ' దీవులకు పిక్నిక్ వెళ్దామని నిర్ణయించాము. మీరు కూడా రావాలి..పడవ లో ప్రయాణం."

నాకు నోట మాట రాలేదు...లేకపొతే ఏంటి??? - మొహానికి ప్లాస్టిక్ సర్జరీ చేస్తే ఐశ్వర్య పొడుగు ఎలా పెరుగుతుంది???

"ఏంటండీ...ఏదైనా ప్రాబ్లమా?"

"సారీ..నేను ఏదో ఆలోచిస్తున్నాను. అలాగే వస్తాను..ఇదిగో నా స్నేహితులను కూడా తీసుకొస్తాను." అని చెప్పి ఆయన్ను పంపేసాను.

భార్యామణి దెబ్బనుంచి తేరుకున్న తరువాత అర్థమయ్యింది...అనవసరంగా మాటిచ్చాను అని. అప్పటికే అండమాన్ ప్రయాణమని గెంతులేస్తున్న మావాళ్ళకి మా శీను మావయ్య స్టోరీ చెప్పాను.

"అసలే పడవలో ప్రయాణం అంటున్నారు..మావయ్య మాటలు నిజమైతే?" అన్నాను.

నీల్ విజయ్ గాడు నా చేతిలో రెమోట్ తీసుకుని.."నీ మొహం..అలా అనవసరంగా భయపడకు" అని ఛానల్ మార్చాడు. 'గోరంత దీపం' సినిమా వస్తోంది. అందులో మొదటి పాట - చరణం మొదలయ్యింది..

"కడలి నడుమ పడవ మునిగితే...కడదాకా ఈదాలి" అన్న లైను వచ్చింది..

పడవ సంగతేమో కానీ, మా గుండెల్లో రైళ్ళు పరిగెట్టాయి. కారణం - మాలో ఎవ్వరికీ ఈత రాదు.


"ఇలా భయపడి ఒక మంచి ట్రిప్పు మిస్ అవ్వకూడదు మనం. బయలుదేరటానికి ఇంకా టైం ఉందిగా..స్విమ్మింగ్ నేర్చుకుందాం..ఏమంటారు?" అని అందరినీ చూసాడు బలనాగు.

ఇందాకటి నుంచి 'తెలుగు-కన్నడ ' నిఘంటువు లో 'potluck dinner' అన్న పదానికి అర్థం వెతుకుతున్న దినకర్ గాడు తల పైకిలెపి..

"ఇందిరా నగర్ లో ఉన్న 'water palace' లో నేర్చుకుందాం రా స్విమ్మింగ్. అక్కడ రిసెప్షనిస్ట్లు.. స్విమ్మింగ్ నేర్చుకోవటానికి వచ్చిన అమ్మాయిల్లా బికినీలు వేసుకుని ఉంటారని ఆస్పత్రి లో ఎవరో చెప్పుకుంటుంటే విన్నాను.." అన్నాడు.

ఈ మాట వినగానే మారు మాట్లాడకుండా water palace కు వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాము. ఎంత త్వరగా చేరుకుంటే అంత త్వరగా రిసెప్షనిస్ట్లని చూడొ.....అదే...ఈత నేర్చుకోవచ్చని.. వెంటనే ఇంటినుంచి బయటకొచ్చి, అటు గా వస్తున్నా ఒక రోడ్ రోలర్ వాడిని లిఫ్ట్ అడిగి..ఆఘమేఘాల మీద కంకర్రాళ్ళు తొక్కుకుంటూ water palace చేరాము. రోడ్ రోలర్ వాడు బ్రేక్ వేయకముందే అందరమూ కిందకు దూకేసాము. అలా దుమ్ము కొట్టుకున్న చొక్కాలు దులుపు కోకుండా...పరిగెట్టుకుంటూ రిసెప్షన్ దగ్గరకు వెళ్ళాము.

అక్కడి దృశ్యం చూసి మా అందరి నోళ్ళు, కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి..దినకర్ విన్నది నిజమే.రిసెప్షనిస్ట్లు బికినీలు వేసుకుని ఉన్నారు....మగ రిసెప్షనిస్ట్లు!! మీసాలు, గడ్డాలు పెంచుకుని, సిగరెట్లు తాగుతూ...బికినీలు వేసుకుని ఉన్నారు.

మనసులోని కన్నీళ్ళు కంట్లోకి రాకుండా, గొంతులోనే మింగేసాము.

"ఏరా ఏం చేద్దాం?" అన్నాడు దినకర్.

"నిన్ను చంపక ముందా...చంపిన తరువాతా?" అడిగాడు బాలనాగు.

"నేనేమి చెయ్యను రా...ఆస్పత్రి లో కొంత మంది డాక్టర్లు మాట్లాడుకుంటుంటే విన్నాను. విన్నది మీకు విన్నవించుకున్నాను " అన్నాడు. ఆ మాటలు అంటూనే...రిసెప్షనిస్ట్లను ఓ రెండు క్షణాలు తీక్షణంగా చూసి - "రేయ్..ఆ ఆస్పత్రిలో మాట్లాడుకున్నది వీళ్ళే.." అని ఆ బికినీ వీరుల వైపు చూపించాడు.

వాళ్ళకు మా మాటలు, మా వాలకం చూసి విషయం అర్థమైనట్టుంది. మీసాలు తిప్పుకుంటూ, గడ్డం గోక్కుంటూ మా దగ్గరకు వచ్చి.."ఎలాగూ ఇంతదాకా వచ్చారు..ఒక్క రోజులో మీ అందరినీ గొప్ప ఈతగాళ్ళను చేస్తాము.." అన్నారు.

రిసెప్షన్ డెస్క్ వెనకాల ఒక పెద్ద పోస్టర్ ఉంది -

"మా దగ్గర ఈత నేర్చుకున్న వళ్ళు" - అన్న హెడింగ్ కింద మిహిర్ సేన్, మైకెల్ ఫెల్ప్స్ ఫొటోలు ఉన్నాయి.
"మా దగ్గర ఈత నేర్చుకోని వాళ్ళు" - అన్న హెడింగ్ కింద టైటానిక్ పడవ, బుధ్ధుడి విగ్రహం ఫొటోలు ఉన్నాయి.

ఆ రెండో లిస్ట్ లో మా ఫొటోలు చూసుకోవటం ఇష్టం లేక, డబ్బు కట్టేసాము. పైగా ఒకే రోజులో ఈత నేర్పించేస్తాము అంటున్నారు..

------

బికినీలు అవీ వేసుకుని ఈత కొట్టలేము కాబట్టీ..మాంచి స్విమ్మింగ్ కాస్ట్యూంస్ కొందామని ఊరి మీద పడ్డాము.

డబుల్ రోడ్డు లో వరుసగా స్పోర్ట్స్ గూడ్స్ షాపులు ఉన్నాయి..మొదటి కొట్టులోకి వెళ్ళాము.

"మేమంతా ఈత నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నామండి..స్విమ్మింగ్ పూల్ లో చొక్కాలూ అవీ విప్పేసి దూకాలటగా. అందుకు ఏమి కావాలో కొందామని వచ్చాము " అన్నాను. ఆ కొట్టు వాడు నా మాటలు అర్థం కానట్టు చూస్తున్నాడు. మేమంతా చకచకా చొక్కాలు, బనియన్లు విప్పేసి.. "ఇలా చొక్కాలు విప్పి..ఈత నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నాము.."

మా అర్ధనగ్న ప్రదర్శన చూసి కొట్టు వాడు లోపలికెళ్ళాడు. చొక్కాలు విప్పేసాం కదా..ఎవరెవరు ఏ డియోడరెంటు కొట్టుకొచ్చామో డిస్కస్ చేస్తున్నాము. దినకర్ గాడు చమట వాసన తో పాటూ..బొద్దింకలూ గట్రా రాకుండా బేగాన్ స్ప్రే కొట్టుకొచ్చాడట. అందుకే మాకు దూరంగా నిలబడి ఉన్నాడు..

రెండు నిముషాల తరువాత కొట్టు వాడు ఒక 'treadmill' తీసుకుని వచ్చాడు. మా చొక్కాలన్నీ తగిలించటానికి తెచ్చాడేమో అనుకుని అందరమూ దాని మీద చొక్కాలు వేసాము. కొట్టు వాడి మొహం లో రంగులు మారాయి. నాకు విషయం అర్థమయ్యింది - "బేగాన్ స్ప్రే కొట్టుకొచ్చింది వాడు.." అని దినకర్ గాడిని చూపించాను.

నేనన్న మాటలు పట్టించుకోకుండా.."ఈ treadmill తెచ్చింది చొక్కాలు తగిలించుకోవటానికీ, వడ్లు ఎండబెట్టుకోవటానికీ కాదు సార్. మీరంతా ఇది కొని, కొద్ది రోజులు వ్యాయామం చేసి, ఆ తరువాత చొక్కాలు విప్పి జనజీవన స్రవంతి లోకి వెళ్ళటం మంచిది. లేకపోతే ఏంటి సార్ ఆ బొజ్జలు? అక్కడ ఈత నేర్చుకోవటానికి అమ్మాయిలు, పిల్లలు వస్తారు..పెళ్ళి కాని అమ్మాయిలు మిమ్మల్ని చూస్తే.."ఇటువంటి వాళ్ళనా మేము పెళ్ళిళ్ళు చేసుకోవలసింది?" అని క్షోభ పడతారు..చిన్న పిల్లలు చూస్తే "పెద్దయ్యాక ఇలా తయారౌతామా?" అని భయపడతారు. కాస్త కూడా మానవత్వం లేకుండా ఇలా ప్రవర్తించటం భావ్యమా మీకు?" అని కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకున్నాడు.

మాకు కనువిప్పు కలిగింది..మా తప్పు తెలిసొచ్చింది. వెంటనే వీడి షాపులో నుంచి బయటకొచ్చి పక్క షాపులోకి వెళ్ళాము.

"మేము చొక్కాలూ అవీ వేసుకుని ఈత నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నాము. దానికి కావలసిన వస్తువులు ఇస్తారా? మా దగ్గర treadmill ఉంది. అందరికీ పెళ్ళిళ్ళు అయ్యాయి. ఇంతింత బొజ్జలు ఉన్న పిల్లాలు కూడా ఉన్నారు. మీ కొట్లో కాక్రోచులు లాంటివి ఉంటే..మావాడిని లోపలికి తీసుకొస్తాము." అని బయట చొక్కా లేకుండా నించుని ఉన్న దినకర్ గాడిని చూపించాను. మా వాళ్ళంతా నా తెలివితేటలకు అబ్బురపడిపోయారు. ఇంత తేటతెల్లంగా చెప్పటం వల్ల కొట్టువాడికి కూడా అర్థమయ్యింది. మా తలలు తడవకుండా, చెవుల్లోకి, కళ్ళలోకి నీళ్ళు పోకుండా ఏవో గుడ్డపేలికలు, కళ్ళద్దాలు ఇచ్చాడు. షాపు వాడికి డబ్బిచ్చేసి, ఆ కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుని, స్లో మోషన్ లో అందరమూ బయటకొచ్చాము.

"ఏరా...నువ్వు కొనవా? నీ తల తడిస్తే?" అనడిగాము దినకర్ గాడిని. వాడు ఒక నవ్వు నవ్వి.."నా ఏర్పాట్లు నేను చేసుకుంటాను..పదండి" అన్నాడు.

రెండు రోజుల తరువాత water palace కు బయలుదేరాము.


స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గరకు చేరగానే చొక్కాలు గట్రా విప్పేసి, స్విమ్మింగ్ కాస్ట్యూంస్ వేసుకున్నాము. మేము తప్ప ఇంకెవ్వరూ లేరు. మా బొజ్జలు చూస్తే ఇక్కడికి వచ్చే జనాల ఆత్మగౌరవం దెబ్బతింటుందని..బొజ్జలు లోపలికి లాక్కుని, ఊపిరి బిగపట్టుకుని నిలబడ్డాము.

10 నిముషాల తరువాత ఒకాయన తలకు కిరీటం, చేతిలో పెద్ద కత్తి పట్టుకుని వచ్చాడు..

"హలో. నేను రాజుని...సుబ్బరాజుని.” అన్నారాయన.

మేమంతా “బహుపరాక్..బహుపరాక్” అని అరిచాము.

“ఆపండయ్యా వెధవ గోల. మీ ట్రైనర్ ని నేను. మీకు ఈత నేర్పటానికి వచ్చాను. ఈ రోజు మొత్తం నేను చెప్పినట్టు వినకపోతే ఈ కత్తి తో పొడిచేస్తాను. ఈ రోజు ముగిసేలోపు మీకు ఈత రాకపొతే ఇదే కత్తి తో మీరు నన్ను పొడిచెయ్యొచ్చు. ఈ ట్రైనింగ్ అయ్యాక అందరికన్నా బాగా ఈదగలిగిన వారికి ఈ డొక్కు కిరీటం బహుమతిగా ఇస్తాను.." అని కిరీటం, కత్తి పక్కన పెట్టారు రాజుగారు.

"ఈ రోజు మీరు తప్ప ఇంకెవ్వరూ రావట్లేదు ఈత నేర్చుకోవటానికి..ఇక ఊపిరి వదిలి మీ బొజ్జలు మామూలుగా పెట్టొచ్చు. ఇంకాస్సేపాగితే ఆక్సిజన్ మాస్కులు తెప్పించాల్సొచ్చేలా ఉంది. మీరూ మీ వెధవ టెక్నిక్కులు.." అని అసలు విషయం చెప్పి మాకు కొత్త ఊపిరి ప్రసాదించారు.

మేము మా బొజ్జలు విచ్చలవిడిగా బయటకు వదిలి నిలబడ్డాము.

“మీ తలలు, కళ్ళు తడవకుండా, చెవుల్లోకి నీళ్ళు పోకుండా ఏర్పాట్లు చేసుకున్నారా?” – రాజుగారడిగారు..

