tag:blogger.com,1999:blog-58192127660624542722012-01-29T16:30:10.471+05:30DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.comBlogger271100tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-74896193137022922312011-06-24T01:26:00.005+05:302011-06-24T13:06:48.693+05:30మా ఇంటి పక్కన మా పక్కిల్లు ఉంది. పక్కా ఇల్లు. గత ఏడు నెలలుగా ఖాళీగా ఉంది. వాస్తు బాగోలేదని ఎవ్వరూ చేరట్లేదట. నలుగురు వాస్తు శాస్త్రఙ్ఞుల సలహా తీసుకుని..ఆ ఇంటి ఓనర్ ఇప్పటికి నాలుగు సార్లు ఇంటి సింహద్వారం మార్పించాడు. న్యూమరాలజీ శాస్త్రఙ్ఞుడి మాట విని..."ooowwwwnerrrr" అని పేరు కూడా మార్చుకుని చూసాడు. లాభం లేదు. ఇంటి బయట కట్టిన 'to-let' బోర్డు మీద 'రవి లవ్స్ త్రిషా', 'no parking', 'parking Rs.2' అని రాసిన జనం ఉన్నారు కాని, ఇల్లు అద్దెకు తీసుకుందామని వచ్చిన వాళ్ళు ఒక్కరూ లేరు.<br />ఎవరైనా వస్తారేమో అని ఇన్నాళ్ళు ఎదురు చూసి..అలసిపోయి..చిరాకొచ్చి..ఇంటికున్న తలుపులన్నీ తీసేసి, గోడలు కట్టించేసాడు. ఒక సొరంగం తవ్వి, దాని బయట ఒక శంకుస్థాపన రాయి పాతి, దాని మీద 'toooo-llleet' అని రాయించాడు.<br /><br />ఇవన్నీ గమనిస్తున్న మా అమ్మ, అమ్మమ్మ ఒక రోజు నాతో.."ఇంటి వాస్తు సరిగ్గా లేకపోతే ఎన్ని అనర్థాలు జరుగుతాయో చూస్తున్నావా? అదృష్టవశాత్తు మనముంటున్న ఇల్లు వాస్తు బ్రహ్మాండంగా ఉంది. ప్రళయం వచ్చే దాకా ఇల్లు మారాలన్నా ఆలోచన రానివ్వకు.." అన్నారు.<br /><br />ఈ మాటలు అన్న కొద్ది రోజులకు బాలకృష్ణ, దాసరి నారాయణ రావు కాంబినేషన్ లో వచ్చిన "పరమవీరచక్ర" సినిమా బెంగళూరు లో రిలీజ్ అయ్యింది. ఐదారు ప్రళయాలు కలిసి వచ్చినంత పనయ్యింది. భూకంపాలు, గాలి వానలు. ఊరంతాచెల్లాచెదరైపోయింది. ఆ దెబ్బకు మేమున్న ఇల్లు వాస్తు మారిపోయింది. పొద్దున్నే సూర్యనమస్కారం చేద్దామని మేడ మీదకు వెళ్ళి, తూర్పు వైపు తిరిగి దండం పెడితే...వెనక నుంచి సూర్యుడు టెంకి జెల్ల కొట్టాడు..<br /><br />వెంటనే ఇల్లు మారాలని గోల మొదలుపెట్టింది మా అమ్మ. బెంగళూరు వచ్చినప్పటి నుంచి ఇదే ఇంట్లో ఉంటున్నాము..ప్రస్తుతం ఇల్లు మారే మార్కెట్ ఎలా ఉందో నాకస్సలు తెలియదు. మా ఇంటి బయట బోర్డు పెట్టాను.."ఇల్లు మారాలి..ఇల్లుంటే నాకు కాల్ చెయ్యండి." అని..<br /><br />నోటీసు పీరియడ్ నెల రోజులు ఉంది...29 వ రోజు నుంచి ఇల్లు వెతకటం మొదలు పెడదామని..నైరుతి మూలలో కుర్చీ వేసుకుని, ఈశాన్యం వైపు తిరిగి కూర్చుని, ఆగ్నేయంగా ఉన్న నక్షత్రాలను వాయువ్యంగా చూస్తున్నాను. <br />మా ఇంటి ఓనర్ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది..<br /><br />"ఏంటి ఇల్లు ఖాళీ చేస్తున్నారా?" <br /><br />"ఔను సార్..ఇంటి వాస్తు మారిపొయిందట. ఈ ఇల్లు మొత్తం బధ్ధలు కొట్టించేసి..కొత్త ఇల్లు కట్టుకోకపోతే..మీకు బోలెడు కష్టాలు వస్తాయని మా అమ్మ మీతో చెప్పమంది. మీరు సరేనంటే నేను ఇంటి బయట పెట్టిన బోర్డులోనే "ఇల్లు బధ్ధలు కొట్టే వాళ్ళు కావాలి " అని రాస్తాను.." అన్నాను.<br /><br />ఇన్నేళ్ళుగా నన్ను గౌతం గారూ అని పిలిచిన ఓనర్.."ఒరే...నా ఇల్లు ఖాళీ చేస్తావా. నా గురించి నీకు పూర్తిగా తెలియదురా రేయ్. నేను నీ ఇంటి ఓనర్ ని మాత్రమే కాదు..మా ఆఫీసులో మానేజర్ ని కూడా. ఈ నోటీసు పీరియడ్ లో నీ వాస్తు మార్చకపోతే నా పేరు ఓనరే కాదు." అని తిట్టి ఫోన్ పెట్టేసాడు. <br /><br />మొదటి వారం అంతా బానే గడిచింది. వాస్తు ప్రకారం మెయిన్ డోర్ బాలేదని...మా పక్కింటాయన తవ్వించిన సొరంగాన్ని వాడుకుని ఇంట్లోపలికి, బయటికి వచ్చి వెళ్ళేవాళ్ళము. రెండో వారం నుంచి మా ఓనర్ తన వానర బుధ్ధి చూపించటం మొదలుపెట్టాడు. లిఫ్ట్ దగ్గర మనుషులను పెట్టాడు. నేను లిఫ్ట్ లో ఉంటే..మధ్యలో ఆపేసేవాళ్ళు. మేడమీదకెళ్ళి..మా కేబుల్ కనెక్షన్ కట్ చేసేసాడు. అదేం విచిత్రమో..కేబుల్ కనెక్షన్ లేకున్నా "భార్యామణి " సీరియల్ మాత్రం వచ్చేది. నేను సగం గడ్డం గీసుకున్న తరువాత నీళ్ళు కట్టేసేవాడు. ఈ విషయం లో నేను వాడికన్నా రెండు వాస్తు పుస్తకాలు ఎక్కువే చదివాను. రాత్రి పడుకునేప్పుడు సగం గడ్డం గీసుకుని..పొద్దున మిగతా సగం గీసుకోవటం మొదలు పెట్టాను.<br /><br />ఆ పై వారం పైత్యం తారాస్థాయికి చేరుకుంది మా ఓనర్ కి. ఉతికి ఆరేసిన మా బట్టలకు మట్టి పూయటం మొదలు పెట్టాడు. వీడితో ఇలాక్కాదని..మా అమ్మ నా జీన్స్ ప్యాంట్లు ఆరేసింది ఒకసారి. నా జీన్స్ కి మట్టి రాయటానికి ప్రయత్నించిన వాడి చేతికే అంటుకుంది మట్టి. చింతపండు వేసి తోమినా పోలేదు..ఇంకోసారి మా బట్టల జోలికి రాలేదు వాడు..<br /><br />29 వ రోజు రానే వచ్చింది...కొత్త ఇల్లు వెదకటం మొదలుపెట్టాను. పేపర్ కొని..అందులో అద్దెకున్న ఇళ్ళ అడ్వర్టైజ్మెంట్లు చూసి, ఆ నంబర్లకు ఫోన్ చెయ్యటం మొదలు పెట్టాను. ప్రతీ నంబరూ బ్రోకర్ గాడిదే..అందులో నంబర్ ఉన్న ప్రతీ బ్రోకరూ గాడిదే...అడ్డ గాడిద. బ్రోకర్ ఫీస్ - ఒక నెల అద్దె. చేసేదేమీ లేక "సరే కానీ..నాకు ఇల్లు చూపెట్టాక...నీ దగ్గర ఒక ఉద్యోగం కూడా చూడు.." అన్నాను వాడితో.<br /><br />నా బండిలో వెళ్దాము అంటే.."వద్దు సార్..నా బండిలో వెళ్దాం" అన్నాడు..నన్ను వాడి బైక్ మీద ఎక్కించుకుని..మా పక్క వీధిలో ఉన్న పెట్రోల్ బంక్ కి తీసుకెళ్ళాడు. ఫుల్ ట్యాంక్ పెట్రోల్ కొట్టించుకుని, రెండు బిందెల్లో పెట్రోల్ నింపుకుని, "డబ్బు ఇచ్చెయ్యండి సార్" అన్నాడు. ఆ బంక్ వాడికి డబ్బిచ్చేసి..ఆ రెండు బిందెలు పట్టుకుని కూర్చున్నాను. ఒక పది మీటర్ల అవతల బండి ఆపి, నా చేతుల్లో ఉన్న బిందెలు ఎవరో ఇద్దరు పిల్లలకిచ్చి "ఇంటికి తీసుకెళ్ళి..మన పెట్రోల్ బావి లో పొయ్యండి" అని పంపేసాడు..<br /><br />"రండి సార్...మీ ఇంటి పక్కనున్న అపార్ట్మెంట్స్ లోనే ఉన్నాయి ఇళ్ళు" అని తీసుకెళ్ళాడు. అన్నీ కొత్త ఫ్లాట్లు. బ్రోకర్ గాడు "ఓనర్ కి ఫోన్ చేసి పిలుస్తాను సార్" అని నా మొబైల్ తీసుకుని.. బొంబాయి కి, జెర్మనీ కి, త్రిశంకు స్వర్గానికీ ఫోన్లు చేసుకుని..ఎవరెవరితోనో బోలెడంత సేపు మాట్లాడి..తరువాత ఓనర్ కి ఒక మిస్డ్ కాల్ ఇచ్చాడు. "ఇల్లు చూడటానికి ఎవరైనా వస్తే మిస్డ్ కాల్ ఇమ్మంది సార్ ఓనర్ గారి భార్య..రెండు నిముషాల్లో వచ్చేస్తారు.." అన్నాడు. ఈ రెండు నిముషాల్లో వోడఫోన్ వాడు 9 సార్లు కాల్ చేసాడు.."మీ బిల్లు ఎప్పుడు కడతారు సార్..త్రిశంకు స్వర్గానికి కూడా ఫోన్ చేసినట్టున్నారు..మీ తాత సొమ్మనుకున్నారా..have a good day, sir." అని..<br /><br />ఇంటి నుంచి బయలుదేరినప్పటి నుంచి మరీ మన్మోహన్ సింగ్ లా తయారయ్యాను నేను. ఈ బ్రోకర్ గాడు చేసిన పెట్రోల్, టెలెఫోన్ స్కాం లు చూస్తూ నోరు మెదపకుండా కూర్చున్నాను . <br /><br />ఈ లోపు ఓనారి (ఓనర్ గారి భార్య) వచ్చింది..చేతులు కట్టుకుని "మేడం" అన్నాను నాకు తెలియకుండానే. నా పక్కనున్న బ్రోకర్ "సార్..ఈవిడ ఓనర్ వైఫ్" అనగానే తేరుకుని.."ఓకే..ఇల్లు చూద్దామా" అన్నాను గంభీరంగా. <br />"ఉండండి..మా ఆయన వచ్చి..అద్దె, అడ్వాన్సు, అగ్రీమెంటు గురించి చెబుతారు. అవి విన్న తరువాత మీరు మమ్మల్ని చంపెయ్యకుండా.. మీ ఆత్మాభిమానాన్ని చంపుకుని..మా ఇంట్లో చేరాలనుకుంటే...అప్పుడు ఇల్లు చూద్దాం." అంది..<br /><br />"కోర్ కోర్ శరణు కోర్...కోర్ కోర్ శరణు కోర్" అన్నా కోరస్ వినబడింది వెనక నుండి..ఓనర్, వాడి అసిస్టెంటు వచ్చారు.<br /><br />"ఇల్లు కావాలా బేటా..."<br /><br />"ఔను బేటా...సార్"<br /><br />"నీ ఇంటి పేరు, గోత్రం, నా ఇంటి పేరు, గోత్రం చెప్పు" అనడిగాడు..<br /><br />"మీ ఇంటి పేరు నాకెలా తెలుస్తుంది సార్?" అన్నాను..<br /><br />"ధిక్..." అని గట్టిగా అరిచాడు..<br /><br />ఇలాంటి ప్రశ్నలు పది అదిగాడు నన్ను. ప్రతీ ప్రశ్నకు నాలుగు ఆప్షన్లు ఇచ్చి..ఒక్కొక్క సమాధానం చెప్పటానికి ఐదు అవకాశాలు ఇచ్చాడు. పది లో మూడున్నర ప్రశ్నలకు సరైన సమాధానం ఇచ్చాను. పాస్ మార్కులేసాడు.<br /><br />"ఇక అద్దె, అవీ మాట్లాడుకుందామా సార్" అనడిగాను..<br /><br />"అద్దె పది వేలు"..<br /><br />"అద్భుతం సార్.."<br /><br />"మెయింటెనన్స్ పదమూడు వేలు"<br /><br />నేను ఆయన అసిస్టెంటు వైపు తిరిగి.."ఇదిగో..సార్ మీకేదో చెబుతున్నారు" అన్నాను<br /><br />"నేను చెబుతున్నది నీకే. మెయింటెనన్స్ పదమూడు వేలు."<br /><br />"అంటే మొత్తం ఇరవైమూడు వేలా? అసలు అంత మెయింటెనన్స్ ఎందుకు సార్? రోజూ పరిచారికలు వచ్చి నాకు గులాబి రేకులతో స్నానాలు చేయిస్తారా ఏంటి? మీరు 'ధిక్ ' అన్నా సరే..నేను అంత మెయింటెనన్స్ కట్టను.." అన్నాను<br /><br />"అద్దెకు ఉన్న వారి కోసం ఎన్ని సదుపాయాలు ఏర్పాటు చేసామో తెలుసా?" అని..<br /><br />"కింద జిం ఉంది" అన్నాడు<br />"అలవాటు లేదు"<br /><br />"విమానం పార్కింగ్ ఉంది"<br />"అవసరం లేదు"<br /><br />"పిల్లలను ఆడించటానికి డేకేర్ సెంటర్ ఉంది.."<br />"నాకు పెళ్ళే కాలీదు.." <br />"వెరీ గూడ్. ఇక్కడ మ్యారేజ్ బ్యూరో కూడా ఉంది.." <br /><br />తిరుపతి గంగమ్మ జాతర లో నేర్చుకున్న బూతులన్నీ తిట్టి, అక్కడి నుంచి బయటికొచ్చేసాను..<br /><br />మా అన్నయ్య కి ఫోన్ చేద్దామని చూస్తే వొడాఫోన్ వాడు మధ్యలో తగులుకుని.. "ఇందాక చేసిన గ్రహాంతర కాల్స్ కి బిల్లు కట్టేంతవరకు నీ ఫోను పని చెయ్యదు.." అన్నాడు. ఏమి చెయ్యాలో తోచట్లేదు..ఇంతలో ఎవరో పిలిచారు..<br /><br />"ఈ అపార్ట్మెంట్స్ లో అద్దెకు ఏవో ఇళ్ళు ఉన్నాయన్నారు..మీకు తెలుసాండి?" అనడిగాడు ఒకాయన..<br />"ఔనండి...ఉన్నాయి. ఓనర్ కి ఫోన్ చేసి పిలవాలి..కాస్త మీ ఫోన్ ఇవ్వండి" అని ఆయన ఫోను తీసుకుని...మా అన్నయ్యకి కాల్ చేసాను..<br /><br />"నేను బెంగళూరు లో ఉండను రా..నాకు పిచ్చి పట్టేలా ఉంది.." అన్నాను..<br />"ఆ పరమవీరచక్ర చూడొద్దు రా అని చెప్పాను...వినకపొతే నేనేమి చెయ్యను?"<br />"అది కాదు రా..ఇల్లు విషయం. అద్దె, మెయింటెనన్స్, అడ్వాన్స్...అంతా నాన్సెన్స్..ఇంతింత డబ్బు నా వల్ల కాదు. నేను ఢిల్లి వచ్చేస్తాను. నాకొక మంచి ఉద్యోగం, మంచి ఇల్లు చూడు.."<br />"ఓరి పిచ్చోడా..బెంగళూరు పాతాళం లాంటిదైతే...ఢిల్లి అనేది పాతాళానికి బేస్మెంటు లో ఉన్న పార్కింగ్ రా..ఇక్కడికొస్తే రోజూ రాగింగ్ చేస్తారు నిన్ను. సరే కాని, నీ సేవింగ్స్ సంగతేంటి?"<br />"నా డబుల్ చిన్, నా నడుము చుట్టూ ఉన్న టైర్లు ..జాగ్రత్త గా ఉన్నాయి రా..నా వొంట్లో కొవ్వు ఒక్క అంగుళం కూడా పోకుండా సేవ్ చేసుకుంటున్నాను.." <br />"నీ కొవ్వు గురించి కాదు రా నేను అడిగేది...నువ్వు డబ్బు దాస్తున్నావా అని అడుగుతున్నాను.."<br />"డబ్బు దాయటమా...ఎవర్నుంచి?" <br />"నీ నుంచే రా యూజ్లెస్ ఫెలో. ఒకటో తారీఖు పొద్దున జీతం వస్తే..మధ్యహ్నానికి "మళ్ళీ ఒకటో తారీఖు ఎప్పుడొస్తుందా.." అని ఎదురు చూడకూడదు..జీతం అకౌంటు లో పడగానే ఆఫీసుకు శెలవు పెట్టి మరీ డబ్బు ఊదేస్తే ఎలా రా? ఈ అద్దె ఇల్లు అవీ వొద్దు కాని, సొంత ఇల్లు గురించి ఆలోచించు..వెళ్ళి మాంచి బ్రోకర్ ని ఎవర్నైనా పట్టుకో..వివరాలు కనుక్కో.....సరే..పది నిముషాల్లో మళ్ళీ ఫోన్ చేస్తాను ఉండు..మా ఇంటి ఓనర్ బట్టలు ఇస్త్రీ చెయ్యాలి నేను.." అని ఫోన్ పెట్టేసాడు..<br /><br />అద్దె ఇల్లు కోసం వచ్చినాయనకి ఫోన్ తిరిగిచ్చేసి..."ఆ లోపల ఉన్నాడు వెళ్ళండి ఓనర్ గాడు.." అని లోపల అడిగే పిచ్చి ప్రశ్నలకు సమాధానాలు చెప్పి పంపాను..<br /><br />ఇందాక మా అన్నయ్య అన్న మాటల గురించి తీవ్రంగా ఆలోచించాను...ఇంకో బ్రోకర్ గాడి దగ్గరికి వెళ్ళాను..<br /><br />"ఒక సొంత ఇల్లు కావాలి" అనడిగాను. నీ దగ్గర డబ్బెంతుంది అన్నాడు వాడు. ఇంతుంది అని చెప్పాను. "ఆ డబ్బుకి ఇవొస్తాయి " అని కొన్ని ఫొటోలు చూపించాడు..ఒక సైకిల్ షాపు (tires not included), కొబ్బరి బొండాలు పెట్టుకునే చెక్క బల్ల, "ఆటో స్టాండ్" అని రాసి ఉన్న ఒక బోర్డు. <br /><br />"బ్యాంక్ కి వెళ్ళి హౌసింగ్ లోన్ తీసుకోండి సార్..మీకు కావలసిన ఇల్లు కొనచ్చు.." అని సలహా ఇచ్చాడు. <br /><br />బ్యాంక్ కి వెళ్ళి - "ఒక సొంత ఇల్లు కొనటానికి డబ్బు కావాలి " అన్నాను. ఎంత అనడిగాడు బ్యాంక్ వాడు. బోలెడంత అని చెప్పాను. ఒక క్యాలుకులేటర్ తీసి..."ఇరవై ఏళ్ళ పాటు వాయిదాలు కట్టాలి" అన్నాడు..."వాయస్..ఐతే నెలకు ఏ ఆరు వందలో, ఏడు వందలో కట్టాలేమో" అని మనసులో అనుకునేలోపు..."మనసులో ఏది పడితే అది అనుకొకండి సార్.." అన్నాడు.. <br /><br />లెక్కలన్నీ పూర్తిగా వేసి..."ఇరవై ఏళ్ళ పాటు నీ జీతం డబ్బంతా మాకు కట్టి..మీ ఇంట్లోవాళ్ళు ప్రభుత్వం వారి మధ్యహ్న భోజన పథకం లో భోంచేసి జీవనయానం చేయాలి..మీరు అడిగిన లోన్ లో 80% ఇచ్చుకోగలము" అన్నాడు. <br /><br />వాడిచ్చిన ఆ EMI లెక్కల కాగితాలను నేను మిరపకాయ బజ్జిల బండి వాడికి ఇచ్చుకోగలిగాను. <br /><br />దీర్ఘంగా ఆలోచించటానికి ఒక మాంచి లొకేషన్ వెదికి పట్టుకున్నాను. కానీ, ఆలోచించటానికి విషయమేమీ లేదు. ఇప్పుడుంటున్న ఇల్లు రేపటికి ఖాళీ చెయ్యాలి. కాబట్టి, పొద్దున చూసిన ఆ హిట్లర్ గాడి బంకర్ తప్ప వెరే గత్యంతరం లెదు. ఆ అపార్ట్మెంట్స్ దగ్గరికి వెళ్ళాను.<br /><br />అక్కడ అధిష్టానం, ఆయన అసిస్టానం ఉన్నారు. <br /><br />"మీరు పెట్టిన షరతులకి నేను ఒప్పుకుంటున్నాను సార్..ఇల్లు ఇప్పించండి" అన్నాను..<br />"షరతులా?? అవెక్కడ చెప్పాను? ఇందాక అద్దె గురించి చెప్పాను అంతే. ఇదిగో అగ్రీమెంటు. ఇందులో ఉన్నాయి కండిషన్స్." అని అగ్రీమెంటు నా చేతికి ఇచ్చాడు..<br /><br />"ఆరు నెలల లోపు ఇల్లు ఖళీ చేస్తే పెనాల్టీ. సంవత్సరం కన్నా ఎక్కువుంటే అద్దె డబుల్. ఇంట్లో గోడలకి మేకులు కొడితే కొత్త గోడలు కొనిపెట్టాలి. దేవుడి పటాలు గట్రా ఉంటే...అవి పట్టుకుని నిలబడటానికి మనుషులని పెట్టుకోవాలి తప్ప...మేకులు కొట్టరాదు. మాకు తెలిసిన వాళ్ళకు, చుట్టాలకు ఇల్లు చూపించటానికి ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు ఫోన్ చెయ్యకుండా వచ్చేస్తుంటాము. నాకు కొవ్వెక్కువ. నేనొక లుచ్చాని." <br />"వీటన్నిటికీ నువ్వు ఒప్పుకుంటే సంతకం పెట్టు" అన్నాడు. ఆ చివరి రెండు వాక్యాలు అండర్లైన్ చేసి, సంతకం పెట్టాను. <br />వాడు కూడా సంతకం చేసాడు - D I N A K A R అని.<br /><br />"ఓహ్...మీ పేరు దినకరా? ఇది తెలియక అనవసరంగా భయపడ్డాను ఇంత సేపు. ఇప్పుడడగండి...మీ ఇంటి పేరు గోత్రమే కాదు..మీ mail id, పాస్వర్డు తో సహా అన్నీ చెబుతాను..ఏబ్రాసి కుంక.." అని ఛాలెంజ్ చేసి బయటికొచ్చాను.<br /><br />ఇప్పుడెళ్ళి పాత ఓనర్ గాడి దగ్గరినుంచి నా అడ్వాన్సు వెనక్కి రాబట్టుకొచ్చి, దానికి ఇంకాస్త డబ్బు కలిపి, వీడికి ఇవ్వాలి. <br /><br />పాత ఓనర్ దగ్గరికి వెళ్ళి "నా అడ్వాన్సు కక్కు" అన్నాను..<br /><br />"ఇంకేమి అడ్వాన్స్? మన అగ్రీమెంటు ప్రకారం చూస్తే...నువ్వే నాకు ఇవ్వాలి..కావలిస్తే చూసుకో" అని వాడు విషం కక్కాడు.. <br /><br />అగ్రీమెంటు చూసాను. నేను వీడికి డబ్బు ఇవ్వాలి అన్న విషయం ఎక్కడా కనబడలేదు. ఒక బూతద్దం తెచ్చి ఇచ్చాడు. అప్పుడు కనబడింది. ప్రతి రెండు లైన్లకు మధ్యలో పెన్సిల్ తో చిన్న చిన్న అక్షరాల్లో ఏదేదో బరికేసాడు. ఇల్లు వదిలివెళ్ళేటప్పుడు నేను వీడికి ఇవ్వవలసిన డబ్బు వివరాలు అవి. సంతకం పెట్టెటప్పుడు ఈ లైన్ల మధ్యలో రాసిన నా ఆస్తి వివారాలు చూసుకోకుండా సంతకం పెట్టేసాను నేను. అందుకేనేమో.."read between the lines" అన్నారు ఇంగ్లీషు పెద్దలు.<br /><br />తెలుగు సినిమా వెబ్సైట్ల forums లో హీరోల పేర్లతో..కులాల పేర్లతో తిట్టుకునే తిట్లన్నీ తిట్టాను వాడిని..<br /><br />ఒక లక్ష రూపాయలు, నా ఆఫీసు ల్యాప్టాప్ తీసుకెళ్ళి కొత్త ఇంటి తిక్క ఓనర్ కి ఇచ్చాను..."ప్రస్తుతానికి ఈ లక్ష తీసుకోండి. మిగత అడ్వాన్సు ఇచ్చేదాకా నా ఆఫీసు ల్యాప్టాప్ మీ దగ్గర ఉంచండి..దీని ఖరీదు లక్షా ఇరవైవేలు. కాని దీని విలువ ఐదు పైసలు కూడా లేదు. ఎయిర్పోర్టు లో కూర్చునప్పుడు స్టైల్ కొట్టటానికి తప్ప ఎందుకూ పనికిరాదు..ఉంచండి..మీకు బాగా ఉపయోగపడుతుంది.." అన్నాను.. <br /><br />సామాను మార్చటానికి packers and movers కి ఫోను చేసి పిలిపించాను...చకచకా సర్దటం మొదలుపెట్టారు..దొరికినవి దొరికినట్టు డబ్బాల్లో వేసి ట్రక్ లోకి ఎక్కించేసారు..కొత్త ఇంట్లో సామాను దించేటప్పుడు చూసాము..ఆ తొందరలో మా పనిమనిషిని కూడా ఒక డబ్బలో వేసేసారు. ట్రక్ నుంచి ఇంటి గుమ్మం దాకా వరుసగా నిలబడి...ఇటుకలు విసిరినట్టు విసురుకుంటున్నారు సామాను. ఇల్లంతా సరిపోయే సామాను...హాల్లో ఒక మూల పడేసి..డబ్బు తీసుకుని వెళ్ళిపోయారు. ఆ సామానులోంచి TV ఎలాగో పైకి లాగి, పవర్ ప్లగ్గు కూడా పెట్టకుండా 'భార్యామణి ' చూడటం మొదలుపెట్టారు మా అమ్మ, అమ్మమ్మ. <br /><br />సామాను సర్దటం మొదలు పెట్టాక...మెల్లగా ఒక్కొక్క విషయం బయటపడింది...ఇంట్లో గీజర్ లు లేవు..ట్యూబ్ లైట్లకు కనెక్షన్ ఇవ్వలేదు. అల్మరాలకు తలుపులు ఉన్నాయి...తెరిస్తే లోపల ఏమీ లేదు...గోడ! గోడకు తలుపులు బిగించి, వాటి మీద "అల్మరా (హిహిహి)" అని రాసి వదిలేసారు. <br /><br />కోపంగా ఓనర్ దగ్గరికి వెళ్ళాను...ఇందాక నేను ఇచ్చిన ల్యాప్టాప్ హార్మోనియుం లాగా వాయించుకుంటూ ఆడుకుంటున్నాడు. <br /><br />"అసలు ఈ ఇంట్లో మనుషులెవరైనా ఉండగలరా? ఇంటికి గోడలు కట్టించి, పెయింట్ కొట్టిస్తే చాలా? లోపల కనీస సదుపాయాలు కూడా లేవు." అని అరిచాను..<br /><br />హార్మోనియుం మూయకుండా రెంటల్ అగ్రీమెంట్ నా మొహాన కొట్టాడు. చదివాను. అనవసరంగా సంతకం పెట్టాను పొద్దున. ఇప్పుడు ఈ ఇంట్లో ఉండాలేను...ఖాళీ చెయ్యాలేను.<br /><br />ఇవ్వాళ ఆఫీసు లో కూర్చుని ఒక సరికొత్త రెంటల్ అగ్రీమెంట్ తయారు చేసాను. వెల పది రూపాయలు. ప్రపంచం లో ఏ దేశం లో ఉన్నా సరే...ఇది వాడుకుని దుష్ట ఓనర్ల బారి నుండి మనల్ని మనము కాపాడుకోవచ్చు. సరే, ఇప్పుడే వస్తాను...తిరుపతి లో మా ఇంట్లో అద్దెకున్నవాళ్ళు తోక జాడిస్తున్నారట...ఫోన్ లో వాళ్ళ తోక కట్ చేసి కంట్రోల్ లో పెట్టాలి..<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gQeqaHtm_ak/TgOaJ-oBv2I/AAAAAAAAAqI/Kgtfn6CPX54/s1600/rental%2Bagreement.PNG" imageanchor="1"><img border="0" height="112" src="http://2.bp.blogspot.com/-gQeqaHtm_ak/TgOaJ-oBv2I/AAAAAAAAAqI/Kgtfn6CPX54/s320/rental%2Bagreement.PNG" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-7489619313702292231?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com77tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-73378954328450531222011-04-06T02:09:00.001+05:302011-04-06T02:12:46.886+05:30"జీవితం లో దేనికీ భయపడకు" అని నేర్పిన మా హీరో రమణను తల్చుకుంటూ...ధైర్యంగా నవ్వుతూ..ఏడుస్తూ..<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-oSqbmSkaqFg/TZt8FHyaXiI/AAAAAAAAAmM/d3ULtYfpOK8/s1600/Ramana%2B1.jpg" imageanchor="1"><img border="0" height="244" src="http://4.bp.blogspot.com/-oSqbmSkaqFg/TZt8FHyaXiI/AAAAAAAAAmM/d3ULtYfpOK8/s320/Ramana%2B1.jpg" width="175" /></a></div><br /><b></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-7337895432845053122?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-86596252716523128512010-09-16T19:58:00.009+05:302010-09-21T20:39:39.460+05:30******************<br /><br />"ఏరా నువ్వు దేవుణ్ణి నమ్ముతావా?"<br /><br />"పరీక్షల టైం లోనా..మమూలు టైం లోనా?"<br /><br />"అన్ని సమయాల్లోనూ రా.."<br /><br />"అంటే..పరీక్షల సమయాల్లో, రిజల్ట్ వచ్చేముందు ..మనసులో ధ్యానించుకుంటాను - 'వచ్చే సెప్టెంబర్ లోనైనా ప్రశ్నాపత్రం లో ప్రశ్నలేవీ లేకుండా చూడు తండ్రీ' అని. మమూలు సమయాల్లో - అంటే..పేకాటాడేప్పుడు, లాటరీ టికెట్లు కొన్నప్పుడు, ఇండియా క్రికెట్ మ్యాచ్ ఆడేప్పుడు..'అవతలి వాడు సర్వనాశనమై పోయి...ఈ ప్రపంచమంతా సుఖ సౌభాగ్యాలతో తలతూగేలా చూడు స్వామీ..' అని లోకకళ్యాణం కోసం కోరుకుంటాను.."<br /><br />"నీ లాంటి వాడికి ఏ నడి సముద్రం లో మునుగుతున్నప్పుడో తప్ప...దేవుడి విలువ తెలియదు రా.."<br /><br />******************<br /><br /><br />ఇది నేను ఇంటర్మీడియట్ చదివేటప్పుడు..నాకూ, మా శీను మావయ్యకు జరిగిన సంభాషణ. మా మావయ్య శాపానికి భయపడి నేను సముద్రం దరిదాపుల్లోకి వెళ్ళలేదు.....ఇప్పటిదాక.<br /><br />మా అమ్మ, అమ్మమ్మ తిరుమలలో బ్రహ్మోత్సవాలకు వెళ్ళారు. ఇంట్లో వాళ్ళు ఊరెళ్ళ్ళి..ఇల్లంతా మన ఆధీనంలోకి వస్తే ఏ బాధ్యతాయుతమైన పౌరుడైనా ఏం చేస్తాడు? (జవాబు - కొంప కొల్లేరు చేస్తాడు). నేనూ అదే చేసాను. "ఖాళీ ఇల్లు దొరికింది" అని వినగానే నా ఫ్రెండ్స్ - ఆఫీసుల్లో ఉన్న వాళ్ళు, షాపింగ్ చేస్తున్న వాళ్ళు, పెళ్ళి చేసుకుంటున్న వాళ్ళు - అందరూ వాళ్ళ పనులు మధ్యలో వదిలేసి మా ఇంటికి బయలుదేరారు. రవి, నీల్ విజయ్, దినకర్, బాలనాగు రాఘవేంద్ర కుమార్...ఇల్లు చేరుకున్నారు. మా వాళ్ళంతా ఇంట్లోకి రాగానే ఇంటి బయట "men's hostel" అని బోర్డు పెట్టి, తలుపు వేసి..TV లో 'భార్యామణి ' సీరియల్ పెట్టాము. మొహానికి ప్లాస్టిక్ సర్జరీ జరిగిన ఐశ్వర్య...తరువాతి ఎపిసోడ్ లో...మొహం మారిపోయి, లావు తగ్గి, పొడుగు పెరిగి, జడ సైజు పెరిగి కనిపించింది. ఈ అద్భుతాన్ని జీర్ణించుకునేలోపు ఎవరో తలుపు కొట్టారు..<br /><br />మురళీ మోహన్ గారు..<br /><br />"హలో బాస్. నిన్న సాయంత్రం మీకోసం వస్తే లేరు. మన అపార్ట్మెంట్స్ లో 'potluck' డిన్నర్ జరిగింది. అక్కడ అందరూ కలిసి 'అండమాన్ ' దీవులకు పిక్నిక్ వెళ్దామని నిర్ణయించాము. మీరు కూడా రావాలి..పడవ లో ప్రయాణం."<br /><br />నాకు నోట మాట రాలేదు...లేకపొతే ఏంటి??? - మొహానికి ప్లాస్టిక్ సర్జరీ చేస్తే ఐశ్వర్య పొడుగు ఎలా పెరుగుతుంది???<br /><br />"ఏంటండీ...ఏదైనా ప్రాబ్లమా?"<br /><br />"సారీ..నేను ఏదో ఆలోచిస్తున్నాను. అలాగే వస్తాను..ఇదిగో నా స్నేహితులను కూడా తీసుకొస్తాను." అని చెప్పి ఆయన్ను పంపేసాను.<br /><br />భార్యామణి దెబ్బనుంచి తేరుకున్న తరువాత అర్థమయ్యింది...అనవసరంగా మాటిచ్చాను అని. అప్పటికే అండమాన్ ప్రయాణమని గెంతులేస్తున్న మావాళ్ళకి మా శీను మావయ్య స్టోరీ చెప్పాను.<br /><br />"అసలే పడవలో ప్రయాణం అంటున్నారు..మావయ్య మాటలు నిజమైతే?" అన్నాను.<br /><br />నీల్ విజయ్ గాడు నా చేతిలో రెమోట్ తీసుకుని.."నీ మొహం..అలా అనవసరంగా భయపడకు" అని ఛానల్ మార్చాడు. 'గోరంత దీపం' సినిమా వస్తోంది. అందులో మొదటి పాట - చరణం మొదలయ్యింది..<br /><br /><span style="font-weight:bold;">"కడలి నడుమ పడవ మునిగితే...కడదాకా ఈదాలి"</span> అన్న లైను వచ్చింది..<br /><br />పడవ సంగతేమో కానీ, మా గుండెల్లో రైళ్ళు పరిగెట్టాయి. కారణం - మాలో ఎవ్వరికీ ఈత రాదు. <br /> <br /><br />"ఇలా భయపడి ఒక మంచి ట్రిప్పు మిస్ అవ్వకూడదు మనం. బయలుదేరటానికి ఇంకా టైం ఉందిగా..స్విమ్మింగ్ నేర్చుకుందాం..ఏమంటారు?" అని అందరినీ చూసాడు బలనాగు.<br /><br />ఇందాకటి నుంచి 'తెలుగు-కన్నడ ' నిఘంటువు లో 'potluck dinner' అన్న పదానికి అర్థం వెతుకుతున్న దినకర్ గాడు తల పైకిలెపి.. <br /><br />"ఇందిరా నగర్ లో ఉన్న 'water palace' లో నేర్చుకుందాం రా స్విమ్మింగ్. అక్కడ రిసెప్షనిస్ట్లు.. స్విమ్మింగ్ నేర్చుకోవటానికి వచ్చిన అమ్మాయిల్లా బికినీలు వేసుకుని ఉంటారని ఆస్పత్రి లో ఎవరో చెప్పుకుంటుంటే విన్నాను.." అన్నాడు. <br /><br />ఈ మాట వినగానే మారు మాట్లాడకుండా water palace కు వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాము. ఎంత త్వరగా చేరుకుంటే అంత త్వరగా రిసెప్షనిస్ట్లని చూడొ.....అదే...ఈత నేర్చుకోవచ్చని.. వెంటనే ఇంటినుంచి బయటకొచ్చి, అటు గా వస్తున్నా ఒక రోడ్ రోలర్ వాడిని లిఫ్ట్ అడిగి..ఆఘమేఘాల మీద కంకర్రాళ్ళు తొక్కుకుంటూ water palace చేరాము. రోడ్ రోలర్ వాడు బ్రేక్ వేయకముందే అందరమూ కిందకు దూకేసాము. అలా దుమ్ము కొట్టుకున్న చొక్కాలు దులుపు కోకుండా...పరిగెట్టుకుంటూ రిసెప్షన్ దగ్గరకు వెళ్ళాము. <br /> <br />అక్కడి దృశ్యం చూసి మా అందరి నోళ్ళు, కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి..దినకర్ విన్నది నిజమే.రిసెప్షనిస్ట్లు బికినీలు వేసుకుని ఉన్నారు....మగ రిసెప్షనిస్ట్లు!! మీసాలు, గడ్డాలు పెంచుకుని, సిగరెట్లు తాగుతూ...బికినీలు వేసుకుని ఉన్నారు. <br /> <br />మనసులోని కన్నీళ్ళు కంట్లోకి రాకుండా, గొంతులోనే మింగేసాము.<br /> <br />"ఏరా ఏం చేద్దాం?" అన్నాడు దినకర్.<br /> <br />"నిన్ను చంపక ముందా...చంపిన తరువాతా?" అడిగాడు బాలనాగు.<br /> <br />"నేనేమి చెయ్యను రా...ఆస్పత్రి లో కొంత మంది డాక్టర్లు మాట్లాడుకుంటుంటే విన్నాను. విన్నది మీకు విన్నవించుకున్నాను " అన్నాడు. ఆ మాటలు అంటూనే...