“యస్సార్” అని మేము తెచ్చుకున్నవన్నీ తగిలించుకున్నాము..ఒక్క దినకర్ గాడు తప్ప. రాజుగారు వాడిని చూసి..”మరి నువ్వు?” అనడిగారు. దినకర్ గాడు తన బ్యాగ్ లోంచి ఒక గొడుగు తీసి, అది తెరిచి, తల మీద పెట్టుకుని నిలబడ్డాడు.

రాజుగారు మమ్మల్ని చూసి.."ఎవరీ వ్యక్తి? పొద్దున్నే తాగొచ్చాడా? ముందు ఆ గొడుగు పక్కన పెట్టి రమ్మనండి.." అన్నారు

"మా వాడే సార్.." అని ఆయనకు సర్దిచెప్పి..దినకర్ గాడి గొడుగు పక్కన పడేసాము.


రాజుగారు అందరినీ హైటు ప్రకారం వరుసగా లైన్ లో నిలబెట్టారు.

“సరే..ఇప్పుడు చేతులు మోకాళ్ళ మీద ఉంచండి...ఎడమ చేత్తో వీపు మీద గోక్కోండి......రైట్..ఇప్పుడు లేచి నిలబడండి..."...

ఈత నేర్చుకోవటం చాలా సులభంగా ఉన్నట్టుందే అనుకుంటుండగా.. “ఇందాక మీరు చేసిన పనులకూ, మీ ట్రైనింగ్ కు.. ఏ సంబంధమూ లేదు. చెప్పిన మాట వింటారా లేదా అని ఒక చిన్న టెస్టు అంతే." అన్నారు రాజుగారు. ఈయన్ని కత్తి తో పొడవటానికి సాయంత్రం దాకా ఆగాలా అనిపించింది..

"ఈత రావాలంటే..ముందుగా క్రమశిక్షణ ఉండాలి...." అని మొదలుపెట్టారాయన.

పక్కవాడికి ఏదైనా నేర్పాలీ అంటే చాలు..ఎక్కడలేని ఙ్ఞానబోధ చేస్తారు జనం. సైకిల్ నేర్పించటానికి కూడా "నీ కన్ను, మనసు హ్యాండిల్ మీదనే ఉండాలి. కాళ్ళలో రసస్పందన కలిగి, తాదాత్మ్యం చెంది...పెడల్ తొక్కితే తప్ప..సైకిల్ ముందుకు కదలదు.." అని భయపెడితే ఎలా?

ఇప్పుడు ఈ ఈత నేర్చుకోవటానికి క్రమశిక్షణ, దుర్గాచరణుడి పట్టుదలా..అన్నీ నేర్చుకోవాలంటే ఎలా?

"ఒక 500 రూపాయలు ఎక్కువ కడితే..క్రమశిక్షణ లేకున్నా, ఈత నేర్పించేస్తాను " అని నేను మనసులో నెమ్మదిగా అడిగిన ప్రశ్నకు గట్టిగా సమధానమిచ్చారు. మా లాంటి సన్నకారు ఈతగాళ్ళకు ప్రభుత్వం అందించిన ఈ చేయూతకు మేమంతా హర్షించి చప్పట్లు కొట్టాము.

"సరే..ముందుగా..నాలుగు అడుగుల లోతు నీళ్ళలో దిగాలి. ఆ తరువాత మెల్లిగా ఆరు అడుగులు..నెక్స్ట్, పది అడుగులు. జీవితం లోనే కాదు..నీళ్ళలో కూడా మీకాళ్ళ మీద మీరు నిలబడేలా చేస్తాను. మనిషి చంద్రమండలం మీద ఈత కొడుతున్న రోజులివి.. మనము ఈ చిన్న స్విమ్మింగ్ పూల్ లో ఈ మూల నుంచి ఆ మూలకు ఈత కొట్టలేమా???"

"దీనికి సమాధానం నాకు తెలుసు సార్..నేను చెబుతాను..ప్లీజ్..సిర్..ప్లీజ్" అని చెయ్యి పైకెత్తి రాజుగారి మీదకు వెళ్తున్నాడు దినకర్..

"నీ మొహం..నువ్వు సమాధానం చెప్పటానికి నేను ఏ ప్రశ్నా అడగలేదయ్యా...ఏదో మిమ్మల్ని ఉత్తేజితుల్ని చెయ్యాలని అలా అన్నాను. వాక్యం చివర్లో క్వస్చన్ మార్కు ఉన్నంత మాత్రాన...నాలుగో తరగతి పిల్లాడిలా "నేను చెబుతాను..నేను " అని అలా అరుస్తావేంటి..ఎవడయ్యా వీడు?" అని మా వైపు చూసి అడిగారు. ఈ ప్రశ్న కూడా మమ్మల్ని ఉత్తేజితుల్ని చెయ్యటానికి అడిగారేమో రాజుగారు అని మేమెవ్వరూ సమాధానం ఇవ్వలేదు.

"సరే...తరువాతి స్టెప్.." అని ఆయన వాక్యం ముగించే లోగా మేమంతా స్విమ్మింగ్ పూల్ వైపు నడవటం మొదలు పెత్తాము. ఇంకేముంటుంది తరువాతి స్టెప్..నీళ్ళలోకి దూకి, ఈత కొట్టి, రానున్న కామన్ వెల్త్ గేంస్ లో గోల్డ్ మెడల్ సంపదించటం తప్ప..

"ఆగండాగండి....ఏంటి..స్విమ్మింగ్ పూల్ లోకి దిగేద్దామనే?? దిగే ముందు వెళ్ళి స్నానం చేసి రండి " అని ఆదేశించారు రాజుగారు. మేము ఒకళ్ళ మొహాలు ఒకళ్ళు చూసుకున్నాము. అందరూ కలిసి స్విమ్మింగ్ పూల్ లో పుష్కర స్నానాలు చేద్దామని, రెండు రోజులుగా స్నానం చెయ్యకుండా డియోడరెంట్లు కొట్టుకుని తిరుగుతున్నాము. ఇప్పుడు చూస్తే ఈయన స్నానం చేసొచ్చేదాకా నీళ్ళలోకి దిగనివ్వను అంటున్నాడు..

"ఆ మూల షవర్లు ఉన్నాయి. షాంపూ, సబ్బు రుద్దుకుని శుభ్రంగా స్నానం చేసి రండి.." అని దినకర్ ను చూసి.."ఇదిగో..నువ్వు ఆ గొడుగు ఇక్కడే పెట్టి వెళ్ళు బాబూ.." అన్నాడు.

మేమంతా ఆయన చెప్పిన చోటికి వెళ్ళాము. పేరు కు 'షవర్లు '...అక్కడ ఒక్క షవర్ కూడా పని చేసి చావట్లేదు. ఏడు బక్కెట్లలో నీళ్ళున్నాయి. ఐదుగురికి కలిపి రెండు సబ్బులు, ఒక షాంపూ డబ్బా ఉంది.

"ఎవడు ముందు స్నానం చేసొస్తే...వాడికి ఫీజ్ లోంచి 50 రూపాయలు తగ్గింపు.." అని రాజుగారు గట్టిగా అనౌన్సు చేసారు.

అంతే.. మేమంతా ఒక్క మగ్గుతో రెండు మగ్గులకు సరిపడ నీళ్ళు ముంచుకుని పోసుకోవటం మొదలుపెట్టాము. షాంపూ మొదట నీల్ విజయ్ గాడు వాడుకున్నాడు..తలకు నవరత్న తైలం రాసుకున్నట్టు సగం డబ్బా రాసుకుని..కింద కూర్చుని ధ్యానం చేసుకుంటున్నాడు. ఆ తరువాత బాలనాగు..తలతో పాటు, ఒంటికి కూడ షాంపూ రుద్దుకున్నాడు..ఆ సగం లో సగం అయిపొయింది. నెక్స్ట్ దినకర్ గాడు..మూత తీయకుండా డబ్బా నొక్కి, చేతిలో ఏమీ పడకపోయేటప్పటికి.."షాంపూ అయిపోయింది రోయ్..నెనెళ్ళి సార్ కు చెప్పొస్తాను.." అని రవి గాడికి డబ్బా ఇచ్చి బయటకు పరిగెట్టాదు. రవి గాడు "ఏం చేద్దాం?" అన్నట్టు నా వైపు చూసాడు. "ఆ మిగిలిన షాంపూ నాకిస్తావా...నీ sms రహస్యం ఇక్కడ బ్లాగు లో రాసెయ్యమంటావా?" అని కత్తులతో కాదు..కంటి చూపుతో బెదిరించాను. షాంపూ నా తలమీద రుద్ది, నా బక్కెటు లో నీళ్ళు కింద పోసి, మగ్గు విరగ్గొట్టి..బయటకెళ్ళిపోయాడు. నేను పక్క బక్కెట్లలోని నీళ్ళతో స్నానం చేసి, దిగ్విజయంగా 50 రూపయల కన్సెషన్ పొందాను.

రాజుగారు అరగంట ఎక్కడికో వెళ్ళి వచ్చారు. ఆయన రాగానే మేమంతా మళ్ళీ లైన్లో నిలబడ్డాము.

"టైం ఎంతయ్యింది?" అడిగారు రాజుగారు.

దినకర్ గాడు చెయ్యి లేపాడు. ఏంటన్నట్టు చూసారు ఆయన.

"12.10 కి 10 నిముషాలు ఉంది సార్.." అన్నాడు మా వాడు..

"ఏంటయ్యా..ఈ మనిషి ఏదీ తిన్నంగా చెప్పడా?....సరే..ముందు ఈ ట్యూబ్లు వేసుకుని, నాలుగు అడుగుల లోతులోకి దిగండి.......ఇదిగో..ఒక్కొక్కరుగా దిగండయ్యా..ఇదేమైనా సినిమా థియేటరా...అలా ఒకళ్ళనొకళ్ళు తోసుకోకండి.."

ట్యూబుతో మా బొజ్జలను కవర్ చేసుకుని..నీళ్ళలోకి దిగాము. ఆహా...ఎంత హాయిగా ఉంది..

"సార్.." అని చెయ్యి పైకి లెపాడు దినకర్..

"ఏంటి?"

"ఈ రవి గాడు నా నిక్కర్ లాగేస్తున్నాడు"

"మీతో చచ్చే చావొచ్చిందయ్యా..అసలు మీ వయస్సెంత? మీరు చేసే చేష్టలేంటి?? మీకన్నా చిన్న పిల్లలు నయం....సరే..ఇప్పుడు స్విమ్మింగ్ పూల్ గోడను పట్టుకుని...కాళ్ళు నీళ్ళ అంచు దాక తెచ్చి...కొట్టండి.." అనరిచారు రాజుగారు.

గోడను చేత్తో పట్టుకుని, కాళ్ళు నీటి అంచుదాక లేపి....."ఒలమ్మీ తిక్కరేగిందా" పాటలో NTR పాత్రలో మమ్మల్ని ఊహించుకుని, జయప్రద పాత్రలో నీళ్ళని ఊహించుకుని...స్విమ్మింగ్ పూల్ ని నుజ్జు నుజ్జు చేసి పారేసాము. రెండు నిముషాల పాటు ఒళ్ళు తెలియకుండా అలా డ్యాన్స్ చేస్తూనే ఉన్నాము. ఈ సౌండు లో "ఆపండయ్యా...మిమ్మల్నే..ఆపండి " అన్న రాజుగారి ఆర్తనాదాలు వినబడలేదు. మేము అలసిపోయి సైలెంటయ్యాక...రాజుగారి వైపు చూసాము..కిరీటం తో తలబాదుకుంటూ కనబడ్డారాయన.

"మోటర్ తో నీళ్ళు పంపు చేసినట్టు ఎన్ని నెళ్ళు బయటకొచ్చేసాయో చూడండి..ఎంటయ్యా ఇది? మీ లాంటివాళ్ళు సముద్రం లో ఈత కొడితే..నీళ్ళు పక్కకు పొంగి, దేశాలకు దేశాలు మునిగిపోతాయి. సుతారంగా కాళ్ళు అలా..అలా అనండి చాలు.." అన్నారు రాజుగారు.

మేమంతా ఆయన చెబుతున్న మాటలు శ్రధ్ధగా, అర్థం కాకుండా వింటున్నాము..

"ఇప్పుడు ఆ గోడను వదిలేసి...మెల్లిగా మీ చేతులతో నీళ్ళు ఇలా వెనక్కు అనుకుంతూ...ఆరడుగుల వైపుకి రండి.."

నేను చేతులతో ఎంత ఇలా వెనక్కు అంటున్నా...ముందుకు వెల్లట్లేదు. పక్కకు చూసాను. మా వాళ్ళ పరిస్థితి అదే. ఒక్క నీల్ విజయ్ గాడు మాత్రం ముందుకు వెళ్తున్నాడు. నేను వెంటనే వాడి ట్యూబ్ పట్టుకున్నాను..బాలనాగు నా ట్యూబ్ పట్టుకున్నాడు. రవి గాడు బాలనాగును పట్టుకున్నాడు..దినకర్ రవి గాడిని పట్టుకున్నాడు..తలెత్తి, రాజు గారిని చూస్తూ "సార్...మీరొచ్చి నా ట్యూబ్ పట్టుకోండి. సరదాగా ఆ మూలదాకా వెళ్ళొద్దాం" అన్నాడు దినకర్.

"పెట్రోలు అయిపోయిన బైక్ ను తీసుకెళ్ళినట్టు అలా ముందు వాడి చెయ్యి పట్టుకుని వెళ్తే..మీకు ఎప్పటికీ ఈత రాదు. వదలండయ్యా...ముందు వదలండి చేతులు.." అని మా మీదకు రాళ్ళు విసురుతున్నారు రాజుగారు.

ఇప్పుడు అందరూ ఆరు అడుగుల లెవెల్ లో ఉన్నాము. ట్యూబ్ల సహాయం తో తేలుతూ ఉన్నాము. టైం 2.30 అవుతోంది. రాజుగారికి ఓపిక క్షీణిస్తోంది.

"ఇదిగో..నేను మొదట్లో మీకు ఈత రాకపొతే నన్ను కత్తితో పొడవమన్నానే...అది మనసులో పెట్టుకోకండి. ఏదో జోక్ చేసానంతే. ఇప్పుడు నీళ్ళ మీద పడుకుని..చేతులతో నీళ్ళు వెనక్కి అనండి....అలా..వెరీ గూడ్! ఇదిగో గొడుగబ్బాయ్..నీ నిక్కరు ఎవ్వరూ లాగరు లే..నిక్కరు మీది నుంచి చేతులు తీసి, ఈత కొట్టు..."

అందరూ మెల్లిగా ముందుకు కదులుతున్నాము. ఒకరి పక్కన ఒకళ్ళం "హలా..హలా" అనుకుంటూ ముందుకు సాగిపోతున్నాము. పది అడుగుల లెవెల్ కూడా దాటేసి, స్విమ్మింగ్ పూల్ ఇవతలి గోడదగ్గరకు వచ్చేసాము. ఆ చివరి నుంచి ఈ చివరి వరకు వచ్చేసామని మా అందరిలో ఆనందం...గర్వం...కొవ్వు. ఇక నా సర్టిఫికేట్లలో, విజిటింగ్ కార్డ్లలో.. "గజ ఈతగాడు గౌతం" అని పేరు మార్చేస్తాను.

"అద్భుతం....ఇప్పుడొక పది నిముషాలు బ్రేక్. అందరూ పైకొచెయ్యండి. మీకోసం నిమ్మరసం తెప్పించాను " అన్నారు రాజుగారు.

ముందుగా నీల్ విజయ్ గాడు నీళ్ళ లోంచి బయటకెళ్ళాడు..వాడి వెనకాల ఒకళ్ళ ట్యూబ్లు ఒకళ్ళు పట్టుకుని వరుసగా బయటకొచ్చాము.

సాయంకాలమవుతోంది..


"ఈ నిమ్మరసం తో పాటూ ఫుల్ మీల్స్ పెట్టించుంటే బావుండేది సార్..ఇక్కడ భోజనాలూ అవీ ఉంటాయని....." అని అంటున్న దినకర్ గాడిని మధ్యలోనే mute చేసేసారు రాజుగారు.

"జంతువులకి పుట్టుకతోనే ఈత వస్తుందిట..సో, నిమ్మరసం తాగాక ఏమాత్రం భయపడకుండా...ట్యూబ్లు లేకుండా నీళ్ళలోకి దూకండి చెబుతాను. రబ్బరు బంతిలా బయటకొచ్చేస్తారు.."

ఈ సారి రాజుగారి వాక్యం లో ఏ క్వస్చన్ మార్కు లేకున్నా...మేమంతా ఉత్తేజితులమైపోయాము.

రాజుగారితోపాటూ ఇంకో నలుగురు వచ్చారు స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గరికి. మమ్మల్నందరినీ పది అడుగుల లెవెల్ కు తీసుకెళ్ళారు.

"మేము ఉన్నాము..మీరు ధైర్యంగా దూకండి.." అన్నారు

మొదట నీల్ విజయ్ గాడు దూకాడు..వాడి వెంట వరుసగా అందరూ దూకాము.

ధబేల్..

నీళ్ళలోకి దూకగానే..మొదటి రెండు క్షణాలు ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఏమీ కనిపించట్లేదు..చిన్నప్పుడెప్పుడో సబ్బు నీళ్ళతో బుడగలూదినట్టు..నా నోట్లోంచి బుడగలొస్తున్నాయి..కిందకు వెళ్తున్నాను..నేల తగిలింది. రాజుగారు చెప్పినట్టుగానే పైకి రావటం మొదలు పెట్టాను. అంటే...అంటే...నేను జంతువునేనన్నమాట! పైకి వెళ్ళగానే...నీళ్ళమీద కాలు మీద కాలు వేసుకుని కూర్చోవాలి. నీళ్ళ బయటైకి తల వచ్చింది..

"సార్..మీరు చెప్పినట్టే..రబ్బరు బం...."

తల నీళ్ళ లోపలికి వెళ్ళింది..మళ్ళీ కిందకు వెళ్తున్నాను. కాని ఈసారి ఏదో తేడా ఉంది. ఊపిరాడట్లేదు..నీల్ గాడిని పట్టుకుందామంటే...కళ్ళు కనిపించట్లేదు..చేతుల్లో, కాళ్ళల్లో నీరసం..

అప్పుడు కనిపించారు - దేవుడు, మా శీను మావయ్య.

మాట్లాడదామనుకునే లోపే ఎవరో నా జుట్టు పట్టుకుని పైకి లాగారు. ఆ తరువాత ఐదు నిముషాలు ఏం జరిగిందో తెలియదు. కళ్ళు తెరిచేప్పటికి స్విమ్మింగ్ పూల్ పక్కన పడుకుని ఉన్నాను. నా పక్కన మా వాళ్ళంతా పడుకుని ఉన్నారు. రాజుగారు, ఆయన భటులు నిలబడి మమ్మలని చూస్తూ ఉన్నారు.

దినకర్ గాడు పైకి లేచి "రేయ్...నీళ్ళ లోపల.. నువ్వు, మీ శీను మావయ్యా, దేవుడు.. కనబడ్డారు రా.." అన్నాడు.

మేమెవ్వరమూ మాట్లాడలేదు. సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నాడు..అండమాన్ ట్రిప్పు గుర్తొచ్చింది..గోరంత దీపం పాట గుర్తొచ్చింది..

మెల్లిగా లేచి..రాజుగారి కత్తి ఎక్కడుందో వెతకటం మొదలుపెట్టాము..

******

పరిస్థితులు, దినకర్ నేర్పిన ఈ గుణపాఠం వల్ల..సాటి మనుషులకు సహాయం చెయ్యాలనే ఉద్దేశం తో ..ఈత నేర్చుకోవాలనుకునే ఔత్సాహికుల కోసం నేనొక flowchart తయారు చేసాను. చెలరేగిపోండి.

Thursday, August 20, 2009

మగ పిల్లాడు - పిల్ల మగాడు

అనగనగా ఒక సంవత్సరం...19__. అప్పుడు నా వయస్సు __.

నేను మా అమ్మ కడుపులో ఉండగా ఆడపిల్ల పుట్టాలని కోరుకున్నారట మా ఇంట్ళో అందరూ. నేను పుట్టాక..అబ్బాయి పుట్టాడని తెలిసి.. తమ మనోభావాలను గాయపరచినందుకు నా మీద కేసు వేసారు మా వాళ్ళు. సరే జరిగిందేదో జరిగిపోయిందని...తన ముచ్చట తీర్చుకోవటానికి రెండేళ్ళ పాటు నన్ను ఒక అమ్మాయిలా పెంచిదట మా అమ్మ..నాకు గుండు గీయించిన మరుసటి రోజునుంచే విగ్గు పెట్టి జడలు వేసేదిట..

జీవితమంటే 'రోజంతా పడుకుని సీలింగు ఫ్యాను చూస్తూ ఉండటం' అని అనుకునే ఆ వయస్సులో ఇలా అమ్మాయిలా పెంచబడటం వల్లనో ఏమో..నన్ను ఎవరైనా 'నీ వయస్సెంతా?' అని అడిగితే 'నీ జీతమెంత?' అని అడుగుతాను. అవతలి వాళ్ళు తమ జీతమెంతో చెప్పగానే నా జీతం కూడా చెప్పి చేతులు దులుపుకుంటానే తప్ప..నా వయస్సు మాత్రం చెప్పను....అందుకే మళ్ళీ మొదటి లైనుకు వెళ్దాం..

అనగనగా ఒక సంవత్సరం...19__. అప్పుడు నా వయస్సు __.

అంతవరకు మా ఊరు దాటి ఎప్పుడూ వెళ్ళలేదు నేను. ఆ ఏడాది మా మావయ్య పెళ్ళికని హైదరబాదు తీసుకెళ్ళారు మా ఇంట్లో వాళ్ళు. పెళ్ళి మండపం చేరగానే నా హైటు పిల్లలున్న గుంపులోకి నన్ను తోసేసి వెళ్ళిపోయారు.

అందరూ సిటీ పిల్లలే..అందరూ ప్యాంట్లు వేసుకుని ఉన్నారు..నేను మాత్రమే నిక్కరు వెసుకుని ఉన్నాను..అది కూడా మా అమ్మ తన కాటన్ చీరలతో పాటూ గంజి పెట్టించిన నిక్కరు. అందుకేనేమో నన్ను ఎవ్వరూ పలకరించట్లేదు..నేను మా వీధిలో గోలీల ఆటలో మూడు Grand Slam లు గెలిచానని తెలిస్తేనైనా నాతో మాట్లాడతారేమోనని జేబులోంచి మూడు గోలీలు తీసి గాలిలోకి ఎగరేసాను..ఆ ప్రయత్నం కూడా గాలిలో కలిసిపోయింది.....

ఆ అవమానాన్ని భరించలేకపోయాను..మోకాళ్ళు కనిపించేలా నిక్కరేసుకుని ఉండటమే ఇందుకు కారణమని గ్రహించాను..సైలెంటైపోయాను..

మరుసటి రోజు మా ఊరు తిరిగెళ్ళి...మా స్కూలుకు వెళ్ళేదాక ఏమీ మాట్లాడలేదు నేను..స్కూలు లో భోజనాల సమయంలో గణేష్, సుధాకర్ లతో నాకు హైదరబాదు లో జరిగిన అవమానం గురించి చెప్పాను..

"గాంధీ గారిని సౌత్ ఆఫ్రికా లో ట్రైను నుంచి బయటకు తోసేస్తే ఆయన ఏమి చేసారో తెలుసా?" అన్నాను..

"తెలియదు..కానీ నన్ను ఎవరైన అలా తోసేస్తే..ఆ ట్రైను టైర్లన్నిటికీ గాలి తీసేసేంతవరకు ఆ స్టేషన్ నుండి కదలను." అన్నాడు సుధాకర్ గాడు..

"ఏడ్చావు...ఆ అవమానం జరిగాక ఆయన మన దేశానికి తిరిగొచ్చి స్వాతంత్ర్యం తీసుకొచ్చారు. నిన్న నాకు జరిగిన అవమానం కూడా అలాంటిదే..అందుకనే నేను కూడా ఒక మగాడిగా నా స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాడదలచుకున్నాను..ఇక నుంచి మనము మగ పిల్లలం కాదు..పిల్ల మగాళ్ళం...(టైటిల్ జస్టిఫికేషన్)

వెంటనే ఒక అజెండా తయారు చేసుకున్నాము..

- ఇక పై ప్యాంట్లు మాత్రమే వేసుకోవాలి
- జేబులో ఎప్పుడూ డబ్బులుండాలి

అనుకున్న వెంటనే ఇవి అమలు పర్చాలని...మా నాన్న పని చేసే స్కూలుకు వెళ్ళాను నేను, నా స్నేహితులిద్దరినీ తోడు తీసుకుని..మేము వెళ్ళే సమయానికి మా నాన్న లెక్కల పాఠం చెబుతున్నాడు. నేను నేరుగా క్లాసులోకి వెళ్ళి "నాన్నా..నేను ప్యాంటు కుట్టించుకోవాలి..నాకు డబ్బివ్వు " అనరిచాను..నా ధైర్యం చూసి ముందు బెంచీ లోని అమ్మాయిలు ముక్కు మీద వేలేసుకున్నారు (ఆశ్చర్యమేసి కాదు..ముక్కు మీద దురదగా ఉంటే గోక్కోవటానికి)..మా నాన్న నా మాటలేవీ పట్టించుకోకుండా ఒకమ్మాయిని లేపి "(a+b) ని (a-b) తో గుణిస్తే ఏమొస్తుంది?" అనడిగాడు..ఆ అమ్మాయి "సల్ఫ్యూరిక్ యాసిడ్" అంది..మా నాన్నకు విపరీతమైన కోపమొచ్చింది..వెంటనే నన్ను, గణేష్ గాడిని, సుధాకర్ గాడిని గోడ కుర్చీ వేయమన్నాడు..

ముగ్గురూ పక్కపక్కన గోడకుర్చీ వేయగానే మా కాళ్ళ మీద ఒక గుడ్డ కప్పి 'గోడ సోఫా' చేసాడు మా నాన్న..క్లాసులోని అమ్మయిలంతా గ్రూప్ సాంగ్ పాడినట్టు నవ్వారు..మా వాళ్ళు నా వైపు చిరాకు గా చూసారు..మా స్కూలు లో మేము తీసే గుంజిళ్ళు, తినే తన్నులు చాలవన్నట్టు వీళ్ళ స్కూలుకొచ్చి గోడ కుర్చీ వెయ్యాలా?? ఒక గుంటూరు వాస్తవ్యుడు గోంగూర కోసం బెంగళూరొచ్చినట్టుంది ఇది..