రిసెప్షనిస్ట్లను ఓ రెండు క్షణాలు తీక్షణంగా చూసి - "రేయ్..ఆ ఆస్పత్రిలో మాట్లాడుకున్నది వీళ్ళే.." అని ఆ బికినీ వీరుల వైపు చూపించాడు. <br /><br />వాళ్ళకు మా మాటలు, మా వాలకం చూసి విషయం అర్థమైనట్టుంది. మీసాలు తిప్పుకుంటూ, గడ్డం గోక్కుంటూ మా దగ్గరకు వచ్చి.."ఎలాగూ ఇంతదాకా వచ్చారు..ఒక్క రోజులో మీ అందరినీ గొప్ప ఈతగాళ్ళను చేస్తాము.." అన్నారు. <br /><br />రిసెప్షన్ డెస్క్ వెనకాల ఒక పెద్ద పోస్టర్ ఉంది - <br /><br />"మా దగ్గర ఈత నేర్చుకున్న వళ్ళు" - అన్న హెడింగ్ కింద మిహిర్ సేన్, మైకెల్ ఫెల్ప్స్ ఫొటోలు ఉన్నాయి. <br />"మా దగ్గర ఈత నేర్చుకోని వాళ్ళు" - అన్న హెడింగ్ కింద టైటానిక్ పడవ, బుధ్ధుడి విగ్రహం ఫొటోలు ఉన్నాయి. <br /><br />ఆ రెండో లిస్ట్ లో మా ఫొటోలు చూసుకోవటం ఇష్టం లేక, డబ్బు కట్టేసాము. పైగా ఒకే రోజులో ఈత నేర్పించేస్తాము అంటున్నారు..<br /> <br />------<br /><br />బికినీలు అవీ వేసుకుని ఈత కొట్టలేము కాబట్టీ..మాంచి స్విమ్మింగ్ కాస్ట్యూంస్ కొందామని ఊరి మీద పడ్డాము.<br /> <br />డబుల్ రోడ్డు లో వరుసగా స్పోర్ట్స్ గూడ్స్ షాపులు ఉన్నాయి..మొదటి కొట్టులోకి వెళ్ళాము.<br /> <br />"మేమంతా ఈత నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నామండి..స్విమ్మింగ్ పూల్ లో చొక్కాలూ అవీ విప్పేసి దూకాలటగా. అందుకు ఏమి కావాలో కొందామని వచ్చాము " అన్నాను. ఆ కొట్టు వాడు నా మాటలు అర్థం కానట్టు చూస్తున్నాడు. మేమంతా చకచకా చొక్కాలు, బనియన్లు విప్పేసి.. "ఇలా చొక్కాలు విప్పి..ఈత నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నాము.."<br /><br />మా అర్ధనగ్న ప్రదర్శన చూసి కొట్టు వాడు లోపలికెళ్ళాడు. చొక్కాలు విప్పేసాం కదా..ఎవరెవరు ఏ డియోడరెంటు కొట్టుకొచ్చామో డిస్కస్ చేస్తున్నాము. దినకర్ గాడు చమట వాసన తో పాటూ..బొద్దింకలూ గట్రా రాకుండా బేగాన్ స్ప్రే కొట్టుకొచ్చాడట. అందుకే మాకు దూరంగా నిలబడి ఉన్నాడు..<br /><br />రెండు నిముషాల తరువాత కొట్టు వాడు ఒక 'treadmill' తీసుకుని వచ్చాడు. మా చొక్కాలన్నీ తగిలించటానికి తెచ్చాడేమో అనుకుని అందరమూ దాని మీద చొక్కాలు వేసాము. కొట్టు వాడి మొహం లో రంగులు మారాయి. నాకు విషయం అర్థమయ్యింది - "బేగాన్ స్ప్రే కొట్టుకొచ్చింది వాడు.." అని దినకర్ గాడిని చూపించాను. <br /><br />నేనన్న మాటలు పట్టించుకోకుండా.."ఈ treadmill తెచ్చింది చొక్కాలు తగిలించుకోవటానికీ, వడ్లు ఎండబెట్టుకోవటానికీ కాదు సార్. మీరంతా ఇది కొని, కొద్ది రోజులు వ్యాయామం చేసి, ఆ తరువాత చొక్కాలు విప్పి జనజీవన స్రవంతి లోకి వెళ్ళటం మంచిది. లేకపోతే ఏంటి సార్ ఆ బొజ్జలు? అక్కడ ఈత నేర్చుకోవటానికి అమ్మాయిలు, పిల్లలు వస్తారు..పెళ్ళి కాని అమ్మాయిలు మిమ్మల్ని చూస్తే.."ఇటువంటి వాళ్ళనా మేము పెళ్ళిళ్ళు చేసుకోవలసింది?" అని క్షోభ పడతారు..చిన్న పిల్లలు చూస్తే "పెద్దయ్యాక ఇలా తయారౌతామా?" అని భయపడతారు. కాస్త కూడా మానవత్వం లేకుండా ఇలా ప్రవర్తించటం భావ్యమా మీకు?" అని కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకున్నాడు.<br /><br />మాకు కనువిప్పు కలిగింది..మా తప్పు తెలిసొచ్చింది. వెంటనే వీడి షాపులో నుంచి బయటకొచ్చి పక్క షాపులోకి వెళ్ళాము.<br /><br />"మేము చొక్కాలూ అవీ వేసుకుని ఈత నేర్చుకోవాలనుకుంటున్నాము. దానికి కావలసిన వస్తువులు ఇస్తారా? మా దగ్గర treadmill ఉంది. అందరికీ పెళ్ళిళ్ళు అయ్యాయి. ఇంతింత బొజ్జలు ఉన్న పిల్లాలు కూడా ఉన్నారు. మీ కొట్లో కాక్రోచులు లాంటివి ఉంటే..మావాడిని లోపలికి తీసుకొస్తాము." అని బయట చొక్కా లేకుండా నించుని ఉన్న దినకర్ గాడిని చూపించాను. మా వాళ్ళంతా నా తెలివితేటలకు అబ్బురపడిపోయారు. ఇంత తేటతెల్లంగా చెప్పటం వల్ల కొట్టువాడికి కూడా అర్థమయ్యింది. మా తలలు తడవకుండా, చెవుల్లోకి, కళ్ళలోకి నీళ్ళు పోకుండా ఏవో గుడ్డపేలికలు, కళ్ళద్దాలు ఇచ్చాడు. షాపు వాడికి డబ్బిచ్చేసి, ఆ కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుని, స్లో మోషన్ లో అందరమూ బయటకొచ్చాము. <br /><br />"ఏరా...నువ్వు కొనవా? నీ తల తడిస్తే?" అనడిగాము దినకర్ గాడిని. వాడు ఒక నవ్వు నవ్వి.."నా ఏర్పాట్లు నేను చేసుకుంటాను..పదండి" అన్నాడు.<br /><br />రెండు రోజుల తరువాత water palace కు బయలుదేరాము.<br /><br /><br />స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గరకు చేరగానే చొక్కాలు గట్రా విప్పేసి, స్విమ్మింగ్ కాస్ట్యూంస్ వేసుకున్నాము. మేము తప్ప ఇంకెవ్వరూ లేరు. మా బొజ్జలు చూస్తే ఇక్కడికి వచ్చే జనాల ఆత్మగౌరవం దెబ్బతింటుందని..బొజ్జలు లోపలికి లాక్కుని, ఊపిరి బిగపట్టుకుని నిలబడ్డాము.<br /><br />10 నిముషాల తరువాత ఒకాయన తలకు కిరీటం, చేతిలో పెద్ద కత్తి పట్టుకుని వచ్చాడు..<br /><br />"హలో. నేను రాజుని...సుబ్బరాజుని.” అన్నారాయన.<br /><br />మేమంతా “బహుపరాక్..బహుపరాక్” అని అరిచాము. <br /><br />“ఆపండయ్యా వెధవ గోల. మీ ట్రైనర్ ని నేను. మీకు ఈత నేర్పటానికి వచ్చాను. ఈ రోజు మొత్తం నేను చెప్పినట్టు వినకపోతే ఈ కత్తి తో పొడిచేస్తాను. ఈ రోజు ముగిసేలోపు మీకు ఈత రాకపొతే ఇదే కత్తి తో మీరు నన్ను పొడిచెయ్యొచ్చు. ఈ ట్రైనింగ్ అయ్యాక అందరికన్నా బాగా ఈదగలిగిన వారికి ఈ డొక్కు కిరీటం బహుమతిగా ఇస్తాను.." అని కిరీటం, కత్తి పక్కన పెట్టారు రాజుగారు. <br /><br />"ఈ రోజు మీరు తప్ప ఇంకెవ్వరూ రావట్లేదు ఈత నేర్చుకోవటానికి..ఇక ఊపిరి వదిలి మీ బొజ్జలు మామూలుగా పెట్టొచ్చు. ఇంకాస్సేపాగితే ఆక్సిజన్ మాస్కులు తెప్పించాల్సొచ్చేలా ఉంది. మీరూ మీ వెధవ టెక్నిక్కులు.." అని అసలు విషయం చెప్పి మాకు కొత్త ఊపిరి ప్రసాదించారు.<br /><br />మేము మా బొజ్జలు విచ్చలవిడిగా బయటకు వదిలి నిలబడ్డాము. <br /><br />“మీ తలలు, కళ్ళు తడవకుండా, చెవుల్లోకి నీళ్ళు పోకుండా ఏర్పాట్లు చేసుకున్నారా?” – రాజుగారడిగారు..<br /><br />“యస్సార్” అని మేము తెచ్చుకున్నవన్నీ తగిలించుకున్నాము..ఒక్క దినకర్ గాడు తప్ప. రాజుగారు వాడిని చూసి..”మరి నువ్వు?” అనడిగారు. దినకర్ గాడు తన బ్యాగ్ లోంచి ఒక గొడుగు తీసి, అది తెరిచి, తల మీద పెట్టుకుని నిలబడ్డాడు. <br /><br />రాజుగారు మమ్మల్ని చూసి.."ఎవరీ వ్యక్తి? పొద్దున్నే తాగొచ్చాడా? ముందు ఆ గొడుగు పక్కన పెట్టి రమ్మనండి.." అన్నారు<br /><br />"మా వాడే సార్.." అని ఆయనకు సర్దిచెప్పి..దినకర్ గాడి గొడుగు పక్కన పడేసాము.<br /><br /><br />రాజుగారు అందరినీ హైటు ప్రకారం వరుసగా లైన్ లో నిలబెట్టారు. <br /><br />“సరే..ఇప్పుడు చేతులు మోకాళ్ళ మీద ఉంచండి...ఎడమ చేత్తో వీపు మీద గోక్కోండి......రైట్..ఇప్పుడు లేచి నిలబడండి..."...<br /><br />ఈత నేర్చుకోవటం చాలా సులభంగా ఉన్నట్టుందే అనుకుంటుండగా.. “ఇందాక మీరు చేసిన పనులకూ, మీ ట్రైనింగ్ కు.. ఏ సంబంధమూ లేదు. చెప్పిన మాట వింటారా లేదా అని ఒక చిన్న టెస్టు అంతే." అన్నారు రాజుగారు. ఈయన్ని కత్తి తో పొడవటానికి సాయంత్రం దాకా ఆగాలా అనిపించింది..<br /><br />"ఈత రావాలంటే..ముందుగా క్రమశిక్షణ ఉండాలి...." అని మొదలుపెట్టారాయన.<br /><br />పక్కవాడికి ఏదైనా నేర్పాలీ అంటే చాలు..ఎక్కడలేని ఙ్ఞానబోధ చేస్తారు జనం. సైకిల్ నేర్పించటానికి కూడా "నీ కన్ను, మనసు హ్యాండిల్ మీదనే ఉండాలి. కాళ్ళలో రసస్పందన కలిగి, తాదాత్మ్యం చెంది...పెడల్ తొక్కితే తప్ప..సైకిల్ ముందుకు కదలదు.." అని భయపెడితే ఎలా? <br /><br />ఇప్పుడు ఈ ఈత నేర్చుకోవటానికి క్రమశిక్షణ, దుర్గాచరణుడి పట్టుదలా..అన్నీ నేర్చుకోవాలంటే ఎలా?<br /><br />"ఒక 500 రూపాయలు ఎక్కువ కడితే..క్రమశిక్షణ లేకున్నా, ఈత నేర్పించేస్తాను " అని నేను మనసులో నెమ్మదిగా అడిగిన ప్రశ్నకు గట్టిగా సమధానమిచ్చారు. మా లాంటి సన్నకారు ఈతగాళ్ళకు ప్రభుత్వం అందించిన ఈ చేయూతకు మేమంతా హర్షించి చప్పట్లు కొట్టాము.<br /><br />"సరే..ముందుగా..నాలుగు అడుగుల లోతు నీళ్ళలో దిగాలి. ఆ తరువాత మెల్లిగా ఆరు అడుగులు..నెక్స్ట్, పది అడుగులు. జీవితం లోనే కాదు..నీళ్ళలో కూడా మీకాళ్ళ మీద మీరు నిలబడేలా చేస్తాను. మనిషి చంద్రమండలం మీద ఈత కొడుతున్న రోజులివి.. మనము ఈ చిన్న స్విమ్మింగ్ పూల్ లో ఈ మూల నుంచి ఆ మూలకు ఈత కొట్టలేమా???" <br /><br />"దీనికి సమాధానం నాకు తెలుసు సార్..నేను చెబుతాను..ప్లీజ్..సిర్..ప్లీజ్" అని చెయ్యి పైకెత్తి రాజుగారి మీదకు వెళ్తున్నాడు దినకర్..<br /><br />"నీ మొహం..నువ్వు సమాధానం చెప్పటానికి నేను ఏ ప్రశ్నా అడగలేదయ్యా...ఏదో మిమ్మల్ని ఉత్తేజితుల్ని చెయ్యాలని అలా అన్నాను. వాక్యం చివర్లో క్వస్చన్ మార్కు ఉన్నంత మాత్రాన...నాలుగో తరగతి పిల్లాడిలా "నేను చెబుతాను..నేను " అని అలా అరుస్తావేంటి..ఎవడయ్యా వీడు?" అని మా వైపు చూసి అడిగారు. ఈ ప్రశ్న కూడా మమ్మల్ని ఉత్తేజితుల్ని చెయ్యటానికి అడిగారేమో రాజుగారు అని మేమెవ్వరూ సమాధానం ఇవ్వలేదు. <br /><br />"సరే...తరువాతి స్టెప్.." అని ఆయన వాక్యం ముగించే లోగా మేమంతా స్విమ్మింగ్ పూల్ వైపు నడవటం మొదలు పెత్తాము. ఇంకేముంటుంది తరువాతి స్టెప్..నీళ్ళలోకి దూకి, ఈత కొట్టి, రానున్న కామన్ వెల్త్ గేంస్ లో గోల్డ్ మెడల్ సంపదించటం తప్ప..<br /><br />"ఆగండాగండి....ఏంటి..స్విమ్మింగ్ పూల్ లోకి దిగేద్దామనే?? దిగే ముందు వెళ్ళి స్నానం చేసి రండి " అని ఆదేశించారు రాజుగారు. మేము ఒకళ్ళ మొహాలు ఒకళ్ళు చూసుకున్నాము. అందరూ కలిసి స్విమ్మింగ్ పూల్ లో పుష్కర స్నానాలు చేద్దామని, రెండు రోజులుగా స్నానం చెయ్యకుండా డియోడరెంట్లు కొట్టుకుని తిరుగుతున్నాము. ఇప్పుడు చూస్తే ఈయన స్నానం చేసొచ్చేదాకా నీళ్ళలోకి దిగనివ్వను అంటున్నాడు..<br /><br />"ఆ మూల షవర్లు ఉన్నాయి. షాంపూ, సబ్బు రుద్దుకుని శుభ్రంగా స్నానం చేసి రండి.." అని దినకర్ ను చూసి.."ఇదిగో..నువ్వు ఆ గొడుగు ఇక్కడే పెట్టి వెళ్ళు బాబూ.." అన్నాడు.<br /><br />మేమంతా ఆయన చెప్పిన చోటికి వెళ్ళాము. పేరు కు 'షవర్లు '...అక్కడ ఒక్క షవర్ కూడా పని చేసి చావట్లేదు. ఏడు బక్కెట్లలో నీళ్ళున్నాయి. ఐదుగురికి కలిపి రెండు సబ్బులు, ఒక షాంపూ డబ్బా ఉంది.<br /><br />"ఎవడు ముందు స్నానం చేసొస్తే...వాడికి ఫీజ్ లోంచి 50 రూపాయలు తగ్గింపు.." అని రాజుగారు గట్టిగా అనౌన్సు చేసారు. <br /><br />అంతే.. మేమంతా ఒక్క మగ్గుతో రెండు మగ్గులకు సరిపడ నీళ్ళు ముంచుకుని పోసుకోవటం మొదలుపెట్టాము. షాంపూ మొదట నీల్ విజయ్ గాడు వాడుకున్నాడు..తలకు నవరత్న తైలం రాసుకున్నట్టు సగం డబ్బా రాసుకుని..కింద కూర్చుని ధ్యానం చేసుకుంటున్నాడు. ఆ తరువాత బాలనాగు..తలతో పాటు, ఒంటికి కూడ షాంపూ రుద్దుకున్నాడు..ఆ సగం లో సగం అయిపొయింది. నెక్స్ట్ దినకర్ గాడు..మూత తీయకుండా డబ్బా నొక్కి, చేతిలో ఏమీ పడకపోయేటప్పటికి.."షాంపూ అయిపోయింది రోయ్..నెనెళ్ళి సార్ కు చెప్పొస్తాను.." అని రవి గాడికి డబ్బా ఇచ్చి బయటకు పరిగెట్టాదు. రవి గాడు "ఏం చేద్దాం?" అన్నట్టు నా వైపు చూసాడు. "ఆ మిగిలిన షాంపూ నాకిస్తావా...నీ sms రహస్యం ఇక్కడ బ్లాగు లో రాసెయ్యమంటావా?" అని కత్తులతో కాదు..కంటి చూపుతో బెదిరించాను. షాంపూ నా తలమీద రుద్ది, నా బక్కెటు లో నీళ్ళు కింద పోసి, మగ్గు విరగ్గొట్టి..బయటకెళ్ళిపోయాడు. నేను పక్క బక్కెట్లలోని నీళ్ళతో స్నానం చేసి, దిగ్విజయంగా 50 రూపయల కన్సెషన్ పొందాను.<br /><br />రాజుగారు అరగంట ఎక్కడికో వెళ్ళి వచ్చారు. ఆయన రాగానే మేమంతా మళ్ళీ లైన్లో నిలబడ్డాము. <br /><br />"టైం ఎంతయ్యింది?" అడిగారు రాజుగారు.<br /><br />దినకర్ గాడు చెయ్యి లేపాడు. ఏంటన్నట్టు చూసారు ఆయన.<br /><br />"12.10 కి 10 నిముషాలు ఉంది సార్.." అన్నాడు మా వాడు.. <br /><br />"ఏంటయ్యా..ఈ మనిషి ఏదీ తిన్నంగా చెప్పడా?....సరే..ముందు ఈ ట్యూబ్లు వేసుకుని, నాలుగు అడుగుల లోతులోకి దిగండి.......ఇదిగో..ఒక్కొక్కరుగా దిగండయ్యా..ఇదేమైనా సినిమా థియేటరా...అలా ఒకళ్ళనొకళ్ళు తోసుకోకండి.."<br /><br />ట్యూబుతో మా బొజ్జలను కవర్ చేసుకుని..నీళ్ళలోకి దిగాము. ఆహా...ఎంత హాయిగా ఉంది..<br /><br />"సార్.." అని చెయ్యి పైకి లెపాడు దినకర్..<br /><br />"ఏంటి?"<br /><br />"ఈ రవి గాడు నా నిక్కర్ లాగేస్తున్నాడు"<br /><br />"మీతో చచ్చే చావొచ్చిందయ్యా..అసలు మీ వయస్సెంత? మీరు చేసే చేష్టలేంటి?? మీకన్నా చిన్న పిల్లలు నయం....సరే..ఇప్పుడు స్విమ్మింగ్ పూల్ గోడను పట్టుకుని...కాళ్ళు నీళ్ళ అంచు దాక తెచ్చి...కొట్టండి.." అనరిచారు రాజుగారు. <br /><br />గోడను చేత్తో పట్టుకుని, కాళ్ళు నీటి అంచుదాక లేపి....."ఒలమ్మీ తిక్కరేగిందా" పాటలో NTR పాత్రలో మమ్మల్ని ఊహించుకుని, జయప్రద పాత్రలో నీళ్ళని ఊహించుకుని...స్విమ్మింగ్ పూల్ ని నుజ్జు నుజ్జు చేసి పారేసాము. రెండు నిముషాల పాటు ఒళ్ళు తెలియకుండా అలా డ్యాన్స్ చేస్తూనే ఉన్నాము. ఈ సౌండు లో "ఆపండయ్యా...మిమ్మల్నే..ఆపండి " అన్న రాజుగారి ఆర్తనాదాలు వినబడలేదు. మేము అలసిపోయి సైలెంటయ్యాక...రాజుగారి వైపు చూసాము..కిరీటం తో తలబాదుకుంటూ కనబడ్డారాయన. <br /><br />"మోటర్ తో నీళ్ళు పంపు చేసినట్టు ఎన్ని నెళ్ళు బయటకొచ్చేసాయో చూడండి..ఎంటయ్యా ఇది? మీ లాంటివాళ్ళు సముద్రం లో ఈత కొడితే..నీళ్ళు పక్కకు పొంగి, దేశాలకు దేశాలు మునిగిపోతాయి. సుతారంగా కాళ్ళు అలా..అలా అనండి చాలు.." అన్నారు రాజుగారు.<br /><br />మేమంతా ఆయన చెబుతున్న మాటలు శ్రధ్ధగా, అర్థం కాకుండా వింటున్నాము..<br /><br />"ఇప్పుడు ఆ గోడను వదిలేసి...మెల్లిగా మీ చేతులతో నీళ్ళు ఇలా వెనక్కు అనుకుంతూ...ఆరడుగుల వైపుకి రండి.." <br /><br />నేను చేతులతో ఎంత ఇలా వెనక్కు అంటున్నా...ముందుకు వెల్లట్లేదు. పక్కకు చూసాను. మా వాళ్ళ పరిస్థితి అదే. ఒక్క నీల్ విజయ్ గాడు మాత్రం ముందుకు వెళ్తున్నాడు. నేను వెంటనే వాడి ట్యూబ్ పట్టుకున్నాను..బాలనాగు నా ట్యూబ్ పట్టుకున్నాడు. రవి గాడు బాలనాగును పట్టుకున్నాడు..దినకర్ రవి గాడిని పట్టుకున్నాడు..తలెత్తి, రాజు గారిని చూస్తూ "సార్...మీరొచ్చి నా ట్యూబ్ పట్టుకోండి. సరదాగా ఆ మూలదాకా వెళ్ళొద్దాం" అన్నాడు దినకర్. <br /><br />"పెట్రోలు అయిపోయిన బైక్ ను తీసుకెళ్ళినట్టు అలా ముందు వాడి చెయ్యి పట్టుకుని వెళ్తే..మీకు ఎప్పటికీ ఈత రాదు. వదలండయ్యా...ముందు వదలండి చేతులు.." అని మా మీదకు రాళ్ళు విసురుతున్నారు రాజుగారు.<br /><br />ఇప్పుడు అందరూ ఆరు అడుగుల లెవెల్ లో ఉన్నాము. ట్యూబ్ల సహాయం తో తేలుతూ ఉన్నాము. టైం 2.30 అవుతోంది. రాజుగారికి ఓపిక క్షీణిస్తోంది. <br /><br />"ఇదిగో..నేను మొదట్లో మీకు ఈత రాకపొతే నన్ను కత్తితో పొడవమన్నానే...అది మనసులో పెట్టుకోకండి. ఏదో జోక్ చేసానంతే. ఇప్పుడు నీళ్ళ మీద పడుకుని..చేతులతో నీళ్ళు వెనక్కి అనండి....అలా..వెరీ గూడ్! ఇదిగో గొడుగబ్బాయ్..నీ నిక్కరు ఎవ్వరూ లాగరు లే..నిక్కరు మీది నుంచి చేతులు తీసి, ఈత కొట్టు..." <br /><br />అందరూ మెల్లిగా ముందుకు కదులుతున్నాము. ఒకరి పక్కన ఒకళ్ళం "హలా..హలా" అనుకుంటూ ముందుకు సాగిపోతున్నాము. పది అడుగుల లెవెల్ కూడా దాటేసి, స్విమ్మింగ్ పూల్ ఇవతలి గోడదగ్గరకు వచ్చేసాము. ఆ చివరి నుంచి ఈ చివరి వరకు వచ్చేసామని మా అందరిలో ఆనందం...గర్వం...కొవ్వు. ఇక నా సర్టిఫికేట్లలో, విజిటింగ్ కార్డ్లలో.. "గజ ఈతగాడు గౌతం" అని పేరు మార్చేస్తాను. <br /><br />"అద్భుతం....ఇప్పుడొక పది నిముషాలు బ్రేక్. అందరూ పైకొచెయ్యండి. మీకోసం నిమ్మరసం తెప్పించాను " అన్నారు రాజుగారు.<br /><br />ముందుగా నీల్ విజయ్ గాడు నీళ్ళ లోంచి బయటకెళ్ళాడు..వాడి వెనకాల ఒకళ్ళ ట్యూబ్లు ఒకళ్ళు పట్టుకుని వరుసగా బయటకొచ్చాము.<br /><br />సాయంకాలమవుతోంది..<br /><br /><br />"ఈ నిమ్మరసం తో పాటూ ఫుల్ మీల్స్ పెట్టించుంటే బావుండేది సార్..ఇక్కడ భోజనాలూ అవీ ఉంటాయని....." అని అంటున్న దినకర్ గాడిని మధ్యలోనే mute చేసేసారు రాజుగారు.<br /><br />"జంతువులకి పుట్టుకతోనే ఈత వస్తుందిట..సో, నిమ్మరసం తాగాక ఏమాత్రం భయపడకుండా...ట్యూబ్లు లేకుండా నీళ్ళలోకి దూకండి చెబుతాను. రబ్బరు బంతిలా బయటకొచ్చేస్తారు.."<br /><br />ఈ సారి రాజుగారి వాక్యం లో ఏ క్వస్చన్ మార్కు లేకున్నా...మేమంతా ఉత్తేజితులమైపోయాము.<br /><br />రాజుగారితోపాటూ ఇంకో నలుగురు వచ్చారు స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గరికి. మమ్మల్నందరినీ పది అడుగుల లెవెల్ కు తీసుకెళ్ళారు. <br /><br />"మేము ఉన్నాము..మీరు ధైర్యంగా దూకండి.." అన్నారు<br /><br />మొదట నీల్ విజయ్ గాడు దూకాడు..వాడి వెంట వరుసగా అందరూ దూకాము. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">ధబేల్..</span><br /><br />నీళ్ళలోకి దూకగానే..మొదటి రెండు క్షణాలు ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఏమీ కనిపించట్లేదు..చిన్నప్పుడెప్పుడో సబ్బు నీళ్ళతో బుడగలూదినట్టు..నా నోట్లోంచి బుడగలొస్తున్నాయి..కిందకు వెళ్తున్నాను..నేల తగిలింది. రాజుగారు చెప్పినట్టుగానే పైకి రావటం మొదలు పెట్టాను. అంటే...అంటే...నేను జంతువునేనన్నమాట! పైకి వెళ్ళగానే...నీళ్ళమీద కాలు మీద కాలు వేసుకుని కూర్చోవాలి. నీళ్ళ బయటైకి తల వచ్చింది..<br /><br />"సార్..మీరు చెప్పినట్టే..రబ్బరు బం...."<br /><br />తల నీళ్ళ లోపలికి వెళ్ళింది..మళ్ళీ కిందకు వెళ్తున్నాను. కాని ఈసారి ఏదో తేడా ఉంది. ఊపిరాడట్లేదు..నీల్ గాడిని పట్టుకుందామంటే...కళ్ళు కనిపించట్లేదు..చేతుల్లో, కాళ్ళల్లో నీరసం.. <br /><br />అప్పుడు కనిపించారు - దేవుడు, మా శీను మావయ్య. <br /><br />మాట్లాడదామనుకునే లోపే ఎవరో నా జుట్టు పట్టుకుని పైకి లాగారు. ఆ తరువాత ఐదు నిముషాలు ఏం జరిగిందో తెలియదు. కళ్ళు తెరిచేప్పటికి స్విమ్మింగ్ పూల్ పక్కన పడుకుని ఉన్నాను. నా పక్కన మా వాళ్ళంతా పడుకుని ఉన్నారు. రాజుగారు, ఆయన భటులు నిలబడి మమ్మలని చూస్తూ ఉన్నారు.<br /><br />దినకర్ గాడు పైకి లేచి "రేయ్...నీళ్ళ లోపల.. నువ్వు, మీ శీను మావయ్యా, దేవుడు.. కనబడ్డారు రా.." అన్నాడు.<br /><br />మేమెవ్వరమూ మాట్లాడలేదు. సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నాడు..అండమాన్ ట్రిప్పు గుర్తొచ్చింది..గోరంత దీపం పాట గుర్తొచ్చింది..<br /><br />మెల్లిగా లేచి..రాజుగారి కత్తి ఎక్కడుందో వెతకటం మొదలుపెట్టాము..<br /><br />******<br /><br />పరిస్థితులు, దినకర్ నేర్పిన ఈ గుణపాఠం వల్ల..సాటి మనుషులకు సహాయం చెయ్యాలనే ఉద్దేశం తో ..ఈత నేర్చుకోవాలనుకునే ఔత్సాహికుల కోసం నేనొక flowchart తయారు చేసాను. చెలరేగిపోండి.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/TJIw_-21nWI/AAAAAAAAAg0/s3jRb_JeFdY/s1600/001.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 189px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/TJIw_-21nWI/AAAAAAAAAg0/s3jRb_JeFdY/s320/001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517526369245175138" /></a><span style="font-weight:bold;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-8659625271652312851?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com143tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-62469990661899012342009-08-20T03:16:00.007+05:302009-09-21T00:25:58.970+05:30అనగనగా ఒక సంవత్సరం...19__. అప్పుడు నా వయస్సు __.<br /><br />నేను మా అమ్మ కడుపులో ఉండగా ఆడపిల్ల పుట్టాలని కోరుకున్నారట మా ఇంట్ళో అందరూ. నేను పుట్టాక..అబ్బాయి పుట్టాడని తెలిసి.. తమ మనోభావాలను గాయపరచినందుకు నా మీద కేసు వేసారు మా వాళ్ళు. సరే జరిగిందేదో జరిగిపోయిందని...తన ముచ్చట తీర్చుకోవటానికి రెండేళ్ళ పాటు నన్ను ఒక అమ్మాయిలా పెంచిదట మా అమ్మ..నాకు గుండు గీయించిన మరుసటి రోజునుంచే విగ్గు పెట్టి జడలు వేసేదిట.. <br /><br />జీవితమంటే 'రోజంతా పడుకుని సీలింగు ఫ్యాను చూస్తూ ఉండటం' అని అనుకునే ఆ వయస్సులో ఇలా అమ్మాయిలా పెంచబడటం వల్లనో ఏమో..నన్ను ఎవరైనా 'నీ వయస్సెంతా?' అని అడిగితే 'నీ జీతమెంత?' అని అడుగుతాను. అవతలి వాళ్ళు తమ జీతమెంతో చెప్పగానే నా జీతం కూడా చెప్పి చేతులు దులుపుకుంటానే తప్ప..నా వయస్సు మాత్రం చెప్పను....అందుకే మళ్ళీ మొదటి లైనుకు వెళ్దాం..<br /><br />అనగనగా ఒక సంవత్సరం...19__. అప్పుడు నా వయస్సు __.<br /><br />అంతవరకు మా ఊరు దాటి ఎప్పుడూ వెళ్ళలేదు నేను. ఆ ఏడాది మా మావయ్య పెళ్ళికని హైదరబాదు తీసుకెళ్ళారు మా ఇంట్లో వాళ్ళు. పెళ్ళి మండపం చేరగానే నా హైటు పిల్లలున్న గుంపులోకి నన్ను తోసేసి వెళ్ళిపోయారు.<br /><br />అందరూ సిటీ పిల్లలే..అందరూ ప్యాంట్లు వేసుకుని ఉన్నారు..నేను మాత్రమే నిక్కరు వెసుకుని ఉన్నాను..అది కూడా మా అమ్మ తన కాటన్ చీరలతో పాటూ గంజి పెట్టించిన నిక్కరు. అందుకేనేమో నన్ను ఎవ్వరూ పలకరించట్లేదు..నేను మా వీధిలో గోలీల ఆటలో మూడు Grand Slam లు గెలిచానని తెలిస్తేనైనా నాతో మాట్లాడతారేమోనని జేబులోంచి మూడు గోలీలు తీసి గాలిలోకి ఎగరేసాను..ఆ ప్రయత్నం కూడా గాలిలో కలిసిపోయింది.....<br /><br />ఆ అవమానాన్ని భరించలేకపోయాను..మోకాళ్ళు కనిపించేలా నిక్కరేసుకుని ఉండటమే ఇందుకు కారణమని గ్రహించాను..సైలెంటైపోయాను..<br /><br />మరుసటి రోజు మా ఊరు తిరిగెళ్ళి...మా స్కూలుకు వెళ్ళేదాక ఏమీ మాట్లాడలేదు నేను..స్కూలు లో భోజనాల సమయంలో గణేష్, సుధాకర్ లతో నాకు హైదరబాదు లో జరిగిన అవమానం గురించి చెప్పాను..<br /><br />"గాంధీ గారిని సౌత్ ఆఫ్రికా లో ట్రైను నుంచి బయటకు తోసేస్తే ఆయన ఏమి చేసారో తెలుసా?" అన్నాను..<br /><br />"తెలియదు..కానీ నన్ను ఎవరైన అలా తోసేస్తే..ఆ ట్రైను టైర్లన్నిటికీ గాలి తీసేసేంతవరకు ఆ స్టేషన్ నుండి కదలను." అన్నాడు సుధాకర్ గాడు..<br /><br />"ఏడ్చావు...ఆ అవమానం జరిగాక ఆయన మన దేశానికి తిరిగొచ్చి స్వాతంత్ర్యం తీసుకొచ్చారు. నిన్న నాకు జరిగిన అవమానం కూడా అలాంటిదే..అందుకనే నేను కూడా ఒక మగాడిగా నా స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాడదలచుకున్నాను..ఇక నుంచి మనము మగ పిల్లలం కాదు..పిల్ల మగాళ్ళం...(టైటిల్ జస్టిఫికేషన్)<br /><br />వెంటనే ఒక అజెండా తయారు చేసుకున్నాము..<br /><br /> - ఇక పై ప్యాంట్లు మాత్రమే వేసుకోవాలి<br /> - జేబులో ఎప్పుడూ డబ్బులుండాలి<br /><br />అనుకున్న వెంటనే ఇవి అమలు పర్చాలని...మా నాన్న పని చేసే స్కూలుకు వెళ్ళాను నేను, నా స్నేహితులిద్దరినీ తోడు తీసుకుని..మేము వెళ్ళే సమయానికి మా నాన్న లెక్కల పాఠం చెబుతున్నాడు. నేను నేరుగా క్లాసులోకి వెళ్ళి "నాన్నా..నేను ప్యాంటు కుట్టించుకోవాలి..నాకు డబ్బివ్వు " అనరిచాను..నా ధైర్యం చూసి ముందు బెంచీ లోని అమ్మాయిలు ముక్కు మీద వేలేసుకున్నారు (ఆశ్చర్యమేసి కాదు..ముక్కు మీద దురదగా ఉంటే గోక్కోవటానికి)..మా నాన్న నా మాటలేవీ పట్టించుకోకుండా ఒకమ్మాయిని లేపి "(a+b) ని (a-b) తో గుణిస్తే ఏమొస్తుంది?" అనడిగాడు..ఆ అమ్మాయి "సల్ఫ్యూరిక్ యాసిడ్" అంది..మా నాన్నకు విపరీతమైన కోపమొచ్చింది..వెంటనే నన్ను, గణేష్ గాడిని, సుధాకర్ గాడిని గోడ కుర్చీ వేయమన్నాడు..<br /><br />ముగ్గురూ పక్కపక్కన గోడకుర్చీ వేయగానే మా కాళ్ళ మీద ఒక గుడ్డ కప్పి 'గోడ సోఫా' చేసాడు మా నాన్న..క్లాసులోని అమ్మయిలంతా గ్రూప్ సాంగ్ పాడినట్టు నవ్వారు..మా వాళ్ళు నా వైపు చిరాకు గా చూసారు..మా స్కూలు లో మేము తీసే గుంజిళ్ళు, తినే తన్నులు చాలవన్నట్టు వీళ్ళ స్కూలుకొచ్చి గోడ కుర్చీ వెయ్యాలా?? ఒక గుంటూరు వాస్తవ్యుడు గోంగూర కోసం బెంగళూరొచ్చినట్టుంది ఇది..<br /><br />ఈ సంఘటన తరువాత ' మా నాన్న '..' మా బాబు ' గా మారిపోయాడు...అప్పటి నుండి మా ఇద్దరి మధ్యా పచ్చ గడ్డి వేస్తే Nuclear Fusion జరిగేది. అందుకే ఇక మాటలతో ఈ సమస్య తెగదని..ఒక ఉత్తరం రాద్దామని నిర్ణయించుకున్నాను..మాంచి వింటేజ్ ఫీల్ ఉంటుందని పోస్ట్ ఆఫీసుకెళ్ళి తాళపత్రాలు కొని రాసాను..మొన్నీమధ్య జరిగిన పురావస్తు శాఖ త్రవ్వకాల్లో ఆ తాళపత్రాలు బయటపడ్డాయి..నేను రాసిన ఉత్తరం ఇదిగో -<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/Sox5dYDavzI/AAAAAAAAAGs/mKyykU8Gm3s/s1600-h/letter.bmp"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/Sox5dYDavzI/AAAAAAAAAGs/mKyykU8Gm3s/s320/letter.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371802001126113074" /></a><br /><br />మరుసటి రోజు ఆదివారం. హృదయం లేని మా బాబు 'ఆదిత్య హృదయం' చదువుతున్నాడు పొద్దున్నే.. టీవీ లో 'మహాభారత్ ' వస్తోంది..సరిగ్గా రాహుకాలం మొదలవ్వగానే నా తాళపత్రోత్తరం తెచ్చిచ్చాడు ఒక వేగు గుర్రం మీద..ఆ ఉత్తరం చదవగానే "జానకీ!!!" అని గట్టిగా అరిచాడు మా బాబు. 'జానకి!!!' అనే పేరుతో మా ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేకపోవటం వల్ల ఎవ్వరూ పలకలేదు..ఈ సారి మా అమ్మను పిలిచాడు..మా అమ్మ టీవీ ముందు నుంచి లేచి పరుగు పరుగున వచ్చింది..ఉత్తరం చూపించాడు..మా అమ్మ "కింతూ..పరంతూ" అని ఏదో చెబుతున్నా వినిపించుకోకుండా తాండవం మొదలెట్టాదు మా బాబు....అసలు విషయమేంటంటే - చిన్నప్పుడు ఆయన్ని అందరూ 'బాబు ' అని పిలిచేవారట..నేను ఉత్తరం లో 'అమ్మ, బాబు లకు' అని రాసాను కదా.."నన్నే పేరు పెట్టి పిలుస్తాడా పిల్ల కుంక" అని అరుస్తున్నాడు..ఇప్పుడు నేను దొరికానంటే డ్యాన్సు ఆపి ఫైటింగ్ మొదలెడతాడని..రహస్య మార్గం ద్వారా వంటింట్లోకి పారిపోయాను నేను..<br /><br />అక్కడ మా అమ్మమ్మ రోట్లో అల్లం పచ్చడి రుబ్బుతోంది..నేనెళ్ళి క్వీన్ విక్టోరియా పక్కన కూర్చుని.."సుధాకర్ వాళ్ళ నాన్న వాడి పుట్టిన రోజుకు ప్యాంటు కుట్టించాడు తెలుసా? నేను ఎన్నాళ్ళిలా ఉత్తరాలు రాసి రోలు పక్కన కూర్చోవాలి?" అని కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకున్నాను..<br /><br />"ఇంత చిన్న విషయానికి ఎందుకురా ఏడుస్తావు? ఈ సారి మళ్ళీ సుధాకర్ పుట్టిన రోజుకు వాడికి కూడా నిక్కరు కుట్టించమని చెబుదాములే వాళ్ళ నాన్నతో...ఏదీ..ఆ అను" అని రోట్లోంచి ఒక వేలుతో అల్లం పచ్చడి తీసి నా నాలుకకు రాసింది........ఆహా...అమోఘంగా ఉంది..ఆ రుచి నాలుక నుంచి నేరుగా నా బుర్రలోకి ప్రవేశించి నా కోపాన్నంతా ముక్కలు ముక్కలు చేసేసింది..నాకు తెలియకుండా నవ్వు ఎక్స్ప్రెషన్ నా మొహం మీద అలా వచ్చేసింది...<br /><br />మా అమ్మమ్మ అల్లం పచ్చడి చేసినప్పుడల్లా తన పుట్టింటి నుంచి తెచ్చుకున్న అమృతం సీసలోంచి రెండు చుక్కలు వేస్తుంది..ఆ పచ్చడి నాలుకకు తగలగానే రెండు రోజులు అలా గాలిలో నిక్కరేసుకుని తేలిపోవాల్సిందే....మా పూర్వీకుడొకాయన అమృత మథనం టైం లో అక్కడే ఉన్నాడుట..పెట్రోలు కోసమని ఒక లీటర్ వాటర్ బాటిల్ పట్టుకుని బయలుదేరిన మా పూర్వీకుడు ఆ ముచ్చటంతా చూద్దామని అక్కడే ఆగిపోయాడట..అమృతం వచ్చాక ఎవరో లేడీ ...దేవతలను, రాక్షసులను కూర్చోబెట్టి "నీక్కావలసింది...నా దగ్గర ఉంది" అని పాడుతూ అమృతం పంచిపెట్టిందట..(ఇదే పాటను మన తెలుగు సినిమావాళ్ళు రైట్స్ తీసుకోకుండా వాడుకున్నారు)...ఒక దేవుడి దగ్గర బ్లాకు లో ఒక లీటర్ అమృతం కొన్నాడు మా పూర్వీకుడు..అది అలా తర తరాలుగ వస్తోంది మా ఇంట్లో........ఇంతకీ ఏమి చెబుతున్నాను?? ఆ...అల్లం పచ్చడి...అది నాలుకకు తగలగానే నేను అన్నీ మరచి పోయాను...<br /><br />ఓ రెండు రోజులు ఏమీ చేయలేదు..అంటే మూడో రోజు ఏదో చెసానని కాదు..మూడో రోజూ బేవార్సే...నాలుగో రోజు - నేను వరండాలో కూర్చుని వీధిలో వచ్చీ పోయే వాళ్ళ ప్యాంట్లు చూస్తూ ఉన్నాను..మా అన్నయ్య ఇంట్లోంచి హడావిడిగా వచ్చి తన జేబులోని బాల్ పెన్ తీసి మా కాంపౌండు బయట పారేసాడు..ఐదు నిముషాల తరువాత మా అమ్మ వచ్చి కాఫీ ఇచ్చింది మా అన్నయ్య కి..మా వాడు ఎడమ చేత్తో కాఫీ అందుకుని, కుడి చేయి చాచి - "అమ్మా..నా బాల్ పెన్ ఎక్కడో పారేసుకున్నానమ్మా...శ్రధ్ధగా చదువుకుందామంటే పెన్ను లేదు " అన్నాడు....చలన చిత్ర పరిశ్రమ ఎంత మంచి నటుణ్ణి మిస్ అవుతోందో నాకు చూపిస్తూ...<br /><br />మా అమ్మ వెంటనే వాడి చేతికి ఒక పెద్ద నోటిచ్చి "ఇంక్ పెన్ కొనుక్కోరా..మిగిలిన డబ్బు దాచుకో" అని లోపలికెళ్ళింది..ఈ సన్నివేశాన్నంతా ప్రేక్షకుడి లాగా చూస్తున్న నా వైపు మా అన్నయ్య చూసి "ఉహుహహహహ" అని కళ్ళతో నవ్వి కాఫీ తాగటం మొదలెట్టాడు..<br /><br />నా తక్షణ కర్తవ్యమేంటో నాకు గోచరించింది..వెంటనే నా వార్డ్ రోబ్ (మా అమ్మమ్మ పెట్టె) లోంచి నా నిక్కరు ఒకటి తీసి...బ్లేడుతో ఎడా పెడా కోసేసాను..ఆ చిరిగిన నిక్కరు తీసుకుని మా అమ్మ దగ్గరకు వెళ్ళాను..ఒక గ్లాసు తో పాలిచ్చింది..<br /><br />"పాలు తాగటానికి నేనింకా చిన్న పిల్లడిని అనుకుంటున్నావా? నాకు కాఫీ కావాలి " అని అరిచాను..అప్పుడే గదిలోకొచ్చిన మా అన్నయ్య తన గ్లాసు లో మిగిలిన కాఫీ నా నోట్లో పోసాడు..కాకరకాయ, కుంకుడు కాయ, శీకాయ కలిపి నాలుక మీద పడ్డట్టయ్యింది..కళ్ళు చేదుగా మూసాను..<br /><br />"మొదటి కాఫీ అలానే ఉంటుంది రా" అన్నాడు మా అన్నయ్య...మొదటి కాఫీ ఇలా ఇంత చేదుగా ఉంటుందని తెలిస్తే..మొదలెట్టటమే రెండో కాఫీ తో మొదలెట్టేవాడిని......ఇవన్నీ తరువాత...వచ్చిన పని ముఖ్యం - "అమ్మా...నా నిక్కరు చిరిగిపోయిందమ్మా...శ్రధ్ధగా చదువుకుందామంటే......." నా డైలాగు పూర్తవ్వకుండానే మా అమ్మ మా అన్నయ్య చేతికి నా నిక్కరు, ఐదు రూపాయలిచ్చి ఇచ్చి - "ఇది కుట్టించుకురా" అని పంపింది...మా వాడు ఆ ఐదు రూపయలలో నాలుగున్నర పెట్టి సినిమా చూసొచ్చి, మిగిలిన అర్ధ రూపాయితో ఒక సైకిల్ షాపు వాడి దగ్గర నా నిక్కరుకు ప్యాచ్ లు వేయించుకొచ్చాడు ..<br /><br />అలా తెల్ల నిక్కరుకు నల్ల సైకిల్ ట్యూబుల అలంకరణలతో నేను కాలం సాగదీస్తున్నప్పుడు ఒక రోజు - <br /><br />మా పక్క కాంపౌండులో ఉన్న నీలిమ జామెట్రీ బాక్సు కావాలని నా దగ్గరకు వచ్చింది..' శృతిలయలు ' సినిమాలో సుమలత గొంతు అంత అందంగా ఉంటుంది నీలిమ. <br /><br />ఒక అద్భుతమైన ఆలోచన వచ్చింది..<br /><br />వెంటనే ఇంటికి పరిగెట్టాను..అక్కడ సైకిల్ తుడుచుకుంటూ కనబడ్డాడు మా అన్నయ్య..<br /><br />"రేయ్...నాకు డబ్బు కావాలి " అన్నాను..<br /><br />మా అన్నయ్య పైకి లేచి "సేం పించ్" అని గట్టిగా గిచ్చాడు..<br /><br />"అబ్బా..అలా గిచ్చావేంట్రా."<br /><br />"లేకపోత ఏంట్రా...డబ్బు ఎవరికి వద్దు చెప్పు..ఇంతకీ నీకు డబ్బు ఎంత కావాలి? ఎందుకు కావాలి?" అనడిగాడు..<br /><br />"నాకు 10 రూపాయలు కావాలి రా..నేను నీలిమ ను బాల్య వివాహం చేసుకుందామనుకుంటున్నాను..మనము 10 రూపాయలు కన్యాశుల్కం ఇచ్చి వరకట్నం గా 200 రూపాయలు అడుగుదాము..అందులో సగం నాకు...ఆ మిగతా 160 రూపాయలతో నీవు మాంచి ఇల్లు కట్టుకో" అన్నాను మా అన్నయ్య భుజం తడుతూ..<br /><br />"10 రూపాయల్దేముంది రా...కుక్కను తంతే రాల్తాయి..నువ్వు ముందెళ్ళి అమ్మ, నాన్న ఆశీర్వాదం తీసుకో..ఆ తరువాత కుక్కల కోసం ఇద్దరూ రోడ్డు మీదకు వెడదాం.." అన్నాడు..<br /><br />నేను ఇంట్లోకి వెళ్ళాను...హాలు లో మా బాబు, అమ్మ, అమ్మమ్మ ఉన్నారు…"నేను నీలిమను బాల్య వివాహం చేసుకోవాలనుకుంటున్నను " అని నా నిర్ణయాన్ని చెప్పాను..<br /><br />కెమేరా మా అమ్మమ్మ వైపు తిరిగింది...తరువాత మా మ్మ వైపు...తరువాత మా బాబు వైపు.....ఆ తరువాత లాంగ్ షాట్..<br /><br />ఇక్కడ నాకు తెలియని విషయమేంటంటే...ఆ ముందు రోజు మా బాబు లెక్కల క్లాసు అవ్వగానే వాళ్ళ హెడ్మాష్టరు మా బాబుకు చిన్న క్లాసు తీసుకున్నాడట....కోపంతో ఫస్టు క్లాసు మూడ్ లో ఉన్నాడు మా బాబు..నా బాల్యవివాహపు వార్త వినగానే ఏమీ మాట్లాడకుండా పైకి లేచి..తలుపుకు తగిలించిన తన ప్యాంటు జేబులోంచి ఒక ఫొటో తీసాడు..అది వాళ్ళ హెడ్మాష్టరు ఫొటో..దాన్ని నా వీపుకు అతికించాడు..ఆ తరువాత "బాల్య వివాహం కావాలి రా నీకు??" అని నా బాల్య వీపును చితగ్గొట్టాడు..<br /><br />ఏడుస్తూ ఇంట్లోంచి బయటకొస్తున్న నన్ను చూసి మా అన్నయ్య మనసు కరిగింది..నా భుజం మీద చెయ్యి వేసి...నాకు జ్ఞాన బోధ చెయ్యటానికి మా పెరట్లోకి తీసుకెళ్ళాడు..అక్కడ బోధి వృక్షాలేవీ లేకపోవటం తో ఇద్దరూ మా గులాబి మొక్క కొమ్మలెక్కి కూర్చున్నాము..<br /><br />"ఇప్పుడు చెప్పరా..నీ సమస్యేంటసలు?" అడిగాడు<br /><br />"ఏమని చెప్పుకోను రా...'ఇంట్లో అందరికన్నా చిన్నవాడు..కొరింది ఇస్తారు ' అని నా గురించి పబ్లిక్ టాక్..కాని నేను పడే కష్టం ఆ పబ్లిక్ టాక్ కు తెలియదు..ఇంతవయసొచ్చినా నన్నింకా మరీ చిన్న పిల్లాడిలా చూస్తున్నారు..హైదరాబాదు లో నా వయసు పిల్లలంతా పెద్దవాళ్ళైపొయారు...ప్యాంట్లు, డబ్బు...ఏది కావాలంటే అది ఉంది వాళ్ళ దగ్గర..మన బాబేమో డబ్బూ ఇవ్వడూ..ప్యాంట్లూ కుట్టించడు నాకు..ఈ నిక్కరు చూడరా..నీకు నా మీద జాలి కలగట్లేదా?? నీ ప్యాంటు మీద ఒట్టేసి చెప్పు..." అని దీనంగా అడిగాను..<br /><br />వెంటనే మా అన్నయ్య నా నిక్కరు జేబు చించి...దానిని జేబు రుమాలు లా వాడి నా కన్నీళ్ళు తుడిచాడు...నా చొక్క జేబులో ఉన్న ఉసిరికాయలు తీసి నా నోట్లొ ఒకటి వేసి...తన నోట్లొ ఒకటేసుకున్నాడు..<br /><br />"థ్యాంక్స్ రా" అన్నాను..<br /><br />"చూసావా..నీ జేబులోంచి ఉసిరికాయ తీసి నీకిస్తే థ్యాంక్స్ చెప్పావు..నిన్ను వెధవను చేస్తున్నా గుర్తించలేని వెధవ్వి నువ్వు..అందుకే నిన్ను చిన్న పిల్లడిలా చూసేది..సరే..నువ్వు కూడా నాన్నని ' బాబు ' అనే స్టేజ్ కు చేరుకున్నావు కాబట్టీ..నీకు కొన్ని జీవిత రహస్యాలు చెబుతాను. నిన్ను ఇంట్లో వాళ్ళు పెద్దవాడిగా గుర్తించాలంటే నువ్వు నిక్కర్లు కోసుకోవటం...బాల్య వివాహం చేసుకోవటం లాంటి విపరీత చర్యలు చేయనవసరం లేదు రా..నీ డబ్బు నువ్వు సంపాదించుకో" అన్నాడు..<br /><br />"అంటే బాల కార్మికుడిని అవ్వమంటావా?"<br /><br />"మూర్ఖా..సంపాదించుకోమంటే - అమ్మ పర్సులోంచి, నాన్న జేబులోంచి సంపాదించుకోమని.."<br /><br />నా తల వెనకాల జ్ఞాన జ్యోతి వెలిగింది (సాయంత్రమయ్యిందని మా అమ్మ పెరట్లో లైటు వేసింది)..<br /><br />"ఐతే వెంటనే వెళ్ళి మన బాబు జేబు బూజు దులిపొచ్చేస్తా" అని కొమ్మ దిగాను..<br /><br />"ఆ తొందరే వద్దనేది..దొంగతనం చెయ్యటమనేది ఈత కొట్టటం లాంటిది" అన్నాడు..<br /><br />"అంటే ఒక్క సారి నేర్చుకుంటే ఇక ఎప్పటికీ మరచిపోము అనా"<br /><br />"కాదు...సరిగ్గా నేర్చుకోకుండా దూకితే మునిగి పోతావని"..అని ఒక గొప్ప దొంగ సూత్రం నేర్పాడు నాకు.. <br /><br />మళ్ళీ మా అన్నయ్యే మాట్లాడుతూ - "నువ్వు fresher దొంగవి...కాని నాకు చాలా వర్క్ ఎక్స్పీరియన్స్ ఉంది. ఇప్పుడు టీం లీడ్ ను నేను. కాబట్టీ..నువ్వు నాకు చంచాగిరి చేసావనుకో..నువ్వు పని సరిగ్గా వెలగబెట్టకపోయినా...నీకు ప్రమోషన్ వస్తుంది.." అన్నాడు..<br /><br />ఆ వయసులో మా అన్నయ్య అన్న మాటలు నాకు అర్థమవ్వలేదు కాని, ఉద్యోగం చెయ్యటం మొదలెట్టాక బాగా అర్థమయ్యాయి...<br /><br />ఆ తరువాత నా చేతికి ఒక పుస్తకమిచ్చాడు మా అన్నయ్య "ఇదిగో.. 'Rapidex దొంగల కోర్స్ '..దగ్గరుంచుకో..ఒక్క విషయం గుర్తుంచుకో..డబ్బు కొట్టేయాలనుకుంటే నెలలోని మొదటి ఐదు రోజుల్లోనే కొట్టెయ్యి..నెలాఖరు లో ఐతే జేబు లో ఉన్న అర్ధ రూపాయి కూడా అరక్షణానికొకసారి తడిమి చూసుకుంటాడు మన బాబు..ఈ మధ్య ఫింగర్ ప్రింటు గుర్తించే పౌడరు కూడ జేబులో చల్లుకుని తిరుగుతున్నాడు..ఎవరయినా చేతులు పెడితే పట్టుకోవాలని...జాగ్రత్త గా ఉండు. అన్నట్టు అసలు మాట - మొదటి సారే మన ఇంట్లో ప్రయత్నించకు..నీ స్నేహితులతో చేతులు కలిపి వాళ్ళ బాబులను దోచెయ్యి..బాగా అలవాటయ్యాక ఇంట్లో ప్రయత్నించు.." అని నన్ను ఆశీర్వదించి...గాలి లోంచి వీభూది పుట్టించి నా నోట్లో వేసాడు..ఆ తరువాత గొంతు లోంచి ఏదో తీస్తున్నట్టు చాల ఓవరాక్షన్ చేసి..నోట్లోంచి ఉసిరికాయ తీసిచ్చాడు...<br /><br />నేను వెంటనే సుధాకర్ గాడి దగ్గరకెళ్ళి ..వాళ్ళ నాన్న జేబులో డబ్బు కొట్టేస్తే వెంటనే పెద్దవాళ్ళైపోవచ్చని చెప్పాను వాడితో..వాడు పంచాంగం చూసి మంచి ముహూర్తం నిర్ణయించాడు.ముహుర్తూం నాడు నెను సుధాకర్ ఇంటికి వెళ్ళాను..<br /><br />"మనమయితే సరిగ్గా చేయగలుగుతామో లేదో నని ఒక consultant ని పిలిపించాను రా..ఇహనో ఇప్పుడో వచ్చేస్తాడు."<br /><br />"కన్సల్టెంటా? ఎవర్రా?" అడిగాను..<br /><br />"ఒక తమిళబ్బాయి..పుట్టి పెరిగిందంతా ఇక్కడేలే..దినకరన్ అని.."<br /><br />"ఎన్నింటికొస్తాడేంటి?"<br /><br />"వచ్చేస్తాడు రా..సాక్సులు ఇస్త్రీ చేయించుకొస్తానని వెళ్ళాడు.."<br /><br />పది నిముషాల తరువాత చెప్పులేసుకొచ్చాడు దినకరన్..<br /><br />ముగ్గురం కలిసి సుధాకర్ వాళ్ళ నాన్న గది వైపు వెళ్ళాము..ఆయన నిద్రపోతున్నారు..<br /><br />నేనూ, సుధాకర్ తలుపు దగ్గరే నుంచున్నాము..దినకరన్ మెల్లిగా నడుస్తున్నాడు..ఎందుకో ఒక్క క్షణం ఆగాడు..ఆగినోడు ఊరికే ఉండక సుధాకర్ వాళ్ళ నాన్న భుజం తడుతూ "సార్...సార్ మిమ్మల్నే" అన్నాడు మెల్లిగా..అది చూసిన సుధాకర్ శబ్దం రాకుండా గట్టిగా అరిచాడు..అది విన్న దినకరన్ అరవకుండా శబ్దం చేసాడు..మెమిద్దరం గదిలోకెళ్ళి దినకరన్ ను బయటకు లాక్కొచ్చాము..<br /><br />"మా నాన్నను నిద్ర లేపుతావే? నీకేమైనా పిచ్చా?" అడిగాడు సుధాకర్..<br /><br />"అది కాదు..డబ్బు ఏ చొక్కా జేబులో పెట్టాడో అడుగుదామని...అంతే..అడిగాక మళ్ళీ పడుకోమని చెబుతా" అన్నాడు కన్సల్టెంట్..<br /><br />నేను రంగం లోకి దిగాను.."చూడు దినకరన్..ఇప్పుడు నువ్వు చేయబోయేది పులి తోక లాగటం లాంటిది...." అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుండగా సుధాకర్ గాడు "రేయ్...నువ్వు అలాంటివన్నీ అనకు..ఇప్పుడు వీడెళ్ళి మా నాన్న లుంగీ లాగినా లాగుతాడు.....చూడు దినకరన్..ఇప్పుడు నువ్వు చేయబోయేది చాల అపాయం తో కూడిన పని..కాబట్టీ ఏ పొరబాటు చెయ్యకు.." అని చెప్పి పంపాడు..<br /><br />ఈ సారి లోపలేమి జరుగుతోందో చూసే ధైర్యం లేక చార్లెస్ శోభరాజ్ మీద భారమేసి నేను, సుధాకర్ బయటే ఉన్నాను..కాస్సెపయ్యాక మెల్లిగా తలుపు తెరిచి తల బయటపెట్టాడు దినకరన్..<br /><br />"జేబులో ఉన్నడబ్బంతా తీసాను...ఓకేనా?" అడిగాడు దినకరన్..<br /><br />సుధాకర్ గాడు ఖంగారు గా "వొద్దొద్దు..మళ్ళీ మా నాన్నకు అనుమానమొచ్చేస్తుంది..అందులో సగం తిరిగి లోపల పెట్టెయ్యి" అన్నాడు..<br /><br />ఇంకొక కాస్సేపు తరువాత బయటకొచ్చాడు దినకరన్...నుదుటి మీద పట్టిన చమట చూపుడు వేలుతో తీసి గాల్లోకి విసిరాడు..<br /><br />"డబ్బేది?" అడిగాము నేను, సుధాకర్ ఆత్రంగా..<br /><br />తన జేబులోంచి సగం చిరిగిన యాభై రూపాయల నోటు తీసాడు దినకరన్..<br /><br />"ఇదేంటి?" అని అడగలేదు నేను, సుధాకర్..<br /><br />"జేబులో ఒక్క యాభై రూపాయల నోటు మాత్రమే ఉంది" అని జవాబివ్వ లేదు దినకరన్..<br /><br />ఎందుకంటే మేము మాట్లాడేలోపే "ఎవర్రా అది?" అని లోపలి నుంచి సుధాకర్ వాళ్ళ నన్న గొంతు వినబడింది..<br /><br />"ఎవర్రా నా లుంగీ లాగింది?" అని అరిచాడు ఆయన..<br /><br />నేను, సుధాకర్ గాడు ఒకేసారి "దినక....<strong>రన్</strong>" అని అరిచాము..<br /><br />అక్కడ మొదలెట్టిన రన్నింగ్ ఆ దినకరన్ ను ఊరి బయటకు తరిమేదాక ఆపలేదు...<br /><br />నాలో రోజురోజుకి అసహనం పెరిగిపోయింది..డబ్బెలా సంపాదించాలో పాలు పోలేదు. అందుకే నేరుగా మా అన్నయ్య డబ్బు దాచుకునే వాడి సైన్సు టెక్స్టు పుస్తకం లోంచి 23 రూపాయలు కొట్టేసాను..డబ్బు తీసేప్పుడు ఏదో పౌడర్ తగిలింది చేతికి..అది దులుపుకుని, 23 రూపాయలతో దుమ్ము దులిపేసాను..మరుసటి రోజు ఫొరెన్సిక్ ల్యాబ్ రిపోర్టు చేతిలో పట్టుకునొచ్చాడు మా అన్నయ్య..<br /><br />"గురు ద్రోహి..నాకే పంగ నామం పెడతావు రా? ఇదే నా శాపం - ఇప్పుడే కాదు..నీకు ఎన్నేళ్ళొచ్చినా నిన్ను పిల్ల వెధవ లాగే చూస్తారు జనం" అని అన్నాడు..గడియారం గంట మోగింది...టైం కరెక్టుగా అసురసంధ్యవేళ అయ్యింది..ఆకాశం లో రౌండ్సుకు తయారౌతున్న తథాస్తు దేవతలు మా అన్నయ్య మాట వినగానే "తథాస్తు...టేక్ ఇట్ ఈసీ" అన్నారు..<br /><br />అంతే..<br /><br />నాకిప్పుడు __ ఏళ్ళు..హైటు పెరిగినా, ప్యాంట్లు వేసుకుంటున్నా, డబ్బు సంపాదిస్తున్నా కూడా నన్ను ఒక పెద్ద వాడిగా గుర్తించే దిక్కేలేదు.. <br /><br />మొన్న ఆదివారం ఎవరో వచ్చారు ఇంటికి. నేనెళ్ళి "ఏంటి?" అనడిగాను..<br /><br />"ఇంట్లో పెద్దవాళ్ళనెవరినైనా పిలు బాబు" అన్నాడు..నాకు గంపెడు కోపమొచ్చింది..<br /><br />"నీ కళ్ళకి నేను పెద్దవాడిలాగా కనిపించట్లేదేంట్రా...మా ఇంటికే కాదు, మా ఇంటి పక్కనున్న ఖాళీ స్థలానికి కూడా నేనే పెద్ద మనిషిని.." అని అంటుండగా మా అమ్మమ్మ నన్ను పక్కకు లాగి...ఆ వచ్చిన వాడికి నాలుగు చెక్కులిచ్చింది..వాడు ఆ చెక్కులు చూసి, అందులో ఒకటి తిరిగిస్తూ "ఇందులో సంతకం పెట్టలేదమ్మా" అన్నాడు..మా అమ్మమ్మ నా జేబులోంచి పెన్ను తీసుకుని 'D.S.Goutham' అని సంతకం చేసిచ్చింది...<br /><br />"నా చెక్కులు నువ్విస్తావేంటి?" అన్నాను కోపంగా..దానికి మా అమ్మమ్మ "పోనీ కాస్సేపు మా వాడికి ఆ చెక్కులు ఇవ్వు నాయన..చెక్కాట ఆడుకుని ఇచ్చేస్తాడు" అంది..<br /><br />"చెక్కాటేంటి? నీ మీద ఫోర్జరీ కేసు పెడతాను..నేనంటే ఎవ్వరికీ ఖాతరు లేకుండా పొయింది......" అంటుండగా..అల్లం పచ్చడి నంచి, పెసరట్టు నోట్లొ పెట్టింది మా అమ్మమ్మ.....అంతే..రెండు రోజులు రెస్ట్!!<br /><br />ఇందాకే మా అన్నయ్యకు ఫోన్ చేసి వాడు పెట్టిన శాపానికి విమోచన ఎప్పుడని అడిగాను..తథాస్తు దేవతలను కాంటాక్ట్ చేయమన్నాడు..అందుకే డైరెక్టు గా దెవుడినే అడుగుతున్నా - "వల్లభరావు మాష్టారు..నాకెప్పుడు విరుగుడు????????????"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-6246999066189901234?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com193tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-36017217828531444692009-05-13T03:35:00.001+05:302009-05-13T10:18:54.262+05:30ఆగండాగండి..ఈ టైటిల్ చూసి ఈ టపా కృష్ణ నటించిన ' మకుటం లేని మహారాజు ' సినిమా సమీక్ష అనుకుని.. మీ కంప్యూటర్ షట్ డౌన్ చేసి, crash చేసి..కింద పడేసి పచ్చడి పచ్చడి చేద్దామనుకుంటున్నారా?? భయపడకండి..ఈ టపా కు, ఆ సినిమాకు ఎటువంటి సంబంధమూ లేదు..నిజానికి ' మకుటం లేని మహారాజు ' అనేది ఒక తమిళ పదం..తెలుగులో దాని అర్థం ' మా ఊళ్ళో ఎలెక్షన్లు ' అని... ఒక వేళ ఇది చదువుతున్న వారిలో ఎవరికైనా తమిళం వస్తే - మనం మనం తరువాత మాట్లాడుకుందాం.<br /><br />మా పక్క ఊరిలో మా ఆఫీసమ్మాయి ఉంది..ఇప్పుడా అమ్మాయి గురించి ఏమీ చెప్పను. మా ఆఫీసు లో మా పక్కూరమ్మాయి ఉంది..ఆ అమ్మాయి గురించి మాట్లాడుకుందాం ఒక ఐదు నిముషాలు..<br /><br />మా పక్కూరమ్మాయి నాకు మూడు నెలల క్రితం పరిచయమయ్యింది. మా కింద ఊరి వాడింట్లో జరిగిన పార్టీలో మా వెనక ఊరివాడు, మా ఎదుటి ఊరి వాడు కలిసి పరిచయం చేసారు ఆ అమ్మాయిని. మా పక్కూరమ్మాయి పేరు నాకు గుర్తులేదు..పరిచయం అయిన రోజు తన పేరు చెప్పింది - కిరణ్మయి అనో, స్వాతి అనో, రావు గోపాల రావు అనో. ఇలా అమ్మాయి పేరు మరచిపోయినందుకు నేనొక vsecrtipjokim అని అనుకోకండి (ఆ పదం అర్థం తెలుసుకోవటానికి డిక్షనరి, GRE వర్డ్ లిస్ట్ వెతక్కండి - అక్కడ దొరకదు..మా ఊరొస్తే చెబుతా)..<br /><br />సరే...కొన్నాళ్ళ క్రితం మా పక్కూరమ్మాయి నాకు ఫోన్ చేసింది..<br /><br />"గౌతం - నాకొక సహాయం కావాలి"<br /><br />"అమ్మాయ్ - స్మాల్ సహాయమా, మీడియం సహాయమా, లార్జ్ సహాయమా?"<br /><br />"ఎక్స్ట్రా లార్జ్ సహాయం..'మీదొక ఏబ్రాసి ఊరు ' అని ఉన్న గ్రీటింగ్ కార్డు కొని పంపాలి మీ ఫ్రెండు రాం కిరణ్ కు..నిన్న <br />ఆన్లైన్ తగిలాడు..అమెరికా లో ఉన్నాడు కదా అని 'మీ ఊళ్ళో టైం ఎంత?' అని అడిగితే 'మీ బెవార్సు ఊరిలో టైం ఎంత?' అని సమాధానం ప్రశ్నించాడు " అంది..<br /><br />"మీది బెవార్సు ఊరని వాడితో ఎవరు అన్నారో నీతో ఏమైన చెప్పాడా? " అనడిగాను టెన్షన్ గా..<br /><br />"లేదు.."<br /><br />"హమ్మయ్య.."<br /><br />"నీకు తెలుసా ఎవరు అలా అన్నారో?" అనడిగింది..<br /><br />"ఉండు..ఆలోచించి చెబుతా...ఐ మీన్ - తెలుసుకుని చెబుతా " అన్నాను...<br /><br />"సరే...నువ్వు తెలుసుకునే లోపు మనము వెళ్ళి 'ఏబ్రాసి ఊరు ' కార్డు కొనాలి...రేపు తొమ్మిదింటికి 'Crossword' కు వచ్చెయ్యి.." అంది..<br /><br />మరుసటి రోజు 'Crossword' లో కలిసాము ఇద్దరం..ఊళ్ళను తిట్టుకునే కార్డులు ఎక్కడ దొరుకుతాయో అడుగుదామని హెల్ప్ డెస్కు వాడి దగ్గరకు వెళ్ళాము నేను, మా పక్కూరమ్మాయి..అక్కడ హెల్ప్ డెస్కు వాడిని హెల్ప్ లెస్ గా చేస్తూ కనిపించాడు..........దినకర్ గాడు.<br /><br />ఇంటర్నెట్ లో డౌన్లోడ్ చేసిన పన్నెండు కొత్త సినిమాలు ఒకే DVD లో కాపీ చేసి..అది Crossword వాళ్ళకు అమ్మటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడట గత గంట సేపు గా...నాటు సారా తాగిన వాడి లాగా హెల్ప్ డెస్కు వాడితో బేరసారాలు చెస్తున్నంత సేపు దినకర్ గాడు ఎవరో నాకు తెలియనట్టు కొట్టంతా తిరిగి... మా పక్కూరమ్మయికి కార్డు వెతికి కొన్నాము..<br /><br />బిల్లు కట్టి బయటకు వచ్చాము...దినకర్ గాడు కూడా వచ్చాడు - సెక్యూరిటీ వాడితో నెట్టించుకుంటూ..<br /><br />"హాయ్ రా దినకర్....ఎప్పుడు గెంటారు నిన్ను?" అనడిగాను..ఎప్పుడు గెంటారు, ఎలా గెంటారు, ఎందుకు గెంటారో వాడు చెబుతుంటే ఒక్క మాట కూడా వినకుండా నడుస్తున్నాము నేను, మా పక్కూరమ్మాయి...ఆకలి గా ఉంటే ఏమైనా తిందామని ఒక హోటలుకు వెళ్ళాము..<br /><br />"ఏరా 23 వ తారీఖు బస్సు లో వెళ్దామా, కారులో వెళ్దామా?" అడిగాడు దినకర్..<br /><br />"నువ్వు టికెట్టుకు డబ్బులు పెడితే బస్సులో వెళ్దాం...నువ్వు పెట్రోలు కొట్టిస్తే కారులో వెళ్దాం..ఇంతకీ ఎక్కడికీ?" అడిగాను..<br /><br />"మన ఊరికి రా...ఎలక్షన్లు..మరచిపోయావా?" అన్నాడు..<br /><br />మా పక్కూరమ్మాయి నవ్వుతూ "శెలవు రోజున సినిమాకు వెళ్ళకుండా ఓటు వెయ్యటానికి వెళ్తున్నావా? బయలుదేరాడండీ పెద్ద దేశభక్తుడు.." అంది దినకర్ గాడిని చూస్తూ..<br /><br />ఆ మాటలు విన్న దినకర్ గాడి బ్లడ్ బాయిల్ అయ్యింది. బాయిల్ అవ్వగానే స్టవ్ సిం లో పెట్టి.....<br /><br />(The following stunts are performed by a professional and should not be re-enacted at home)<br /><br />...పక్కన్నే పిల్లవాడు ఆడుకుంటున్న రైలు బొమ్మ పైకి ఎక్కి "బలగాముడి కోసం ఆయుధం పట్టిన బ్రహ్మనాయుడి సాక్షిగా....కన్నమదాసు సాక్షిగా...నాగమ్మ సాక్షిగా...నేను దేశ భక్తుడిని అయితే...ఈ రైలు ముందుకు కాదు...వెనక్కు వెళ్తుంది...జై చెన్నకేశవా...జై చెన్నకేశవా...జై చెన్నకేశవా..." అని నానా హంగామా చేసాడు..<br /><br />వీడి దెబ్బకు అప్పుడే మద్రాసు నుండి బెంగళూరు వచ్చిన రైలు స్టేషన్ లో ఆగకుండా తిరిగి మద్రాసు వెళ్ళిపొయ్యింది....వీడి దేశ భక్తి నిరూపించటానికి ఇండియన్ రైల్వేస్ కు డీజిల్ బొక్క...<br /><br />వీడి చేష్టలకు నిశ్చేష్టురాలైన మా పక్కూరమ్మాయిని కదిపి..."చూసావా అమ్మాయ్..కడుపు చించుకుంటే కుట్లు పడతాయి..అనవసరంగా వాడి లోని దేశ భక్తుడిని బయటకు తీసి ఊరి మీదకు వదిలావు " అన్నాను..<br /><br />దినకర్ గాడి మాటలు విని చుట్టు పక్కల వారంతా వచ్చి అభినందించారు..వాడు చివర్లో ' జై చెన్నకేశవ ' అని మూడు సార్లు అరిచేప్పటికి అది వీడు సపోర్టు చేసే అభ్యర్తి పేరనుకుని ' చెన్నకేశవ గారికే మీ ఓటు ' అని అరుస్తూ వెళ్ళారు..<br /><br />వీడి దేశభక్తి ఇంకా తీరినట్టు లేదు...మా పక్కూరమ్మాయి వైపు చూసి "ఓటు వేయటం భారత పౌరులుగా మన భాధ్యత...." అని ఇంకా ఏదో అనబోతుండగా నేను వాడి చెవిలో " భా కాదు..బాధ్యత " అని గొణిగాను..అది విన్న వాడు మళ్ళీ మాట్లాడుతూ "సారీ...ఓటు వేయటం భారత పౌరులుగా మన భాకాదుబాధ్యత..నన్ను చూసి ఉత్తేజం పొంది ఈ దేశానికి మీ వంతు సేవ చెయ్యండి " అన్నాడు....దేశభక్తి నాస్తికురాలైన మా పక్కూరమ్మయికి ఈ మాటలేవి నచ్చక అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయ్యింది.. <br /><br />"సరే...ఈ శుక్రవారం శెలవు పెట్టు...మనము ఊరెళ్ళి ఫొటోలు తీయించుకుని voter ID కి అప్లై చేసి వద్దాము"...అన్నాడు.<br /><br />శుక్రవారం పొద్దున్నే నేను, దినకర్ ఫొటో తీయించుకోవటానికి వెళ్ళాము..ముందుగా లోపలకు దినకర్ గాడు వెళ్ళాడు..<br /><br />ఫొటోగ్రాఫర్ క్లిక్ చెయ్యబోతుండగా దినకర్ గాడు అతన్ని ఆపి.."ఒక్క నిముషం...నా ప్యాంటు ఒక వైపే ఇస్త్రీ చేసుకొచ్చాను...ఇంకో వైపు అంతా ముడతలున్నాయి..ఈ వైపు కూడ ముడతలు పెట్టుకుంటాను ఉండండి" అని..ప్యాంటు కుడి వైపు నలపటం మొదలెట్టాడు..దానికి ఆ ఫొటోగ్రాఫర్..."పర్లేదు సార్..ఆ ముడతలను పట్టించుకోకండి. ఫొటో లో మీ ప్యాంటు కనిపించదు " అన్నాడు..ఆ మాట వినగానే దినకర్ గాడికి మొహం లో ఏదో టెన్షన్ – <br /><br />నా దగ్గరకు పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చి..."అదేంట్రా...ఫొటో లో నా ప్యాంటు కనపడదు అంటున్నాడు. ఎలా రా బాబూ..అసలు లోపలేమీ వేసుకోలేదు. ఆ ఫొటోలు ఇంటర్నెట్ లో పెడతారేమో రా.." అన్నాడు..వాడు ఇంటర్నెట్ లో ఏమి చూస్తుంటాడో చెప్పకనే చెబుతూ...<br /><br />"ఇక్కడ తీసేది ఫొటో రా..x-ray కాదు..." ప్యాంటు కనపడదు " అంటే వాడి ఉద్దేశం ఫొటో లో నీ నడుము పై భాగము మాత్రమే ఉంటుంది అని అర్థం...వెళ్ళి నిలబడు" అని పంపించాను..ఫొటో తీసేప్పుడు కళ్ళు ఆర్పుతాడేమో నని భయమేసి తల కిందకు దించుకు నిలబడ్డాడు దినకర్ గాడు...ఫొటో వాడి తలకాయ లాగ వచ్చింది!<br /><br />స్టుడియో బయటకు వచ్చేముందు ఆ ఫొటోగ్రాఫర్ ఎవరికి ఓటు వెయ్యలనుకుంటూన్నాడో అడిగాడు దినకర్.."