ఈ సంఘటన తరువాత ' మా నాన్న '..' మా బాబు ' గా మారిపోయాడు...అప్పటి నుండి మా ఇద్దరి మధ్యా పచ్చ గడ్డి వేస్తే Nuclear Fusion జరిగేది. అందుకే ఇక మాటలతో ఈ సమస్య తెగదని..ఒక ఉత్తరం రాద్దామని నిర్ణయించుకున్నాను..మాంచి వింటేజ్ ఫీల్ ఉంటుందని పోస్ట్ ఆఫీసుకెళ్ళి తాళపత్రాలు కొని రాసాను..మొన్నీమధ్య జరిగిన పురావస్తు శాఖ త్రవ్వకాల్లో ఆ తాళపత్రాలు బయటపడ్డాయి..నేను రాసిన ఉత్తరం ఇదిగో -



మరుసటి రోజు ఆదివారం. హృదయం లేని మా బాబు 'ఆదిత్య హృదయం' చదువుతున్నాడు పొద్దున్నే.. టీవీ లో 'మహాభారత్ ' వస్తోంది..సరిగ్గా రాహుకాలం మొదలవ్వగానే నా తాళపత్రోత్తరం తెచ్చిచ్చాడు ఒక వేగు గుర్రం మీద..ఆ ఉత్తరం చదవగానే "జానకీ!!!" అని గట్టిగా అరిచాడు మా బాబు. 'జానకి!!!' అనే పేరుతో మా ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేకపోవటం వల్ల ఎవ్వరూ పలకలేదు..ఈ సారి మా అమ్మను పిలిచాడు..మా అమ్మ టీవీ ముందు నుంచి లేచి పరుగు పరుగున వచ్చింది..ఉత్తరం చూపించాడు..మా అమ్మ "కింతూ..పరంతూ" అని ఏదో చెబుతున్నా వినిపించుకోకుండా తాండవం మొదలెట్టాదు మా బాబు....అసలు విషయమేంటంటే - చిన్నప్పుడు ఆయన్ని అందరూ 'బాబు ' అని పిలిచేవారట..నేను ఉత్తరం లో 'అమ్మ, బాబు లకు' అని రాసాను కదా.."నన్నే పేరు పెట్టి పిలుస్తాడా పిల్ల కుంక" అని అరుస్తున్నాడు..ఇప్పుడు నేను దొరికానంటే డ్యాన్సు ఆపి ఫైటింగ్ మొదలెడతాడని..రహస్య మార్గం ద్వారా వంటింట్లోకి పారిపోయాను నేను..

అక్కడ మా అమ్మమ్మ రోట్లో అల్లం పచ్చడి రుబ్బుతోంది..నేనెళ్ళి క్వీన్ విక్టోరియా పక్కన కూర్చుని.."సుధాకర్ వాళ్ళ నాన్న వాడి పుట్టిన రోజుకు ప్యాంటు కుట్టించాడు తెలుసా? నేను ఎన్నాళ్ళిలా ఉత్తరాలు రాసి రోలు పక్కన కూర్చోవాలి?" అని కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకున్నాను..

"ఇంత చిన్న విషయానికి ఎందుకురా ఏడుస్తావు? ఈ సారి మళ్ళీ సుధాకర్ పుట్టిన రోజుకు వాడికి కూడా నిక్కరు కుట్టించమని చెబుదాములే వాళ్ళ నాన్నతో...ఏదీ..ఆ అను" అని రోట్లోంచి ఒక వేలుతో అల్లం పచ్చడి తీసి నా నాలుకకు రాసింది........ఆహా...అమోఘంగా ఉంది..ఆ రుచి నాలుక నుంచి నేరుగా నా బుర్రలోకి ప్రవేశించి నా కోపాన్నంతా ముక్కలు ముక్కలు చేసేసింది..నాకు తెలియకుండా నవ్వు ఎక్స్ప్రెషన్ నా మొహం మీద అలా వచ్చేసింది...

మా అమ్మమ్మ అల్లం పచ్చడి చేసినప్పుడల్లా తన పుట్టింటి నుంచి తెచ్చుకున్న అమృతం సీసలోంచి రెండు చుక్కలు వేస్తుంది..ఆ పచ్చడి నాలుకకు తగలగానే రెండు రోజులు అలా గాలిలో నిక్కరేసుకుని తేలిపోవాల్సిందే....మా పూర్వీకుడొకాయన అమృత మథనం టైం లో అక్కడే ఉన్నాడుట..పెట్రోలు కోసమని ఒక లీటర్ వాటర్ బాటిల్ పట్టుకుని బయలుదేరిన మా పూర్వీకుడు ఆ ముచ్చటంతా చూద్దామని అక్కడే ఆగిపోయాడట..అమృతం వచ్చాక ఎవరో లేడీ ...దేవతలను, రాక్షసులను కూర్చోబెట్టి "నీక్కావలసింది...నా దగ్గర ఉంది" అని పాడుతూ అమృతం పంచిపెట్టిందట..(ఇదే పాటను మన తెలుగు సినిమావాళ్ళు రైట్స్ తీసుకోకుండా వాడుకున్నారు)...ఒక దేవుడి దగ్గర బ్లాకు లో ఒక లీటర్ అమృతం కొన్నాడు మా పూర్వీకుడు..అది అలా తర తరాలుగ వస్తోంది మా ఇంట్లో........ఇంతకీ ఏమి చెబుతున్నాను?? ఆ...అల్లం పచ్చడి...అది నాలుకకు తగలగానే నేను అన్నీ మరచి పోయాను...

ఓ రెండు రోజులు ఏమీ చేయలేదు..అంటే మూడో రోజు ఏదో చెసానని కాదు..మూడో రోజూ బేవార్సే...నాలుగో రోజు - నేను వరండాలో కూర్చుని వీధిలో వచ్చీ పోయే వాళ్ళ ప్యాంట్లు చూస్తూ ఉన్నాను..మా అన్నయ్య ఇంట్లోంచి హడావిడిగా వచ్చి తన జేబులోని బాల్ పెన్ తీసి మా కాంపౌండు బయట పారేసాడు..ఐదు నిముషాల తరువాత మా అమ్మ వచ్చి కాఫీ ఇచ్చింది మా అన్నయ్య కి..మా వాడు ఎడమ చేత్తో కాఫీ అందుకుని, కుడి చేయి చాచి - "అమ్మా..నా బాల్ పెన్ ఎక్కడో పారేసుకున్నానమ్మా...శ్రధ్ధగా చదువుకుందామంటే పెన్ను లేదు " అన్నాడు....చలన చిత్ర పరిశ్రమ ఎంత మంచి నటుణ్ణి మిస్ అవుతోందో నాకు చూపిస్తూ...

మా అమ్మ వెంటనే వాడి చేతికి ఒక పెద్ద నోటిచ్చి "ఇంక్ పెన్ కొనుక్కోరా..మిగిలిన డబ్బు దాచుకో" అని లోపలికెళ్ళింది..ఈ సన్నివేశాన్నంతా ప్రేక్షకుడి లాగా చూస్తున్న నా వైపు మా అన్నయ్య చూసి "ఉహుహహహహ" అని కళ్ళతో నవ్వి కాఫీ తాగటం మొదలెట్టాడు..

నా తక్షణ కర్తవ్యమేంటో నాకు గోచరించింది..వెంటనే నా వార్డ్ రోబ్ (మా అమ్మమ్మ పెట్టె) లోంచి నా నిక్కరు ఒకటి తీసి...బ్లేడుతో ఎడా పెడా కోసేసాను..ఆ చిరిగిన నిక్కరు తీసుకుని మా అమ్మ దగ్గరకు వెళ్ళాను..ఒక గ్లాసు తో పాలిచ్చింది..

"పాలు తాగటానికి నేనింకా చిన్న పిల్లడిని అనుకుంటున్నావా? నాకు కాఫీ కావాలి " అని అరిచాను..అప్పుడే గదిలోకొచ్చిన మా అన్నయ్య తన గ్లాసు లో మిగిలిన కాఫీ నా నోట్లో పోసాడు..కాకరకాయ, కుంకుడు కాయ, శీకాయ కలిపి నాలుక మీద పడ్డట్టయ్యింది..కళ్ళు చేదుగా మూసాను..

"మొదటి కాఫీ అలానే ఉంటుంది రా" అన్నాడు మా అన్నయ్య...మొదటి కాఫీ ఇలా ఇంత చేదుగా ఉంటుందని తెలిస్తే..మొదలెట్టటమే రెండో కాఫీ తో మొదలెట్టేవాడిని......ఇవన్నీ తరువాత...వచ్చిన పని ముఖ్యం - "అమ్మా...నా నిక్కరు చిరిగిపోయిందమ్మా...శ్రధ్ధగా చదువుకుందామంటే......." నా డైలాగు పూర్తవ్వకుండానే మా అమ్మ మా అన్నయ్య చేతికి నా నిక్కరు, ఐదు రూపాయలిచ్చి ఇచ్చి - "ఇది కుట్టించుకురా" అని పంపింది...మా వాడు ఆ ఐదు రూపయలలో నాలుగున్నర పెట్టి సినిమా చూసొచ్చి, మిగిలిన అర్ధ రూపాయితో ఒక సైకిల్ షాపు వాడి దగ్గర నా నిక్కరుకు ప్యాచ్ లు వేయించుకొచ్చాడు ..

అలా తెల్ల నిక్కరుకు నల్ల సైకిల్ ట్యూబుల అలంకరణలతో నేను కాలం సాగదీస్తున్నప్పుడు ఒక రోజు -

మా పక్క కాంపౌండులో ఉన్న నీలిమ జామెట్రీ బాక్సు కావాలని నా దగ్గరకు వచ్చింది..' శృతిలయలు ' సినిమాలో సుమలత గొంతు అంత అందంగా ఉంటుంది నీలిమ.

ఒక అద్భుతమైన ఆలోచన వచ్చింది..

వెంటనే ఇంటికి పరిగెట్టాను..అక్కడ సైకిల్ తుడుచుకుంటూ కనబడ్డాడు మా అన్నయ్య..

"రేయ్...నాకు డబ్బు కావాలి " అన్నాను..

మా అన్నయ్య పైకి లేచి "సేం పించ్" అని గట్టిగా గిచ్చాడు..

"అబ్బా..అలా గిచ్చావేంట్రా."

"లేకపోత ఏంట్రా...డబ్బు ఎవరికి వద్దు చెప్పు..ఇంతకీ నీకు డబ్బు ఎంత కావాలి? ఎందుకు కావాలి?" అనడిగాడు..

"నాకు 10 రూపాయలు కావాలి రా..నేను నీలిమ ను బాల్య వివాహం చేసుకుందామనుకుంటున్నాను..మనము 10 రూపాయలు కన్యాశుల్కం ఇచ్చి వరకట్నం గా 200 రూపాయలు అడుగుదాము..అందులో సగం నాకు...ఆ మిగతా 160 రూపాయలతో నీవు మాంచి ఇల్లు కట్టుకో" అన్నాను మా అన్నయ్య భుజం తడుతూ..

"10 రూపాయల్దేముంది రా...కుక్కను తంతే రాల్తాయి..నువ్వు ముందెళ్ళి అమ్మ, నాన్న ఆశీర్వాదం తీసుకో..ఆ తరువాత కుక్కల కోసం ఇద్దరూ రోడ్డు మీదకు వెడదాం.." అన్నాడు..

నేను ఇంట్లోకి వెళ్ళాను...హాలు లో మా బాబు, అమ్మ, అమ్మమ్మ ఉన్నారు…"నేను నీలిమను బాల్య వివాహం చేసుకోవాలనుకుంటున్నను " అని నా నిర్ణయాన్ని చెప్పాను..

కెమేరా మా అమ్మమ్మ వైపు తిరిగింది...తరువాత మా మ్మ వైపు...తరువాత మా బాబు వైపు.....ఆ తరువాత లాంగ్ షాట్..

ఇక్కడ నాకు తెలియని విషయమేంటంటే...ఆ ముందు రోజు మా బాబు లెక్కల క్లాసు అవ్వగానే వాళ్ళ హెడ్మాష్టరు మా బాబుకు చిన్న క్లాసు తీసుకున్నాడట....కోపంతో ఫస్టు క్లాసు మూడ్ లో ఉన్నాడు మా బాబు..నా బాల్యవివాహపు వార్త వినగానే ఏమీ మాట్లాడకుండా పైకి లేచి..తలుపుకు తగిలించిన తన ప్యాంటు జేబులోంచి ఒక ఫొటో తీసాడు..అది వాళ్ళ హెడ్మాష్టరు ఫొటో..దాన్ని నా వీపుకు అతికించాడు..ఆ తరువాత "బాల్య వివాహం కావాలి రా నీకు??" అని నా బాల్య వీపును చితగ్గొట్టాడు..

ఏడుస్తూ ఇంట్లోంచి బయటకొస్తున్న నన్ను చూసి మా అన్నయ్య మనసు కరిగింది..నా భుజం మీద చెయ్యి వేసి...నాకు జ్ఞాన బోధ చెయ్యటానికి మా పెరట్లోకి తీసుకెళ్ళాడు..అక్కడ బోధి వృక్షాలేవీ లేకపోవటం తో ఇద్దరూ మా గులాబి మొక్క కొమ్మలెక్కి కూర్చున్నాము..

"ఇప్పుడు చెప్పరా..నీ సమస్యేంటసలు?" అడిగాడు

"ఏమని చెప్పుకోను రా...'ఇంట్లో అందరికన్నా చిన్నవాడు..కొరింది ఇస్తారు ' అని నా గురించి పబ్లిక్ టాక్..కాని నేను పడే కష్టం ఆ పబ్లిక్ టాక్ కు తెలియదు..ఇంతవయసొచ్చినా నన్నింకా మరీ చిన్న పిల్లాడిలా చూస్తున్నారు..హైదరాబాదు లో నా వయసు పిల్లలంతా పెద్దవాళ్ళైపొయారు...ప్యాంట్లు, డబ్బు...ఏది కావాలంటే అది ఉంది వాళ్ళ దగ్గర..మన బాబేమో డబ్బూ ఇవ్వడూ..ప్యాంట్లూ కుట్టించడు నాకు..ఈ నిక్కరు చూడరా..నీకు నా మీద జాలి కలగట్లేదా?? నీ ప్యాంటు మీద ఒట్టేసి చెప్పు..." అని దీనంగా అడిగాను..

వెంటనే మా అన్నయ్య నా నిక్కరు జేబు చించి...దానిని జేబు రుమాలు లా వాడి నా కన్నీళ్ళు తుడిచాడు...నా చొక్క జేబులో ఉన్న ఉసిరికాయలు తీసి నా నోట్లొ ఒకటి వేసి...తన నోట్లొ ఒకటేసుకున్నాడు..

"థ్యాంక్స్ రా" అన్నాను..