నేను మా సామాజిక వర్గానికి చెందిన వాడికే ఓటేస్తాను సార్" అన్నాడు..<br /><br />మేము బయటకు రాగనే దినకర్ గాడు " చూసావు రా...మనము ఓటెయ్యటానికి తయారయ్యాము కానీ మన ఊళ్ళో 'సామాజిక వర్గం' అనే పార్టీ ఒకటి ఉందని మనకు తెలియదు...ఛి ఛి...రెండు నిముషాలు తల దించుకుని సిగ్గు పాటిద్దాము "....అన్నాడు..<br /><br />"ఒరేయ్ సిగ్గు శిఖామణి..'సామాజిక వర్గం' అంటే 'కులం' అనిరా అర్థం. 'కులం' అన్నది ' నీ యబ్బ ' లాంటి మాట అయితే..'సామాజిక వర్గం' అన్నది ' నీ యబ్బ గారు ' లాంటిది...అర్థమయ్యిందా రా 'కులం'??" అన్నాను...<br /><br />పక్క వీధిలో ఏదో రోడ్ షో జరుగుతోంది..అక్కడకు వెళ్ళాము. ఎవరో ఒకాయన జీపు మీద నిలబడి ప్రసంగిస్తున్నాడు.."ఎవరండీ ఆయన?" అడిగాను నా పక్కనున్న అతన్ని..<br /><br />" అదేదో పార్టీ అధ్యక్షుడు నిమ్మల వెంకట్రావు " అన్నాడు..<br /><br />"అయితే వాళ్ళ పార్టీ పేరు తెలియదా మీకు?" అడిగాను..<br /><br />"చెప్పగా...'అదేదో పార్టీ'..అదే పార్టీ పేరు " అన్నాడు..<br /><br />నిమ్మల వెంకట్రావు అరగంట సేపు స్పీచు దంచాడు...అలా దంచిన స్పీచు పొడిని ఒక డబ్బ లో పోసి భద్ర పరిచాడు.<br /><br />ఇందాక పార్టీ పేరు చెప్పినాయన బీడి వెలిగించి ఒక దమ్ము లాగాడు. తన నోట్లో ఉన్న పొగకు గాలి ఆడదేమోనని భయపడినట్టున్నాడు...మొత్తం పొగంతా నా మొహం మీదకు ఊదాడు. మా వెనకాల గోడ మీద ' పొగ త్రాగరాదు ' అని రాసుంది..నా గురించే అనుకుని.. నా పక్కవాడు ఊదిన పొగ తాగకుండా నోరు మూసుకున్నాను. ఇందాకటి నుంచి నోరు మూసుకున్న దినకర్ గాడు గట్టిగా "కాబోయే ముఖ్యమంత్రి నిమ్మల వెంకట రావు...జిందాబాద్!" అని పూనకం వచ్చిన వాడిలాగ అరవటం మొదలెట్టాడు....<strong>పది సార్లు పెన్సిలు చెక్కిన బ్లేడు తో గుండు గీయించుకుని..ఆ గుండు మీద వేడి వేడి డెటాల్ పోయించుకున్న వాడు పెట్టిన గావు కేకల్లా ఉన్నాయి</strong> ఆ అరుపులు...<br /><br />ఆ అరుపులు విన్న వెంకట రావు మైకి అందుకుని "మీ ఊళ్ళో మా పార్టీ తరపున నిలబడేది ఈ యువకుడే.." అని అనౌన్స్ చెసాడు..మా దినకర్ గాడు మా నియోజిక వర్గం లో పోటీ చేస్తున్నడన్న విషయం జీర్ణం చేసుకోవటానికి పది Digene మాత్రలు వేసుకోవలసి వచ్చింది...<br /><br />మీటింగు తరువాత 'అదేదో పార్టీ' వాళ్ళ గెస్టు హౌస్ లో వెంకట్రావు గారు మాతో మాట్లాడారు..<br /><br />"చూడు బాబూ..రేపు ఒక టీవీ చానెల్ లో ప్రధాన పార్టీ ల మహిళా నాయకులు, మహిళా అభ్యర్థులతో చర్చా కార్యక్రమం ఉంటుంది..మన పార్టీ తరపున కూడా కొంత మంది మహిళామూర్తులను పంపాలి. కానీ ఒక్క విషయం - ఆ పార్టీల నాయకురాళ్ళ నోళ్ళు అసలే మంచివి కావు..టీవీ అని కూడా చూడకుండా బండ బూతులు తిడతారు. కాబట్టి మనము పంపేవాళ్ళు కూడా చక్కటి బూతులు మాట్లాడేలా ఉండాలి " అన్నాడు..<br /><br />ఆ మాటాలు విన్న దినకర్ గాడు కాలు మీద కాలేసుకుని "ఇంత చిన్న విషయానికి ఇన్ని వాక్యాలు చెప్పాలా సార్...నేను నాలుగేళ్ళు హాస్టల్ లో ఉన్నాను. బూతులు మాట్లడటం అనేది నాకు మంచి నీళ్ళు తాగటం లాంటిది. మా హాస్టల్ లో చేరిన మొదటి రోజే బూతులు మొదలెట్టాము..అక్కడ బూతులు మాట్లాడలేని వాడికి ఫ్యూచర్ ఉండదు....'న బూతో న భవిష్యత్ '....ఆయనెవరో అన్నట్టు మా హాస్టల్ లో 'survival of the filthiest'...." అని చార్లెస్ డార్విన్ చొక్కా చిరిగి పోయేట్టు తన సొంత థియొరీ ఆఫ్ ఎవొల్యూషన్ చెప్పాడు మా వాడు..<br /><br />దినకర్ గాడిచ్చిన భరోసా తో ఉప్పొంగిపోయిన వెంకట్రావు "నీ మీద నాకా నమ్మకం ఉందయ్య..నీ లాంటి నాయకులుంటే మన రాష్ట్ర ప్రజల 'సంసారా' లు 'సుఖ 'ప్రదమౌతాయి....ఎనీ క్వెస్చన్స్?" అనడిగాడు..<br /><br />పై వాక్యం లోని రెండు పదాలు విని దినకర్ గాడికి అదేదో పత్రిక లోని ప్రశ్నోత్తరాల శీర్షిక గుర్తొచ్చింది...'ఎనీ క్వెస్చన్స్ ' అన్న మాట వినగానే మా వాడు... "నా వయస్సు 28 సంవత్సరాలు...మా పక్కింటి........." అని ఇంకా ఏదో అనబోతుండగా నేను వాడి నోరు మూసి "మహిళా మూర్తులను తీసుకుని రేపు ఆ చర్చకు వెళ్తాడు సార్ మా వాడు " అని బయటకు లాక్కెళ్ళాను...<br /><br />మరుసటి రోజు పొద్దున్నే ఆ చర్చ జరిగే చోటికి చేరుకున్నాను నేను..దినకర్ గాడు మహిళామూర్తులను తీసుకుని పదకొండింటికి వచ్చాడు..వాడితో పాటు ఒకమ్మాయి, ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు ఉన్నారు.."మహిళా మూర్తులేరి?" అడిగాను..దానికి వాడు "ఇదిగో ఈవిడ మహిళ...వీళ్ళు మూర్తులు - పి.ఎస్.మూర్తి, ఆర్.కే.మూర్తి...లోపలకు వెళ్దామా?" అన్నాడు..వీడితో పాటు వచ్చిన అమ్మాయి బాగా సన్నగా ఉంది...లోపల వాళ్ళ బూతులు వింటే స్వైన్ ఫ్లూ వచ్చినా రావచ్చని...ఆ అమ్మాయిని తిరిగి పంపించేసాను..దినకర్ గాడికి రెండు vaccine లు వేసి ఆ చర్చ జరిగే గదిలోకి తోసాను..అక్కడ ఏమి జరిగిందో తెలుసుకునే ధైర్యం లేక బస్సెక్కి బెంగళూరు పారిపొయ్యి...ఎలెక్షన్ల రోజు వరకు దినకర్ గాడికి కనపడలేదు.<br /><br />ఓట్లు వేసే రోజు వచ్చింది..నేను దినకర్ గాడికి ఓటేసాను - వాడు ఎవరికి వేసాడొ నాకు అనుమానంగా ఉంది. ఓటేసి బయటకు రాగానే జనాలంతా అక్కడున్న కెమేరాలను చూసి "సూపర్...బంపర్..100 డేస్" అని అరుస్తున్నారు..చాల మంది ఆ కెమేరాలకు తాము ఓటు వేసిన వేలికి ఉన్న ఇంకు మార్కు చూపిస్తున్నారు..ఓటు వేసాక ఇలా మచ్చలు చూపించాలేమొనని దినకర్ గాడు వేలికున్న ఇంకు మార్కు చూపించి...తరువాత చొక్క విప్పి వీపు మీద ఉన్న పుట్టు మచ్చలు చూపించాడు...<br /><br />మే 16 న ఎలెక్షన్ ఫలితాలు తెలుస్తాయి..చూద్దాం ఎవరు గెలుస్తారో... <br /><br />మా దినకర్ గాడు గెలిస్తే మా ఊరు పంట పండినట్టే. జంధ్యాల గారన్నట్టు - దురద పుట్టినప్పుడు గోక్కుంటే కలిగే తాత్కాలికమైన హాయి..మా ఊరి ప్రజలకు శాశ్వతంగా ఉంటుంది!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-3601721782853144469?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com74tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-59507972393432744522009-03-03T12:40:00.003+05:302009-03-04T00:39:40.862+05:30(అంధ్రభూమి మాస పత్రిక ఫిబ్రవరి 2009 సంచిక లోని నా 'తోటరామయణం', కొన్ని మార్పులు చేర్పులతో...)<br /><br /><br />పై నలుగురి జీవితాల్లోనూ కామన్ గా ఉన్న విషయం - బొమ్మలు గీయటం. మొదటి ముగ్గురిదీ ఆ పనిలో అందె వేసిన చెయ్యి అయితే, ఆ నాలుగో వాడు అందులో చెయ్యి పెట్టిన ప్రతిసారీ కాల్చుకున్నాడు..<br /><br />ఈ రోజు పొద్దున్నే నాకు రెండు ఫోన్లు వచ్చాయి - క్రాంతి విశ్వాస్, రమణ నుంచి.. "ఇవ్వాళ మా ఇంట్లో క్యారెట్ హల్వా..వచ్చెయ్యి " అన్నాడు క్రాంతి. "ఇవ్వాళ మా ఇంట్లో <span style="font-weight:bold;">క్యారెట్ల</span> హల్వా చేస్తుంది మా అమ్మ.. వచ్చెయ్యి " అన్నాడు రమణ.. రమణ గాడి వాక్యంలోని బహువచనం నన్ను వాళ్ళింటికి తీసుకెళ్ళింది....<br /><br />రమణ వాళ్ళింట్లోకి అడుగు పెట్టాను..హాలులో ఎవ్వరూ లేరు. సోఫా లో కూర్చుని టీవీ ఆన్ చేసాను. 'ఆలీబాబా నలభై దొంగలు ' సినిమా వస్తోంది. ఒక గుహ ముందు నుంచుని "ఖుదా కా కసం..హసన్ కా హుకుం..ఖుల్జా ఓ సిసేం" అన్నాడు యన్‌టియార్. ఆ మంత్రం కరెక్టో కాదో దేవుడెరుగు..యన్‌టియార్ అరుపుకు గుహ ద్వారం మాత్రం తెరుచుకుంది. పక్క గది ద్వారం తెరుచుకుని రమణ వాళ్ళ నాన్న వచ్చారు.. "రమణ లేడా అండీ?" అడిగాను.."మార్కెట్టుకెళ్ళాడు బాబూ..వచ్చేస్తాడు..టీవీ చూస్తూ కూర్చో" అని మేడ మీదకు వెళ్ళారు..<br /><br />ఇంట్లో అడుగు పెట్టగానే కప్పులో క్యారెట్ హల్వా ఇస్తారనుకున్నా. రమణ గాడు ఇప్పుడు మార్కెట్టుకెళ్ళాడంటే..వాడు క్యారెట్లు తీసుకొచ్చి, వాళ్ళమ్మ హల్వా వండి నా చేతికి కప్పు అందేప్పటికి 'ఆలీబాబా నలభై దొంగలు ' నుండి 'ఆలీబాబా అరడజను దొంగలు ' వరకు వచ్చిన తెలుగు సినిమాలన్నీ చూసెయ్యొచ్చు. అమ్మో..అనవసరంగా ఇరుక్కున్నానని టీవీ కట్టేద్దామని రిమోట్ చేతిలోకి తీసుకున్నాను...తప్పు బటన్ నొక్కినట్టున్నాను. ఛానల్ మారింది.. ఇంకో తెలుగు సినిమా వస్తోంది. ఇంటి బయట పడదామని కుడి అడుగులో ఎడమ అడుగు వేసుకుంటూ నడిచాను..ఇంతలో టీవీ లో "గురుదేవా" అని గర్జించారు యన్‌టియార్..మేడ మీద మూడవ క్లాసు పిల్లలకు ట్యూషన్ చెబుతున్న రమణ వాళ్ళ నాన్న పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చారు..అరిచింది నేను కాదు, యన్‌టియార్ గారని తెలుసుకుని..."మా వాడు ఇంకా రాలేదా బాబూ.. నేనెళ్ళి చూసొస్తాను. ఈలోపు మేడ మీద ట్యూషన్ పిల్లలను కాస్త చూస్తుంటావా...లేక పోతే ఇల్లు పీకి పందిరేస్తారు " అని చెప్పి వెళ్ళారు..<br /><br />నేను మేడ మీదకు వెళ్ళేప్పటికి పిల్లలు ఒకళ్ళ జుట్టు ఒకళ్ళు పీకేసుకుంటున్నారు..బలపాలు నీళ్ళలో తడుపుకుని తింటున్నారు..ఇల్లు పీకేసారు - పందిరెయ్యటానికి షామియానా, మామిడాకులు కడుతున్నారు.."నాన్సెన్స్..న్యూసెన్స్...సస్పెన్స్" అన్నాను గట్టిగా. నేను అనదల్చుకుంది "సైలెన్స్" అని గ్రహించిన పిల్లలు నిశ్శబ్దంగా నా వైపు చూసారు. "మీ మాష్టారు ఇంకో పదినిముషాల్లో వస్తారు..నిశ్శబ్దంగా మీ పనులు మీరు చేసుకోండి " అన్నాను. వెంటనే పిల్లలందరూ ఒక వేలు నోటి మీద పెట్టుకుని...ఒకళ్ళ జుట్టు ఒకళ్ళు పీక్కోవటం కొనసాగించారు.. <br /><br />"ఆపండ్రా నాయన..పోనీ మీ మాష్టారు బయటకెళ్ళేముందు మీకు ఏ సబ్జెక్టు చెబుతున్నారో చెప్పండి " అడిగాను...నోటి మీద పెట్టిన వేలు తీయకుండా "డ్రాయింగ్" అన్నారు పిల్లలంతా కలిసి..<br /><br />'డ్రాయింగ్' అన్న మాట వినగానే - చిన్నప్పుడు కాలుతున్న కొవ్వొత్తి తో ఆడుకునేప్పుడు మొట్టమొదటి సారి నా చేతి మీద మైనం చుక్కలు పడినప్పుడు కలిగిన మంట, నొప్పి కలిగాయి..<br /><br />వాళ్ళల్లో ఒకడు పెన్సిల్ తీసుకుని నా వైపు స్లోమోషన్ లో వస్తుంటే కత్తితో నన్ను పొడవటానికొస్తున్న శత్రు దేశపు విలన్ లాగ కనిపించాడు. ఆ పెన్సిల్ తీసుకున్నాను కానీ ఏమి చెయ్యలో తోచటం లేదు...పక్కన్నే టేబుల్ మీదున్న ఒక తెలుగు పత్రిక తీసుకుని..కవర్ పేజీ మీదున్న హీరొయిన్ బొమ్మకు మీసాలు గీసి పిల్లలకు చూపించాను. అది చూసి పిల్లలంతా చప్పట్లు కొట్టి, నా చేతిలోని పుస్తకం లాక్కుని అందులో ఫొటోలున్న ప్రతి పేజీ చించి మీసాలు పెట్టటం ప్రారంభించారు..ఈ పిల్లలకు ఇంతకన్నా ఎక్కువ ఙ్ఞానం ఇస్తే బొమ్మలు గీయటం లో నా అఙ్ఞానం బయటపడుతుందని..నేను ఆ గది బయట పడ్డాను.<br /><br />హీరొయిన్ ఫొటోలకు మీసాలు పెట్టటం, దుమ్ము పట్టిన గాజు కిటికీల మీద నా పేరు రాసుకోవటం లాంటివి చాలా సార్లు చేసాను కాని...బొమ్మలు చక్కగా గీయటం అనేది నాకు చేతకాని పని. చాల రోజులు కష్టపడ్డాను నేర్చుకుందామని...ఆ తరువాత నేను తెలుసున్న విషయం - రాత్రి తరువాత పగలు వస్తుంది, భూమికి ఆకర్షణ శక్తి ఉంది, నేను బొమ్మలు గీయలేను, తమిళ హీరో/దర్శకుడు/రచయిత/నిర్మాత టీ.రాజేందర్ ఒక మనిషి - ఇవి ప్రకృతి సిధ్ధమైన విషయాలు.. వీటిని మార్చాలనుకోవటం మూర్ఖత్వం. (పై వాక్యంలో నేను చెప్పిన నాలుగు విషయాల్లో ఒకటి మాత్రం శుధ్ధ అబధ్ధం..ఏదో కనుక్కోండి చూద్దాం - క్లూ: ఈకింది ఫొటో లో ఉన్నది టీ.రాజేందర్)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/Sa1h4ss_qjI/AAAAAAAAAB0/laaKvVrOlQM/s1600-h/382860313c0946e9c96gx4.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/Sa1h4ss_qjI/AAAAAAAAAB0/laaKvVrOlQM/s320/382860313c0946e9c96gx4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309007162440133170" /></a><br /><br />మా అమ్మ ఒక సైన్సు టీచరు. తన సర్వీసు లో ఎంతో మందికి బొమ్మలు గీయటం నేర్పింది..కానీ నాకు నేర్పలేక పోయింది..బడి లో ఇచ్చిన హోంవర్కు బొమ్మలు కూడా ఎప్పుడూ నేను వేయలేదు. ఐదవ తరగతి వరకు బొమ్మలు గీసిస్తే కానీ అన్నం తిననని గోల చేసి బొమ్మలు గీయించుకునేవాడిని..ఐదవ తరగతి తరువాత బొమ్మలు గీసివ్వకపోతే ఇంట్లో అందరికీ వండిన అన్నమంతా నేనొక్కడే తినేస్తానని బెదిరించి గీయించుకునేవాడిని..అసలు నా అక్షరాభ్యాసం సమయలో "అ", "ఆ" లకు బదులు ఏ బయాలజీ బొమ్మలో నేర్పించుంటే ఏ కష్టాలు ఉండేవి కావు..అ, ఆ లు నేర్చుకోకపొయుంటే యేమయ్యుండేది? మహా అంటే నాకు చదువొచ్చేది కాదు..నేర్చుకోవటం వల్ల నాకు బొమ్మలూ రాలేదు, చదువూ రాలేదు. <br /><br />అయినా మూత తీయని స్కెచ్ పెన్నుతో నా నుదుటి బొమ్మ గీసాడు బ్రహ్మ దేవుడు..నేను ఎంత ప్రయత్నిస్తే మాత్రం ఏమి లాభం? <span style="font-weight:bold;">బొమ్మలు అందంగా గీయగలగటం అనేది అందంగా పుట్టటం లాంటిది</span> - ఎవరో కొంత మందికే లభించే వరం అది! <br /> <br />నేను తొమ్మిదో తరగతిలో ఉండేప్పుడు మా డ్రాయింగు మాష్టారు "మీకు తోచిన బొమ్మలు గీసి చూపించండి " అనేవారు..నేను ప్రతిసారి 'మేఘాల ' బొమ్మ గీసేవాడిని. మేఘలకు ఒక సైజూ, షేపూ ఏడవవు కాబట్టీ నాకు తోచినట్టు గీసి...వాటికి చక్కటి పసుపు రంగు అద్ది...పైన ' నీలి మేఘాలు ' అని టైటిల్ పెట్టి చూపించేవాడిని. దానికి ఆయన ఎన్ని మార్కులిచ్చేవాడనేది ప్రస్తుతానికి అప్రస్తుతం..<br /><br />నా మేఘాల బొమ్మలు చూసి విసుగెత్తిన మా మాష్టారు ఒక రోజు క్లాసులో అందరికీ స్కేలు, పెన్సిలు ఇచ్చి..వాటిని ఉపయోగించి బొమ్మలు గీయమన్నారు. మిగతా పిల్లలందరూ స్కేలు వాడి గేటు బొమ్మ, డబ్బా బొమ్మ, స్కేలు బొమ్మ..ఇలాంటివి చాలా గీసారు. నేను స్కేలు ఉపయోగించి ఒక ఎర్ర గులాబి బొమ్మ గీసాను.. అది చూసి మా మాష్టారు నా స్కేలు తీసుకుని నా చెయ్యి ఎర్ర గులాబి రంగు వచ్చేంతవరకు కొట్టాడు... <br /><br />మా క్లాసులో అమ్మాయిలందరూ చాలా చక్కగా గీసేవాళ్ళు బొమ్మలు..నన్ను అమ్మాయిల మధ్యలో కూర్చొపెడితే ఏమయినా గుణం కనపడుతుందేమోనని..అమ్మాయిల వరుసలోని మధ్య బెంచీలో, ఇద్దరు అమ్మయిల మధ్య కూర్చోపెట్టాడు మా మాష్టారు..నాకు బొమ్మలు గీయటం రానందుకు మొట్ట మొదటి సారి ఆనందమేసింది..అందుకు కృతఙ్ఞతగా నూట ఒక్కటి కొబ్బరికాయల బొమ్మలు గీసి బ్రహ్మదేవుడికి సమర్పించుకున్నాను..తను సృష్టించిన లోకంలో కొబ్బరి కాయలు నూటొక్క రకాలు ఉంటాయని అప్పుడే తెలిసొచ్చుంటుంది బ్రహ్మదేవుడికి..<br /><br />నా జీవితం ఇలా మూడు కొబ్బరికాయలు, ఆరు కొబ్బరిచిప్పలుగా సాగుతుండగా ఒక రోజు మా డ్రాయింగు మాష్టారు శెలవు పెట్టారు. గంట సేపు ఏమి చెయ్యాలో తోచని నా బెంచి అమ్మయిలు నా అరచేతికీ, మోచేతికి, కళ్ళకు, కళ్ళద్దాలకు గోరింటాకు పెట్టారు..ఇది చూసి ఓర్వలేని మగ వెధవలంతా మరుసటి రోజు మా డ్రాయింగు మాష్టారు దగ్గరకు వెళ్ళారు. తమలో ఒక్కరికీ కూడా బొమ్మలు గీయటం రాదని, నన్ను కూర్చోబెట్టినట్టు వాళ్ళను కూడా అమ్మాయిల మధ్యలో కూర్చోబెడితే జన జీవన స్రవంతి లో కలిసిపొతామని అర్జీ పెట్టుకున్నారు...దాని ఫలితంగా నన్ను తిరిగి మగ జంతువుల మధ్యలోకి విసిరేసాడు మా మాష్టారు.<br /><br />అప్పటి నుండి స్కూలులో, కాలేజీలో ఎన్నో పరీక్షల్లో ప్రశ్నలకు సమధానాలతో పాటూ బొమ్మలు కూడా గీయమనేవారు...నేను వారి కోరికను సున్నితంగా తిరస్కరించాను..కనీ ఇంజనీరింగు లో చేరాక 'ఇంజనీరింగ్ గ్రాఫిక్స్ ' అనే సబ్జెక్టు రూపం లో వచ్చి విధి నన్ను నడి వీధి లో నిలబెట్టింది..<br /> <br />ఇంజనీరింగు మొదటి సంవత్సరం లో ఉండే 'ఇంజనీరింగ్ గ్రాఫిక్స్ ' అనే సబ్జెక్టు లో కేవలం బొమ్మలుంటాయి. వింత పరికరాలతో, రకరకాలుగా, నానా రకాల హింసలు పెట్టే సబ్జెక్టు..ఇలా థర్డు డిగ్రీ టార్చరు కు గురయ్యి సాధించే డిగ్రీ నాకంత అవసరమా అని ఆలోచించటం మొదలుపెట్టాను..నాతో సైకిల్ పంక్చర్ షాపు పెట్టిద్దామా, టెలిఫోను బూత్ పెట్టీద్దామా అని మా ఇంట్లో వాళ్ళు ఆలోచించటం మొదలుపెట్టారు..<br /><br />ఒక మంచి రోజు చూసుకుని మా గ్రాఫిక్స్ ప్రొఫెసర్ థామస్ పింటో దగ్గరకెళ్ళి "ఇలా ఇలా నాకు డ్రాయింగు రాదు సార్, అదీ ఇదీ చేసి మీరు నన్ను పాస్ చేయిస్తే, వాడితోనో వీడితోనో మీ బొమ్మ గీయించి, అప్పుడో ఇప్పుడో ఆ బొమ్మను ఆర్టు మ్యూసియుం లో పెట్టిస్తాను సార్" అని కాళ్ళా వేళ్ళా పడ్డాను..సరేనని నా దగ్గర ఏడొందలు ఫీజు తీసుకుని, పరీక్షలకు నెల రోజులముందు ఉద్యోగం వదిలి వెళ్ళిపోయాడు..నేను గీయించిన థామస్ పింటో గాడి బొమ్మను తీసుకెళ్ళి పోలీసు స్టేషన్ నోటీసు బోర్డు లో పెట్టొచ్చాను..<br /><br />బ్రహ్మదేవుడు, విధి, థామస్ పింటో నన్ను మోసం చేసినా దినకర్ నాకు తోడుగా ఉంటానని మాటిచ్చాడు..బొమ్మల విషయం లో దినకర్ ది కూడా నా పరిస్థితే. నేను 'మేఘాల ' బొమ్మలు గీసినట్టు వీడు 'గాలి ' బొమ్మలు గీసేవాడంట...గ్రాఫిక్స్ పరీక్షలో నెగ్గుకురావటానికి నేను, దినకర్ ఒక ఉపాయం ఆలోచించాము..నేను ఐదు బొమ్మలు, వాడు ఐదు బొమ్మలు నేర్చుకుంటాము. పరీక్షలో ఎవడు నేర్చుకున్న బొమ్మలు వస్తే వాడే ఇద్దరికీ గీసిపెట్టాలి..ఆ పైన మా అదృష్టం..<br /><br />పరీక్షలో నేను నేర్చుకున్న 5 బొమ్మలు వచ్చాయి. ముందుగా నా చార్టులో ఐదు బొమ్మలు గీసి, ఇన్విజిలేటరు చూడనప్పుడు నా చార్టు దినకర్ గాడికిచ్చి వాడి ఖాళీ చార్టు తీసుకుని మళ్ళీ బొమ్మలు గీసాను..నా పెన్సిల్ ముక్క విరిగిపొవటం తో దినకర్ గాడికి నా పెన్సిల్ చూపించి సైగ చేసాను..అది చూసిన ఇన్విజిలేటరు నా దగ్గరకు వచ్చి "సిగ్గులేకుండా బొమ్మలు కూడా కాపీ కొడుతున్నావా " అని నేను గీసిన బొమ్మల్లో నాలుగింటిని పెన్ను తో కొట్టేసాడు..<br /><br />దినకర్ గాడి అదృష్టం చూడండి - లైసెన్సు ఇంట్లో మరచిపోయి, రెజిస్ట్రేషన్ కాగితాలు లేని స్కూటరు మీద ముగ్గురిని ఎక్కించుకుని, హెల్మెట్టు లేకుండా రోడ్డు మీద కుడి వైపు వెళ్ళినా ఎవ్వరూ పట్టించుకోరు..కానీ నాలాంటి వాడు సొంత ఇంటి కాంపౌండు లో సైకిల్ స్టాండు వేస్తున్నా 'నో పార్కింగ్', 'ఎమిషన్ టెస్ట్ ఎక్కడ?' అని 499 రూపాయలు ఫైన్ వేస్తారు...<br /><br />ఆ ఇన్విజిలేటరు కొట్టెయ్యగా మిగిలిన ఒక్క బొమ్మకు పది మార్కులొచ్చాయి..ఇంజనీరింగు చివరి సంవత్సరం దాకా పోరాడి ఏడాదికి 10 మార్కుల చొప్పున నలభై మార్కులతో చివరి ఏడాది పాసయ్యను గ్రాఫిక్స్ పరీక్ష..<br /><br />ఆ తరువాత ఇప్పటీదాక బొమ్మల జోలికి వెళ్ళలేదు నేను..ఈ రోజు ఈ పిల్ల థామస్ పింటోల వల్ల నాలో పెరుగన్నం తిని, నిద్రమాత్రలు మింగి నిద్రపోతున్న కళాకారుడిని బయటకు తీసుకురావలసి వచ్చింది..<br /><br />గేటు చప్పుడైతే కిందకు వెళ్ళాను..రమణ, వాళ్ళ నాన్న వచ్చారు. ఒక చేతిలో విత్తనాల కవరు, ఇంకో చేతిలో చెఱుకు గెడలు పట్టుకొస్తున్న రమణ గాడు నన్ను చూసి "రారా...ఇదిగో ఈ క్యారెట్ విత్తనాలు పెరట్లో నాటి, ఈ చెఱుకు గెడల్లోంచి చక్కెర తీసేసామనుకో - ఊరెళ్ళిన మా అమ్మ తిరిగి రాగానే నిముషాల్లో క్యారెట్ హల్వా రెడీ..అందాకా లోపల కూర్చుందాం రా"..అన్నాడు..నేను లోపలకు అడుగులేస్తుంటే పైనుండి రమణ వాళ్ళ నాన్న అరుపులు వినపడ్డాయి - "నాకు మీసాలు గీయటమేంట్రా?? ఎవడు నేర్పాడు మీకిది???"....అని<br /><br />ఇక్కడే ఉందామా, ఇంటికి వెళ్ళిపోదామా అని తేల్చుకోలేక టాసు వేద్దామని నా జేబులోంచి రూపాయ బిళ్ళ తీసాను..'బొమ్మ పడితే వెళ్ళిపోదాము..బొరుసు పడితే ఇక్కడే ఉందాము ' అని మనసులో అనుకుని రూపాయి బిళ్ళ పైకి విసిరాను...ఆ బిళ్ళకు రెండు వైపులా బొమ్మే ఉన్నా కూడా...బొరుసే పడింది! అంతటి శతౄత్వం - నాకూ ' బొమ్మ ' కు..<br /><br />నేను ఇదివరకే అన్నట్టు..<br /><br />'బొమ్మలు అందంగా గీయగలగటం అనేది అందంగా పుట్టటం లాంటిది'..<br /><br />కాబట్టీ, బొమ్మలు బాగా గీయగలిగే అబ్బాయిలూ - మీరు సినిమాల్లో ప్రయత్నించుకోవచ్చు..<br /><br />బొమ్మలు బాగా గీయగలిగే అమ్మయిలూ - హి హి హి...నాకింకా పెళ్ళి కాలేదు..నాకు ఈ-మెయిలో, ఫోనో చేస్తే.................<br /><br />(ఎలాగూ నాలోని కళాకారుడు నిద్రలేచాడు....అందుకే ఈ చిన్ని కళ - <br /><br /><span style="font-weight:bold;">ప్రకృతి - పురుషుడు</span> : Exotic art form by Siddhartha Goutham<br /><br />note: ప్రకృతి = కొబ్బరి చెట్టు+సెలయేరు+గుడిసె+ఆకాశం)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/Sa19EGQHIOI/AAAAAAAAAB8/YrNtWCky7pc/s1600-h/prakruti.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/Sa19EGQHIOI/AAAAAAAAAB8/YrNtWCky7pc/s320/prakruti.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309037045090820322" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-5950797239343274452?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com86tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-41477483853522817642009-02-05T02:10:00.005+05:302009-02-18T03:06:59.777+05:30ఫిబ్రవరి 1, 2008 - ఉదయం 4:30 అయ్యింది<br /><br />సంవత్సరం గడిచింది..<br /><br />ఫిబ్రవరి 1, 2009 - ఉదయం 4:30 అయ్యింది<br /><br />నిద్ర లేచాను....చాల రోజుల తరువాత స్నేహితులందరికీ కాస్త సమయం దొరకటం తో..ఇవ్వాళ "నంది హిల్స్" కు వెళ్ళాలని అనుకున్నాము...<br /><br />తలుపు దగ్గర ఏదో చప్పుడయితే వెళ్ళి చూసాను..ఎవడో మా అమ్మమ్మ చేతిలోనుండి గిన్నె లాక్కుంటున్నాడు. నేను ఆవేశంగా వాడి దగ్గరకు వెళ్ళి 'ఎవడ్రా నువ్వు? మా ఇంటికొచ్చి మా మీదే దౌర్జన్యం చేస్తున్నావు?" అని అరిచాను. <br /><br />దానికి వాడు "అయ్యో అదేంటి సార్..నేను మీ పాలవాడిని..రోజూ ఈ టైము లోనే వస్తాను సార్" అన్నాడు గిన్నె లో పాలు పోస్తూ.. <br /><br />పోసిన పాలలో ఎన్ని నీళ్ళున్నాయో తెలుసుకోవటానికి చూపుడు వేలితో ఒక చుక్క పాలు తీసి చూసింది మా అమ్మమ్మ..."ఏమీ అనుకోకు శీను..నిన్నెప్పుడూ చూడలేదు కదా మా వాడు...అందుకే.....సరే కానీ, ఈ పాలు ఒకలీటర్ బాటిళ్ళలో పోసి 'మినరల్ వాటర్ ' అని చెప్పి అమ్ము..వ్యాపారం బాగా జరుగుతుంది " అని లోపలకు వెళ్ళింది..<br /><br />పాల శీను కళ్ళల్లో నీళ్ళు పెట్టుకుని పక్కింటికి వెళ్తుండగా ఇంకొకడెవరో సైకిల్ మీద వచ్చి మా ఇంట్లోకి ఏమో విసిరాడు. నాకు మళ్ళీ కోపం వచ్చింది.."ఎవడ్రా నువ్వు..మా ఇంటికొచ్చి చెత్తా చెదారం వెస్తున్నావు?" అని అరిచాను..<br /><br />"సార్ అ కుర్రాడు మీ పేపర్ వాడు...ఇదే టైములో వస్తుంటాడు రోజూ " అన్నాడు పాల శీను పక్కింటి వాళ్ళ గిన్నెలో మినెరల్ వాటర్ పోస్తూ..<br /><br />రోజూ పొద్దున్నే నాకు పరిచయం లేని వాళ్ళు ఇంతమంది మా ఇంటికి వస్తారని ఈ రోజు దాకా నాకు తెలియదు. పొద్దున లేవగానే గ్లాసు లో పాలు, టేబుల్ మీద పేపరు చూసి మా ఇంట్లో అక్షయపాత్ర, శమంతకమణి టైపులో ఏవైనా ఉన్నాయేమో అనుకునేవాడిని..కానీ నాకు తెలియకుండా ఇలా కుట్రలు జరుగుతున్నాయని అనుకోలేదు..<br /><br />సరే సూర్యోదయం చూద్దామని మేడమీదకు వెళ్ళాను..మా వాటర్ ట్యాంకు మీద ఎవడో చారల టీషర్టు వేసుకుని కూర్చుని ఉన్నాడు...నాకు మూడోసారి కోపమొచ్చింది.."ఎవడ్రా నువ్వు....నేనెక్కాలనుకున్న ట్యాంకు మీద నువ్వు కూర్చున్నావు? " అన్నాను గట్టిగా...దానికి ఆ చారల టీషర్టు వాడు "ష్...కాస్త మెల్లగా అరవండి సార్..నేను దొంగని,,రోజూ ఇదే టైములో మీ పక్కింటికి వస్తుంటాను..మీరు ఈ సమయం లో నిద్రపోతుంటారు " అన్నాడు..<br /><br />ఒహ్...వీడు కూడా పాలు, పేపర్ వాళ్ళ బాపతు అనుకుని "అలాగా..సరే. జాగ్రత్త..అటువైపు గోడ కాస్త బలహీనంగా ఉంది..చూసుకుని దూకు " అని చెప్పి కిందకు దిగాను..<br /><br />బాగా చలిగాఉంది...బీరువాలో ఉన్న నా జాకెట్ తీసి సోఫాలో పెట్టమని మా అమ్మ తో చెప్పి స్నానానికి వెళ్ళాను..స్నానం చేసి వచ్చాక సోఫా మీద చూస్తే ఒక నీలం రంగు జాకెట్ గుడ్డ, పట్టు చీర కనపడ్డాయి..<br /><br />"అమ్మా...ఏంటివి?" అనడిగాను...పూజ గదిలోంచి బయటకొచ్చిన మా అమ్మ "నువ్వే కదరా జాకెట్టు కావాలని అడిగావు...అదిగో..మొన్న సుశీల పెళ్ళికెళ్ళినప్పుడు వాళ్ళు పెట్టిన జాకెట్ గుడ్డ అది..వెళ్ళి కుట్టించుకో..దాని మాచింగ్ చీర కూడ పెట్టాను పక్కన్నే " అంది...నేను లోపలకు వెళ్ళి నా జాకెట్ తీసుకొచ్చి "నేనన్నది ఇది " అని చూపించాను..<br /><br />ఏంటో నిద్రలేచినప్పటి నుండి ఒక్కటికూడా సరిగ్గా నడవట్లేదు..<br /><br />సంపత్ గాడు వచ్చాడు.."కూర్చోరా..పది నిముషాల్లో తయారౌతాను " అన్నాను..<br /><br />"రేయ్..నా కారు తాళాలు కనపడ లేదు..ఆటో లొ వచ్చాను..నంది హిల్స్ కు వెళ్ళటానికి ఏదైనా ఏర్పాటు చెయ్యమని దినకర్ గాడికి చెప్పాను " అన్నాడు..<br /><br />"దినకర్ గాడికా????? దొంగతనం చెయ్యటానికి పోలీసు స్టేషన్ కు వెళ్ళినట్టుంది నీ తెలివి " అన్నాను తల పట్టుకుంటూ..<br /><br />"నువ్వు దినకర్ గాడిని తిట్టావని అర్థమయ్యింది కాని...ఆ సామెత అర్థం కాలేదు రా " అన్నాడు సంపత్ గాడు..<br /><br />ఏ ప్రకృతి వైపరిత్యం దినకర్ గాడి రూపం లో వచ్చి మా నంది హిల్స్ ప్లాను ను ముంచేస్తుందోనని భయం మొదలయ్యింది మాకు..పది నిముషాల తరువాత ఇంటిబయట కారు హార్ను వినబడింది. లోపల మేము హనుమాన్ చాలీస చదవటం మొదలెట్టాము. హనుమంతుడికి మా ప్రార్థన చేరేలోపే కాలింగ్ బెల్లు చప్పుడయ్యింది...<br /><br />" ఎవరు? " అన్నాము నేను, సంపత్ కలిసి..