"చూసావా..నీ జేబులోంచి ఉసిరికాయ తీసి నీకిస్తే థ్యాంక్స్ చెప్పావు..నిన్ను వెధవను చేస్తున్నా గుర్తించలేని వెధవ్వి నువ్వు..అందుకే నిన్ను చిన్న పిల్లడిలా చూసేది..సరే..నువ్వు కూడా నాన్నని ' బాబు ' అనే స్టేజ్ కు చేరుకున్నావు కాబట్టీ..నీకు కొన్ని జీవిత రహస్యాలు చెబుతాను. నిన్ను ఇంట్లో వాళ్ళు పెద్దవాడిగా గుర్తించాలంటే నువ్వు నిక్కర్లు కోసుకోవటం...బాల్య వివాహం చేసుకోవటం లాంటి విపరీత చర్యలు చేయనవసరం లేదు రా..నీ డబ్బు నువ్వు సంపాదించుకో" అన్నాడు..

"అంటే బాల కార్మికుడిని అవ్వమంటావా?"

"మూర్ఖా..సంపాదించుకోమంటే - అమ్మ పర్సులోంచి, నాన్న జేబులోంచి సంపాదించుకోమని.."

నా తల వెనకాల జ్ఞాన జ్యోతి వెలిగింది (సాయంత్రమయ్యిందని మా అమ్మ పెరట్లో లైటు వేసింది)..

"ఐతే వెంటనే వెళ్ళి మన బాబు జేబు బూజు దులిపొచ్చేస్తా" అని కొమ్మ దిగాను..

"ఆ తొందరే వద్దనేది..దొంగతనం చెయ్యటమనేది ఈత కొట్టటం లాంటిది" అన్నాడు..

"అంటే ఒక్క సారి నేర్చుకుంటే ఇక ఎప్పటికీ మరచిపోము అనా"

"కాదు...సరిగ్గా నేర్చుకోకుండా దూకితే మునిగి పోతావని"..అని ఒక గొప్ప దొంగ సూత్రం నేర్పాడు నాకు..

మళ్ళీ మా అన్నయ్యే మాట్లాడుతూ - "నువ్వు fresher దొంగవి...కాని నాకు చాలా వర్క్ ఎక్స్పీరియన్స్ ఉంది. ఇప్పుడు టీం లీడ్ ను నేను. కాబట్టీ..నువ్వు నాకు చంచాగిరి చేసావనుకో..నువ్వు పని సరిగ్గా వెలగబెట్టకపోయినా...నీకు ప్రమోషన్ వస్తుంది.." అన్నాడు..

ఆ వయసులో మా అన్నయ్య అన్న మాటలు నాకు అర్థమవ్వలేదు కాని, ఉద్యోగం చెయ్యటం మొదలెట్టాక బాగా అర్థమయ్యాయి...

ఆ తరువాత నా చేతికి ఒక పుస్తకమిచ్చాడు మా అన్నయ్య "ఇదిగో.. 'Rapidex దొంగల కోర్స్ '..దగ్గరుంచుకో..ఒక్క విషయం గుర్తుంచుకో..డబ్బు కొట్టేయాలనుకుంటే నెలలోని మొదటి ఐదు రోజుల్లోనే కొట్టెయ్యి..నెలాఖరు లో ఐతే జేబు లో ఉన్న అర్ధ రూపాయి కూడా అరక్షణానికొకసారి తడిమి చూసుకుంటాడు మన బాబు..ఈ మధ్య ఫింగర్ ప్రింటు గుర్తించే పౌడరు కూడ జేబులో చల్లుకుని తిరుగుతున్నాడు..ఎవరయినా చేతులు పెడితే పట్టుకోవాలని...జాగ్రత్త గా ఉండు. అన్నట్టు అసలు మాట - మొదటి సారే మన ఇంట్లో ప్రయత్నించకు..నీ స్నేహితులతో చేతులు కలిపి వాళ్ళ బాబులను దోచెయ్యి..బాగా అలవాటయ్యాక ఇంట్లో ప్రయత్నించు.." అని నన్ను ఆశీర్వదించి...గాలి లోంచి వీభూది పుట్టించి నా నోట్లో వేసాడు..ఆ తరువాత గొంతు లోంచి ఏదో తీస్తున్నట్టు చాల ఓవరాక్షన్ చేసి..నోట్లోంచి ఉసిరికాయ తీసిచ్చాడు...

నేను వెంటనే సుధాకర్ గాడి దగ్గరకెళ్ళి ..వాళ్ళ నాన్న జేబులో డబ్బు కొట్టేస్తే వెంటనే పెద్దవాళ్ళైపోవచ్చని చెప్పాను వాడితో..వాడు పంచాంగం చూసి మంచి ముహూర్తం నిర్ణయించాడు.ముహుర్తూం నాడు నెను సుధాకర్ ఇంటికి వెళ్ళాను..

"మనమయితే సరిగ్గా చేయగలుగుతామో లేదో నని ఒక consultant ని పిలిపించాను రా..ఇహనో ఇప్పుడో వచ్చేస్తాడు."

"కన్సల్టెంటా? ఎవర్రా?" అడిగాను..

"ఒక తమిళబ్బాయి..పుట్టి పెరిగిందంతా ఇక్కడేలే..దినకరన్ అని.."

"ఎన్నింటికొస్తాడేంటి?"

"వచ్చేస్తాడు రా..సాక్సులు ఇస్త్రీ చేయించుకొస్తానని వెళ్ళాడు.."

పది నిముషాల తరువాత చెప్పులేసుకొచ్చాడు దినకరన్..

ముగ్గురం కలిసి సుధాకర్ వాళ్ళ నాన్న గది వైపు వెళ్ళాము..ఆయన నిద్రపోతున్నారు..

నేనూ, సుధాకర్ తలుపు దగ్గరే నుంచున్నాము..దినకరన్ మెల్లిగా నడుస్తున్నాడు..ఎందుకో ఒక్క క్షణం ఆగాడు..ఆగినోడు ఊరికే ఉండక సుధాకర్ వాళ్ళ నాన్న భుజం తడుతూ "సార్...సార్ మిమ్మల్నే" అన్నాడు మెల్లిగా..అది చూసిన సుధాకర్ శబ్దం రాకుండా గట్టిగా అరిచాడు..అది విన్న దినకరన్ అరవకుండా శబ్దం చేసాడు..మెమిద్దరం గదిలోకెళ్ళి దినకరన్ ను బయటకు లాక్కొచ్చాము..

"మా నాన్నను నిద్ర లేపుతావే? నీకేమైనా పిచ్చా?" అడిగాడు సుధాకర్..

"అది కాదు..డబ్బు ఏ చొక్కా జేబులో పెట్టాడో అడుగుదామని...అంతే..అడిగాక మళ్ళీ పడుకోమని చెబుతా" అన్నాడు కన్సల్టెంట్..

నేను రంగం లోకి దిగాను.."చూడు దినకరన్..ఇప్పుడు నువ్వు చేయబోయేది పులి తోక లాగటం లాంటిది...." అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుండగా సుధాకర్ గాడు "రేయ్...నువ్వు అలాంటివన్నీ అనకు..ఇప్పుడు వీడెళ్ళి మా నాన్న లుంగీ లాగినా లాగుతాడు.....చూడు దినకరన్..ఇప్పుడు నువ్వు చేయబోయేది చాల అపాయం తో కూడిన పని..కాబట్టీ ఏ పొరబాటు చెయ్యకు.." అని చెప్పి పంపాడు..

ఈ సారి లోపలేమి జరుగుతోందో చూసే ధైర్యం లేక చార్లెస్ శోభరాజ్ మీద భారమేసి నేను, సుధాకర్ బయటే ఉన్నాను..కాస్సెపయ్యాక మెల్లిగా తలుపు తెరిచి తల బయటపెట్టాడు దినకరన్..

"జేబులో ఉన్నడబ్బంతా తీసాను...ఓకేనా?" అడిగాడు దినకరన్..

సుధాకర్ గాడు ఖంగారు గా "వొద్దొద్దు..మళ్ళీ మా నాన్నకు అనుమానమొచ్చేస్తుంది..అందులో సగం తిరిగి లోపల పెట్టెయ్యి" అన్నాడు..

ఇంకొక కాస్సేపు తరువాత బయటకొచ్చాడు దినకరన్...నుదుటి మీద పట్టిన చమట చూపుడు వేలుతో తీసి గాల్లోకి విసిరాడు..

"డబ్బేది?" అడిగాము నేను, సుధాకర్ ఆత్రంగా..

తన జేబులోంచి సగం చిరిగిన యాభై రూపాయల నోటు తీసాడు దినకరన్..

"ఇదేంటి?" అని అడగలేదు నేను, సుధాకర్..

"జేబులో ఒక్క యాభై రూపాయల నోటు మాత్రమే ఉంది" అని జవాబివ్వ లేదు దినకరన్..

ఎందుకంటే మేము మాట్లాడేలోపే "ఎవర్రా అది?" అని లోపలి నుంచి సుధాకర్ వాళ్ళ నన్న గొంతు వినబడింది..

"ఎవర్రా నా లుంగీ లాగింది?" అని అరిచాడు ఆయన..

నేను, సుధాకర్ గాడు ఒకేసారి "దినక....రన్" అని అరిచాము..

అక్కడ మొదలెట్టిన రన్నింగ్ ఆ దినకరన్ ను ఊరి బయటకు తరిమేదాక ఆపలేదు...

నాలో రోజురోజుకి అసహనం పెరిగిపోయింది..డబ్బెలా సంపాదించాలో పాలు పోలేదు. అందుకే నేరుగా మా అన్నయ్య డబ్బు దాచుకునే వాడి సైన్సు టెక్స్టు పుస్తకం లోంచి 23 రూపాయలు కొట్టేసాను..డబ్బు తీసేప్పుడు ఏదో పౌడర్ తగిలింది చేతికి..అది దులుపుకుని, 23 రూపాయలతో దుమ్ము దులిపేసాను..మరుసటి రోజు ఫొరెన్సిక్ ల్యాబ్ రిపోర్టు చేతిలో పట్టుకునొచ్చాడు మా అన్నయ్య..

"గురు ద్రోహి..నాకే పంగ నామం పెడతావు రా? ఇదే నా శాపం - ఇప్పుడే కాదు..నీకు ఎన్నేళ్ళొచ్చినా నిన్ను పిల్ల వెధవ లాగే చూస్తారు జనం" అని అన్నాడు..గడియారం గంట మోగింది...టైం కరెక్టుగా అసురసంధ్యవేళ అయ్యింది..ఆకాశం లో రౌండ్సుకు తయారౌతున్న తథాస్తు దేవతలు మా అన్నయ్య మాట వినగానే "తథాస్తు...టేక్ ఇట్ ఈసీ" అన్నారు..

అంతే..

నాకిప్పుడు __ ఏళ్ళు..హైటు పెరిగినా, ప్యాంట్లు వేసుకుంటున్నా, డబ్బు సంపాదిస్తున్నా కూడా నన్ను ఒక పెద్ద వాడిగా గుర్తించే దిక్కేలేదు..

మొన్న ఆదివారం ఎవరో వచ్చారు ఇంటికి. నేనెళ్ళి "ఏంటి?" అనడిగాను..

"ఇంట్లో పెద్దవాళ్ళనెవరినైనా పిలు బాబు" అన్నాడు..నాకు గంపెడు కోపమొచ్చింది..

"నీ కళ్ళకి నేను పెద్దవాడిలాగా కనిపించట్లేదేంట్రా...మా ఇంటికే కాదు, మా ఇంటి పక్కనున్న ఖాళీ స్థలానికి కూడా నేనే పెద్ద మనిషిని.." అని అంటుండగా మా అమ్మమ్మ నన్ను పక్కకు లాగి...ఆ వచ్చిన వాడికి నాలుగు చెక్కులిచ్చింది..వాడు ఆ చెక్కులు చూసి, అందులో ఒకటి తిరిగిస్తూ "ఇందులో సంతకం పెట్టలేదమ్మా" అన్నాడు..మా అమ్మమ్మ నా జేబులోంచి పెన్ను తీసుకుని 'D.S.Goutham' అని సంతకం చేసిచ్చింది...

"నా చెక్కులు నువ్విస్తావేంటి?" అన్నాను కోపంగా..దానికి మా అమ్మమ్మ "పోనీ కాస్సేపు మా వాడికి ఆ చెక్కులు ఇవ్వు నాయన..చెక్కాట ఆడుకుని ఇచ్చేస్తాడు" అంది..

"చెక్కాటేంటి? నీ మీద ఫోర్జరీ కేసు పెడతాను..నేనంటే ఎవ్వరికీ ఖాతరు లేకుండా పొయింది......" అంటుండగా..అల్లం పచ్చడి నంచి, పెసరట్టు నోట్లొ పెట్టింది మా అమ్మమ్మ.....అంతే..రెండు రోజులు రెస్ట్!!

ఇందాకే మా అన్నయ్యకు ఫోన్ చేసి వాడు పెట్టిన శాపానికి విమోచన ఎప్పుడని అడిగాను..తథాస్తు దేవతలను కాంటాక్ట్ చేయమన్నాడు..అందుకే డైరెక్టు గా దెవుడినే అడుగుతున్నా - "వల్లభరావు మాష్టారు..నాకెప్పుడు విరుగుడు????????????"

Wednesday, May 13, 2009

మకుటం లేని మహారాజు

ఆగండాగండి..ఈ టైటిల్ చూసి ఈ టపా ' మకుటం లేని మహారాజు ' సినిమా సమీక్ష అనుకుని.. మీ కంప్యూటర్ షట్ డౌన్ చేసి, crash చేసి..కింద పడేసి పచ్చడి పచ్చడి చేద్దామనుకుంటున్నారా?? భయపడకండి..ఈ టపా కు, ఆ సినిమాకు ఎటువంటి సంబంధమూ లేదు..నిజానికి ' మకుటం లేని మహారాజు ' అనేది ఒక తమిళ పదం..తెలుగులో దాని అర్థం ' మా ఊళ్ళో ఎలెక్షన్లు ' అని... ఒక వేళ ఇది చదువుతున్న వారిలో ఎవరికైనా తమిళం వస్తే - మనం మనం తరువాత మాట్లాడుకుందాం.

మా పక్క ఊరిలో మా ఆఫీసమ్మాయి ఉంది..ఇప్పుడా అమ్మాయి గురించి ఏమీ చెప్పను. మా ఆఫీసు లో మా పక్కూరమ్మాయి ఉంది..ఆ అమ్మాయి గురించి మాట్లాడుకుందాం ఒక ఐదు నిముషాలు..

మా పక్కూరమ్మాయి నాకు మూడు నెలల క్రితం పరిచయమయ్యింది. మా కింద ఊరి వాడింట్లో జరిగిన పార్టీలో మా వెనక ఊరివాడు, మా ఎదుటి ఊరి వాడు కలిసి పరిచయం చేసారు ఆ అమ్మాయిని. మా పక్కూరమ్మాయి పేరు నాకు గుర్తులేదు..పరిచయం అయిన రోజు తన పేరు చెప్పింది - కిరణ్మయి అనో, స్వాతి అనో, రావు గోపాల రావు అనో. ఇలా అమ్మాయి పేరు మరచిపోయినందుకు నేనొక vsecrtipjokim అని అనుకోకండి (ఆ పదం అర్థం తెలుసుకోవటానికి డిక్షనరి, GRE వర్డ్ లిస్ట్ వెతక్కండి - అక్కడ దొరకదు..మా ఊరొస్తే చెబుతా)..

సరే...కొన్నాళ్ళ క్రితం మా పక్కూరమ్మాయి నాకు ఫోన్ చేసింది..

"గౌతం - నాకొక సహాయం కావాలి"

"అమ్మాయ్ - స్మాల్ సహాయమా, మీడియం సహాయమా, లార్జ్ సహాయమా?"

"ఎక్స్ట్రా లార్జ్ సహాయం..'మీదొక ఏబ్రాసి ఊరు ' అని ఉన్న గ్రీటింగ్ కార్డు కొని పంపాలి మీ ఫ్రెండు రాం కిరణ్ కు..నిన్న
ఆన్లైన్ తగిలాడు..అమెరికా లో ఉన్నాడు కదా అని 'మీ ఊళ్ళో టైం ఎంత?' అని అడిగితే 'మీ బెవార్సు ఊరిలో టైం ఎంత?' అని సమాధానం ప్రశ్నించాడు " అంది..

"మీది బెవార్సు ఊరని వాడితో ఎవరు అన్నారో నీతో ఏమైన చెప్పాడా? " అనడిగాను టెన్షన్ గా..

"లేదు.."

"హమ్మయ్య.."

"నీకు తెలుసా ఎవరు అలా అన్నారో?" అనడిగింది..

"ఉండు..ఆలోచించి చెబుతా...ఐ మీన్ - తెలుసుకుని చెబుతా " అన్నాను...

"సరే...నువ్వు తెలుసుకునే లోపు మనము వెళ్ళి 'ఏబ్రాసి ఊరు ' కార్డు కొనాలి...రేపు తొమ్మిదింటికి 'Crossword' కు వచ్చెయ్యి.." అంది..

మరుసటి రోజు 'Crossword' లో కలిసాము ఇద్దరం..ఊళ్ళను తిట్టుకునే కార్డులు ఎక్కడ దొరుకుతాయో అడుగుదామని హెల్ప్ డెస్కు వాడి దగ్గరకు వెళ్ళాము నేను, మా పక్కూరమ్మాయి..అక్కడ హెల్ప్ డెస్కు వాడిని హెల్ప్ లెస్ గా చేస్తూ కనిపించాడు..........దినకర్ గాడు.

ఇంటర్నెట్ లో డౌన్లోడ్ చేసిన పన్నెండు కొత్త సినిమాలు ఒకే DVD లో కాపీ చేసి..అది Crossword వాళ్ళకు అమ్మటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడట గత గంట సేపు గా...నాటు సారా తాగిన వాడి లాగా హెల్ప్ డెస్కు వాడితో బేరసారాలు చెస్తున్నంత సేపు దినకర్ గాడు ఎవరో నాకు తెలియనట్టు కొట్టంతా తిరిగి... మా పక్కూరమ్మయికి కార్డు వెతికి కొన్నాము..

బిల్లు కట్టి బయటకు వచ్చాము...దినకర్ గాడు కూడా వచ్చాడు - సెక్యూరిటీ వాడితో నెట్టించుకుంటూ..

"హాయ్ రా దినకర్....ఎప్పుడు గెంటారు నిన్ను?" అనడిగాను..ఎప్పుడు గెంటారు, ఎలా గెంటారు, ఎందుకు గెంటారో వాడు చెబుతుంటే ఒక్క మాట కూడా వినకుండా నడుస్తున్నాము నేను, మా పక్కూరమ్మాయి...ఆకలి గా ఉంటే ఏమైనా తిందామని ఒక హోటలుకు వెళ్ళాము..

"ఏరా 23 వ తారీఖు బస్సు లో వెళ్దామా, కారులో వెళ్దామా?" అడిగాడు దినకర్..

"నువ్వు టికెట్టుకు డబ్బులు పెడితే బస్సులో వెళ్దాం...నువ్వు పెట్రోలు కొట్టిస్తే కారులో వెళ్దాం..ఇంతకీ ఎక్కడికీ?" అడిగాను..

"మన ఊరికి రా...ఎలక్షన్లు..మరచిపోయావా?" అన్నాడు..

మా పక్కూరమ్మాయి నవ్వుతూ "శెలవు రోజున సినిమాకు వెళ్ళకుండా ఓటు వెయ్యటానికి వెళ్తున్నావా? బయలుదేరాడండీ పెద్ద దేశభక్తుడు.." అంది దినకర్ గాడిని చూస్తూ..

ఆ మాటలు విన్న దినకర్ గాడి బ్లడ్ బాయిల్ అయ్యింది. బాయిల్ అవ్వగానే స్టవ్ సిం లో పెట్టి.....

(The following stunts are performed by a professional and should not be re-enacted at home)

...పక్కన్నే పిల్లవాడు ఆడుకుంటున్న రైలు బొమ్మ పైకి ఎక్కి "బలగాముడి కోసం ఆయుధం పట్టిన బ్రహ్మనాయుడి సాక్షిగా....కన్నమదాసు సాక్షిగా...నాగమ్మ సాక్షిగా...నేను దేశ భక్తుడిని అయితే...ఈ రైలు ముందుకు కాదు...వెనక్కు వెళ్తుంది...జై చెన్నకేశవా...జై చెన్నకేశవా...జై చెన్నకేశవా..." అని నానా హంగామా చేసాడు..

వీడి దెబ్బకు అప్పుడే మద్రాసు నుండి బెంగళూరు వచ్చిన రైలు స్టేషన్ లో ఆగకుండా తిరిగి మద్రాసు వెళ్ళిపొయ్యింది....వీడి దేశ భక్తి నిరూపించటానికి ఇండియన్ రైల్వేస్ కు డీజిల్ బొక్క...

వీడి చేష్టలకు నిశ్చేష్టురాలైన మా పక్కూరమ్మాయిని కదిపి..."చూసావా అమ్మాయ్..కడుపు చించుకుంటే కుట్లు పడతాయి..అనవసరంగా వాడి లోని దేశ భక్తుడిని బయటకు తీసి ఊరి మీదకు వదిలావు " అన్నాను..

దినకర్ గాడి మాటలు విని చుట్టు పక్కల వారంతా వచ్చి అభినందించారు..వాడు చివర్లో ' జై చెన్నకేశవ ' అని మూడు సార్లు అరిచేప్పటికి అది వీడు సపోర్టు చేసే అభ్యర్తి పేరనుకుని ' చెన్నకేశవ గారికే మీ ఓటు ' అని అరుస్తూ వెళ్ళారు..

వీడి దేశభక్తి ఇంకా తీరినట్టు లేదు...మా పక్కూరమ్మాయి వైపు చూసి "ఓటు వేయటం భారత పౌరులుగా మన భాధ్యత...." అని ఇంకా ఏదో అనబోతుండగా నేను వాడి చెవిలో " భా కాదు..బాధ్యత " అని గొణిగాను..అది విన్న వాడు మళ్ళీ మాట్లాడుతూ "సారీ...ఓటు వేయటం భారత పౌరులుగా మన భాకాదుబాధ్యత..నన్ను చూసి ఉత్తేజం పొంది ఈ దేశానికి మీ వంతు సేవ చెయ్యండి " అన్నాడు....దేశభక్తి నాస్తికురాలైన మా పక్కూరమ్మయికి ఈ మాటలేవి నచ్చక అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయ్యింది..

"సరే...ఈ శుక్రవారం శెలవు పెట్టు...మనము ఊరెళ్ళి ఫొటోలు తీయించుకుని voter ID కి అప్లై చేసి వద్దాము"...అన్నాడు.

శుక్రవారం పొద్దున్నే నేను, దినకర్ ఫొటో తీయించుకోవటానికి వెళ్ళాము..ముందుగా లోపలకు దినకర్ గాడు వెళ్ళాడు..

ఫొటోగ్రాఫర్ క్లిక్ చెయ్యబోతుండగా దినకర్ గాడు అతన్ని ఆపి.."ఒక్క నిముషం...నా ప్యాంటు ఒక వైపే ఇస్త్రీ చేసుకొచ్చాను...ఇంకో వైపు అంతా ముడతలున్నాయి..ఈ వైపు కూడ ముడతలు పెట్టుకుంటాను ఉండండి" అని..ప్యాంటు కుడి వైపు నలపటం మొదలెట్టాడు..దానికి ఆ ఫొటోగ్రాఫర్..."పర్లేదు సార్..ఆ ముడతలను పట్టించుకోకండి. ఫొటో లో మీ ప్యాంటు కనిపించదు " అన్నాడు..ఆ మాట వినగానే దినకర్ గాడికి మొహం లో ఏదో టెన్షన్ –

నా దగ్గరకు పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చి..."అదేంట్రా...ఫొటో లో నా ప్యాంటు కనపడదు అంటున్నాడు. ఎలా రా బాబూ..అసలు లోపలేమీ వేసుకోలేదు. ఆ ఫొటోలు ఇంటర్నెట్ లో పెడతారేమో రా.." అన్నాడు..వాడు ఇంటర్నెట్ లో ఏమి చూస్తుంటాడో చెప్పకనే చెబుతూ...

"ఇక్కడ తీసేది ఫొటో రా..x-ray కాదు..." ప్యాంటు కనపడదు " అంటే వాడి ఉద్దేశం ఫొటో లో నీ నడుము పై భాగము మాత్రమే ఉంటుంది అని అర్థం...వెళ్ళి నిలబడు" అని పంపించాను..ఫొటో తీసేప్పుడు కళ్ళు ఆర్పుతాడేమో నని భయమేసి తల కిందకు దించుకు నిలబడ్డాడు దినకర్ గాడు...ఫొటో వాడి తలకాయ లాగ వచ్చింది!

స్టుడియో బయటకు వచ్చేముందు ఆ ఫొటోగ్రాఫర్ ఎవరికి ఓటు వెయ్యలనుకుంటూన్నాడో అడిగాడు దినకర్.."నేను మా సామాజిక వర్గానికి చెందిన వాడికే ఓటేస్తాను సార్" అన్నాడు..

మేము బయటకు రాగనే దినకర్ గాడు " చూసావు రా...మనము ఓటెయ్యటానికి తయారయ్యాము కానీ మన ఊళ్ళో 'సామాజిక వర్గం' అనే పార్టీ ఒకటి ఉందని మనకు తెలియదు...ఛి ఛి...రెండు నిముషాలు తల దించుకుని సిగ్గు పాటిద్దాము "....అన్నాడు..

"ఒరేయ్ సిగ్గు శిఖామణి..'సామాజిక వర్గం' అంటే 'కులం' అనిరా అర్థం. 'కులం' అన్నది ' నీ యబ్బ ' లాంటి మాట అయితే..'సామాజిక వర్గం' అన్నది ' నీ యబ్బ గారు ' లాంటిది...అర్థమయ్యిందా రా 'కులం'??" అన్నాను...

పక్క వీధిలో ఏదో రోడ్ షో జరుగుతోంది..అక్కడకు వెళ్ళాము. ఎవరో ఒకాయన జీపు మీద నిలబడి ప్రసంగిస్తున్నాడు.."ఎవరండీ ఆయన?" అడిగాను నా పక్కనున్న అతన్ని..

" అదేదో పార్టీ అధ్యక్షుడు నిమ్మల వెంకట్రావు " అన్నాడు..

"అయితే వాళ్ళ పార్టీ పేరు తెలియదా మీకు?" అడిగాను..

"చెప్పగా...'అదేదో పార్టీ'..అదే పార్టీ పేరు " అన్నాడు..

నిమ్మల వెంకట్రావు అరగంట సేపు స్పీచు దంచాడు...అలా దంచిన స్పీచు పొడిని ఒక డబ్బ లో పోసి భద్ర పరిచాడు.

ఇందాక పార్టీ పేరు చెప్పినాయన బీడి వెలిగించి ఒక దమ్ము లాగాడు. తన నోట్లో ఉన్న పొగకు గాలి ఆడదేమోనని భయపడినట్టున్నాడు...మొత్తం పొగంతా నా మొహం మీదకు ఊదాడు. మా వెనకాల గోడ మీద ' పొగ త్రాగరాదు ' అని రాసుంది..నా గురించే అనుకుని.. నా పక్కవాడు ఊదిన పొగ తాగకుండా నోరు మూసుకున్నాను. ఇందాకటి నుంచి నోరు మూసుకున్న దినకర్ గాడు గట్టిగా "కాబోయే ముఖ్యమంత్రి నిమ్మల వెంకట రావు...జిందాబాద్!" అని పూనకం వచ్చిన వాడిలాగ అరవటం మొదలెట్టాడు....పది సార్లు పెన్సిలు చెక్కిన బ్లేడు తో గుండు గీయించుకుని..ఆ గుండు మీద వేడి వేడి డెటాల్ పోయించుకున్న వాడు పెట్టిన గావు కేకల్లా ఉన్నాయి ఆ అరుపులు...