<br /><br />"గౌతం, సంపత్ " అని వినపడింది తలుపు బయటినుండి..<br /><br />"మేమడిగింది తలుపుకు ఇటువైపు కాదు..అటువైపు " అన్నాను...సంపత్ గాడు నా తలమీద ఒక మొట్టికాయ వేసి "ఇందాక ఆ సమాధానం వింటే అర్థం కాలేదు రా ఎవరని?...మన తుగ్లక్ గాడే. వెళ్ళి తలుపు తెరు...లేకపొతే మీ కాలనీ వాళ్ళ పేర్లన్నీ చెబుతాడు..."తలుపుకు అటువైపు ఎవరు " అని అడిగావుగా..." అన్నాడు..<br /><br />పీప్ హోల్లోంచి చూసాను..దినకర్ గాడు తనలో తనే నవ్వుకుంటూ కనబడ్డాడు. బొల్టు తీసి తలుపు లాగుతున్నా రావట్లేదు..బయట గడియ పెట్టినట్టుంది..<br /><br />"ఇప్పుడు లోపలి నుండి నువ్వు కాలింగ్ బెల్లు కొట్టరా..నేను ఇక్కడ గొళ్ళెం తీస్తాను " అన్నాడు దినకర్ గాడు బయటి నుండి....<br /><br />"నువ్వే గెలిచావు....తలుపు తీయరా నాయన.." అన్నాను...<br /><br />తలుపు తెరిచి విజయ గర్వంతో లోపలకు వచ్చాడు దినకర్ గాడు..వచ్చీ రాంగానే సోఫా మీద ఉన్న జాకెట్ గుడ్డ మీద పడింది వాడి కన్ను...."ఇది ఆ ఎర్ర బిల్డింగు సుశీల గారి పెళ్ళిలో పెట్టింది కదూ...నాకు కూడా ఇదే రంగు జాకెట్టు గుడ్డ పెట్టారు..ఇది నాకిచ్చెయ్యిరా...రెండూ కలిపి చొక్కా కుట్టించుకుంటాను " అని ఆ జాకెట్టు గుడ్డ తీసి బ్యాగు లో పెట్టుకున్నాడు..<br /><br />"పదండి రా..బయట కారు రెడీ గా ఉంది " అన్నాడు....ఆ పక్కన్నే ఉన్న పట్టు చీర జరీఅంచును చేత్తో పట్టుకుని చూస్తూ...<br /><br />"నువ్వు కారు నడపటం ఎప్పుడు నేర్చుకున్నావు రా " అనడిగాను బయటకు నడుస్తూ..<br /><br />వాడు ఒక నవ్వు నవ్వి, ఒక దగ్గు దగ్గి, వస్తున్న తుమ్మును తుమ్మకుండా...మా ఇద్దరికీ బయట ఉన్న కారు చూపించాడు..<br /><br />కారు పైన "PVR Motor Driving School" అని ఒక బోర్డు ఉంది..డ్రైవరు పక్క సీట్లో ఎవరో కూర్చుని ఉన్నారు..కారు ముందు "నంది హిల్స్ విహార యాత్ర " అని ఒక బానర్ కట్టి ఉంది....ఇదంతా చూసి నేను, సంపత్ గాడు అడగాలనుకున్న ప్రశ్నలు అర్థమైనట్టున్నాయి శ్రీమాన్ దినకర్ గారికి....<br /><br />"నేను వారం రోజులుగా డ్రైవింగు క్లాసులకు వెళ్తున్నాను రా...సంపత్ గాడు కారు తాళాలు కనిపించట్లేదు అనగానే మా గురువు గారితో మాట్లాడి, ఇవ్వాళ క్లాసు నంది హిల్స్ దాక తీసుకొండి సార్ అని రిక్వెస్టు చేసాను...అదిగో, కారులో కూర్చుంది ఆయనే..త్వరగా పదండ్రా..ఆలస్యమైతే ఆయనకు కోపమొస్తుంది " అని గబగబా వెళ్ళి డ్రైవర్ సీటులో కూర్చున్నాడు..నేను సంపత్ గాడు వెనక సీట్లో కూర్చున్నాము..<br /><br />"వీళ్ళు నా స్నేహితులు సార్ - సంపత్, గౌతం....ఈయన నా డ్రైవింగ్ ఇన్స్ట్రక్టరు..పేరు PVR " - పరిచయం చేసాడు దినకర్..ఆ PVR వెనక్కి కూడా తిరగలేదు..<br /><br />మళ్ళీ దినకర్ గాడే మాట్లాడుతూ "అన్నట్టు చెప్పటం మరచిపోయాను రా..నిన్న రాత్రి నీ కారు తాళాలు నా జేబులో దాచాను..నువ్వు కనిపెడతావో లేదో చూద్దామని...ఇవిగో తాళాలు " అని కారు తాళాలు ఇచ్చాడు సంపత్ గాడికి..<br /><br />వాడు తాళాలు తీసుకుంటూ నా వైపు తిరిగి " నేను దొంగతనానికి వెళ్ళింది పోలీసు స్టేషన్ కు కాదు రా...ఏకంగా సెంట్రల్ జైలుకే " అన్నాడు...సంపత్ గాడు దినకర్ ను తిట్టాడని అర్థమయ్యింది కానీ....సామెత అర్థమవ్వలేదు..<br /> <br />కారు కదిలింది...ఆ PVR క్షణానికోసారి "క్లచ్చు, బ్రేకు...గేరు, బ్రేకు......యాక్సలరేటర్, బ్రేకు " అని...రెడ్ సిగ్నల్ పడినప్పుడు "రూలు బ్రేక్" అని దినకర్ గాడితో డిస్కో, బ్రేకు కలిపి చేయిస్తున్నాడు..<br /><br />అలవాటు లేనివాడు స్కూటరు వెనక సీటు ఎక్కినప్పుడు, రెండు చేతులతో సీటు వేనకాల రాడ్ ను గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చున్నట్టు...నేను, సంపత్ ఒకళ్ళ చేతులు ఒకళ్ళు పట్టుకుని కూర్చున్నాము..<br /><br />బాగా రద్దీగా ఉన్న ఒక ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ దగ్గర మా బండి ఆగి ఉంది...ఈ PVR గాడు ఎప్పుడు ఏది నొక్కమంటాడో అని టెన్షన్ లో ఉన్నాడు దినకర్ గాడు...సడన్ గా ఒక అమ్మాయి స్కూటీలో వచ్చి దినకర్ గాడి పక్కన ఆపి...వాడిని చూసి "హాయ్...యు లూక్ సో క్యూట్" అంది...దినకర్ గాడు ఆ అమ్మాయి వైపు కూడా చూడకుండా "ఉండవమ్మా....అక్కడ గ్రీన్ సిగ్నల్ ఎప్పుడు పడుతుందా..మా సారు "ఆక్రమణ్ " ఎప్పుడు చెబుతాడా అని నేను ఖంగారు పడుతుంటే...మధ్యలో నీ నస ఒకటి " అన్నాడు...<br /><br />దినకర్ గాడి వెనకాల కూర్చుని ఉన్న మాతో కూడా ఏమయినా చెబుతుందేమోనని నోరూ, కళ్ళు, కిటికీ తెరుచుకుని చూస్తున్నాము నేను, సంపత్ గాడు...ఈ లోపు సిగ్నల్ పడింది..బండి కదిలింది..<br /><br />సంపత్ గాడు కోపం పట్టలేక "రేయ్...ఈ దినకర్ గాడు valentine's day రోజు రాఖీ కట్టించునే రకం రా..లేకపొతే, పాస్పోర్టు కూడా లేని వాడికి చంద్రమండలానికి వీస వస్తే వద్దంటాడా?" అన్నాడు...<br /><br />ఏంటో...ఇవ్వాళ ఏ సామెత విన్నా, అన్నా...దినకర్ గాడిని తిట్టినట్టు అర్థమౌతోంది కానీ...సమెతల అర్థం తెలిసి చావట్లేదు.<br /><br />ఓ పావుగంటసేపు ఎవ్వరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు..ఈ నిశ్శబ్దాన్ని భరించలేని దినకర్ "రేయ్..పిక్నిక్ అంటే ఎలా ఉండాలి..కారు కిటికీలోంచి చేతులు బయటకు పెట్టి ఊపుతూ, అంత్యాక్షరి ఆడుకుంటూ వెళ్ళాలి.." అన్నాడు..మేము విని ఊరుకున్నాము..<br /><br />మళ్ళీ వాడే మాట్లాడుతూ "సరే...నేనే మొదలెడతాను"....అని...<br /><br />"<strong>నవ మన్మధుడా...అతి సుందరుడా..నిను వలచిన ఆ వరుడు</strong> " అని ఆపి....PVR వైపు చూసాడు...అప్పుడు ఇద్దరూ కలిసి "<strong>అక్కా..ఎవరే అతగాడు</strong>.." అని పాడారు..."డు...డు....డు తో పాడు " అన్నడు దినకర్ గాడు సంపత్ వైపు చూసి..<br /><br />ఈ పాడు గోల ఎలాగయినా ఆపెయ్యాలని సంపత్ గాడు "రేయ్ ముష్టి వెధవ" అని అరిచాడు..<br /><br />ముందు కూర్చున్న ఇద్దరూ ఒకేసారి " ఆ..ఏంటి " అన్నారు..వెంటనే దినకర్ గాడు PVR ను చూసి "అదేంటి సార్...మీ పెట్ నేం కూడా ' ముష్టి వెధవ ’ నేనా...సేం పించ్" అని గిచ్చి, సంపత్ వైపు తిరిగి "చెప్పరా...ఏంటి " అన్నాడు..<br /><br />" బండాపు " అన్నాడు సంపత్..<br /><br />" సాటి ముష్టి వెధవను అడుగు " అని PVR వైపు చూపించాడు..<br /><br />సంపత్ గాడికి కోపం పెరిగిపోతోంది..."సార్ కాస్త బండి ఆపించండి...బాత్రూం వెళ్ళాలి " అని చిటికెన వేలు పైకి లేపి చూపించాడు..<br /><br />"నేను ఇందాక ఇంటి దగ్గరే వెళ్ళాను బాత్రూం కు...ఇప్పుడు అవసరం లేదు. థ్యాంక్ యూ." అన్నాడు PVR..<br /><br />దానికి సమాధానంగా సంపత్ గాడు సభ్యసమాజం హర్షించని కొన్ని మాటాలు వాడాడు..అవి సెన్సార్ చేయబడినవి.<br /><br />కారు ఆగింది..సంపత్ గాడు కారు దిగి, పక్కకెళ్ళి సభ్యసమాజం హర్షించని పని చేసి తిరిగొచ్చాడు..<br /><br />"రోడ్డు పక్కన, సినిమా థియేటర్ గోడల పక్కన చేసే పనికి 'బాత్రూం' అని పేరొకటి.....నువ్వు బండి పోనీవయ్యా " అన్నాడు PVR దినకర్ వైపు చూస్తూ.. <br /> <br />దానికి దినకర్ గాడు మమ్మల్ని చూసి "ఛి ఛి..మీ వల్ల నా పరువు పోతోంది రా..నా లాగా డీసెంటు గా, హుందాగా ఉండలేరేంట్రా మీరు??" అని అరిచాడు....అరిచిన రెండు సెకెండ్ల తరువాత "సారా బుడ్డి ఉంది...కారా కిళ్ళి ఉంది " అని అంత్యాక్షరి కంటిన్యూ చేసాడు..<br /><br />ఊరు దాటిన కాస్సేపటికి ఒక చిన్న హోటల్ కనబడింది..హోటల్ ముందు చాలా బళ్ళున్నాయి.."చూడు దినకర్..ఇప్పుడు నీకు కారు ఎలా పార్క్ చెయ్యాలో నేర్పుతాను...ఆ నల్ల రంగు కారుంది చూసావా " అనడిగాడు PVR..<br /><br />దినకర్ గాడికి ఏమి వినబడిందో ఏంటో..కారు స్పీడుగా పోనిచ్చి ఆ నల్ల కారు వెనకాల గుద్దాడు. నల్ల కారు ముందుకు జరిగింది - మా కారు ఆ స్థానంలో నిలబడింది..<br /><br />"కారు పార్కు చెయ్యటమంటే అదేదో బ్రహ్మవిద్య అనుకున్నాను సార్...మరీ ఇంత సులభమనుకోలేదు " అని కారు దిగి ఒళ్ళు విరుచుకున్నాడు..<br /><br />PVR గాడు మా వైపు తిరిగి "ఆ నల్ల కారు చూసావా అనడిగాను...చూసి రమ్మంటే ఇలా కాల్చి, పోస్టుమార్టం చేసొస్తే ఎలాగయ్యా??...సర్లె...దిగండి..టిఫిన్ చేద్దాం..ఇక్కడ 12 నిముషాలు బ్రేక్ అంతే " అన్నాడు...<br /><br />నలుగురమూ హోటల్లో కూర్చున్నాము..సర్వర్ వచ్చి మా పక్కన నుంచున్నాడు. సంపత్ గాడు "పూరి" అన్నాడు, నేను "ఉప్మ" అన్నాను..దినకర్ గాడు "దోసె" అన్నాడు..<br /><br />PVR సర్వర్ వైపు చూసి "నలుగురికి ఒక్కొక్క ప్లేట్ ఇడ్లీ...బిల్" అన్నాడు...సర్వర్ వెళ్ళిపోయాక మా వైపు చూసి "పూరి, దోసె ఐతే బాగా ఆలస్యమౌతుంది...అందుకే నలుగురికీ ఇడ్లీలు చెప్పాను " అన్నాడు టేబుల్ పక్కన్నే చెయ్యి కడుక్కుంటూ..<br /><br />మా ఓర్పు నశిస్తోంది...<br /><br />సంపత్ గాడు నా వైపు చూసాడు..నేను దినకర్ గాడి వైపు చూసాను..ఇదేదో కొత్త ఆట అనుకుని దినకర్ గాడు పక్క టేబుల్ మీద కూర్చున్న వాడి వైపు చూసాడు..<br /><br />ఓ రెండు క్షణాలాగి మా వైపు చూసి "జిహ్వ కొక రుచి..రెండు జిహ్వలకు రెండు రుచులు అన్నారు కదా పెద్దలు...ఇదీ అంతే. సార్ కు ఇడ్లీలు నచ్చుతాయి..సర్దుకోండి రా " అన్నాడు..<br /><br />ఇప్పుడు దినకర్ గాడిని ఏమన్నా బాగోదని..కోపాన్ని దిగమింగుకుని, ఇడ్లీలు మింగాము. బిల్లు కట్టి బయటకు వచ్చాము.. మా కారు వెనక వైపు నుజ్జు నుజ్జు అయ్యుంది...దాని వెనకాల RVP Motor Driving School అని బోర్డు ఉన్న ఒక కారు కనపడింది...మాకు విషయమర్థమయ్యి కారెక్కి బయలుదేరాము...<br /><br />ఈ సారి ముందు బెంచీ వాళ్ళు అంత్యాక్షరి మొదలెట్టక ముందే సంపత్ గాడు రేడియో ఆన్ చేసాడు..ఏదో FM స్టేషన్ పెట్టాడు..<br /><br />"నాతో మాట్లాడాలనుకుంటే మీరు డయల్ చేయవలసిన నంబర్ - 22022000..నేనడిగిన ప్రశ్నకు సరయిన సమాధానం ఇస్తే మీరు గెలుచుకోగలరు ఒక <em>నీలం రంగు జాకెట్ గుడ్డ</em>..ఇక ఆలస్యమెందుకు..చెయ్యండి ఫోన్ " అంది ఆ రేడియో అమ్మాయి..<br /><br />'నీలం రంగు జాకెట్ గుడ్డ ' అని విన్న వెంటనే దినకర్ గాడికి మనసు ఆగలేదు...వెంటనే ఫోను చేసాడు..తగిలింది..స్పీకర్ ఆన్ చేసాడు..<br /><br />"హలో...ఎవరండి మాట్లాడేది"<br /><br />"హలో...నా పేరు దినకర్ మేడం...ఇన్ని రోజుల నుండి ట్రై చేస్తుంటే ఈ రోజు తగిలింది....అస్సలు నాకు ఏమి మాట్లాడాలో తెలియట్లేదు"<br /><br />"హహ....చెప్పండి దినకర్ గారు..ఎక్కడి నుండి మాట్లాడుతున్నారు? "<br /><br />"మీ యాంకరింగ్ చాలా బాగుంటుంది మేడం...మా ఫ్రెండ్స్ మీతో మాట్లాడతారంట...ఒక్క నిముషం మేడం " అని మాకివ్వబోయాడు<br /><br />"దినకర్ గారు...మీ వాళ్ళతో తరువాత మాట్లాడతాను...ముందు నేను అడగబోయే ప్రశ్నకు సమధానం ఇవ్వండి "<br /><br />"మేడం...ప్లీజ్ మేడం...ఈజీ క్వస్చన్ అడగండి...ప్లీజ్" అన్నాడు దినకర్ గాడు...<br /><br />అప్పుడర్థమయ్యింది మాకు....ఇలా రేడియోలకు, టీవీ లకు ఫోను చెయ్యటం లో వెటరన్ వీడు....<br /><br />"OK దినకర్ గారు....మీ ప్రశ్న - "అమెరికా రాజధాని ఏది?"<br /><br />దినకర్ గాడు, PVR మాకు వినపడకుండా ఏదో చర్చించుకున్నారు....దినకర్ గాడు "కొలొంబో" అన్నాడు..<br /><br />"అయ్యో....అది కాదండి సమధానం" అంది రేడియో ఆవిడ...<br /><br />"మేడం క్లూ ఇవ్వరా ప్లీజ్....మేడం ప్లీజ్" అని తన 'ముష్టి వెధవ ' పెట్ నేం ను సార్థకం చేసుకున్నాడు దినకర్ గాడు..<br /><br />"సరే...ఇదిగోండి మీ క్లూ - అందులో మొదటి నాలుగక్షరాలు 'WASH'"<br /><br />మళ్ళీ దినకర్ గాడు, PVR ఏదో చర్చించుకున్నారు...<br /><br />" వాష్ కొలొంబొ " అని సమధానమిచ్చాడు దినకర్..<br /><br />ఈ సమధానాలు విని కారు బయటకెళ్ళి డోక్కోవటం మొదలు పెట్టాడు సంపత్ గాడు..<br /><br />"అయ్యో సారీ దినకర్ గారు...ఇది కూడా సరైన సమధానం కాదు.....OK శ్రోతలారా...ఇదే ప్రశ్న మీకూ వేస్తున్నాము..అమెరికా రాజధాని ఏది? మీకు మూడు ఆప్షన్స్ ఇస్తున్నాము - a) మద్రాసు b) మద్రాసు c) వాషింగ్టన్...మీరు a,b or c అని టైపు చేసి 2222 నంబర్ కు SMS చెయ్యండి ".....అంది..<br /><br />దినకర్ గాడు వెంటనే మా నలుగురి మొబైల్ ఫోన్లు తీసుకుని SMS లు చేసాడు....<br /><br />"నాలుగు ఫోన్ల నుండీ SMS చేసాను రా...ఎవరో ఒకరు గెలవటం గ్యారెంటీ....మీలో ఎవరికి ఆ జాకెట్టు గుడ్డ వచ్చినా నాకే ఇవ్వల్రో" అన్నాడు....<br /><br />"ఇంతకీ ఏమి సమధానం పంపావు రా" ఉండబట్టలేక అడిగాను..<br /><br />"ఆవిడే చెప్పింది కదా...a,b or c అని టైపు చేసి పంపండి అని.....a,b or c అని పంపాను.." అన్నాడు....<br /><br />మా వాడికి పద్మశ్రీలు, భూషణ్ లు సరిపోవు....ఏకంగా నోబెల్ ప్రైజే!!!<br /><br />సాయంకాలం ఐదు కావొస్తోంది....పక్కన సంపత్ గాడికి సెలైను ఎక్కించాల్సిన పరిస్థితి....అయినా కాని....పట్టుదలతో ఉన్నాము...నంది హిల్స్ చూడాలని... <br /><br />"బ్రేక్" అని అరిచాడు PVR..." అందరూ దిగండి " అన్నాడు...<br /><br />హమ్మయ్య...వచ్చేసినట్టున్నాము...త్వరాగా వెళ్ళి కనీసం ఒక అరగంటైనా గడపాలి..అనుకుంటూ దిగాము..<br /><br />తన సంచి లోంచి ఒక binoculars తీసి మాచేతికిచ్చి..."ఇందులోంచి చూస్తే ఆ మూలకు మూడు పెద్ద కొండలు కనిపిస్తాయి....ఆ కొండల వెనకాల ఉన్న రోడ్డు మీద వెళ్తే నంది హిల్స్ వచ్చేస్తుంది.....చూసారుగా...ఇక ఇంటికి బయలుదేరుదాము పదండి "....అన్నాడు PVR గాడు...<br /><br />చేసేదేమీ లేక....ఈ ఇద్దరినీ చేయగలిగిందేమీ లేక....నోరుమూసుకుని ఉన్నాము నేను సంపత్ గాడు...<br /><br />ఈ రోజు పుద్దుటి నుండీ జరిగిన వన్నీ ఆలోచించాక...తప్పు నాదేనని నిర్ధారించుకున్నాను..<br /><br />" నంది హిల్స్ కు వెళ్ళటానికి ఏదైనా ఏర్పాటు చెయ్యమని <em><strong>దినకర్ గాడికి </strong></em>చెప్పాను " అని సంపత్ గాడు అనిన వెంటనే ఈ ట్రిప్పు ను ఫిబ్రవరి 1, 2010 కి వాయిదా వెయ్యని నా అసమర్థత వల్లనే ఇదంతా జరిగింది.....<br /><br />(సశేషం.....((నాకు డౌటే))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-4147748385352281764?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com75tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-27503801973058691832009-01-05T20:22:00.003+05:302009-01-05T21:13:59.637+05:30<em><strong>(ఈ టపా అంధ్రభూమి మాస పత్రిక జనవరి 2009 సంచిక లో నేను రాస్తున్న 'తోటరామాయణం' అనే శీర్షిక కింద ప్రచురితమైనది)</strong></em><br /> <br />కాలేజి నుండి బయటపడి మొదటి సారి ఉద్యోగ ప్రయత్నం చేస్తున్న కుర్రాళ్ళు, కుర్రాళ్ళినిలకు సహాయపడటానికి నేను చేస్తున్న ప్రయత్నమిది....ఇంటర్వ్యూ లో నెగ్గుకురావటానికి కావలసిన కిటుకులను నేను కాచి, వడబోసి, ఇంటి బయట పారబోసాను. నా సీనియర్లు నాకు ఉచితంగా ఇచ్చిన సలహాలను నేను మీకందరికీ ఆ ఉచితంలో సగం ధరకే ఇస్తాను..<br /><br />ఉద్యోగానికి దరఖాస్తు చెయ్యటానికి ముందు మనము చెయ్యవలసిన పని - వచ్చే జన్మలోనైన ఇటువంటి దుస్థితి రాకుండా ఓ పది, ఇరవై కోట్లకు వారసులుగా పుట్టేలా దీవించమని దేవుడికి మొక్కుకోవటం.<br /><br />ఆ తరువాత resumé తయారు చేసుకోవాలి. తయారు చేసుకునే ముందు దానిని 'రెస్యూం' అనాలో, 'రెస్యూమే' అనాలో పెద్దలనడిగి తెలుసుకోవటానికి ప్రయత్నిచటం...ఎలా అన్నా ఒరిగేది ఏమీ లేదని తెలుసుకున్నాక అసలు పనికి ఉపక్రమించటం.<br /><br />'రెస్యూమే ఎంత చిన్నగా ఉంటే అంత మంచిది ' అని చెప్పే ఉద్యోగ ద్రోహులు చెప్పే మాటలు వినకండి. మన తెలుగు క్యాలెండర్ లాగా కనీసం పన్నెండు పేజీలు ఉండేలా చూసుకోండి..ఆ తరువాత దాన్ని బైండింగు చేయించి, స్కూలు బ్యాగు లో మోసుకెళ్ళొచ్చు ఇంటర్వ్యూ కు.<br /><br />పన్నెండు పేజీలు ఎలా నింపాలి??<br /><br />మనం ఎంత వెధవలమయినా మనల్ని మనం ప్రేమించుకోవాలి. కాబట్టి, రెస్యూమే మొదటి పేజీ లో హైబ్రీడు తాటికాయంత అక్షరాలతో మన పేరు ఉండేలా చూసుకోవాలి. ఆ తరువాత మన ఫోన్ నంబరు, మన ఈ మెయిల్ ID రాయాలి. మన ఈ మెయిల్ ID దగ్గరే కంపెనీ వాళ్ళ దృష్టిని ఆకట్టుకునేందుకు ప్రయత్నించండి. ఏదో పేలవమైన ID కాకుండా crazyboy007@gmail.com లాంటి వంకర పేర్లు పెట్టుకుంటే మంచిది...మన రెస్యూమే జన్మలో మర్చిపోడు చూసినవాడెవడయినా.<br /><br />ఈ వివరాల తరువాత objective రాయాలి...<br /><br />objective అంటే ఈ రెస్యూమే ఎందుకు తయారు చేస్తున్నాము అని - అంటే ఉద్యోగం కోసమని - అంటే డబ్బు కోసమని - అంటే మూడు పూట్లా భోజనం కోసమని - అంటే రాత్రి పూట భోజనం చేస్తే బొజ్జ వస్తుందని - అంటే రాత్రి చపాతీలు మాత్రమే తినాలని....<br />కాబట్టీ, objective పక్కన 'చపాతీలు తినటం' అని రాయండి! మీ దూరదృష్టి అర్థమౌతుంది కంపెనీ వాళ్ళకు..<br /><br />ఆ తరువాత మన అర్హతల వివరాలు...<br /><br />పదవ తరగతి, ఇంటర్, గ్రాడ్యుయేషన్ మార్కు షీట్లు చూపించాలి కాబట్టి పెద్దగా అబద్ధాలు రాయకండి...కాని ఒకటవ తరగతి నుండి, తొమ్మిదో తరగతి వరకు రెచ్చిపోండి.<br /><br /><strong>3వ తరగతి </strong>- ఫస్ట్ క్లాస్ విత్ డిస్టింక్షన్<br /><strong>5వ తరగతి </strong>- సౌత్ ఇండియా టాపర్<br /><strong>8వ తరగతి </strong>- పరీక్షలు రాయకుండానే పాస్<br /><br />....ఇలా యధేచ్చగా రాసుకోవచ్చు.<br /><br />ఆ తరువాత రెస్యూమే కు అతి ముఖ్యమైనది మన 'స్కిల్ సెట్' వివరాలు రాయటం (గుర్తుందిగా...పన్నెండు పేజీలు నింపాలి మనం)<br /><br />ఇప్పుడిక్కడున్న అందరిలోకి మేధావిని నేనే కాబట్టీ నా 'స్కిల్ సెట్' గురించి ఎలా రాసానో చెబుతాను..దానిని నమూనా గా తీసుకుని మీ మీ స్కిల్ సెట్లు రాసుకోవచ్చు.<br /><br /><em>"నేను కాలేజీలో చివరి బెంచిలో కూర్చునేవాడిని..ముందు బెంచీ అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు క్లాసు జరుగుతున్నంత సేపు ఏవో చీటీలు రాసుకుని ఒకళ్ళకొకళ్ళు పాస్ చేసుకునేవాళ్ళు. అమ్మాయిలు ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకునేవాళ్ళు..అబ్బాయిలు ముసిముసి లేకుండా నవ్వుకునేవాళ్ళు. క్లాసు అయ్యాక ఆరోజు రాసుకున్న చీటిలన్నీ బెంచీల్లో వదిలేసి వెళ్ళిపోయేవాళ్ళు. అప్పుడు నేను, నాతోపాటు చివరి బెంచీల్లో కూర్చునే ఓ నలుగురిని వెంటేసుకుని ఆ చీటీలన్నీ హాస్టలుకు పట్టుకెళ్ళి, వాటిని క్షుణ్ణంగా చదివి...ఆ చీటిలలోని విషయాలన్నింటినీ రుబ్బి, ఒక కథగా రాసి, ఔత్సాహికులకు పంచిపెట్టేవాడిని."</em><br /><br />చూసారా - ఒక నాలుగు పంక్తులు రాసి అందులో నా నిపుణతల్ని అన్నింటిని ఎలా ఇమడ్చానో! ఇది చదివిన వాళ్ళకు నా కష్టపడే మనస్తత్వం, నా అటెన్షన్ టు డీటెయిల్, నా నాయకత్వ లక్షణాలు, నా లోని టీం ప్లేయర్, పక్కవారితో పంచుకునే గుణం - అన్నీ కనిపిస్తాయి.<br /><br />మీరు కూడా మీ సామర్థ్యాన్ని గురించి బుల్లెట్ పాయింట్ల రూపంలో కాకుండా ఇలా ఒక మినీ కథ రాస్తే పాఠకులు ఎక్కువగా ఆస్వాదిస్తారు.<br /><br />ఆ తరువాత మనం కాలేజీలో చేసిన ప్రాజెక్ట్ల గురించి రాయాలి. ఇక్కడ ఒక విషయం గుర్తుంచుకోండి - మనది వసుధైక కుటుంబం. మన క్లాస్మేట్లు, మన సీనియర్లు అంతా మన ఇంటివాళ్ళే..వాళ్ళ ప్రాజెక్ట్లు మనవి కాదా, మన అరియర్లు వాళ్ళవి కావా? మొహమాటం లేకుండా ఎవరి ప్రాజెక్టు బాగుంటే అది పెట్టెయ్యండి రెస్యూమేలో..<br /><br />ఆ తరువాత మన 'వ్యక్తిగత వివరాలు ' ఇవ్వాలి..రెస్యూమే మొదట్లో మనము రాసిన వివరాల్ని పీకి పాకాన పెట్టాలి..<br />మీ వంశవృక్షం మొత్తాన్ని ఒక ఫ్లోచార్టు లాగ గీసెయ్యండి. మీ పుట్టిన రోజు, బారసాల, మొదటిసారి గుండుకొట్టించుకున్న రోజు - ఈ వివరాలన్నీ రాస్తే ఇంటర్వ్యూ చేసేవాడికి బాగా దగ్గరౌతారు..<br /><br />ఇవన్నీ రాసాక కూడా ఇంకా పన్నెండు పేజీలు నిండకపోతే ఈ రెస్యూమే టైపు చేసిన పేపర్ ఏ షాపులో కొన్నది, ఆ షాపు వాడు నెలకు అద్దె ఎంత కడుతున్నాడు, అద్దెలు బెంగళూరులో ఎలా పెరుగుతున్నాయి, బెంగళూరులో ఇంతమంది అమ్మాయిలున్నా మనల్ని ఒక్కరు కూడా ఎందుకు చూడట్లేదు - మన సృజనాత్మకతనంతా ఉపయోగించి ఇలాంటివెన్నో రాసుకోవచ్చు..<br /><br />రెస్యూమే తయారయ్యాక దానికి పసుపు, కుంకుమ రాసి అప్లై చెయ్యాలనుకున్న కంపెనీలకు పోస్టు చెయ్యండి..చేసిన తరువాత తెలుస్తుంది - మనము ఇంకా గుప్తుల కాలంలో లేము, ఇప్పుడంతా ఆన్లైన్ అప్లై చేస్తారు అని...అప్పుడు కంప్యూటర్ మానిటర్ కు పసుపు, కుంకుమ రాసి ఆన్లైన్ దరఖాస్తు చెయ్యటం మొదలెట్టండి....<br /><br />అప్ప్లై చేసేసాం కదా...ఇప్పుడు విశ్రాంతి! విశ్రాంతి తరువాత ఒక పాట. పాట అవ్వంగానే ఇంటర్వ్యూలు రావటం మొదలౌతాయి..<br /><br />ఇంటర్వ్యూలో ఎటువంటి టెక్నికల్ ప్రశ్నలు అడుగుతారో మనకు తెలియదు...అలాంటప్పుడు వాటికి సమాధానాలు మాత్రం తెలుసుకుని ఏం చేస్తాం?? కాబట్టి, ఏ పుస్తకాలు చదువుకోకుండా నేరుగా వెళ్ళండి.<br /><br />మామూలుగా శని, ఆదివారాల్లో కంపెనీలు 'వాక్-ఇన్ ' ఇంటర్వ్యూలు నిర్వహిస్తుంటాయి...వీటి వివరాలు పేపర్ లో చూడగానే చెయ్యల్సిన మొదటి పని - అదే ఊళ్ళో ఉన్న మన క్లాస్మేట్స్ ఎవ్వరూ ఆ 'వాక్-ఇన్ ' కు అటెండ్ కాకుండా చూసుకోవటం! <br />ఇందాక చెప్పినట్టు..నేను బేసిక్ గా మేధావిని. నెను నా మొదటి ఉద్యోగం కోసం వెతికే రోజుల్లో ఇలాగే ఓ శనివారం మధ్యాహ్నం రెండింటికి ఒక 'వాక్-ఇన్ ' ఉందని తెలిసింది. అదే ఊళ్ళో ఉంటున్న నా ఫ్రెండు దినకర్ కు ఫోన్ చేసి - "రేయ్...ఈ శనివారం మధ్యాహ్నం మ్యాట్నీ కి రెండు టికెట్లున్నాయి ..నువ్వు, నీ ఫ్రెండ్స్ ఎవరయినా వెళ్ళండి" అన్నాను...దానికి వాడు "అలాగే రా..థ్యాంక్స్. నేనే నీకు ఫోన్ చేద్దామనుకున్నాను..ఆదివారం పొద్దున ఆటకు, మధ్యాహ్నం ఆటకు నా దగ్గర రెండు టికెట్లున్నాయి....నీ ఫ్రెండ్స్ ఎవరినయిన తీసుకెళ్ళు...ఒకే రోజు రెండు సినిమాలు!" అన్నాడు.<br /><br />వాడికి ఉద్యోగం వచ్చింది - నాకు రాలేదు..<br /><br />సరే....మొత్తానికి 'వాక్-ఇన్ ' ఇంటర్వ్యూల సమయంలో ఎలా ప్రవర్తించాలో తెలిసిందిగా..ఇప్పుడు ఏదయినా పెద్ద కంపెనీ నుండి ఇంటర్వ్యూ పిలుపొచ్చింది అనుకోండి.....ఏమీ ఖంగారు పడొద్దు - వేరే ఎవరికో చెయ్యల్సిన కాల్ మీకు చేసుండొచ్చు...అలా కాకుండా నిజంగా మీకు వచ్చిందంటే..బైండింగు చేసిన రెస్యూమే పట్టుకుని వెళ్ళండి.<br /><br />ఇంటర్వ్యూ గదిలోకి వెళ్ళగానే చెయ్యవలసింది - లోపల ఇంటర్వ్యూ చేసేవాళ్ళు ఎంత మంది ఉన్నారో చూడటం. ముగ్గురో, నలుగురో ఉంటే.."రెస్ట్ రూం కు వెళ్ళొస్తాను " అని చెప్పి వెనక్కు తిరిగి రెస్టు తీసుకోకుండా పరిగెత్తటమే! ఎందుకంటే..ఆ నలుగురిలో ఒక హీరో, ఇద్దరు క్యారెక్టర్ ఆర్టిస్టులున్నా...ఆ నాలుగోవాడు ఖచ్చితంగా విలన్ అయ్యుంటాడు.<br /><br />అలాకాకుండా లోపల ఇంటర్వ్యూ చేసేవాడు ఒక్కడే ఉంటే ధైర్యంగా లోపలకు వెళ్ళండి...మనం ఎంత ధృడంగా కరచాలనం చేసాము అన్నది మన లోని ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ప్రతిబింబిస్తుందట..కాబట్టి, ఆ ఇంటర్వ్యూ చేసేవాడు షేక్ హ్యాండు ఇస్తే వాడి చేతిని మాయాబజార్ లో రేలంగి చేతిని యస్వీ రంగారావు నలిపినట్టు నలిపిపారెయ్యండి.<br /><br />ఆ తరువాత వచ్చే ప్రశ్నలకు కాస్త ఒళ్ళు దగ్గరపెట్టుకుని సమాధానం ఇవ్వాలి...ఈ ఇంటర్వ్యూ ఏ పోస్టుకు అని తెలుసుకుని రండి..ఉదాహరణకు - మీరు 'డాట్ నెట్' మీద పని చెయ్యాల్సిన ఉద్యోగానికి ఇంటర్వ్యూకు వెళ్ళారనుకోండి...అవతలి వాడు ఏమడిగినా 'డాట్ నెట్' గురించే మాట్లాడండి....<br /><br />ప్ర: మీ గురించి కొంచెం చెప్పండి<br />జ : మై నేం ఈస్ గౌతం, డాట్ నెట్...నేను ఇంజనీరింగ్ చేసాను, డాట్ నెట్<br /><br />ప్ర: వాట్ ఆర్ యువర్ స్ట్రెంత్స్?<br />జ : డాట్ నెట్<br /><br />ప్ర: వాట్ ఆర్ యువర్ వీక్నెసెస్?<br />జ : నాట్ డాట్ నెట్ <br /><br />మనకు ఆ ఉద్యోగం దాదాపు వచ్చినట్టే....<br /><br />కానీ అసలు పరీక్ష ఇప్పుడే...ఇంటర్వ్యూ మొత్తానికీ అత్యంత కీలకమయిన ప్రశ్న ఇప్పుడడుగుతాడు - <br /><br />ప్ర: జీతం ఎంత కావాలి?<br />జ : ఏదో సార్...మీ దయ<br /><br />అలా జవాబిస్తే దెబ్బ తిన్నట్టే...జీతం గురించి నెగోషియేట్ చెసేప్పుడు అగ్రెసివ్ గా ఉండాలి. 'జీతం ఎంత కావాలి ' అని అడగంగానే జేబులోంచి కత్తి తీసి టేబుల్ మీద గుచ్చాలి...ఆ తరువాత కావలంటే 'ఏదో సార్...మీ దయ ' అనొచ్చు....<br /><br />జీతం కూడా మాట్లాడుకున్నాక...ఇక మనము ఆలోచించవలసింది మన 'బ్యాక్గ్రౌండ్ వెరిఫికేషన్ ' గురించి....మీరు గనక ఫ్లాష్ బ్యాకు లో ఏదయినా మర్డర్లు గట్రా చేసుంటే ఆ విషయాలు బయటపడకుండా బెదిరించవలసిన వాళ్ళను బెదిరించండి....<br /><br />నేనిచ్చిన ఈ సలహాలన్నీ పాటించాక కూడా మీకు ఉద్యోగం వచ్చిందంటే...మీ ఖర్మ...కంగ్రాట్స్!<br /><br />రేపటి నుండి రోజూ ఉద్యోగం చెయ్యొచ్చు.....ఇంతవరకు సంతోషంగా గడిచిన మీ జీవితం ఇక సర్వనాశనం అయినట్టే...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-2750380197305869183?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com67tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-8852458461004630032008-12-03T02:29:00.007+05:302009-01-04T02:37:24.266+05:30నేను పడుకుని 50 గంటలు అవుతోంది....