ఆ అరుపులు విన్న వెంకట రావు మైకి అందుకుని "మీ ఊళ్ళో మా పార్టీ తరపున నిలబడేది ఈ యువకుడే.." అని అనౌన్స్ చెసాడు..మా దినకర్ గాడు మా నియోజిక వర్గం లో పోటీ చేస్తున్నడన్న విషయం జీర్ణం చేసుకోవటానికి పది Digene మాత్రలు వేసుకోవలసి వచ్చింది...

మీటింగు తరువాత 'అదేదో పార్టీ' వాళ్ళ గెస్టు హౌస్ లో వెంకట్రావు గారు మాతో మాట్లాడారు..

"చూడు బాబూ..రేపు ఒక టీవీ చానెల్ లో ప్రధాన పార్టీ ల మహిళా నాయకులు, మహిళా అభ్యర్థులతో చర్చా కార్యక్రమం ఉంటుంది..మన పార్టీ తరపున కూడా కొంత మంది మహిళామూర్తులను పంపాలి. కానీ ఒక్క విషయం - ఆ పార్టీల నాయకురాళ్ళ నోళ్ళు అసలే మంచివి కావు..టీవీ అని కూడా చూడకుండా బండ బూతులు తిడతారు. కాబట్టి మనము పంపేవాళ్ళు కూడా చక్కటి బూతులు మాట్లాడేలా ఉండాలి " అన్నాడు..

ఆ మాటాలు విన్న దినకర్ గాడు కాలు మీద కాలేసుకుని "ఇంత చిన్న విషయానికి ఇన్ని వాక్యాలు చెప్పాలా సార్...నేను నాలుగేళ్ళు హాస్టల్ లో ఉన్నాను. బూతులు మాట్లడటం అనేది నాకు మంచి నీళ్ళు తాగటం లాంటిది. మా హాస్టల్ లో చేరిన మొదటి రోజే బూతులు మొదలెట్టాము..అక్కడ బూతులు మాట్లాడలేని వాడికి ఫ్యూచర్ ఉండదు....'న బూతో న భవిష్యత్ '....ఆయనెవరో అన్నట్టు మా హాస్టల్ లో 'survival of the filthiest'...." అని చార్లెస్ డార్విన్ చొక్కా చిరిగి పోయేట్టు తన సొంత థియొరీ ఆఫ్ ఎవొల్యూషన్ చెప్పాడు మా వాడు..

దినకర్ గాడిచ్చిన భరోసా తో ఉప్పొంగిపోయిన వెంకట్రావు "నీ మీద నాకా నమ్మకం ఉందయ్య..నీ లాంటి నాయకులుంటే మన రాష్ట్ర ప్రజల 'సంసారా' లు 'సుఖ 'ప్రదమౌతాయి....ఎనీ క్వెస్చన్స్?" అనడిగాడు..

పై వాక్యం లోని రెండు పదాలు విని దినకర్ గాడికి అదేదో పత్రిక లోని ప్రశ్నోత్తరాల శీర్షిక గుర్తొచ్చింది...'ఎనీ క్వెస్చన్స్ ' అన్న మాట వినగానే మా వాడు... "నా వయస్సు 28 సంవత్సరాలు...మా పక్కింటి........." అని ఇంకా ఏదో అనబోతుండగా నేను వాడి నోరు మూసి "మహిళా మూర్తులను తీసుకుని రేపు ఆ చర్చకు వెళ్తాడు సార్ మా వాడు " అని బయటకు లాక్కెళ్ళాను...

మరుసటి రోజు పొద్దున్నే ఆ చర్చ జరిగే చోటికి చేరుకున్నాను నేను..దినకర్ గాడు మహిళామూర్తులను తీసుకుని పదకొండింటికి వచ్చాడు..వాడితో పాటు ఒకమ్మాయి, ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు ఉన్నారు.."మహిళా మూర్తులేరి?" అడిగాను..దానికి వాడు "ఇదిగో ఈవిడ మహిళ...వీళ్ళు మూర్తులు - పి.ఎస్.మూర్తి, ఆర్.కే.మూర్తి...లోపలకు వెళ్దామా?" అన్నాడు..వీడితో పాటు వచ్చిన అమ్మాయి బాగా సన్నగా ఉంది...లోపల వాళ్ళ బూతులు వింటే స్వైన్ ఫ్లూ వచ్చినా రావచ్చని...ఆ అమ్మాయిని తిరిగి పంపించేసాను..దినకర్ గాడికి రెండు vaccine లు వేసి ఆ చర్చ జరిగే గదిలోకి తోసాను..అక్కడ ఏమి జరిగిందో తెలుసుకునే ధైర్యం లేక బస్సెక్కి బెంగళూరు పారిపొయ్యి...ఎలెక్షన్ల రోజు వరకు దినకర్ గాడికి కనపడలేదు.

ఓట్లు వేసే రోజు వచ్చింది..నేను దినకర్ గాడికి ఓటేసాను - వాడు ఎవరికి వేసాడొ నాకు అనుమానంగా ఉంది. ఓటేసి బయటకు రాగానే జనాలంతా అక్కడున్న కెమేరాలను చూసి "సూపర్...బంపర్..100 డేస్" అని అరుస్తున్నారు..చాల మంది ఆ కెమేరాలకు తాము ఓటు వేసిన వేలికి ఉన్న ఇంకు మార్కు చూపిస్తున్నారు..ఓటు వేసాక ఇలా మచ్చలు చూపించాలేమొనని దినకర్ గాడు వేలికున్న ఇంకు మార్కు చూపించి...తరువాత చొక్క విప్పి వీపు మీద ఉన్న పుట్టు మచ్చలు చూపించాడు...

మే 16 న ఎలెక్షన్ ఫలితాలు తెలుస్తాయి..చూద్దాం ఎవరు గెలుస్తారో...

మా దినకర్ గాడు గెలిస్తే మా ఊరు పంట పండినట్టే. జంధ్యాల గారన్నట్టు - దురద పుట్టినప్పుడు గోక్కుంటే కలిగే తాత్కాలికమైన హాయి..మా ఊరి ప్రజలకు శాశ్వతంగా ఉంటుంది!

Tuesday, March 3, 2009

బాపు, రవి వర్మ, పికాసో, నేను..

(అంధ్రభూమి మాస పత్రిక ఫిబ్రవరి 2009 సంచిక లోని నా 'తోటరామయణం', కొన్ని మార్పులు చేర్పులతో...)


పై నలుగురి జీవితాల్లోనూ కామన్ గా ఉన్న విషయం - బొమ్మలు గీయటం. మొదటి ముగ్గురిదీ ఆ పనిలో అందె వేసిన చెయ్యి అయితే, ఆ నాలుగో వాడు అందులో చెయ్యి పెట్టిన ప్రతిసారీ కాల్చుకున్నాడు..

ఈ రోజు పొద్దున్నే నాకు రెండు ఫోన్లు వచ్చాయి - క్రాంతి విశ్వాస్, రమణ నుంచి.. "ఇవ్వాళ మా ఇంట్లో క్యారెట్ హల్వా..వచ్చెయ్యి " అన్నాడు క్రాంతి. "ఇవ్వాళ మా ఇంట్లో క్యారెట్ల హల్వా చేస్తుంది మా అమ్మ.. వచ్చెయ్యి " అన్నాడు రమణ.. రమణ గాడి వాక్యంలోని బహువచనం నన్ను వాళ్ళింటికి తీసుకెళ్ళింది....

రమణ వాళ్ళింట్లోకి అడుగు పెట్టాను..హాలులో ఎవ్వరూ లేరు. సోఫా లో కూర్చుని టీవీ ఆన్ చేసాను. 'ఆలీబాబా నలభై దొంగలు ' సినిమా వస్తోంది. ఒక గుహ ముందు నుంచుని "ఖుదా కా కసం..హసన్ కా హుకుం..ఖుల్జా ఓ సిసేం" అన్నాడు యన్‌టియార్. ఆ మంత్రం కరెక్టో కాదో దేవుడెరుగు..యన్‌టియార్ అరుపుకు గుహ ద్వారం మాత్రం తెరుచుకుంది. పక్క గది ద్వారం తెరుచుకుని రమణ వాళ్ళ నాన్న వచ్చారు.. "రమణ లేడా అండీ?" అడిగాను.."మార్కెట్టుకెళ్ళాడు బాబూ..వచ్చేస్తాడు..టీవీ చూస్తూ కూర్చో" అని మేడ మీదకు వెళ్ళారు..

ఇంట్లో అడుగు పెట్టగానే కప్పులో క్యారెట్ హల్వా ఇస్తారనుకున్నా. రమణ గాడు ఇప్పుడు మార్కెట్టుకెళ్ళాడంటే..వాడు క్యారెట్లు తీసుకొచ్చి, వాళ్ళమ్మ హల్వా వండి నా చేతికి కప్పు అందేప్పటికి 'ఆలీబాబా నలభై దొంగలు ' నుండి 'ఆలీబాబా అరడజను దొంగలు ' వరకు వచ్చిన తెలుగు సినిమాలన్నీ చూసెయ్యొచ్చు. అమ్మో..అనవసరంగా ఇరుక్కున్నానని టీవీ కట్టేద్దామని రిమోట్ చేతిలోకి తీసుకున్నాను...తప్పు బటన్ నొక్కినట్టున్నాను. ఛానల్ మారింది.. ఇంకో తెలుగు సినిమా వస్తోంది. ఇంటి బయట పడదామని కుడి అడుగులో ఎడమ అడుగు వేసుకుంటూ నడిచాను..ఇంతలో టీవీ లో "గురుదేవా" అని గర్జించారు యన్‌టియార్..మేడ మీద మూడవ క్లాసు పిల్లలకు ట్యూషన్ చెబుతున్న రమణ వాళ్ళ నాన్న పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చారు..అరిచింది నేను కాదు, యన్‌టియార్ గారని తెలుసుకుని..."మా వాడు ఇంకా రాలేదా బాబూ.. నేనెళ్ళి చూసొస్తాను. ఈలోపు మేడ మీద ట్యూషన్ పిల్లలను కాస్త చూస్తుంటావా...లేక పోతే ఇల్లు పీకి పందిరేస్తారు " అని చెప్పి వెళ్ళారు..

నేను మేడ మీదకు వెళ్ళేప్పటికి పిల్లలు ఒకళ్ళ జుట్టు ఒకళ్ళు పీకేసుకుంటున్నారు..బలపాలు నీళ్ళలో తడుపుకుని తింటున్నారు..ఇల్లు పీకేసారు - పందిరెయ్యటానికి షామియానా, మామిడాకులు కడుతున్నారు.."నాన్సెన్స్..న్యూసెన్స్...సస్పెన్స్" అన్నాను గట్టిగా. నేను అనదల్చుకుంది "సైలెన్స్" అని గ్రహించిన పిల్లలు నిశ్శబ్దంగా నా వైపు చూసారు. "మీ మాష్టారు ఇంకో పదినిముషాల్లో వస్తారు..నిశ్శబ్దంగా మీ పనులు మీరు చేసుకోండి " అన్నాను. వెంటనే పిల్లలందరూ ఒక వేలు నోటి మీద పెట్టుకుని...ఒకళ్ళ జుట్టు ఒకళ్ళు పీక్కోవటం కొనసాగించారు..

"ఆపండ్రా నాయన..పోనీ మీ మాష్టారు బయటకెళ్ళేముందు మీకు ఏ సబ్జెక్టు చెబుతున్నారో చెప్పండి " అడిగాను...నోటి మీద పెట్టిన వేలు తీయకుండా "డ్రాయింగ్" అన్నారు పిల్లలంతా కలిసి..

'డ్రాయింగ్' అన్న మాట వినగానే - చిన్నప్పుడు కాలుతున్న కొవ్వొత్తి తో ఆడుకునేప్పుడు మొట్టమొదటి సారి నా చేతి మీద మైనం చుక్కలు పడినప్పుడు కలిగిన మంట, నొప్పి కలిగాయి..

వాళ్ళల్లో ఒకడు పెన్సిల్ తీసుకుని నా వైపు స్లోమోషన్ లో వస్తుంటే కత్తితో నన్ను పొడవటానికొస్తున్న శత్రు దేశపు విలన్ లాగ కనిపించాడు. ఆ పెన్సిల్ తీసుకున్నాను కానీ ఏమి చెయ్యలో తోచటం లేదు...పక్కన్నే టేబుల్ మీదున్న ఒక తెలుగు పత్రిక తీసుకుని..కవర్ పేజీ మీదున్న హీరొయిన్ బొమ్మకు మీసాలు గీసి పిల్లలకు చూపించాను. అది చూసి పిల్లలంతా చప్పట్లు కొట్టి, నా చేతిలోని పుస్తకం లాక్కుని అందులో ఫొటోలున్న ప్రతి పేజీ చించి మీసాలు పెట్టటం ప్రారంభించారు..ఈ పిల్లలకు ఇంతకన్నా ఎక్కువ ఙ్ఞానం ఇస్తే బొమ్మలు గీయటం లో నా అఙ్ఞానం బయటపడుతుందని..నేను ఆ గది బయట పడ్డాను.

హీరొయిన్ ఫొటోలకు మీసాలు పెట్టటం, దుమ్ము పట్టిన గాజు కిటికీల మీద నా పేరు రాసుకోవటం లాంటివి చాలా సార్లు చేసాను కాని...బొమ్మలు చక్కగా గీయటం అనేది నాకు చేతకాని పని. చాల రోజులు కష్టపడ్డాను నేర్చుకుందామని...ఆ తరువాత నేను తెలుసున్న విషయం - రాత్రి తరువాత పగలు వస్తుంది, భూమికి ఆకర్షణ శక్తి ఉంది, నేను బొమ్మలు గీయలేను, తమిళ హీరో/దర్శకుడు/రచయిత/నిర్మాత టీ.రాజేందర్ ఒక మనిషి - ఇవి ప్రకృతి సిధ్ధమైన విషయాలు.. వీటిని మార్చాలనుకోవటం మూర్ఖత్వం. (పై వాక్యంలో నేను చెప్పిన నాలుగు విషయాల్లో ఒకటి మాత్రం శుధ్ధ అబధ్ధం..ఏదో కనుక్కోండి చూద్దాం - క్లూ: ఈకింది ఫొటో లో ఉన్నది టీ.రాజేందర్)



మా అమ్మ ఒక సైన్సు టీచరు. తన సర్వీసు లో ఎంతో మందికి బొమ్మలు గీయటం నేర్పింది..కానీ నాకు నేర్పలేక పోయింది..బడి లో ఇచ్చిన హోంవర్కు బొమ్మలు కూడా ఎప్పుడూ నేను వేయలేదు. ఐదవ తరగతి వరకు బొమ్మలు గీసిస్తే కానీ అన్నం తిననని గోల చేసి బొమ్మలు గీయించుకునేవాడిని..ఐదవ తరగతి తరువాత బొమ్మలు గీసివ్వకపోతే ఇంట్లో అందరికీ వండిన అన్నమంతా నేనొక్కడే తినేస్తానని బెదిరించి గీయించుకునేవాడిని..అసలు నా అక్షరాభ్యాసం సమయలో "అ", "ఆ" లకు బదులు ఏ బయాలజీ బొమ్మలో నేర్పించుంటే ఏ కష్టాలు ఉండేవి కావు..అ, ఆ లు నేర్చుకోకపొయుంటే యేమయ్యుండేది? మహా అంటే నాకు చదువొచ్చేది కాదు..నేర్చుకోవటం వల్ల నాకు బొమ్మలూ రాలేదు, చదువూ రాలేదు.

అయినా మూత తీయని స్కెచ్ పెన్నుతో నా నుదుటి బొమ్మ గీసాడు బ్రహ్మ దేవుడు..నేను ఎంత ప్రయత్నిస్తే మాత్రం ఏమి లాభం? బొమ్మలు అందంగా గీయగలగటం అనేది అందంగా పుట్టటం లాంటిది - ఎవరో కొంత మందికే లభించే వరం అది!

నేను తొమ్మిదో తరగతిలో ఉండేప్పుడు మా డ్రాయింగు మాష్టారు "మీకు తోచిన బొమ్మలు గీసి చూపించండి " అనేవారు..నేను ప్రతిసారి 'మేఘాల ' బొమ్మ గీసేవాడిని. మేఘలకు ఒక సైజూ, షేపూ ఏడవవు కాబట్టీ నాకు తోచినట్టు గీసి...వాటికి చక్కటి పసుపు రంగు అద్ది...పైన ' నీలి మేఘాలు ' అని టైటిల్ పెట్టి చూపించేవాడిని. దానికి ఆయన ఎన్ని మార్కులిచ్చేవాడనేది ప్రస్తుతానికి అప్రస్తుతం..

నా మేఘాల బొమ్మలు చూసి విసుగెత్తిన మా మాష్టారు ఒక రోజు క్లాసులో అందరికీ స్కేలు, పెన్సిలు ఇచ్చి..వాటిని ఉపయోగించి బొమ్మలు గీయమన్నారు. మిగతా పిల్లలందరూ స్కేలు వాడి గేటు బొమ్మ, డబ్బా బొమ్మ, స్కేలు బొమ్మ..ఇలాంటివి చాలా గీసారు. నేను స్కేలు ఉపయోగించి ఒక ఎర్ర గులాబి బొమ్మ గీసాను.. అది చూసి మా మాష్టారు నా స్కేలు తీసుకుని నా చెయ్యి ఎర్ర గులాబి రంగు వచ్చేంతవరకు కొట్టాడు...

మా క్లాసులో అమ్మాయిలందరూ చాలా చక్కగా గీసేవాళ్ళు బొమ్మలు..నన్ను అమ్మాయిల మధ్యలో కూర్చొపెడితే ఏమయినా గుణం కనపడుతుందేమోనని..అమ్మాయిల వరుసలోని మధ్య బెంచీలో, ఇద్దరు అమ్మయిల మధ్య కూర్చోపెట్టాడు మా మాష్టారు..నాకు బొమ్మలు గీయటం రానందుకు మొట్ట మొదటి సారి ఆనందమేసింది..అందుకు కృతఙ్ఞతగా నూట ఒక్కటి కొబ్బరికాయల బొమ్మలు గీసి బ్రహ్మదేవుడికి సమర్పించుకున్నాను..తను సృష్టించిన లోకంలో కొబ్బరి కాయలు నూటొక్క రకాలు ఉంటాయని అప్పుడే తెలిసొచ్చుంటుంది బ్రహ్మదేవుడికి..

నా జీవితం ఇలా మూడు కొబ్బరికాయలు, ఆరు కొబ్బరిచిప్పలుగా సాగుతుండగా ఒక రోజు మా డ్రాయింగు మాష్టారు శెలవు పెట్టారు. గంట సేపు ఏమి చెయ్యాలో తోచని నా బెంచి అమ్మయిలు నా అరచేతికీ, మోచేతికి, కళ్ళకు, కళ్ళద్దాలకు గోరింటాకు పెట్టారు..ఇది చూసి ఓర్వలేని మగ వెధవలంతా మరుసటి రోజు మా డ్రాయింగు మాష్టారు దగ్గరకు వెళ్ళారు. తమలో ఒక్కరికీ కూడా బొమ్మలు గీయటం రాదని, నన్ను కూర్చోబెట్టినట్టు వాళ్ళను కూడా అమ్మాయిల మధ్యలో కూర్చోబెడితే జన జీవన స్రవంతి లో కలిసిపొతామని అర్జీ పెట్టుకున్నారు...దాని ఫలితంగా నన్ను తిరిగి మగ జంతువుల మధ్యలోకి విసిరేసాడు మా మాష్టారు.

అప్పటి నుండి స్కూలులో, కాలేజీలో ఎన్నో పరీక్షల్లో ప్రశ్నలకు సమధానాలతో పాటూ బొమ్మలు కూడా గీయమనేవారు...నేను వారి కోరికను సున్నితంగా తిరస్కరించాను..కనీ ఇంజనీరింగు లో చేరాక 'ఇంజనీరింగ్ గ్రాఫిక్స్ ' అనే సబ్జెక్టు రూపం లో వచ్చి విధి నన్ను నడి వీధి లో నిలబెట్టింది..

ఇంజనీరింగు మొదటి సంవత్సరం లో ఉండే 'ఇంజనీరింగ్ గ్రాఫిక్స్ ' అనే సబ్జెక్టు లో కేవలం బొమ్మలుంటాయి. వింత పరికరాలతో, రకరకాలుగా, నానా రకాల హింసలు పెట్టే సబ్జెక్టు..ఇలా థర్డు డిగ్రీ టార్చరు కు గురయ్యి సాధించే డిగ్రీ నాకంత అవసరమా అని ఆలోచించటం మొదలుపెట్టాను..నాతో సైకిల్ పంక్చర్ షాపు పెట్టిద్దామా, టెలిఫోను బూత్ పెట్టీద్దామా అని మా ఇంట్లో వాళ్ళు ఆలోచించటం మొదలుపెట్టారు..

ఒక మంచి రోజు చూసుకుని మా గ్రాఫిక్స్ ప్రొఫెసర్ థామస్ పింటో దగ్గరకెళ్ళి "ఇలా ఇలా నాకు డ్రాయింగు రాదు సార్, అదీ ఇదీ చేసి మీరు నన్ను పాస్ చేయిస్తే, వాడితోనో వీడితోనో మీ బొమ్మ గీయించి, అప్పుడో ఇప్పుడో ఆ బొమ్మను ఆర్టు మ్యూసియుం లో పెట్టిస్తాను సార్" అని కాళ్ళా వేళ్ళా పడ్డాను..సరేనని నా దగ్గర ఏడొందలు ఫీజు తీసుకుని, పరీక్షలకు నెల రోజులముందు ఉద్యోగం వదిలి వెళ్ళిపోయాడు..నేను గీయించిన థామస్ పింటో గాడి బొమ్మను తీసుకెళ్ళి పోలీసు స్టేషన్ నోటీసు బోర్డు లో పెట్టొచ్చాను..

బ్రహ్మదేవుడు, విధి, థామస్ పింటో నన్ను మోసం చేసినా దినకర్ నాకు తోడుగా ఉంటానని మాటిచ్చాడు..బొమ్మల విషయం లో దినకర్ ది కూడా నా పరిస్థితే. నేను 'మేఘాల ' బొమ్మలు గీసినట్టు వీడు 'గాలి ' బొమ్మలు గీసేవాడంట...గ్రాఫిక్స్ పరీక్షలో నెగ్గుకురావటానికి నేను, దినకర్ ఒక ఉపాయం ఆలోచించాము..నేను ఐదు బొమ్మలు, వాడు ఐదు బొమ్మలు నేర్చుకుంటాము. పరీక్షలో ఎవడు నేర్చుకున్న బొమ్మలు వస్తే వాడే ఇద్దరికీ గీసిపెట్టాలి..ఆ పైన మా అదృష్టం..

పరీక్షలో నేను నేర్చుకున్న 5 బొమ్మలు వచ్చాయి. ముందుగా నా చార్టులో ఐదు బొమ్మలు గీసి, ఇన్విజిలేటరు చూడనప్పుడు నా చార్టు దినకర్ గాడికిచ్చి వాడి ఖాళీ చార్టు తీసుకుని మళ్ళీ బొమ్మలు గీసాను..నా పెన్సిల్ ముక్క విరిగిపొవటం తో దినకర్ గాడికి నా పెన్సిల్ చూపించి సైగ చేసాను..అది చూసిన ఇన్విజిలేటరు నా దగ్గరకు వచ్చి "సిగ్గులేకుండా బొమ్మలు కూడా కాపీ కొడుతున్నావా " అని నేను గీసిన బొమ్మల్లో నాలుగింటిని పెన్ను తో కొట్టేసాడు..

దినకర్ గాడి అదృష్టం చూడండి - లైసెన్సు ఇంట్లో మరచిపోయి, రెజిస్ట్రేషన్ కాగితాలు లేని స్కూటరు మీద ముగ్గురిని ఎక్కించుకుని, హెల్మెట్టు లేకుండా రోడ్డు మీద కుడి వైపు వెళ్ళినా ఎవ్వరూ పట్టించుకోరు..కానీ నాలాంటి వాడు సొంత ఇంటి కాంపౌండు లో సైకిల్ స్టాండు వేస్తున్నా 'నో పార్కింగ్', 'ఎమిషన్ టెస్ట్ ఎక్కడ?' అని 499 రూపాయలు ఫైన్ వేస్తారు...

ఆ ఇన్విజిలేటరు కొట్టెయ్యగా మిగిలిన ఒక్క బొమ్మకు పది మార్కులొచ్చాయి..ఇంజనీరింగు చివరి సంవత్సరం దాకా పోరాడి ఏడాదికి 10 మార్కుల చొప్పున నలభై మార్కులతో చివరి ఏడాది పాసయ్యను గ్రాఫిక్స్ పరీక్ష..

ఆ తరువాత ఇప్పటీదాక బొమ్మల జోలికి వెళ్ళలేదు నేను..ఈ రోజు ఈ పిల్ల థామస్ పింటోల వల్ల నాలో పెరుగన్నం తిని, నిద్రమాత్రలు మింగి నిద్రపోతున్న కళాకారుడిని బయటకు తీసుకురావలసి వచ్చింది..

గేటు చప్పుడైతే కిందకు వెళ్ళాను..రమణ, వాళ్ళ నాన్న వచ్చారు. ఒక చేతిలో విత్తనాల కవరు, ఇంకో చేతిలో చెఱుకు గెడలు పట్టుకొస్తున్న రమణ గాడు నన్ను చూసి "రారా...ఇదిగో ఈ క్యారెట్ విత్తనాలు పెరట్లో నాటి, ఈ చెఱుకు గెడల్లోంచి చక్కెర తీసేసామనుకో - ఊరెళ్ళిన మా అమ్మ తిరిగి రాగానే నిముషాల్లో క్యారెట్ హల్వా రెడీ..అందాకా లోపల కూర్చుందాం రా"..అన్నాడు..నేను లోపలకు అడుగులేస్తుంటే పైనుండి రమణ వాళ్ళ నాన్న అరుపులు వినపడ్డాయి - "నాకు మీసాలు గీయటమేంట్రా?? ఎవడు నేర్పాడు మీకిది???"....అని

ఇక్కడే ఉందామా, ఇంటికి వెళ్ళిపోదామా అని తేల్చుకోలేక టాసు వేద్దామని నా జేబులోంచి రూపాయ బిళ్ళ తీసాను..'బొమ్మ పడితే వెళ్ళిపోదాము..బొరుసు పడితే ఇక్కడే ఉందాము ' అని మనసులో అనుకుని రూపాయి బిళ్ళ పైకి విసిరాను...ఆ బిళ్ళకు రెండు వైపులా బొమ్మే ఉన్నా కూడా...బొరుసే పడింది! అంతటి శతౄత్వం - నాకూ ' బొమ్మ ' కు..

నేను ఇదివరకే అన్నట్టు..

'బొమ్మలు అందంగా గీయగలగటం అనేది అందంగా పుట్టటం లాంటిది'..

కాబట్టీ, బొమ్మలు బాగా గీయగలిగే అబ్బాయిలూ - మీరు సినిమాల్లో ప్రయత్నించుకోవచ్చు..

బొమ్మలు బాగా గీయగలిగే అమ్మయిలూ - హి హి హి...నాకింకా పెళ్ళి కాలేదు..నాకు ఈ-మెయిలో, ఫోనో చేస్తే.................

(ఎలాగూ నాలోని కళాకారుడు నిద్రలేచాడు....అందుకే ఈ చిన్ని కళ -

ప్రకృతి - పురుషుడు : Exotic art form by Siddhartha Goutham

note: ప్రకృతి = కొబ్బరి చెట్టు+సెలయేరు+గుడిసె+ఆకాశం)