<br /><br />గత రెండు రోజులుగా ఆపకుండా ఒక పుస్తకం చదువుతున్నాను. ఆ పుస్తకం పేరు "నిద్రపోవటం ఎలా?"..ఒక పెన్ను తో ఆ పుస్తకం మీదున్న టైటిల్ కొట్టేసి "నిద్ర రాకుండా పోవటం ఎలా?" అని మార్చాను..<br /><br />ఏదో trance లో ఉన్నట్టుంది..నేను నుంచున్నానో, కూర్చున్నానో కూడా తెలియట్లేదు. ఆకలేస్తొందో లేదో అర్థమవ్వట్లేదు....ఏమయినా తిందామని ఫ్రిజ్ తెరిచాను........కానీ ఎందుకు తెరిచానో గుర్తుకు రావట్లేదు. నా మెదడుకు ఏదయినా ప్రాబ్లం వచ్చిందేమోనని భయమేసింది.....ఛ...అలాంటిదేమీ అయ్యుండదు. ఫ్రిజ్ మూసేసి వెనక్కు రెండడుగులు వేసాను....." ఇల్లు ఊడ్చి, బట్టలు ఉతుకుదాము " అనిపించింది! వామ్మో...నా మెదడు ఖచ్చితంగా దెబ్బతినింది..లేకపొతే ఇలాంటి విపరీతమైన ఆలోచనలు రావటమేంటి? కాస్త చల్ల గాలి కోసమని తలుపు తెరిచి...బాల్కనీ లోని బెంచి మీద కూర్చున్నాను.<br /><br />ఎదురుగా ఉన్న సముద్రం నుండి చల్ల గాలి వీస్తోంది.. బెంచి మీద నా పక్కన బంగారు కిరీటం, నగలు పెట్టు కునికూర్చున్న ఆయనతో - "ఎంత హాయిగా ఉంది కద సార్.. ఈ గాలి, ఈ బెంచి, మీరు, నేను.....కానీ నాకు హాయితో పాటూ ఒక డౌటు కూడా ఉంది సార్...మా ఇల్లు గ్రౌండు ఫ్లోర్ లో కదా ఉండేది - మరి తలుపు తెరవగానే ఈ బాల్కనీ, బెంచి ఏంటి...పైగా బెంగళూరులో సముద్రం ఏంటి.....అవును...మీరెవరు?????<br /><br />ఆ కిరీటం, నగలాయన నాకు తన చెయ్యి ఇస్తూ " కాల్ మి డు...దేవుడు " అన్నారాయన..<br /><br />"OK...డు - దేవుడు గారు...ఎవరు మీరు...ఈ బాల్కనీ, సముద్రం ఎలా వచ్చాయని నేను తలబద్దలు కొట్టుకుంటుంటే..మీరు మా ఇంట్లోకి ఎలా వచ్చారు?" అనడిగాను...<br /><br />"ఓరీ భక్తి లేని భక్తా! నేను దేవుడిని రా..మొన్నేదో మంచి పని చేసి ఏడ్చినట్టున్నావు...నీకో వరమిమ్మని పంపించారు నన్ను....నీ బుర్ర మామూలు కండిషన్ లో ఉన్నప్పుడు వస్తే తట్టుకోలేవని ఈ రోజు వచ్చా. ఇప్పుడయితే..ఏది కలో, ఏది నిజమో తెలుసుకోలేని పరిస్థితి లో ఉన్నావు కాబట్టీ అంత షాక్ తినవు...సరే..ఈ ఉపోద్ఘాతము చాలు కానీ, ఏ వరం కావాలో కోరుకో." అన్నారాయన...<br /><br />"వరాలు తరువాత...మీ ID కార్డు ఏదయినా ఉంటే చూపించండి " అనడిగాను..<br /><br />"ఏరా...తిమ్మిరి తిమ్మిరిగా ఉందా?"<br /><br />"లేకపోతే మీరు దేవుడని ఎలా సార్ నమ్మటం? పోనీ ఏదయినా మ్యాజిక్ చేసి చూపించండి"<br /><br />"సరే - 1 నుండి 50 లోపు ఒక నంబరు అనుకో....."<br /><br />"మీరు 1 నుండి 500 లోపు ఒక నంబరు అనుకోండి - ఏదనుకున్నారో నేను చెప్పేస్తా....ఇలాంటి మ్యాజిక్ లు కాదు సార్. దిమ్మ తిరిగి పోవాలి..అలాంటిదేదయిన ఉంటే చూపించండి."<br /><br />"OK....నీకు ఇష్టమయిన క్రికెటర్ ఎవరో చెప్పు" అనడిగారు...కిరీటం తీసి పక్కన పెడుతూ..<br /><br />"జయమాలిని.........<br />అదేంటి సార్ ' టెండుల్కర్ ' అందామనుకుంటే ' జయమాలిని ' అని వచ్చింది నోట్లోంచి?"<br /><br />"మరదే...ఇప్పుడు తెలిసిందా నా శక్తుల గురించి..."<br /><br />నేను జవాబిచ్చేలోపు వెనక నుంచి నా తలపైన ఎవరో బలంగా కొట్టారు. వెనక్కు తిరిగి చూస్తే ఎవ్వరూ లేరు...<br /><br />దేవుడు నా తల మీద రుద్దుతూ " దిమ్మ తిరిగిపోవాలి అన్నవుగా....అందుకే ఈ ఏర్పాటు..... సరే అడుగు ఏ వరం కావాలో?" అన్నాడు, అరచెయ్యి వరమిచ్చే పొజిషన్ లో పెడుతూ....<br /><br />"ఏముంది సార్....ఈ ప్రపంచమంతా సుఖశాంతులతో, సకల సంపదలతో......." <br /><br />"ఆగు - నిజం చెప్పు"<br /><br />"ఈ సారి నా Annual appraisal లో నాకు నూట ఇరభై పర్సెంటు ఇంక్రిమెంటు వచ్చేట్టు చూడండి సార్...ఇదయ్యాక కూడా నా వరం లో ఇంకొంచం మిగిలుంటే - ఆ హిమాన్షు గాడి ఉద్యోగం ఊడేట్టు చూడండి "..అనడిగాను వినయంగా..<br /><br />"ఇంతోటి దేవుణ్ణి...అంత దూరం నుంచి వస్తే ఇదా నువ్వు కోరుకునేది?? కమాన్ యార్..ఇంకాస్త ఆలోచించు. మొన్నెప్పుడో ఎవరితోనో 'ఏంటి ఈ జీవితం - ఇక ఇంతేనా?' అన్న డైలాగ్ అన్నట్టున్నావ్"...<br /><br />"బాగా గుర్తుచేసారు సార్..ఏమి చెప్పమంటారు - ఈ ఉద్యోగం బొరు కొడుతోంది...ఏదో అసంతృప్తి...రోజూ చిరాకే. ఇలా కాకుండా బాగా exciting గా ఉన్న ఉద్యోగం ఇప్పించండి సార్...ప్రతి రోజూ థ్రిల్లింగ్ గా ఉండాలి..." అన్నాను..<br /><br />" రైట్....<strong>కళ్ళు మూసుకో - 1,2,3 - కళ్ళు తెరు </strong>"<br /><br />కళ్ళు తెరిచాను..<br /><br />ఒక పెద్ద బోను లో ఉన్నాను. చేతిలో హంటర్ ఉంది. చిన్న అలికిడి లాగ వినిపిస్తే కిందకు చూసాను......<br /><br />......నా ఎదురుగా నేల మీద ఆరు సింహాలు కూర్చుని ఉన్నాయి!<br /><br />మాంచి conditioner తో తల స్నానం చేసొచ్చినట్టున్నాయి...జూలు గాలికి అటూ ఇటూ ఎగురుతోంది..<br /><br />నా ప్రమేయం లేకుండానే నా కుడి చేయి హంటర్ ను నేల మీద గట్టిగా కొట్టింది...ఆ చప్పుడు కు సింహాల కన్నా ముందు నాకు భయమేసింది. ఒక్కొక్క సింహం పైకి లేచి మెల్లగా నా చుట్టూ తిరగటం మొదలు పెట్టింది..నా చొక్కా, నా ప్యాంటు తడిసి పోయాయి (రెండూ చమట వల్లే.........అనుకుంటా)..<br /><br />నా చుట్టూ మూడు ప్రదక్షణాలు అయ్యాక సింహాలన్నీ ఒక మూల చేరి ఏవో మాట్లాడుకోవటం మొదలుపెట్టాయి.. పది సెకెండ్ల తరువాత సింహాలన్నీ "high five" అని చేతులు కొట్టుకుని నా వైపు తిరిగాయి..అందులో ఒక సింహం కింద కూర్చుని తమలపాకులకు సున్నం రాస్తోంది...నన్ను తినేసాక వేసుకోవటానికి తాంబూలాలు రెడీ చేస్తున్నట్టుంది...మిగతా సింహాలు నా వైపు అడుగులేస్తున్నాయి...ఇంకొద్ది సేపట్లో ఈ బోను లోని సింహాలు నన్ను తిని, నా బోన్స్ తో పాచికలు చేసుకోవటం ఖాయం...ఒక్క సారిగా సింహాలు నా మీదకు ఎగిరాయి..కళ్ళు మూసుకుని గట్టిగా అరిచాను - "దేవు............."<br /><br />"..........డా" అని కళ్ళు తెరిచాను.........<br /><br />మళ్ళీ బాల్కనీలో బెంచి మీద కూర్చుని ఉన్నా. ఎదురుగా దేవుడు. అంతా నిశ్శబ్దం.<br /><br />ఇందాక నేను సింహాలు బోనులోకి వెళ్ళినప్పుడు 'pause' చేసిన సీను మళ్ళీ 'play' చేసాడు దేవుడు....మళ్ళీ సముద్రపు హోరు, చల్ల గాలి, మొదలయ్యాయి.. <br /><br />"ఏంటి సార్....అంత పని చేసారు?" అన్నాను చమట తుడుచుకుంటూ...<br /><br />"చిన్న ప్రివ్యూ ఇచ్చాను తమ్ముడూ...ఇందాక నువ్వు చేసావే...రోజూ exciting గా, థ్రిల్లింగ్ గా ఉండే ఉద్యోగం అదొక్కటే....వేరే ఏ ఉద్యోగం అయినా...కొద్ది రోజులకు బోర్ కొడుతుంది..మంచి వ్యాపకాలేవయినా ఏర్పరచుకుని సంతోషంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించు........సరే - ఏ వరం కావాలో కోరుకో"..<br /><br />"ఉండండి సార్...భయం తో గొంతు ఎండిపోయింది..లోపలకెళ్ళి నీళ్ళు తాగొస్తా. మీకూ ఓ గ్లాసు పట్రమ్మంటారా?" - అడిగాను...<br /><br />"వద్దు....నేను మా లోకం నుంచి ఫ్లాస్క్ లో అమృతం తెచ్చుకున్నాను...నువ్వు నీళ్ళు తాగి రా"..<br /><br />నేను వెళ్ళి నీళ్ళు తాగుతుంటే నా వెనకాలే దేవుడు కూడా వచ్చాడు..<br /><br />"ఈ గిటార్ నీదేనా? వాయిస్తుంటావా?" అనడిగాడాయన నా మంచం పక్కనున్న నా గిటార్ ను చూపిస్తూ..<br /><br />"అంటే సార్...అది...అప్పుడప్పుడూ...ఎప్పుడోఅప్పుడు"<br /><br />"రేయ్ మూర్ఖా...ఇటువంటి వాయిద్యాలు ఇంట్లో ఉంచుకుని కూడా ఎప్పుడో ఒక సారి వాయిస్తాననటం మహా పాపం రా" <br /><br />"ఊరుకోండి సార్..అలా భయపెట్టకండి..ఇప్పటికే తెలిసో తెలియకో ఎన్నో పాపాలు చేసుంటాను...ఇటువంటి చిన్న చిన్న విషయాలను కూడ పాపాల లిస్టులో చేరిస్తే ఇక నా లాంటి వాళ్ళు స్వర్గానికి వెళ్ళటం అసాధ్యం" అన్నాను...<br /><br />"సరే...ఆ గిటార్ సంగతి చెప్పు...ఎందుకు రోజూ సాధన చెయ్యట్లేదు?"<br /><br />"సమయం దొరక్క సార్...ఒక్క గిటార్ అనే కాదు...ఎన్నో ఉన్నాయి సార్ నేను చేయాలనుకునేవి...టైం లేదంతే..రోజుకు ఇంకొక్క <br />' ఆరు గంటలు ' ఎక్కువుంటేనా........"<br /><br />"కావాలా?"<br /><br />" అంటే...కుదురుతుందా సార్....రోజుకు 30 గంటలు...నిజంగా వీలు అవుతుందా?" అనడిగాను...<br /><br />" <strong>కళ్ళు మూసుకో - 1,2,3 - కళ్ళు తెరు </strong>"<br /><br />కళ్ళు మెల్లగా తెరిచాను..నా మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాను..పక్కనే గడియారం...టైం ఉదయం 7:30 అయ్యింది..ఎదురుగా TV ఆన్ చేసి ఉంది....NDTV 30/7 అనే చానెల్ వస్తోంది....ఆహా...ఐతే రోజుకు 30 గంటలు వచ్చేసాయన్నమాట...మెల్లగా నిద్ర లేచి, తయారయ్యి ఆఫీసుకు చేరేప్పటికి 10:30 అయ్యింది..ఆఫీసు మెయిల్ నిదానంగా చెక్ చేసుకోవచ్చని G-talk లోకి లాగిన్ అయ్యాను...<br /><br />'Hi....Hi.....Hi.....Hi....' అని నాలుగు విండోలు తెరుచుకున్నాయి....హేమ, లలిత, విద్య, నీల్ విజయ్ ఆన్లైన్ ఉన్నారు..<br /><br />(ఈ క్రింది సన్నివేశం లో కెమేరా నా లాప్టాప్ స్క్రీన్ వైపు తిప్పబడింది)<br /><br />-----<br /><br /><strong>హేమ</strong> - ఏంటి లేటయ్యింది?<br /><strong>నేను</strong> - అవును..లేటయ్యింది..<br /><br /><strong>లలిత</strong> - చాక్లెట్ తెచ్చావా?<br /><strong>నేను</strong> - నువ్వు డబ్బు తెచ్చావా?<br /><strong>లలిత</strong> - తెచ్చా<br /><strong>నేను</strong> - ఇలా ఇవ్వు...వెళ్ళి పట్టుకొస్తా<br /><br /><strong>విద్య</strong> - భవ్......హహహ....భయపడ్డావా<br /><strong>నేను</strong> - ప్లీజ్ యా....పొద్దున్నే అలా భయపెట్టకు<br /><br /><strong>నీల్ విజయ్ </strong>- రేయ్...ఇవ్వాళ డేట్ ఎంత?<br /><strong>నేను</strong> - <br /><br />-------<br /><br /><strong>హేమ</strong> - టిఫిన్ చేసావా....ఇవ్వాళ మా ఇంట్లో ఇడ్లీ..చట్నీ భలే ఉండింది...నీకు పెట్టనుగా...హహహ.<br /><strong>నేను</strong> - నేను కూడా ఇడ్లీనే తిన్నా...మీ నాన్న అదే హోటల్ నుండి పార్సెల్ కట్టించుకెళ్ళాడు..<br /><br /><strong>లలిత</strong> - నీకొక విషయం తెలుసా...హిమాన్షు ఇవ్వాళ పొద్దున్నే బాసుకు రవ లడ్లు, మెరపకాయ బజ్జీలు తెచ్చిచ్చాడు...ఈ సారి వాడి ప్రమోషన్ గ్యారంటీ..<br /><strong>నేను</strong> - అసలు వాడికి సిగ్గుందా?? ఇరిటేటింగ్ ఫెలో..<br /><strong>లలిత</strong> - నాకు కూడా అదే అనిపించింది...ప్రమోషన్ కోసం మరీ ఇంత దిగజారటమా?<br /><strong>నేను</strong> - ప్రమోషన్ గురించి కాదు లల్లీ..బుధ్ధున్నోడు ఎవడయినా మెరపకాయ బజ్జీలు పొద్దున తెస్తాడా?? సాయంకాలం స్నాక్స్ టైములో తీసుకురావాలి కానీ....<br /><br /><strong>నీల్ విజయ్ </strong>- రేయ్...ఉన్నావా....రిప్లై ఇవ్వరా...<br /><strong>నేను</strong> - <br /><br />--------<br /><br /><strong>విద్య</strong> - బోర్ కొడుతోంది...బ్రేక్ కు వెళదామా?<br /><strong>నేను</strong> - టూ మినిట్స్<br /><br /><strong>హేమ</strong> - నువ్వు, విద్య బ్రేక్ కు వెళ్తున్నారట గా...ఇప్పుడే పింగ్ చేసింది..అవును లే..మమ్మల్ని ఎందుకు పిలుస్తారు..పెద్ద వాళ్ళయిపోయారు..<br /><strong>నేను</strong> - ఏంటి హేమ..అలా అంటావు..నేనే నిన్ను పిలుద్దామనుకుంటున్నా ...ఈ లోపే నీకు చెప్పేసిందా??<br /><br /><strong>లలిత</strong> - నిన్న రాత్రి మీ ఇంట్లో ఏమి కూర?<br /><strong>నేను</strong> - ఒక్క నిముషం..ఇప్పుడే వస్తా..<br /><br /><strong>నీల్ విజయ్ </strong>- రేయ్...ఇవ్వాళ రాత్రికి PVR లో సెకెండ్ షో టికెట్లు దొరికాయి..<br /><strong>నేను</strong> - ఆ చెప్పరా...ఇంతసేపు ఒక కాల్ లో ఉన్నాను.....షో ఎన్నింటికి?<br /><br />--------<br /><br />బ్రేక్, లంచ్, తరువాత ఇంకో బ్రేక్ తీసుకున్నాక నా మెయిల్ చెక్ చేసుకున్నా....నా బాసు దగ్గర్నుండి ఏదో మెయిల్....అందులో చివరి వాక్యం మాత్రం 16 ఫాంటు సైజు లో, బోల్డు అక్షరాలతో, ఎర్రటి రంగులో - "send it to me by the end of day, today" అని ఉంది...పని మొదలెడదామని గడియారం చూస్తే మధ్యాహ్నం 3:40 అయ్యింది...ఇవ్వాళ పని జరగటం అసంభవం...రేపటి దాక టైం అడుగుదామని నా బాసు క్యాబిన్ కు వెళ్ళాను..తలుపు తెరవంగానే "be aggressive, be proactive, take initiative, by the end of the day, youtube blocked, Gtalk blocked, messenger blocked" లాంటి నాలుగైదు విషయాలు మొరిగి నన్ను పంపించేసాడు...వాడి మాటల హోరుకు నాకు కళ్ళు తిరిగి పడిపోయాను...<br /><br />కళ్ళు తెరిచేప్పటికి మళ్ళీ ఇంట్లో ఉన్నాను...దేవుడు నా గిటార్ వాయిస్తూ కనిపించాడు..<br /><br />"చూసావా..30 గంటలు కాదు..రోజుకు 300 గంటలు ఇచ్చినా నీ బుధ్ధి మారదు....కాబట్టి వేరే వరమేదయినా కోరుకో.."<br /><br />నేను అడిగేలోపు దేవుడు "హలో..ఆ చెప్పు...OK...OK" అంటున్నాడు....ఎవరో ఫోన్ చేసినట్టున్నారు...మనకు వైర్ లెస్ లాగా వీళ్ళకు ఫోన్ లెస్ అనుకుంటా..చేతిలో ఏ ఫోనూ లేకుండా రెండు నిముషాలు మాట్లాడేసాడు దేవుడు..<br /><br />"ఏంటి సార్ ఏమయినా ప్రాబ్లమా?" అడిగాను ఆయన ఫోను పెట్టంగానే..<br /><br />"Recession అయ్యా...అందుకే అందరికీ టెన్షన్ గా ఉంది..మీరు బచ్చాగాళ్ళు..ఓ పది, పదిహేను బాంకులు మూసేసారు...మాకున్న క్రైసిస్ కు మేము 3 గ్రహాలు మూసేసాము తెలుసా..ఉద్యోగం ఉంటుందో ఊడుతుందో తెలియదు..."<br /><br />నాకు తలియకుండానే గట్టిగా నవ్వేసాను...<br /><br />"ఏరా కొవ్వెక్కిందా...నా ఉద్యోగం ఊడుతుందంటే నవ్వొస్తోందా నీకు? నా గురించి నీకు పూర్తిగా తెలిసి నట్టు లేదు రా రేయ్..నీ Engineering Graphics పేపర్ గుర్తుందా? పరీక్ష ముందు రోజు కూడా ఏదో తోక ఆడించావు...అందుకే 34 మార్కుల దగ్గర ఆపేసాను నీ పేపర్"<br /><br />"అది చేసింది మీరా??????????????"<br /><br />"అన్ని క్వశ్చన్ మార్కులెందుకు?"<br /><br />"లేకపోతే ఏంటి సార్...ఏదో పొరబాటున రెండు మాటలు అనుంటాను..దానికి Engineering Graphics లాంటి పేపర్ ఇంకో సారి రాయించారా నాతో..." అని మొహం మాడ్చుకుని ఏడ్చేసాను..<br /><br />"సర్లే ఊరుకో..ఇప్పుడెందుకు ఏడుపు... అయినా ఆ తరువాతి సారి పాస్ చేయించాగా...లేకపొతే నువ్వేసిన పూలకుండి, సైకిల్ టైర్ బొమ్మలకు ఎవడిస్తాడు చెప్పు 65 మార్కులు.....ఏడుపాపి ఏమి కావాలో కోరుకో.." అన్నారాయన నాకు కర్చీఫ్ అందిస్తూ...<br /><br />"ఇంతకు ముందు కోరుకున్నవేవీ వద్దు సార్....ఈ ఒక్క కోరిక తీర్చండి...ఇక జీవితం లో ఎప్పుడూ ఏమీ కోరుకోను" అన్నాను..<br /><br />"నేను చిన్నప్పుడు పేపర్ కిరీటాలు పెట్టుకునే రోజుల నుండి చూస్తున్నాను..ఏ కోరిక కోరినా 'ఇదొక్కటే తీర్చు స్వామీ..ఇంకేమీ అడగను ' అంటూనే ఉన్నారు మీరు...సరే అడుగు "....<br /><br />"ఒక అందమైన, తెలివైన అమ్మాయి నన్ను ప్రేమించి పెళ్ళి చెసుకునే వరమివ్వండి సార్" అన్నాను...<br /><br />"బాగుంది రా....' బాబుకి లేక బాలకృష్ణ సినిమా దొంగ DVD చూస్తుంటే, కొడుకొచ్చి జేంస్ బాండ్ కొత్త సినిమా కు మొదటి రోజు టికెట్లు అడిగాడంట '......నాకే 700 సంవత్సరాలుగా పెళ్ళి కుదరట్లేదంటే...నీకొక అమ్మాయిని చూడాలా...."<br /><br />"ఇవ్వలేనప్పుడు ఎందుకు సార్ అడగటం??? అయినా ఇప్పుడు నాకు మీ సహాయం అవసరం లేదులెండి...మీ మంత్రం గుర్తుంది నాకు........' <strong>కళ్ళు మూసుకో - 1,2,3 - కళ్ళు తెరు </strong>' "....అని కళ్ళు మూసుకుని, కళ్ళు తెరిచాను........<br /><br />మళ్ళీ ఒక బోనులో ఉన్నాను..ఈ సారి బోను ఊసలకు కరెంటు కనెక్షనుంది....కిందకు చూసాను...ఎదురుగా కుర్చీలో కూర్చుని నవ్వుతూ దినకర్ గాడు కనిపించాడు....నేను తల పైకి లేపి చూసాను...దేవుడు తన బండి స్టార్ట్ చేస్తూ కనిపించాడు....<br /><br />"మంత్రాన్ని దొంగలించినంత మాత్రాన....ఇంత పెద్ద శిక్ష విధించాలా సార్?"......<br /><br />ఆయన నన్ను చూసి ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి, ఏమీ మాట్లాడకుండా... ఫస్ట్ గేర్ వేసుకుని వెళ్ళిపోయారు...<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/STWrED6xD_I/AAAAAAAAABs/K4hWbVqXuWQ/s1600-h/63744965_1019400944.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/STWrED6xD_I/AAAAAAAAABs/K4hWbVqXuWQ/s320/63744965_1019400944.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275310624794021874" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-885245846100463003?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com70tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-34362106068971560432008-10-16T02:42:00.008+05:302009-06-01T21:30:56.170+05:30ఓ నెల రోజుల క్రితం మాట...మా వదిన షాపింగు చెయ్యాలంటే తోడు వెళ్ళాను. తన దగ్గరున్న 1,487 జతల చెప్పులు పాతవయ్యాయని కొత్త చెప్పులు కొనటానికి 'మెట్రో షూ మార్టు ' కు వెళ్ళాము. మూడు గంటల తరువాత తను కొన్న చెప్పులకు బిల్లు కట్టటానికి పర్సులో ఉన్న డబ్బు, కారు తాళాలు, ఇంటి కాగితాలు షాపు వాడికి ఇస్తుండగా ఎవరో ఒకమ్మాయి వచ్చి మా వదినను పలకరించింది..ఓ ఐదు నిముషాల పాటు మాట్లాడుకున్నారు..దూరంగా కూర్చున్న నన్ను చూపించింది మా వదిన..ఈ చెప్పుల కొట్టోడికి నన్ను తాకట్టు పెట్టేస్తొందేమోనని కంగారు కంగారు గా పరిగెట్టుకెళ్ళాను...<br /><br />"ఈ సారికి మా వాడు వస్తాడు...ఇదిగో..మాటల్లోనే వచ్చాడు....ఈ అమ్మాయి నా ఫ్రెండు శిల్ప చెల్లెలు - పూర్ణిమ...వీడు నా మరిది - గౌతం" అని పరిచయం చేసింది...<br /><br />"మీరు తప్పకుండా రావాలి...అడ్రసు మీ వదినకు తెలుసు" అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది ఆ అమ్మాయి..<br /><br />మా వదిన నా వైపు తిరిగి "ఈ 12 వ తారీఖు వాళ్ళింట్లో ఒక ఫంక్షన్ ఉంది...నేను, మీ అన్నయ్య ఊళ్ళో ఉండట్లేదు కాబట్టి నిన్ను పంపిస్తానని మాటిచ్చాను" అంది..<br /><br />"నేనెళ్ళను..ఆ రోజు నాకు ఆఫీసు లో మూడు మీటింగ్లున్నాయి, మొబైలు బిల్లు కట్టాలి, బ్యాంకు లో పనుంది, ఫ్రెండ్స్ తో సినిమా ప్లానుంది, డిన్నర్...."<br /><br />"అది 'ఓణం' ఫంక్షన్...పెళ్ళి కాని మళయాళీ అమ్మాయిలు బోలెడు మంది వస్తారు"<br /><br />"ఆ కవర్లు ఇటీ వదినా...ఎన్నింటికెళ్ళాలి?"<br /><br />*******************************************<br /><br />నాకు మళయాళంలో అత్యంత ఇష్టమైన పదాలు మూడున్నాయి - ఓణం, ఆణో, పెణ్ కుట్టి...'పెణ్ కుట్టి ' అంటే 'అమ్మాయి ' అని అర్థం..ఆ భాష లో ఇంతకన్నా అందమైన పదం ఉండటం అసాధ్యమని నా లిస్టు అక్కడితో ఆపేసాను..<br /><br />మళయాళీలను 'మల్లు'లు అంటారని అందరికీ తెలుసు..కానీ మళయాళీ అమ్మాయిలను 'మల్లమ్మ'లు అంటారని కొందరికి మాత్రమే తెలుసు..(మల్లమ్మ = మల్లు + అమ్మాయి - షష్టీ తత్ 'పురుష' సంధి)..<br /><br />పూర్ణిమ వాళ్ళ ఇల్లు ఇందిరా నగర్ లో - విజయనగర్ నుండి 15 కిలోమీటర్లు. త్వరగా బయలుదేరాలని ఉదయాన్నే, తెల్లవారుజామునే, మరియు పొద్దున్నే లేచాను..వెళ్తున్నది 'ఓణం' ఫంక్షన్ కు కాబట్టి..మళయాళీల సంప్రదాయ లుంగి, చొక్కా వేసుకుని, Asianet చానెల్ లో యేసుదాస్ సుప్రభాతం విని, అయ్యప్ప స్వామికి మొక్కుకుని, కొబ్బరి నూనె తో చేసిన ఇడ్లీలు తిని, పడవలో బయలుదేరాను..<br /><br />నీల్ విజయ్ గాడి ఫోను వచ్చింది - <br /><br />"జై ఓణం...చెప్పరా"<br /><br />"ఏరా..ఓణం ఫంక్షన్ కు వెళ్తున్నావంట...మీ అన్నయ్య చెప్పాడు. నేనొక్కడే వెళ్తానంటే నా వైఫ్ ఒప్పుకోదు..మా ఇంటికి రారా..ఇద్దరూ కలిసి వెళ్దాం..అసలే మల్లమ్మలు.. "<br /><br />"నోరు మూసుకుని ఇంట్లో కూర్చోరా...చూసావా..పెళ్ళి చేసుకోకపోవటం వల్ల ఉన్న లాభాలు....ఉహుహుహహహ" అని వికటాట్టహాసించాను (వికటాట్టహాసం = వికట + అట్టహాసం - 'హాసం'-పత్రిక-నిలిచిపోయింది సంధి)...<br /><br />మరో అరగంటలో పూర్ణిమ వాళ్ళ ఇల్లు చేరాను..వాళ్ళ ఇంటి వెనకాల నా పడవ పార్కు చేస్తుండగా నా పక్కన ఒక TVS-50 వచ్చి ఆగింది..<br /><br />"హమ్మయ్య..సరిగ్గా టైముకు వచ్చాను " అన్న మాటలు వినిపించాయి...ఇక్కడ తెలుగు మాట్లాదేది ఎవర్రా అని పక్కకు చూసాను....<br /><br />దినకర్ గాడు....<br /><br />"రేయ్...నువ్వేమి చెస్తున్నావిక్కడ???" అనడిగాను<br /><br />"నువ్విక్కడ జరిగే ఓణం సంబరాలకు వస్తున్నావని ఇందాకే నాకొక ఆకాశరామన్న sms వచ్చింది......అయినా ఇది చాలా అన్యాయం రా..సంవత్సరానికి 9 సార్లు నాతో బర్త్ డే పార్టీలు తీసుకోవటానికి మాత్రం ఫోన్లు చేస్తుంటావే.....ఇంతమంది మల్లమ్మలను కలిసే అవకాశం వచ్చినప్పుడు మాత్రం ఫోన్ చెయ్యవేరా??" అన్నాడు తన TVS-50 ని చెట్టుకి కట్టేస్తూ....<br /><br />ఇంతలో నాకొక sms వచ్చింది..నీల్ విజయ్ గాడి దగ్గరి నుండి..<br /><br />"ఉహుహుహహహ - ఇట్లు ఆకాశరామన్న" అని ఉంది..<br /><br />దినకర్ గాడికి ఆ SMS చూపించాను..<br /><br />"వార్నీ...నీకు కూడా నీల్ విజయ్ గాడి మొబైల్ నుండే వచ్చిందా??...ఈ ఆకాశరామన్న గాడెవడో నీల్ గాడి మొబైల్ నుండి అందరికీ మెసేజ్ లు చేస్తున్నాడు రా....వెంటనే నీల్ గాడికి ఫోను చేసి చెప్పాలి..." అని నా డ్రస్సు వైపు వింతగా చూసాడు..<br /><br />"మల్లూల సంప్రదాయ దుస్తులు రా...ఓణం కదా అని" అన్నాను..<br /><br />"ఇలా లుంగీలు, గోచీలు కట్టుకొస్తే అమ్మాయిలు నీ దగ్గరకు కూడా రారు... నాతో ముందే చెప్పుంటే నాలాగ 'hep' గా డ్రెస్ చేయించుండేవాడిని కదరా " అంటూ తన డ్రస్సు చూపించాడు......<br /><br />గులాబి రంగు జీన్సు ప్యాంటు ....టీషర్టు మీద 'Cool Dude' అని రాసుంది........తలకు నవరత్న తైలం రాసుకుని, నుదుటికి వీబూది అడ్డబొట్టు పెట్టుకున్నాడు......<br /><br />చిన్నగా నవ్వి ప్యాంటు కాస్త పైకి లేపాడు...కుడికాలికి ఎరుపు, ఎడమ కాలికి నీలం రంగు సాక్సులు వేసుకునున్నాడు....<br /><br />"ఆ సాక్సులేంట్రా" అన్నాను..<br /><br />"చూసావా..అమ్మాయిలు కూడా నా సాక్సులు చూడగానే ఇలానే అడుగుతారు..నేను వెంటనే వాళ్ళ పేరు, ఫోన్ నంబరు తీసుకుంటాను...గేం ఓవర్!" అని గట్టీగా అరిచి, ప్యాంటూ అలా పైకెత్తుకుని "రింగా రింగా రోజెస్...పాకెట్ ఫుల్ ఆఫ్ పోజెస్" అంటూ నా చుట్టూ తిరగటం మొదలు పెట్టాడు....<br /><br />---------------------------<br /><em><strong>Flashback - 1</strong></em><br />---------------------------<br /><br />అవి నేను తొమ్మిదో తరగతి చదువుతున్న రోజులు..మా క్లాసు ఎదురుగా ఒకటో తరగతి పిల్లలు "రింగా రింగా రోజెస్...పాకెట్ ఫుల్ ఆఫ్ పోజెస్" అని ఆడుకుంటున్నారు. నేను చూస్తుంది ఆ పిల్లలను కాదు..వాళ్ళను ఆడిస్తున్న మా సరస్వతి మిస్సును...<br /><br />సరస్వతి మిస్...మళయాళం అమ్మాయి.......నా ఫస్ట్ లవ్!<br /><br />సరస్వతి మిస్సు మాకు సోషల్ స్టడీస్ చెప్పేది..తన అందం తో నా చదువు సర్వనాశనం చెసింది..అందమే అనుకుంటే.. అందానికి మించిన తెలివితేటలు. ఎవ్వరూ, ఎప్పుడూ వినని విషయాలెన్నో మాకు చెప్పేది మా మిస్సు. "శ్రీలంక రాజధాని ఆఫ్ఘనిస్తాన్" అన్న మా సరస్వతి మిస్ మాటలు ఆ తరువాత ఎక్కడైన ఎవరైన రాసారేమో/చెప్పారేమో అని ఎంత వెతికినా లాభం లేకపొయ్యింది...<br /><br />మా మిస్సు కు నేనంటే మొదటి నుండి అదోకరకమైన ఇది..<br /><br />నన్ను అప్పుడప్పుడూ 'కుట్టా' అని పిలిచేది - 'కుట్టా' అంటే మళయాళం లో 'స్వీట్ బాయ్' అని అర్థం!<br /><br />చాలా సార్లు 'useless idiot' అని కూడా పిలిచేది - 'useless idiot' అంటే ఇంగ్లీషులో 'స్వీట్ బాయ్' అని అర్థం!<br /><br />మా సరస్వతి మిస్ అపురూప సౌందర్యాన్ని చూసే అప్పట్లో ఇంగ్లీషు పెద్దలు ఒక సామెత కనుగొన్నారు - <br /><br />"Man is a social animal" అని......అంటే - "మా సోషల్ మిస్సుని ప్రేమించని మనిషి జంతువుతో సమానం" అని అర్థం...<br /><br />అటువంటి మా సరస్వతి మిస్సు..సరస్వతి మిస్సెస్ గా మారబోతోందని తెలిసింది. మా స్కూల్లో అందరికీ కార్డులు పంచింది. నా బుగ్గ నిమిరి "పెళ్ళికి తప్పకుండా రావాలి కుట్టా" అని తట్టా బుట్టా సర్దుకుని నా జీవితంలో నుండి వెళ్ళిపోయింది....<br /><br />ఆ బాధ తట్టుకోలేక ఆ రోజు రాత్రంతా దగ్గు మందు తాగి దేవదాసు కామిక్స్ చదువుతూ గడిపేసాను..<br /><br />ఆ మరుసటి రోజే నిర్ణయించుకున్నాను - ఇంకోసారి ప్రేమలో పడకూడదని!<br /><br />-------------------------------<br /><br />దినకర్ గాడు పడ్డాడు - నా చుట్టూ తిరుగుతున్న హుషారు లో ఒక గులక రాయి మీద జారి..<br /><br />వాడీని పైకి లేపి "పద లోపలకు వెళ్దాం..లోపల నీ విపరీత చేష్టలు కాస్త అదుపులో పెట్టుకో" అని హెచ్చరించి లోపలకు తీసుకెళ్ళాను....<br /><br /><br />మేము ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఓ 30, 40 మంది మల్లమ్మలు కిల కిల, గల గల అని మళయాళం లో నవ్వుతూ కనిపించారు...అంత మంది అందమైన అమ్మాయిలను చూడగానే దినకర్ గాడికి (లేని) మతి పోయింది..<br /><br />"ఆహా..నా బ్యాటింగ్ కు అనుకూలించే పిచ్ ఇన్నాళ్ళకు దొరికింది రా..నా చార్మ్ తో ఇక్కడుండే అమ్మాయిలందరిని మెస్మరైజ్ చేసి అవతల పారేస్తాను....చూస్తూ ఉండు...ఇంకో రెండు మూడూ గంటల్లో ఈ మల్లమ్మలందరూ 'దినకర్ నాకు కావాలి...దినకర్ నా వాడూ అని ఒకరి జుట్టు ఒకరు పట్టుకుని కొట్టుకుంటారు" అని...రెండు క్షణాలాగి "సరే పద...ఇద్దరం కలిసి విజృంభిద్దాం" అని నా చెయ్యి పట్టుకు లాగాడు....<br /><br />"ఇద్దరం కలిసా??...వద్దురా...'గౌతం జోగి, దినకర్ జోగి రాసుకుంటే కిలో బూడిద రాలిందంట'....ఎందుకు రిస్కు..ఎవరికి వాళ్ళు ప్రయత్నిద్దాం..ఏమంటావు?" అన్నాను...<br /><br />వాడు ఏమీ అనకముందే పూర్ణిమ నన్ను గుర్తు పట్టి నా దగ్గరకు వచ్చింది..<br /><br />"హై గౌతం..రండి..ఎవరో ఫ్రెండును కూడా తీసుకొచ్చినట్టున్నారు...గుడ్..సరిగ్గా టైం కు వచ్చారు..ఇప్పుడే ముగ్గుల పోటీలు జరగబోతున్నాయి..వెళ్ళీ మీ పేర్లు రెజిస్టర్ చేసుకోండి - అక్కడ" అని ఒక చిన్న టేబులుముందు నుంచున్న ముగ్గురు అమ్మాయిల వైపు చూపించింది...నేను థ్యాంక్స్ చెప్పేలోపు దినకర్ గాడు నన్ను లాక్కుని ఆ అమ్మాయిల దగ్గరకు తీసుకెళ్ళాడు..<br /><br />"హెలో..వెల్కం. మీ పేర్లు రెజిస్టర్ చేసుకోండి..ఇంకో పది నిముషాల్లో పోటీ మొదలవ్వబోతోంది" అంది ఆ ముగ్గురిలోకి కాస్త పొడుగ్గా ఉన్న మల్లమ్మ..<br /><br />దినకర్ గాడు వెంటనే తిరుపతి లోని ప్రతాప్ థియేటర్ ఎదురుగుండా కొన్న 67 రూపాయల సన్ గ్లాసెస్ తన జేబులోంచి తీసి పెట్టుకుని - <br /><br />"నా పేరు దినకర్" అన్నాడు..<br /><br />"స్పెలింగ్ చెబుతారా?" అడిగిందా అమ్మాయి..<br /><br />"Dinakarqwxyz" అన్నాడు మావాడు..<br /><br />"అదేంటండి??"<br /><br />దినకర్ గాడు టేబుల్ మీదకెక్కి కూర్చుని, తన సన్ గ్లాసెస్ ముక్కు మీదకు జార్చి - "నా పేరులో చివరి ఐదక్షరాలు సైలెంట్.....ఒక వేళ మీకు కష్టమనిపిస్తే 'The nakar' అని రాసుకోండి" అన్నాడు..<br /><br />ఆ అమ్మాయి ఏదో రాసుకుని - "మీ మెయిల్ ID ఇస్తారా..వచ్చే నెలలో మా మళయాళీ సంఘం వాళ్ళు ఒక నాటకం వెయ్యబోతున్నారు..మీకు ఇన్విటేషన్ పంపుతాము" అంది..<br /><br />"తప్పకుండా...నా మెయిల్ ID - dinakardinakar@gmail.com.....password - lakshmikrishna.....నా ఫోన్ నంబరు - 9999999999"<br /><br />"ఫోన్ నంబరు అవసరం లేదండి"<br /><br />"పర్లేదు ఉంచండి....నంబరు మీ దగ్గరుంటే ఒకటి..నా దగ్గరుంటే ఒకటీనా.." అని తన మొబైల్ బయటకు తీసి "ఇంతకీ మీ నంబరు చెప్పలేదు" అన్నాడు...<br /><br />"అవును" అని సమధానమిచ్చింది ఆ అమ్మాయి..<br /><br />జరిగేదంతా నేను నిశ్శబ్దంగా చూస్తున్నాను...ఇంత నిశ్శబ్దంగా అప్పుడెప్పుడో నా కెమిస్ట్రీ ల్యాబు పరీక్షలో మా ప్రొఫెసర్ నన్ను Viva క్వశ్చన్లు అడుగుతున్నప్పుడు ఉన్నా.....మళ్ళీ ఇన్నేళ్ళ తరువాత ఇప్పుడు...<br /><br />ఆ అమ్మాయి తన దగ్గరున్న లిస్టులో ఏవో టిక్కు మార్కులు పెట్టి మా ఇద్దరినీ ఇంకో నలుగురు అమ్మాయిలున్న టీములో వేసింది...<br /><br />"అదిగో మీ టీము వాళ్ళు అక్కడున్నారు" అని రూము చివర్న పూల బుట్ట పక్కనున్న అమ్మాయిల వైపు చూపించింది..<br /><br />దినకర్ గాడు ఆ రెజిస్ట్రేషన్ అమ్మాయితో ఏదో మాట్లాడుతుండంగానే నేను మా టీమ్మేట్స్ వైపు వెళ్ళాను...ఆ నలుగురిలో ఒకమ్మాయికి బుగ్గ మీద సొట్టుంది....<br /><br />"నన్ను మీ టీం లో వేసారండి" అన్నాను ఆ అమ్మాయిని చూసి...<br /><br />"అలాగా...నా పేరు స్మిత...మీరు?" అని చెయ్యి ముందుకు చాచింది..<br /><br />"గౌతం" అని షేక్ హ్యాండు ఇచ్చాను...<br /><br />షేక్ హ్యాండు ఇస్తుంటే...నా జీవితాన్ని షేక్ చేసి నాకు హ్యాండిచ్చిన 'సునయన ' గుర్తొచ్చింది.. <br /><br /><br />------------------------------- <br /><em><strong>Flashback - 2</strong></em><br />-------------------------------<br /><br />సునయన - నా రెండో ఫస్ట్ లవ్...ట్రివేండ్రం అమ్మాయి...ఇంజనీరింగ్ లో నా క్లాస్మేట్...నేనెప్పుడు కనిపించినా నవ్వుతూ షేక్ హ్యాండిచ్చేది..తను నా చెయ్యి తాకినప్పుడల్లా నా జీవితం బృందావన్ గార్డెన్స్ లాగా అందంగా కనిపించేది....<br /><br />సునయన ను కలిసిన మొదటి నెలలోనే నిర్ణయించుకున్నాను....'జీవితంలో పెళ్ళంటూ చేసుకుంటే సునయన నే చేసుకోవాలి'* అని....<br /><br />(*కుదరక పొతే వేరే అమ్మయిని చేసుకుందాం)<br /><br />మా మూడవ సంవత్సరం కాలేజీ వార్షికోత్సవానికి మేము గ్రూప్ డాన్సు చెయ్యాలని అనుకున్నాము..ఏ పాటకు చెయ్యాలనే విషయం మీద మొదలయ్యింది గొడవ...<br /><br />"మనము చెసేది శాస్త్రీయ నృత్యం కాబట్టి 'నిన్నా కుట్టేసినాది, మొన్న కుట్టేసినాది గండు చీమా ' అనే తెలుగు పాటకు చేద్దాము " అని నేను...."కాదు 'ఓణం, ఆణో, పెణ్ కుట్టి' అనే మళయాళం పాటకు చేద్దామని సునయన.....చివరకు మా గ్రూపు లోని మిగతావాళ్ళంతా మళయాళం పాటకే ఓటేసారు. ఆ అవమానాన్ని నేను భరించలేకపోయాను. సునయన తో తెగదెంపులు చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను...తను ఎప్పుడో గిఫ్టుగా నాకిచ్చిన నట్రాజ్ పెన్సిల్, ఇమామి కోల్డ్ క్రీం తనకు తిరిగిచ్చేసి - వెనక్కు తిరిగి చూడకుండా వచ్చేసాను..<br /><br />(ఇందాక flashback మొదలవ్వకముందు సునయన నాకు హ్యాండిచ్చిందని అన్నాను కద....సారీ....నేనే హ్యాండిచ్చాను)<br /><br /><br />---------------------------------------<br /><br />"ఎలా ఉంది ముగ్గు" అంది స్మిత...<br /><br />ఉలిక్కిపడి, ఉలిక్కిలేచి...ముగ్గు చూసాను..<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/SPZdNXR_WMI/AAAAAAAAABc/NqUjNHZErNo/s1600-h/pookalam+2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/SPZdNXR_WMI/AAAAAAAAABc/NqUjNHZErNo/s320/pookalam+2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257492099170785474" /></a><br /><br />"నన్ను పెళ్ళి చేసుకుంటావా స్మిత" అనటానికి మళయాళం లో ఏమంటారో అని ఆలోచిస్తుండగా దినకర్ గాడు నా దగ్గరకు వచ్చి "రేయ్..నేనిప్పుడే వస్తాను..అలా వాకిట్లోకెళ్ళీ కుందేలునో, జింకనో పట్టి తీసుకురావాలి" అన్నాడు...<br /><br />"ఏమి మాట్లాడుతున్నావు రా...ఒక్క ముక్కా అర్థమవ్వట్లేదు" అన్నాను..<br /><br />"అదిగో అక్కడ మంచి నీళ్ళు తాగుతోందే అమ్మాయి..ఆ అమ్మయిని పేరు అడిగాను రా..'పట్టీ పో' అంది...సీత రాముడిని అడిగినట్టు జింకనో, కుందేలునో పట్టి తీసుకు రమ్మందేమొనని వెళ్తున్నా" అన్నాడు...<br /><br />"రేయ్ మూర్ఖుడా...'పట్టి' అంటే మళయాళం లో 'కుక్క' అని అర్థం రా" <br /><br />"అవునా??"<br /><br />"అవును...'పట్టి పో' అంటే......'నీ కుక్క బుధ్ధులు ఇంకెక్కడైన చూపించుకో పో...ఆ 67 రూపాయల చల్లద్దాలు తీసెయ్యి..గౌతం దగ్గర తీసుకున్న cd లు, లీటర్ పెట్రోలు ఎప్పుడూ తిరిగిస్తావు బే....TVS-50 చెట్టుకు కట్టెయ్యటమేంట్రా గులాబి రంగు జీన్సు ప్యాంటు వెధవా" అని అర్థం" అన్నాను....<br /><br />"పేరు అడిగినందుకు పేరగ్రాఫ్ పొడుగు తిట్టు తిట్టిందా పట్టి మొహం ది"....అని కాస్సేపు బాధపడి...."ఏంటోరా..ఈ రోజు అంతా రివర్సే...నువ్వు ఆ ముగ్గు గొడవలో ఉండగా 14 మంది అమ్మాయిలను ట్రై చేసాను...ఒక్కరూ వర్క్ అవుట్ అవ్వలేదు.........సరే..నీ పరిస్థితి ఏంటి" అనడిగాడు...<br /><br />"నాతోరా...Mrs.గౌతం ను పరిచయం చేస్తాను" అని స్మిత దగ్గరకు తీసుకెళ్ళాను..<br /><br />స్మిత కూడా తన ఫ్రెండు ఎవరినో నాకు పరిచయం చెయ్యటానికి తీసుకొచ్చింది..<br /><br />"దిసీజ్ గౌతం...ముగ్గుల పోటీలో మా టీం లో ఉన్నాడు..మళయాళం బాగా మాట్లాడతాడు తెలుసా" అంది..<br /><br />"అవునా...ఎలా నేర్చుకున్నారు మళయాళం?" అడిగింది ఆ అమ్మాయి..<br /><br />"నేను TV లో ఎప్పుడూ మళయాళం చానెల్స్ చూస్తూ ఉంటానండి..అలా పట్టేసాను..నా డ్రస్సు చూసారా....మొన్న శనివారం రాత్రి 'సూర్య' టీవీ లో చూసిన మళయాళం సినిమాలోని కాస్ట్యూంసే ఈ నా ఈ డ్రస్సుకు ఇన్స్పిరేషన్" అన్నాను...<br /><br />దినకర్ గాడు నా భుజం మీద గిల్లి - "శనివారం రాత్రి 'సూర్య' టీవీ లో మనము చూసిన సినిమాలో అసలు హీరో, హీరోయిన్లు కాస్ట్యూంసే వేసుకోలేదు కద రా" అన్నాడు...<br /><br />స్మిత, స్మిత స్నేహితురాలు నా వైపు అస్సహ్యంగా చూసి - "ఓణం, ఆణో, పెణ్ కుట్టి" అని ఛీదరించుకును వెళ్ళిపోయారు.. <br /><br />కళ్ళలో నీళ్ళతో దినకర్ గాడి వైపు చూసాను..<br /><br />"సారీ రా...తప్పు చేసాను...క్షమించు" అన్నాడు...<br /><br />"తప్పు నీది కాదులేరా...ఎందుకో చెబుతా విను....నీ Orkut ప్రోఫయిల్ లో, పర్సనల్ డీటెయిల్స్ లో 'Ideal Match' పక్కన 'India vs Pakistan in sharjah' అని రాసుకున్న ఏబ్రాసి వెధవవి నువ్వు..ఇది తెలిసి కూడా నాకిష్టమైన అమ్మాయిని పరిచయం చెయ్యటానికి తీసుకెళ్ళానే....నాది రా తప్పు....నా పేరు మార్చుకోవాలి రా 'దినకర్ ' అని....." అని ఏడ్చేసాను..<br /><br />ఆ రోజు రాత్రి ఇంటికెళ్ళే సరికి నీల్ విజయ్ గాడు అందరికీ పార్టీ ఇచ్చాడు...నా మూడో ఫస్ట్ లవ్ ఫెయిలైనందుకు...ఆ తరువాత మా వాళ్ళు కూడా ముగ్గుల పోటీ నిర్వహించారు.....ఇదిగో..మొదటి బహుమతి పొందిన ముగ్గు -<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/SPZdwU6J36I/AAAAAAAAABk/S91j3y3_hY4/s1600-h/pookalam+01.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/SPZdwU6J36I/AAAAAAAAABk/S91j3y3_hY4/s320/pookalam+01.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257492699829362594" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-3436210606897156043?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com89tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-17081232406488703512008-08-28T02:32:00.005+05:302008-08-28T13:22:19.416+05:30ఆగస్టు 24, 2008 – ఎవ్వరూ నమ్మని కొన్ని విచిత్రాలు జరిగాయి<br /><br />- హైదరాబాదు లో హుస్సేన్ సాగర్ లోని చెత్తా చెదారం తీసేసి త్రాగు నీటి కొలను గా మార్చారు.<br /><br />- లాస్ ఏంజెలస్ లో స్టీవన్ స్పీల్బర్గ్ తన తదుపరి చిత్రం బిజీ ఆర్టిస్టు నందమూరి తారకరత్న తో తీస్తున్నట్టు ప్రకటించాడు.<br /><br />- బెంగళూరులో ఉంటున్న నేను ఇకపై రోజూ ఇంట్లో వంట చేసుకుని తినాలని నిర్ణయించుకున్నాను.<br /><br /><br />"ఇకనుండి రోజూ ఇంట్లోనే వంట చేద్దాం" అనుకునే ప్రతి బ్రహ్మచారి లాగనే నేను కూడా 'Food World' కు వెళ్ళి పది కిలోలు బంగాళా దుంపలు, పది కిలోలు ఉల్లిపాయలు, పది కిలోలు గట్రాలు, ఇంకో పది కిలోలు వగైరాలు తీసుకుని కొట్టు బయటకు అడుగుపెట్టాను....రెండు ఆటోలు మాట్లాడాను – రెండూ కూరగాయలకే...నేను డ్రైవర్ పక్కన కూర్చున్నా.......<br /><br />కాస్త దూరం వెళ్ళాక ఆటో డ్రైవర్ తన జేబు లోంచి ఒక కార్డు తీసి – "సార్...ఇది మా తమ్ముడు సూర్య ప్రకాష్ ఫోన్ నంబరు....పెళ్ళికి కావలసిన షామియాన, వంట సామాను అద్దెకు ఇస్తాడు....వాడి దగ్గరే తీసుకోండి సార్ " అన్నాడు.......<br /><br />"ఎవరి పెళ్ళికి?" అడిగాను నేను.....<br /><br />"ఈ కూరగాయలన్నీ......"<br /><br />"ఈ రోజు నుండి నేను రూము లో వంట చేసుకోవటం మొదలు పెడుతున్నా.....అందుకే నెలకు సరిపడ కూరగాయలన్నీ తెచుకున్నా....ఇవ్వాళ సాంబార్ వండుకుంటున్నా"<br /><br />ఆటో వాడు రెండు నిముషాలు మౌనంగా ఆటో నడిపి.....ఇంకో కార్డు జేబులోంచి తీసి.... "సార్…ఇది శంకర్ నారాయణ అని మా ఎదురింటాయన నంబరు...ఆయన పెళ్ళిళ్ళలో, ఫంక్షన్లలో మిగిలిపోయిన కూరగాయలు కొని వాటిని హోటళ్ళకు అమ్ముతుంటాడు....మీరు 'ఇక వంట నా వల్ల కాదు' అనుకున్నప్పుడు ఫోను చేస్తే మీ ఇంటికొచ్చి కూరలన్నీ కలెక్టు చేసుకుని వెళ్తాడు...................మీరు ఇవ్వాళ సాయంకాలానికి ఫోను చేస్తారని చెప్పనా సార్ ఆయనతో?" అన్నాడు<br /><br /> ఆటో వాడు నన్ను ఇంతగా అవమానించి నందుకు ఆటో ఆపి...కిందకు దిగి…రెండు చేతులూ పైకి లేపి… "ఈ రోజునుండి నా వంట నేను చేసుకు తింటాను...లేక పోతే ఉపవాసముంటాను.....ఏ మెరీ అఖండ్ ప్రతిగ్యా హై " అని భీష్మ ప్రతిఙ చేసాను.....ఆకాశం నల్ల బడింది....ఉరుములు, మెరుపులు, వర్షం...మబ్బుల సందులోంచి దేవతలు పూలు చల్లారు.........<br /><br />దేవతల వేషం వేసిన ఎక్స్ట్రాలకు, వర్షం కురిపించిన ఫైర్ ఇంజన్లకు డబ్బులిచ్చి పంపించేసాక…..ఇల్లు చేరుకున్నాను….<br /><br />మొదటి సారి వంట చేయ్యబోతున్నాను కదా....మా అమ్మకు చెబితే సంతోషిస్తుందని ఇంటికి ఫోను చేసా........సరే ఎలాగూ ఫోన్ చేసాను కదా అని ఒక చిన్న డౌటు క్లియర్ చేసుకుందామనుకున్నా......<br /><br />"అమ్మా...సాంబార్ ఏలా చేస్తారు?"<br /><br />"ఎవరు?" అడిగింది అమ్మ<br /><br />"ఎవరైనా ఎలా చేస్తారు?"<br /><br />"ఎందుకు?"<br /><br />"అబ్బా.......నేను ఈరోజు ఇంట్లో వంట చేస్తున్నానమ్మా......అందుకే అడిగా...ఎలా చేస్తారో చెప్పు "<br /><br />"అవునా........నువ్వు వంట చేసుకుంటున్నావా........" అని అంతులేని ఆనందంతో మా అమ్మమ్మను పిలిచి.. "అమ్మా.....గౌతం వంట చేసుకుంటున్నాడంట....." అని అరిచి చెప్పింది.........మా అమ్మమ్మ చేస్తున్న పని వదిలేసి....మా పనిమనిషి కి, మా పక్కింటి డ్రిల్ మాస్టారి పెళ్ళానికి.. "నా మనవడు వంటచేసుకుంటున్నాడంట " అని మా అమ్మకన్నా గట్టిగా అరిచి చెప్పింది.....దానికి మా పనిమనిషి "అయ్యయ్యో.....వంటలు చేసుకుని బతుకుతున్నాడామ్మా" అని అడిగింది...<br /><br />నాకిక్కడ ఫోను బిల్లుతో పాటు BP కూడా పెరుగుతోంది......."అమ్మా....సాంబార్ ఎలా చెయ్యాలో చెబుతావా లేదా " అన్నాను...<br /><br />మా అమ్మ "సరే....ముందు కూరగాయలన్నీ తరిగి.......పెళ్ళి చేసుకోరా" అంది...<br /><br />"ఎంటి సాంబార్ చెయ్యాలంటే పెళ్ళి చేసుకోవాలా?" <br /><br />"కాదు....పెళ్ళి చేసుకుంటే ఈ కష్టాలన్నీ ఉండవని............కూరగాయలు తరిగి...ఒక పక్కన పెట్టుకో"<br /><br />ఎవరో కాలింగ్ బెల్లు కొట్టారు....<br /><br />మా అమ్మ – "కాలింగ్ బెల్లు తరువాత కొట్టొచ్చు....ముందు కూరగాయలు తరుగు"<br /><br />"నేను కాదమ్మా....ఎవరో వచ్చినట్టున్నారు......నేను తరువాత ఫోను చేస్తా " అని ఫోను పెట్టేసాను.. <br /><br />సాంబార్ లో పుడక లాగా వీడెవడని తలుపు తెరిచాను..<br /><br />"ఎవరు కావాలండి?"<br /><br />"సార్.. గౌతం అంటే..."<br /><br />"నేనే...చెప్పండి "<br /><br />"సార్....శ్రీనివాసులు మీకు నా కార్డు ఇచ్చానన్నాడు....అదే ఆటో డ్రైవరు.............నా పేరు శంకర్ నారాయణ సార్" <br /><br />"ఆ.....చెప్పండి"<br /><br />"ఎన్ని కూరగాయలున్నయో చూపిస్తే ఒక రేటు అనుకోవచ్చు "<br /><br />"ఆ అవసరం లేదండి...ఏమైనా విషయముంటే నేనే మీకు ఫోను చేస్తాను" <br /><br />"నేను కింద మీ సెక్యూరిటీ వాడితో మాట్లాడుతూ ఉంటాను....ఫోను చెయ్యండి సార్....రెక్కలు కట్టుకుని లిఫ్టులో వచ్చేస్తాను" అని వెళ్ళిపోయాడు....<br /><br />మా అమ్మ కాని, అమ్మమ్మ కాని వంట చెయ్యటం మొదలు పెట్టాగానే TV ఆన్ చేస్తారు....TV లో వచ్చేది వింటూ చెయ్యకపోతే ఆ రుచి రాదు...అందుకే నేను కూడా TV ఆన్ చేసాను...<br /><br />ఏదో తెలుగు చానెల్...."ప్రపంచంలో మొట్టమొదటి live వంటల కార్యక్రమానికి ప్రేక్షకులకు స్వాగతం.....గత కొద్ది వారాలుగా మాకు వచ్చిన ఉత్తరాల్లో చాలా మంది అడిగిన కోరిక ఒకటుంది....బ్రహ్మచారులు ఇళ్ళల్లో వండుకునే వంటకాలేమైనా చూపించండి అని....అందుకే ఈ వారం మనము బెంగళూరు విజయనగర్ లోని 'హనుమాన్ అపార్ట్మెంట్స్' కు వెళ్తున్నాము...."<br /><br /><br />నేను ఇవ్వాళ పొద్దున మా గేటు బయట పడుకునే నక్క తోక పచ్చడి పచ్చడి గా తొక్కినట్టున్నాను....లేక పొతే ఇంత అదృష్టమా??....నేను వంట చెయ్యాలనుకున్న రోజే ఎవరో బ్యాచిలర్స్ ఇంట్లో వంట కార్యక్రమం live.....బ్రహ్మచారుల కొంప కాబట్టి ఆడవాళ్ళెవ్వరూ వచ్చి "ముందు పాత్రలు కడుక్కోవాలి..ఇల్లు శుభ్రంగా వూడవాలి...jeans కనీసం రెండు సంవత్సరాలకు ఒక సారి ఉతుక్కోవాలి " లాంటి టిప్స్ ఇవ్వరు......<br /><br />నేను బంగాళా దుంపలు తరుగుతూ TV చూస్తున్నాను..<br /><br />"హెలో..ఎవరండీ లోపల??" అని తలుపు కొడుతూ అడిగింది మైకు పట్టుకున్నావిడ...<br /><br />లోపలినుండి ఎవరో తలుపు సగం తెరిచి చెయ్యి మాత్రం బయట పెట్టారు...<br /><br />"హెలో...మేము NAA TV నుండి వస్తున్నామండి....మాకు ఉత్తరం వచ్చింది ఈ అడ్రసు నుండి... నిమ్మల వెంకట రావు గారు ఉన్నారా?"<br /><br />చెయ్యి లోపలకు తీసుకుని తలకాయ బయటకు పెట్టాడు ఆ లోపలున్నతను....."ఒహ్..మీరు నిజంగా TV వాళ్ళా....రెండు నిముషాలు ఉండండి" అని తలుపు వేసేసాడు....<br /><br />ఆ మైకు పట్టుకున్నావిడ మొహం లో చిరునవ్వు ఏ మాత్రం చెరిగిపోకుండా కెమేరా వైపు చూసి.."చూస్తున్నారుగా....తమ ఇంట్లో చెయ్యబోయే వంటలు చూపించటానికి వీళ్ళు ఎంత ఉత్సాహంగా ఉన్నారో....ఏమి వండబోతున్నారో తెలుసుకోబొయ్యేముందు మీరు తీసుకోండి ఒక చిన్న BREAK"....<br /><br />నేను కూరగాయలు తరగటం నుండి చిన్న బ్రేకు తీసుకుని స్టవ్ మీద గిన్నె పెట్టి....అందులో నీళ్ళు పోసి స్టవ్ వెలిగించాను...................నీళ్ళు ఘమ ఘమ లాడిపొతున్నాయి.......ఇంక సాంబార్ సూపర్ హిట్టే.....<br /><br />స్టవ్ మీద నీళ్ళున్నాయి..తరిగిన కూరలున్నాయి..ఆ తరువాత ఏమి చెయ్యాలా అని ఆలోచిస్తుండగా మా అన్నయ్య ఫోనొచ్చింది...<br /><br />" రేయ్...నేను ఇవ్వాళ సాంబార్ వండుతున్నాను....తరిగిన కూరగాయలు నీళ్ళు ఉడికాక వెయ్యాలా....నీళ్ళు ఉడకకముందే వెయ్యాలా?" అని అడిగాను..<br /><br />"నీళ్ళు 'ఉడకట'మేంట్రా....'మరగటం' అనాలి....వంట తరువాత నేర్చుకుందువు గాని...ముందు తెలుగు నేర్చుకో"....<br /><br />"సరే...ఫోనెందుకు చేసావో చెప్పు"....<br /><br />"కాస్త తలనొప్పిగా వుంటే ఏ మాత్రలు వాడాలి అని అడుగుదామని ఫోన్ చేసా"..<br /><br />"ఓ...తలనొప్పా....మెన్నీమధ్య ఎక్కడో చదివాను..'లంఖణం పరమౌషధం' అని...కాబట్టి..నువ్వు వెంటనే మెడికల్ షాపుకెళ్ళి మూడు లంఖణాలు తెచ్చుకో...పూటకొకటి వేసుకో...........భోజనం తరువాత" అన్నాను....<br /><br />మా వాడు సమాధానమేమి ఇవ్వకుండా ఫోను పెట్టేసాడు..<br /><br />సరే...అన్నింటికీ నల-భీములే ఉన్నారనుకుని........<br /> <br />మరిగే (ఉడికే) నీళ్ళలో తరిగిన కూరగాయలు వేసా.....<br />సాంబార్ పొడి పాకెట్టు కట్ చేసి ఒక దోసిట్లో సరిపడా పొడి వేసా.....<br />ఉప్పేసా...కారమేసా...<br />దాహంగా ఉంటే కొన్ని నీళ్ళు తాగి...కొన్ని గిన్నెలో పోసా.. <br />చక్కెర డబ్బా మీదకెక్కుతున్న చీమను నలిపేసా..<br /><br />(భలే...నాకు తెలియకుండానే ఒక డబ్బింగు సినిమా పాట రాసేసా)<br /><br />ఇంతలో TV లో బ్రేకు అయిపొయ్యింది...నేను గబ గబా గిన్నె మీద మూత తీసి TV ముందు కూర్చున్నా.....<br /><br />బ్రేకు టైములో ఆ ఇంట్లోని బ్యాచిలర్సంతా నిద్ర లేచి...తలకు నీళ్ళు రాసుకుని, తలలు దువ్వుకుని తయారయ్యినట్టున్నారు....<br /><br />ఆ మైకావిడ కెమేరా వైపు చూసి "Welcome back.....ముందుగా ఈనాటి మన హోస్ట్లు ఏమి చేస్తుంటారో తెలుసుకుందాం....చెప్పండి వెంకట్రావు గారు...ఏమి చేస్తుంటారు మీరు?" అంది...<br /><br />వెంకట్రావు సమధానమిచ్చే లోపు అతని పక్కనున్న లుంగి కట్టుకున్న బ్యాచిలర్ మైకు లాక్కుని "రాత్రుళ్ళు బాత్రూము లైటు ఆఫ్ చెయ్యకుండా పడుకుంటుంటాడు....నేను ఉతుక్కున్న సాక్సులు, డ్రాయర్లు, ఇస్త్రీ చేసుకున్న చొక్కాలూ వేసుకెళ్తుంటాడు.....మీరు TV లో కనిపించినప్పుడు 'మాంచి కసక్కు' అని అంటుంటాడు.........." అని ఇంకా ఏదో చెప్పబొయ్యేలోపు వెంకట్రావు వాడి నోరు మూసేసి...."ఆవిడ అడిగింది ఏ ఉద్యోగం చేస్తుంటానని రా...........మేడం..మనము నేరుగా విషయానికి వచ్చేద్దాం" అన్నాడు.....<br /><br />"ఓకే ఐతే...మా ప్రేక్షకుల కోసం ఈ రోజు ఏ వంటకం చెయ్యబోతున్నారు"<br /><br />"ప్రతి బ్రహ్మచారి గర్వంగా...తలెత్తుకుని...రోజూ వండుకునే వంటకమే..........Noodles"....అన్నాడు...<br /><br />"ఓ...గ్రేట్....మొదలెడదామా"<br /><br />"ఒక్క నిముషమండీ....రెండు మూడు వస్తువులు తెప్పించాలి..." అని.......ఇందాకటి నుండి తన close-up తీయమని కెమెరా మెన్ ను బతిమాలుతున్న బ్యాచిలర్ దగ్గరకు వెళ్ళి..."రేయ్ ప్రసాదు..నువ్వు వెంటనే బయటకెళ్ళి...టొమేటోలూ, ఉల్లిపాయాలు, ఉప్పు, కారం, జింజర్-గార్లిక్ పేస్టు తీసుకురా.......అలాగే వచ్చేప్పుడు ఒక నూడుల్స్ పాకెట్టు, గ్యాస్ సిలిండర్ కూడా తీసుకురా" అని చెప్పి పంపించేసాడు...<br /><br />మైకావిడ మళ్ళీ కెమేరా వైపు తిరిగి...."ప్రసాద్ గారు వస్తువులు తెచ్చేలోపు మనము తీసుకుందాం....ఒక చిన్న...” అని వెంకట్రావు, లుంగీ బ్యాచిలర్ వైపు చూసింది....వెంటనే ముగ్గురూ కలిసి.....కెమెరా కు బొటన వేలు చూపించి..... "BREAK" అన్నారు.... <br /><br />ఇందాక వెంకట్రావు జింజర్-గార్లిక్ పేస్టు అన్నది గుర్తొచ్చి వెంటనే నేను గిన్నె మీద నుండి మూత తీసేసి రెండు చెంచాలు జింజర్-గార్లిక్ పేస్టు వేసాను....కాసేపు గరిటె తో తిప్పుతూ ఉండగా ఎవరో కాలింగు బెల్లు కొట్టారు..<br /><br />వెళ్ళి తలుపు తీసాను...మా ఇంటి ఓనరు...<br /><br />"ఏంటి సార్"<br /><br />"మీ ఇంట్లోంచి ఏదో రబ్బరు కాలిన వాసనొస్తోందయ్యా...అందుకే ఇలా వచ్చా" అని....హిడింబాసురుడి లాగా..."రబ్బరు వాసన.....రబ్బరు వాసన" అని అరుస్తూ వంటింటి వైపు పరిగెట్టాడు....<br /><br />మర్డరు వెపన్ ను పసిగట్టిన పోలీసు కుక్క లాగ.....నా సాంబారు గిన్నె ముందు నిలబడ్డాడు మా ఓనరు....."ఏంటయ్యా...వంట చేస్తున్నావా...ముందే చెప్పుంటే టిప్స్ ఏమైనా ఇచ్చేవాడిని కదా.....ఏమి వండుతున్నావ్?" అని అడిగాడు...<br /><br />"సాంబార్ సార్"<br /><br />"అలాగా...ఉండు మా ఆవిడ వంటలోకి వాడే మసాలా పొడి తెస్తాను" అని పరిగెత్తుకెళ్ళి ఏదో పొడి తీసుకొచ్చి నేను ఎంత వద్దంటున్నా వినకుండా నా సాంబారు లోకి వేసాడు....<br /><br />రెండు నిముషాలు....నేను మా ఓనర్ని, మా ఓనరు సాంబారు గిన్నెని చూస్తూ గడిపాము...<br /><br />"ఇప్పుడు నిజంగా వస్తోంది సార్....రబ్బరు కాలిన వాసన...ఏం పొడి సార్ అది?" అని ఆడిగాను...<br /><br />"ఏదైతే నీకెందుకు, ఓ ఇరవై నిముషాల పాటు మూత పెట్టుంచు...ఆ తరువాత చూడు.....మహత్తరంగా ఉంటుంది" అని వెళ్ళిపొయ్యాడు...<br /><br />TV లో బ్రేకు అయిపొయ్యింది....మైకావిడ, వెంకట్రావు, లుంగి బ్రహ్మచారి..ముగ్గురూ కుర్చీల్లో కూర్చుని ఉన్నారు....<br /><br />ఇంతలో ఆ ప్రసాదు చేతిలో ప్లాస్టిక్ సంచితో రూములోకి వచ్చాడు...<br /><br />"ఏంట్రా...అన్ని వస్తువులు తెమ్మని పంపితే చిన్న సంచితో దిగావు??"<br /><br />"కిందకెళ్ళి చూస్తే బండి పంక్చర్ అయ్యింది రా.....ఆటోలో అన్ని తీసుకురావటం ఎందుకు ఖర్చు అని.....మురుగదాస్ హోటలుకెళ్ళి నూడుల్స్ పార్సెల్ తెచ్చాను.."............<br /><br />ఆ గదిలో అందరు నిశ్శబ్దంగా నుంచున్నారు.....<br /><br />వెంకట్రావు ఉండబట్టలేక....."నూడుల్స్ పార్సెల్ తేవటమేంట్రా........ఇక్కడ TV వాళ్ళు ఉన్నారని తెలుసు గా.." అన్నాడు కోపంగా...<br /><br />"తెలుసు రా....వాళ్ళకు కూడా రెండు ప్లేట్లు పార్సెల్ తెచ్చాను" అని కవర్లోంచి మూడు పొట్లాలు తీసి చూపించాడు....<br /><br />ఇదంతా చూస్తున్న మైకావిడ అతని వైపు చూసి..."నిజం చెప్పండి....వీళ్ళు మిమ్మల్ని ప్రసాద్ అంటున్నారు కానీ....మీ అసలు పేరు దినకర్ కదూ".....అంది<br /><br />"మీకెలా తెలిసింది మేడం?? మా ఇంట్లో వాళ్ళు, నా ఫ్రెండ్సు నన్ను ప్రసాద్ అని పిలుస్తారు కాని...నా అసలు పేరు దినకర్....ఎలా చెప్పగలిగారు మీరు" అనడిగాడు...<br /><br />నాకు చిరాకేసి TV కట్టేసాను.......వంటింట్లోకి వెళ్ళాను....<br /><br />ఇందాక రబ్బరు కాలిన వాసన ఇప్పుడు ఎలక చచ్చిన వాసన గా మారింది.....భయం భయంగా గిన్నె మీద ఉన్న మూత తెరిచాను......<br /><br />నలుపు, పసుపుపచ్చ, నీలం రంగులు కలిపితే వచ్చే రంగులో ఉంది ఆ గిన్నె లోని పదార్థం......ముక్కుకి కర్చీఫు కట్టుకుని అదంతా ఒక చిన్న టిఫిన్ డబ్బాలోకి వేసి మా ఓనర్ వాళ్ళ ఆవిడకిచ్చాను........ఆ వంటకం పేరు 'కాలా పథ్థర్' అని....మా ఓనరు గాడికి తినిపించమని చెప్పి వచ్చాను........<br /><br />ఫోను తీసుకుని శంకర్ నారాయణ నంబరు డయల్ చేసాను......"హెలో....ఆ...పైకి రండి....ఒక రేటు అనుకుందాం".........<br /><br />వంట చెయ్యటం అస్సలు రాకుండానే.....టన్నులకొద్దీ కూరగాయలు కొని....ఆవేశం తో వంట మొదలుపెట్టి....చేతికి దొరికినవన్నీ వేసి వండి....మధ్యలో మా ఓనరు లాంటి cookక ను వేలు పెట్టనిస్తే.....ఇలాగే ఉంటుంది...............రమణ గోగుల, అను మలిక్ కలిసి పాడిన పాటకు కృష్ణ, రాజశేఖర్ కలిసి డాన్సు చేసినట్టు!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-1708123240648870351?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com85tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-34609131119335088032008-05-21T23:08:00.009+05:302008-05-22T11:09:56.389+05:30<em>'ఆకుపచ్చ కన్నీరు ' అనేది చంటబ్బాయి సినిమాలో జంధ్యాల గారు వాడిన మాట.<br /><br />మనిషి కి శారీరకంగా కానీ, మానసికంగా కానీ తట్టుకోలేని బాధ కలిగినప్పుడు కన్నీళ్ళొస్తాయి. బాధకలుగుతోంది శరీరానికో, మనసుకో డిసైడ్ చేసుకోనీకుండా మన ప్రాణానికి నరక యాతన కలుగుతున్నప్పుడు మన ఆత్మ పెట్టేది 'ఆకుపచ్చ కన్నీరు '</em>.<br /> -----------------<br /> <br />గత నెలలో ఆఫీసు పని మీద హైదరాబాదు వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ట్రావెల్ డెస్కు వాడు సెలవు పెట్టటంతో నేనే రంగం లోకి దిగాను. <br /><br />online booking చేసుకునేప్పుడు పెద్దల సహాయం తీసుకోమన్నారు పెద్దలు. "ఏ ఫ్లైటు చేయించుకోమంటారు అలౌకాంకిత గారు" అని పెద్దగా అడిగాను అలౌకాంకిత గారిని... <br /><br />"Deccan Airways లో చేయించుకోండి..ఉండే ఫ్లైట్ల లో అన్నింటికన్నా చీప్ అదే" అంది ఆవిడ..సరేనని Deccan Airways వెబ్ సైటు తెరిచి హైదరాబాదుకు one way ఫ్లైట్ సెలెక్టు చేసుకున్నా..క్రెడిట్ కార్డు నంబరు అడిగింది...ఇచ్చా..వెంటనే "Payment received - Flight cancelled...దిక్కున్నచోట చెప్పుకో పో" అని మెసేజ్ వచ్చింది.ఏమి చెయ్యాలో తోచక అలౌకాంకితను పిలిచి జరిగినిది చెప్పా..<br /><br />"మీకు కూడా ఇలాగే జరిగిందా..ఐతే నేను విన్నది నిజమేనన్న మాట" అని నవ్వటం మొదలు పెట్టింది. <br /><br />నాకు కోపం, అసహ్యం, చిరాకు కలిసి ఏడుపొచ్చింది. "నీవు భవిష్యత్తు లో ఇలాంటి దుర్మార్గాలు చేస్తావనే మీ అమ్మా నాన్నా నీకా దిక్కుమాలిన పేరు పెట్టింది...అలౌకాంకిత అంట....ETV సీరియళ్ళ టైటిల్ గా పెట్టుకోవటానికి తప్ప ఇంకెందుకూ పనికిరాదే నీ ముష్టి పేరు.." అని ఎప్పటినుండో అణుచుకున్న కోపాన్ని వెళ్ళగక్కాను.<br /><br />మళ్ళీ నేనే బుక్ చేసుకోవటానికి ప్రయత్నించి క్రెడిట్ కార్డెందుకు కాల్చుకోవటం అని...రమేష్ రెడ్డి కి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పా. ఫ్లైట్ల ఫేర్ లతో ఒక మెయిల్ చేసాడు.<br /><br />" రేయ్..ఈ కింది ఫేర్లు చూసి నీకు ఏది కావాలో చెప్పు...చేయిస్తా - <br /><br />Spice Jet - fare: Rs 200 - tax: Rs 1,99,800<br />Jet Airways - fare: Rs 150 - tax: Rs 1,99,800<br />Kingfisher - fare, tax తరువాత...ముందు కింద చూడు - <br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/SDRxusE0PtI/AAAAAAAAAAo/-Kr6YWRzTBU/s1600-h/144.bmp"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/SDRxusE0PtI/AAAAAAAAAAo/-Kr6YWRzTBU/s320/144.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202908516439047890" /></a><br /><br /><br /><br />మరుక్షణమే రమేష్ కు ఫోన్ చేసి "Kingfisher లో చేయించు..ప్రయాణం సుఖప్రదంగా ఉంటుంది" అన్నాను.<br /><br />దానికి రమేష్ "నెను మెయిల్ లో Kingfisher ఫేర్ రాయలేదు కానీ ఉండేవాటిలో అన్నింటికన్న ఎక్కువ అదేరా...అనవసరమైన డబ్బు ఖర్చు...ఆలోచించుకో" అన్నాడు..<br /><br />నేను వెంటనే నా పక్కనున్న టేప్ రికార్డర్ లో భగవద్గీత క్యాసెట్టు ప్లే చేసి - " పిచ్చివాడా...తుచ్చమైన, అశాశ్వతమైన ధనం కోసం ఏ ఫ్లైటులో పడితే దానిలో ప్రయాణం చేస్తామా...నో....వేరే ఆలోచనలు లేకుండా Kingfisher లో చేయించు....డబ్బు మా అన్నయ్యనడిగి తీసుకో....సర్వేజనా సుఖినోభవంతు!" అని ఫోన్ పెట్టేసాను.<br /><br />మరుసటి రోజు ఎడమ చేతిలో ఫ్లైట్ టికెట్టు, కుడి చేతిలో బాగు...గుండెలో ఆ air hostess ల ఫొటో తో ఫ్లైట్ ఎక్కాను...ఒక్కొక్కరుగా air hostess లు దర్శనమిచ్చారు. ఆర్.నారాయణ మూర్తి సినిమా షూటింగ్ ఎగరగొట్టి నేరుగా ఇక్కడకు వచ్చినట్టు...అందరూ ఎర్రని దుస్తుల్లో ఉన్నారు. విజయ్ మాల్యా Kingfisher బీర్లు 10,12 తాగి స్వర్గలోకానికి వెళ్ళినప్పుడు...పనిలో పనిగా అక్కడి అప్సరసలను campus recruitment లో భూలోకానికి తీసుకొచ్చి ఇక్కడ Air hostess లుగా నియమించినట్టున్నాడు.<br /><br />ఫ్లైట్ లో చాలా సేట్లు ఖాళీగా ఉన్నాయి...నా సీటు దగ్గరకు వెళ్ళాను...నా పక్క సీట్లలో ఇద్దరు కూర్చుని ఉన్నారు...నా సీట్లో నేను సెటిల్ అయ్యాను...<br /><br />ఏదో అనౌన్సుమెంటు వచ్చింది. ముగ్గురు అప్సరసలు వరుసగ నుంచొని...సీటు బెల్టులు ఎలా పెట్టుకోవాలి, ఫ్లైటు సముద్రం లో పడిపోతే బాధ తెలియకుండా ఎలా చావాలి...లాంటి విషయాలు చెప్పటానికి.. చిన్నప్పుడు స్కూల్లో డ్రిల్ పీరియడ్ లో చేసే ఎక్సర్సైసులు చేసి చూపించారు.<br /><br />మరో అనౌన్సుమెంటు వచ్చింది.... ఒక సీనియర్ అప్సరస మైకందుకుని "ఫ్లైట్ take off కి సిద్ధంగా ఉంది...దయ చేసి ప్రయాణికులంతా తమ తమ సీట్లలో కూర్చోవలసిందిగా ప్రార్థన" అని చెప్పింది. అంతే...అంతవరకు సీట్లలో కూర్చున్న వారంత ఒక్కసారిగా లేచి బాత్రూముకు, వెనక సీటు వాళ్ళతో మాట్లాడటానికి వెళ్ళారు...."దయచేసి కూర్చోండి...ఇంకో పది నిముషాల్లో మనము గాల్లో ఉంటాము..అప్పుడు కావలంటే బాత్రూముకు వెళ్ళొచ్చు....ప్లీజ్...." అని వేడుకుంటోంది సీనియర్ అప్సరస...లాభం లేదు...ఎవడి పనులు వాడు తీరిగ్గా ముగించుకొని వచ్చి తమ సీట్లలో కూర్చున్నారు...<br /><br />ఫ్లైట్ take off కు రెడీ గా ఉంది అంటే మళ్ళీ ఇలానే చేస్తారని ఈ సారి అనౌన్సుమెంటు చెసేప్పుడు కాస్త జాగ్రత్త పడింది Air hostess..."ప్రయాణికులారా..మనము ఇప్పుటప్పటిలో బయలుదేరెట్టు లేము. కాకపోతే మీరు మీ సీటు బెల్టు పెట్టుకోండి...కంగారు <br />పడకండి...మనము ఎక్కడకు వెళ్ళట్లేదు.....ఉత్తినే..." అంది.. అందరూ చక చకా సీటు బెల్టు పెట్టేసుకున్నారు...<br /><br />ఇలాంటి చాన్సు మళ్ళీ దొరకదని ఆ air hostess పైలెట్ వైపు తిరిగి గట్టిగా "ఉస్కో" అని అరిచింది......రన్వే మీద కూడా పోనివ్వకుండా డైరెక్తుగా గాల్లోకి ఫ్లైటు లేపాడు పైలెట్..... <br /><br />గాల్లో ఉన్నాము...<br /><br />అప్సరసల్లో ఒక అత్యద్భుతప్సరస నా దగ్గరకు నడిచి వచ్చి..."Let me help you sir" అని నా బ్యాగు తీసుకుని పైన పెట్టింది..."Do you need anything else sir" అని అడిగింది...."Yes...నీ ఫొటో, జాతకం, గోత్రం, నక్షత్రం, రాసి ఇస్తే మా అమ్మకు చూపించి నిన్ను పెళ్ళిచేసుకుంటా" అని అనాలని మనసంతా ఉన్నా...ఇంత మందిలో అడిగితే సిగ్గుపడుతుందని..."నా బ్యాగు మళ్ళీ తీసి ఇవ్వరా" అని అడిగాను. కాబొయ్యే భర్త మాట ఎలా కాదంటుంది...బ్యాగు తీసిచ్చి వెళ్ళిపొయ్యింది.<br /><br />"ఆహా! ఇంత కన్నా ఏమి కావాలి జీవితంలో...ఈ ప్రపంచంలో నా కన్నా అద్రుష్టవంతుడు ఉండడు. ఒక వేళ ఉన్నా...ఇదే ఫ్లైట్లో ఎక్కడో కూర్చుని ఉంటాడు...ఈ ఆనందం ఇలానే కలకాలం ఉంటే ఎంత బావుంటుంది".....అని మనసులో అనుకుంటుండగా ఆకాశవాణి గట్టిగా నవ్వింది...టైము కాని టైము లో ఈ నవ్వేంటని కిటికీ లోంచి బయటకు చూడబోతుండగా నా పక్క సీట్లో కూర్చున్నాయన నా భుజం తట్టాడు.....తిరిగి చూసాను.<br /><br />" హలో...నా పేరు దినకర్...నేను జోకులు బాగ వేస్తుంటానని మా వీధిలో అందరూ అంటుంటారు" అన్నాడు.<br /><br />"కంగ్రాట్స్" అన్నాను..<br /><br />"కంగ్రాట్స్ ఎందుకు లేండి..దేవుడు ఒక్కొక్కళ్ళకు ఒక్కొక్క టాలెంట్ ఇస్తాడు...నాకు 23 ఇచ్చాడు..సమయం సందర్భం బట్టి ఒక్కొక్కటి వాడుతుంటాను" అన్నాడు..<br /><br />మళ్ళీ తనే అందుకుని.."ఇందాకే ఒక జోక్ రాసాను..చెప్పమంటారా?" అని అడిగాడు...<br /><br />"చెప్పండి" అన్నాను ఉత్సాహంగా...<br /><br />" - 'ఐ లవ్ యూ ప్రియా ' అన్నాడు ప్రియుడు. 'ఐ టూ లవ్ లవ్ యూ ప్రియా ' అన్నది ప్రేయసి..'అదేంటి..Two లవ్ యూ అన్నావు..అంటే నువ్వు కాకుండా మరొకరు కూడా నన్ను ప్రేమిస్తున్నారా అన్నాడు ప్రియుడు....'హా....' ఖంగుతింది ప్రేయసి"<br /><br />"ఎలా ఉంది సార్" అని అడిగాడు దినకర్...<br /><br />నాకు ఏమనాలో తెలియట్లేదు....ఇలాంటి జోకు విన్నందుకు నాకు గోహత్య చేసినంత పాపం అంటుతుందేమోనని భయంగా ఉంది..మరి చెప్పినోడికి వాడికెలా ఉండాలి....ఏ మాత్రం సిగ్గులేకుండా ఆ జోకుకు ఫీడ్ బాక్ అడుగుతున్నాడు....<br /><br />పెద్దగా పరిచయం కూడా లేని వ్యక్తి....తిడితే బాగోదని..."చాలా బాగుంది సార్...జోకు మా పక్కింట్లోనో, ఎదురింట్లోనో జరిగినట్టు సహజత్వానికి దగ్గరగా ఉంది...'ప్రేయసి ', 'ప్రియుడు ' కూడా పాత్రలకు అతుక్కుపోయారు...మీ narration నన్ను కడుపుబ్బ నవ్వించింది" అన్నాను దినకర్ భాషలోనే మాట్లాడుతూ....<br /><br />"ఓకే...ఇప్పుడు ఇంకోటి చెబుతా వినండి" అని ఏదో చెప్పబోతుండగా నేను మధ్యలో ఆపి..."మీరు చెప్పిన మొదటి జోకు తెప్పించిన నవ్వునుంచే నేనింకా తేరుకోలేదు...అప్పుడే ఇంకోటా...ఈ జోకు ఆ పక్కనాయనికి చెప్పండి..ఆయన కూడా ఆనందిస్తాడు" అన్నాను....<br /><br />ఆ పక్కాయన నా వైపు కోపంగా చూసాడు...<br /><br />దినకర్ నా దగ్గరకు జరిగి "మీరు రాక ముందే ప్రయత్నించాను సార్....ఆయన కేరళ ఆయన....తెలుగు రాదు.....సరే కాని....మీరెక్కడికీ వెళ్ళకండి..బాత్రూముకు వెళ్ళి ఇప్పుడే వస్తా" అని లేచి వెళ్ళాడు....<br /><br />దినకర్ అటు వెళ్ళగానే నేను ఆ పక్కాయనతో "నిజం చెప్పండి సార్....మీరు తెలుగోళ్ళే గా....ఈ పిచ్చొడు జోకులు చెబుతాడని అబధ్ధాలు ఆడుతున్నారు..అంతేనా..." అన్నాను.<br /><br />"ఔను సార్...కానీ మీకో విషయం చెప్పనా..ఈ మనిషి నన్ను బోర్డింగు పాసు తీసుకునే దగ్గర ఇలాంటి జోకులతో హింసించాడు...నేను ఫ్లైటు ఎక్కంగానే సన్ గ్లాసెస్ పెట్టుకున్నా...నా పక్క సీటులో వచ్చి కూర్చున్నాడు కానీ నన్ను గుర్తుపట్టలా..."హలో సార్..నా పేరు దినకర్...నేను జోకులు బాగా వేస్తుంటానని మా వీధిలో అంతా అంటుంటారు" అని మళ్ళీ మొదలు పెట్టాడు....సరే ఒక రాయి వెద్దామని 'నాకు తెలుగు రాదు..మాది కేరళ ' అన్నాను...అంతే..మిమ్మల్ని తగులుకున్నాడు" ...అని బ్రహ్మ రహస్యం చెప్పాడు...<br /><br />"ఔనా...ఐతే మీ కళ్ళద్దాలు కాస్సేపు ఇవ్వండీ సార్..నేనూ తప్పించుకుంటాను" అని ఆ ఆపద్భాందవుడి శరణు కోరాను..<br /><br />ఆయన తన కళ్ళజోడు నాకిస్తూ.."అయినా ఈ దినకర్ ను అని లాభం లేదు సార్..అదేదో TV చానెల్ లో 'నవ్వరా నవ్వు ' అనే కార్యక్రమం వస్తుంది...అందులో జనాలు చెప్పే జోకుల ముందు వీడి జోకులు బలాదూర్...ఆ పనికిమాలిన కార్యక్రమం లో ఈ పనికిమాలినోడు ఫైనలిష్ట్...రెపే ఫైనల్స్...తను ఫైనల్ లో చెప్పబొయ్యే జోకులను జనాలు ఎలా రిసీవ్ చేసుకుంటారో తెలుసుకోవటానికి ఇలా అందరికి చెబుతూ తిరుగుతున్నాడంట"....<br /><br />దినకర్ వస్తుండటం గమనించి నేను వెంటనే పక్కాయన ఇచ్చిన కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుని..నా సిగ్నల్ లేని మొబైల్ లో హిందీ లో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. దినకర్ తన సీట్లో కూర్చుంటూ.."అదేంటి సార్..ఈయన కళ్ళజోడు పెట్టుకున్నారు మీరు?" అని అడిగాడు..<br /><br />క్లైమాక్సు ఫైటింగులో రివాల్వరులో బులెట్లు అయిపొయ్యిన విలన్ లాగ లొంగిపొయ్యాను నేను...పక్కాయనకు కళ్ళద్దాలు తిరిగిచ్చేసాను. ఆయన నావైపు జాలిగా చూసి 'దేనికైన సుడి ఉండాలి సార్ ' అన్న వాక్యాన్ని సింబాలిక్ గా తన బొటన వేలుతో నుదుటి మీద గీసుకుని చూపించాడు... ..లేకపొతే..కళ్ళద్దాలు తీసేసిన ఆయన్ను గుర్తుపట్టకుండా...కమల హాసన్ లాగ నటిస్తున్న నన్ను గుర్తుపట్టాడు ఈ దినకర్..<br /><br />"ఈ Air hostess లకు అస్సలు sense of humour లేదు సార్..కాస్సేపు ఇక్కడి వాళ్ళకు జోకులు చెప్పి ప్రజల నాడి తెలుసుకుందామనుకుంటుంటే...ఒప్పుకోవట్లేదు..."<br /><br />అర క్షణం సైలెంటుగా ఉన్నాడు...నాకు కొత్త జీవితం వచ్చినట్టయ్యింది...<br /><br />మరు అరక్షణమే మళ్ళీ "నాకొక ఐడియా వచ్చింది సార్...మధ్యలో భోజనానికి ఏ ధాబా దగ్గరో ఆపుతాడుగా విమానం...అప్పుడూ మీరు ఇగ్నిషన్ తాళం చెవి దాచెయ్యండి...నేను ఆ టైములో ప్రజల నాడి తెలుసుకుంటా...ఏమంటారు?" అనడిగాడు..<br /><br />"సారీ సార్...మీకంటే జోకులు చెప్పి చెప్పి క్రిమినల్ గా మంచి అనుభవం ఉంది...నాకిలాంటివి చేతకావు...నన్నొదిలెయ్యండి" అన్నాను....<br /><br />సరే ఆ పక్కయాన సాయం అడుగుదామని దినకర్ అటువైపు తిరిగాడు..ఏమీ అడగక ముందే ఆయన "sorry..i can't help you.I don't know Telugu" అన్నాడు...."పరవాలేదు సార్" అని దినకర్ తన సీటు లోంచి పైకి లేచాదు....<br /><br />నేను ఉండబట్టలేక "దినకర్ గారు..మీరు ఒక నాణ్యమైన వెధవ అన్న విషయం మీకు తెలుసా?" అనడిగాను....నా మాటలేవి వినకుండా తన బ్యాగు కిందకు దించి అందులోంచి ఒక పుస్తకం తీసి ఏదో చూసాడు...నా వైపు తిరిగి "ఇంకేంటి సార్ విశేషాలు?" అనడిగాడు....<br /><br />పొరబాటున "మీరే చెప్పాలి" అన్నాను..<br /><br />"ఇందాక ఆ చివరి సీటాయనకు ఒక పొడుపు జోకు పొడిచాను...నవ్వాడో లేదొ కనుక్కునొస్తా...ఈ లోపు మీరు నవ్వుకోవటానికి ఒక జోకు -<br /><br />'కాస్త పంచదార ఉంటే ఇస్తారా '..అడిగింది పక్కింటి పంకజాక్షి...'మా ఇంట్లో "కాస్త" పంచదార లేదండి..ఒక డబ్బాడు ఉంది...కాబట్టి ఇవ్వను ' అంది కామాక్షి ముసి ముసి గా నవ్వుతూ. ఆశ్చర్యపోవటం పంకజాక్షి వంతయ్యింది'.....ఇదెలా ఉంది సార్"<br /><br />కంట్లో నీళ్ళు రాకుండా ఏడవటం ఎలాగో ఆ క్షణం తెలుసుకున్నాను నేను...<br /><br />"సరే నేను ఆ వెనక సీటాయన దగ్గరకు వెళ్ళొస్తా" అని వెళ్ళిపొయ్యాడు....<br /><br />ఇందాక దినకర్ జోకు మొదలు పెట్టగానే లేచి వెళ్ళిన మా పక్క సీటాయన జోకు అయిపోంగానే తిరిగొచ్చాడు.....వచ్చీ రావటంతోనే "చీ..తూ" అని తిట్లు ఉమ్మటం మొదలు పెట్టాడు..దానికి నేను "జోకు వినని మీకే అంత అస్సహ్యమేస్తే, నా బాధలు ఎవరితో చెప్పుకోవాలి చెప్పండి" అన్నాను....<br /><br />దానికి ఆయన..."అది కాదు సార్...ఆ ఐదు పైసల 'నవ్వరా నవ్వు ' కార్యక్రమంలో ఈ కాండిడేట్ ఫైనల్స్ కు చేరుకున్నాడు...ఈ లెక్కన ఆ మొదటి రౌండ్లలో ఓడిపొయ్యిన వాళ్ళని..వీళ్ళందిరికి మార్కులేస్తున్న ఆ జడ్జిలను ఏమనాలి?" అని కూరుకుపోతున్న గొంతుతో బాధ వెళ్ళగక్కాడు...<br /><br />ఇంతలో దినకర్ మా దగ్గరకు వచ్చి "ఆ వెనక సీటాయన కనిపించట్లేదు సార్....ముందు పక్క సీట్లలొ కూర్చున్నాడేమో చూసొస్తా" అని ముందుకు వెళ్ళాడు. దినకర్ అలా ముందుకు వెళ్ళగానే వెనకనుంచి ఒకాయన మాదగ్గరకు పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చి..నా పక్క సీటతనికి కళ్ళద్దాలు తిరిగిస్తూ "చాలా థాంక్స్ సార్" అని వెళ్ళిపొయ్యాడు....<br /><br />నా కోపం విమానం సీలింగ్ దాకా చేరుకుంది......కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుంటే ఎవ్వరిని గుర్తుపట్టడు...ఒక్క నన్ను తప్ప....సైకో సాలే గాడు.<br /><br />తిట్టుకుంటుండగానే వచ్చి కూర్చున్నాడు...."ఆయన ఎక్కడికెళ్ళాడో తెలియట్లేదు సార్....సరే...ఇంకేంటి విశేషాలు?" అన్నాడు...<br /><br />"ఏమీ లేవు...మీరు కూడా ఏమి చెప్పకండి" అన్నాను...<br /><br />"మీకు మూడ్ బాగున్నట్టు లేదు..మాంచి జోకు చెబుతాను వినండి.....రెండు చీమలు స్కూటర్ మీద వెళ్తుంటాయి..." అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుండగా....<br /><br />"నాకు చీమల జోకులు నచ్చవు...ఆపండి" ..<br /><br />"పర్లేదు...ఇంకోటి చెబుతాను....రెండూ ఏనుగులు స్కూటర్ మీద వెళ్తుంటాయి..."<br /><br />నా ఓపిక కు తులసి నీళ్ళు తాగించెసి...."బుధ్ధుందా లేదా నీకు...నువ్వు వెంటనే నోరు ముయ్యక పోతే నీ మీద మానభంగం కేసు పెట్టి జైల్లోకి తోయిస్తాను..విమానం ఇంకాస్సేపట్లో కిందకు దిగబోతొంది...నోరిప్పావంటే రేపు నీ ప్రోగ్రాము కు వచ్చి నువ్వు స్టేజ్ ఎక్కంగానే కోడి గుడ్లతో కొడతా..." <br /><br />దినకర్ కు విషయం అర్థమయినట్టుంది...<br /><br />విమానం శంశాబాద్ airport లో దిగేంతవరకు నోరు విప్పలేదు...నా పక్కాయన నా ధైర్యానికి మెచ్చుకుని నేను వెళ్ళెటప్పుడు తన సన్ గ్లాసెస్ బహుమతిగా ఇచ్చి వెళ్ళాడు....<br /><br />నేను వెళ్ళి మెహదీపట్నం బస్సెక్కాను. ఐదు నిముషాల తరువాత దినకర్ వచ్చి నా పక్క సీటులో కూర్చున్నాడు....చాలా సేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు. నాకెందుకో బాధేసింది....దినకర్ వైపు చూసి "సారీ సార్...ఇందాక కోపం లో ఏదో అనేసాను...ఏమీ అనుకోకండి" అన్నాను...<br /><br />"పర్లేదు సార్" అన్నాడు దినకర్..<br /><br />బస్సు వాడు 'ఒక్క మగాడు ' సినిమా పాటలు పెట్టాడు..<br /><br />దినకర్ ఆ పాటకు చిటికెలు వేస్తూ "ఒక్క మగాడు చూసారా సార్....సూపర్ సినిమా" అన్నాడు..<br /><br />"మీ వీధిలో వాళ్ళు కరెక్టే సార్...మీరు నిజంగా జోకులు బాగా వేస్తారు...ఈ జోకు మాత్రం అదిరింది" <br /><br />నేను మామూలుగా మాట్లాడటం చూసిన దినకర్ "మీరు మంచి మూడ్లోకి వచ్చినట్టున్నారు.....ఈ సందర్భంగా ఒక జోక్....ఇద్దరు 'ఒక్క మగాడు ' లు స్కూటర్ మీద వెళ్తుంటారు ..........................."<br /><br />అప్పుడర్థమయ్యింది నాకు..ఆకాశవాణి ఎందుకు నవ్విందో...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-3460913111933508803?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com74tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-77852542051853531832008-01-16T16:42:00.001+05:302009-06-01T22:18:05.595+05:30స్థలం: ఆఫీసు - conference రూము<br /><br />రోజు/సమయం: శుక్రవారం 3.30 P.M<br /><br />జరుగుతున్నది: కంపెనీ ని అభివృధ్ధి లోకి ఎలా తీసుకురావాలో నా బాసు మాట్లాడుతున్నాడు....కొద్దికొద్దిగా వస్తున్న నిద్రను అభివృధ్ధిలోకి తీసుకురావటానికి నేను ప్రయత్నిస్తున్నాను...<br /><br />45 నిముషాలపాటు ఏమి మాట్లాడాడో తెలియదు - మధ్యమధ్యలో ఏవో కొన్ని పదాలు తప్ప (లంచ్, హాలిడేస్, డిన్నర్, ఆప్షనల్ హాలిడేస్, స్నాక్స్, స్పెషల్ హాలిడేస్)...కరెక్టుగా 46 వ నిముషం లో " ఇంకో వారం రోజుల తరువాత మన టీం లో శృతి అనే అమ్మాయి చేరబోతోంది " అన్నాడు.....<br /><br />....ఊహల్లో తిరుపతికి వెళ్ళి నిమ్మకాయ సోడా తాగుతున్న బుర్ర జెట్ ఎయిర్వేస్ లో తిరిగి కాంఫరెన్సు రూము కు వచ్చేసింది.....ఆ మీటింగు లో నాతో పాటు ఊహల్లో ఉన్న సాటి పురుష పురుగులు కూడా ఇప్పుడే ఫ్లైటు దిగినట్టు ఉన్నారు. <br /><br />అందరమూ ఒకళ్ళ మొహాలు ఒకళ్ళు చూసుకుని ఆనందంగా నవ్వుకున్నాము...<br /><br />మళ్ళీ నా బాసు గాడే మాట్లాడుతూ " మొదటి రోజు శృతి కి మన ఆఫీసు లో అందరిని పరిచయం చేసి, తను సెటిల్ అవ్వటానికి ఏమి కావాలో చూసి కాస్త తోడుగా ఉండాలి...హేమలతా, నువ్వు ఆ బాధ్యత తీసుకుంటావా " అని అడిగాడు.....<br /><br />అక్కడున్న ' సిగ్గు 'లేని వాళ్ళలో ' సి ' కూడా లేని వెధవ నీల్ విజయ్ ఒక్కసారిగా పైకి లేచి " సార్..సార్....ప్లీస్ సార్....మేమెవరైనా చేస్తాము సార్...ఇప్పుడు టీము లో ఉన్న అమ్మాయిలు ఎలాగూ మా మొహాలు చూడట్లేదు...కనీసం కొత్తగా వచ్చే అమ్మాయితోనైనా కాస్త మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వండి సార్..మీ కాళ్ళు పట్టుకుంటాం సార్ " అని కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుని మా అందరి తరపున దీనంగా దేబిరించాడు. దానికి బాసు గాడు " సరే ఆపు......(నన్ను చూసి) ఏమయ్య.. నువ్వు చేస్తావా " అని అడిగాడు....<br /><br />నేను లేచి " చేస్తాను బాసు గారు " అని..టేబుల్ పైకెక్కి - "ఆకాశంలో ఒక తారా...నాకోసమొచ్చింది ఈ వేళ " అని పాడి నా ఆనందాన్ని వ్యక్తపరిచాను. టేబుల్ చుట్టూ నుంచున్న నా టీం మేట్స్ అందరూ "ఝుం ఝుం ఝుం....ఝుం తన ఝుం"...అని కోరస్ లో నన్ను అభినందించారు....పాట చరణం లోకి వెళ్ళకముందే మా బాసు "కట్" చెప్పి, నన్ను చూసి "కాస్త హెయిర్ కట్ చెయించుకోవయ్యా...మరీ అలా చింపిరి జుట్టేసుకుని ఎదురుపడకు ఆ అమ్మాయికి " అన్నాడు...<br /><br />ఈ మధ్యన వచ్చిన 'చింపిరి' అనే తెలుగు సినిమా లో హీరో హెయిర్ స్టయిల్ లా ఉందని కాంప్లిమెంటు ఇచ్చాడేమో అనుకున్నా...తరువాత తెలిసింది...దువ్వుకోలేనంత జుట్టు తల మీద పెట్టుకుని దువ్వుకోకుండా ఆఫీసుకు వచ్చినందుకు నా బాసు గాడు తిట్టిన తిట్టని..<br /><br />*************<br /><br />నాకు ఊహ తెలిసి తల దువ్వుకోవటం మొదలుపెట్టినప్పటినుండి నాకు, నా జుట్టుకు కొన్ని వేల యుధ్ధాలు జరిగాయి...జరుగుతూనే ఉన్నాయి....ఇప్పటిదాకా నేను గెలవలేదు....<br /><br />సన్ ఫ్లవర్ లాగా రోజుకు రెండు సార్లు డైరెక్షను మారుస్తుంది నా జుట్టు...కొబ్బరి నూనే, ఆముదమే కాదు....ఫెవికాల్ రాసి దువ్వుకున్నా కుదురుగా ఉండదు నా జుట్టు.. <br /><br />తిరుపతి లో గోవిందరాజుల స్వామి గుడి దగ్గర శ్రీనివాసా హెయిర్ డ్రెస్సర్స్ అని ఒక సెలూన్ ఉంటుంది..పొరపాటున కూడా హెయిర్ కట్ చేయించుకోవటానికి అక్కడకు వెళ్ళకండి...వాడు చేసేది 'హెయిర్ డ్రెస్సింగ్' కాదు....'హెయిర్ వస్త్రాపహరణం'....వాడి దగ్గర కటింగ్ చేయించుకుంటే నిండుసభ లో అవమానంతో జుట్టు దించుకోవలసిందే... <br /><br />నేను వాడి సెలూను కు వెళ్ళిన ప్రతిసారీ మొదటి పావుగంట నాకు హెయిర్ కట్ ఎలా కావాలో చెబుతాను...."చూడు బాబూ...సైడుకు కాస్త పొట్టిగా చెయ్యి...వెనకవైపు కూడా అంతే...ముందు మాత్రం కాస్త ఉండనివ్వు.. మరీ పొట్టిగా చేస్తావేమో...అస్సలు దువ్వుకోవటానికి రాదు...అలాగని అస్సలు కత్తరించకుండా వదిలెయ్యకు...కరెంటు షాకు కొట్టినట్టు నిక్క బొడుచుకునుంటాయి "....అని ఒక పవర్ పాయింట్ ప్రెసెంటేషన్ ఇస్తాను......<br />నేను ఇలా కష్టపడి వాడికి వివరిస్తుంటే..వాడి కళ్ళు నన్ను చూస్తుంటాయి...చెవులు మాత్రం TV లో వస్తున్న తెలుగు సినిమా వింటుంటాయి....హీరొ మొదటి హీరోయిన్ ను చేసుకుంటాడా, పాటలకు మాత్రమే వాడుకున్న రెండో హీరోయిన్ ను చేసుకుంటాడా అని వాడి టెన్షన్.....సినిమా చివర్లో ఏమాత్రమూ సిగ్గులేకుండా హీరోయిన్లు ఇద్దరూ ఒక్కడినే పెళ్ళిచేసుకున్నాక వాడు ఊపిరి పీల్చుకుని నా వైపు చూస్తాడు......<br />నేను అంత సేపు చెప్పిందానికంతా తలూపి చివరకు.. " మీకు కటింగ్ ఎలా కావాలి సార్ " అని గోడకున్న NTR, ANR, శోభన్ బాబు, క్రిష్ణ ఫొటోలు చూపిస్తాడు....వాళ్ళ లాంటి జుట్టు కావాలనుకుంటే వీడి దగ్గరకు ఎందుకు వస్తాను - ఏ విగ్గులమ్మే కొట్టుకో వెళ్తానుగానీ...<br /><br />మొన్న ఆదివారం తిరుపతి వెళ్ళినప్పుడు 'శ్రీనివాసా హెయిర్ డ్రెస్సర్స్' కు వెళ్ళాను...ఈ సారి శ్రుతి దగ్గర మంచి మార్కులు లయబద్దంగా కొట్టేయ్యాలని..."చూడగానే అమ్మాయిలు 'వావ్'అనే లాగా కటింగ్ కావాలి" అని మెడలో ఒక బోర్డు తగిలించుకుని సెలూన్లోకి అడుగుపెట్టాను..<br /><br />దువ్వెన, కత్తెర పట్టుకుని...యుధ్ధానికి దిగిన సైనికుడి బార్బర్లాగా నా మీదకు వచ్చి, నా జుట్టును ఒక పది సార్లు అటూ, ఇటూ చూసి.."ఇలా అర్థం పర్థం లేకుండా ఎవడు సార్ కటింగ్ చేసింది...ఇదివరకు ఎక్కడ చేయించారేంటి?" అని అడిగాడు..."నీ సెలూన్ లోనే రా వంకర కత్తెర వెధవ " అని అందామనుకుని...చుట్టుపక్కల చాలా కత్తులు, కత్తెరలు ఉన్నాయని ఊరుకున్నా..<br /><br />వెనకాల ఉన్నఒక బెంచి మీద కొంతమంది కుర్రాళ్ళు కూర్చుని నన్నే చూస్తున్నారు..."ఏంటి అందరూ అలా చూస్తున్నారు?" అని అడిగాను...."వాళ్ళంతా ఇక్కడ కటింగ్ నేర్చుకోవటానికి వచ్చిన interns సార్ " సమాధానమిచ్చాడు సెలూను ఓనరు..<br /><br />స్కూటరు, కారు నేర్పించేప్పుడు ఒక డొక్కు బండి మీద నేర్పించినట్టు...కటింగ్ నేర్పించటానికి నా లాంటి తల కొసం ఎదురు చూస్తుంటాడు ఈ ఎదవ... <br />"కటింగ్ ప్రారంభించక ముందే షేవింగ్ చేస్తాను సార్" అన్నాడు..సరే ఇది ఈ మధ్య కొత్తగా వచ్చిన రూలేమోనని ఒప్పుకున్నా....సగం గెడ్డం గీసాక ఆపేసాడు.... నా తల మీద ప్రయోగాలు చేస్తారని తెలిసినా నేను ఇక బయటకు పారిపోలేనుఅని నిర్ధారించుకున్నక...బెంచీ మీద కూర్చున్న ఒక్కొక్కడినీ పిలిచి నా జుట్టుతో చెడుగుడు మొదలు పెట్టాడు....మొదటొచ్చినోడు కుడి వైపు కాస్త ఎక్కువగా కత్తెరించేసాడు...." అరెరే పొరపాటైపొయ్యింది సార్ ".. అని ఇంక ఏదొ అనబొయ్యేంతలోపు ఆ ఓనర్ గాడు "పరవాలేదు...మొదట్లో ఇలాంటి 'పొరబాట్లు ' జరుగుతూ ఉంటాయి...నువ్వు కానీ " అన్నాడు......అలా మరో గంటన్నర పాటు మిగతా interns కూడా 'పొరబాట్లు ' చేసాక...అప్పటిదాకా నా కళ్ళకు కట్టిన గంతలు, నోట్లో కుక్కిన గుడ్డ తీసేసారు.... <br /><br />ఇంతలో లోపలి రూము లోంచి ఒకడు చేతిలో కిరొసిన్ డబ్బా పట్టుకొచ్చి "సార్...జుట్టు ' బ్లీచింగ్ ' చెయ్యమంటారా?" అని అడిగాడు...'బ్లీచింగ్' అంటే కిరొసిన్ తలకు అంటుతాడేమోనని భయమేసి "నో " అని నొక్కి వక్కాణిద్దామనుకున్నా..<br />కానీ కిరొసిన్ వాసనంటే నాకు చిన్నప్పటి నుండి ఎంతో ఇష్టం...అందుకే TV సీరియళ్ళలో లాగా "అదీ...విషయమేంటంటే...అసలు ఏమి జరిగిందంటే...నేను చెప్పొచ్చేదేంటంటే " అని కాసేపు లాగి...గుండె నిండా ఆ వాసన పీల్చి..."కిరొసిన్ జుట్టుకు అంటితే ప్రమాదమేమీ లేదా?" అని అడగటానికి నోరు తెరవబొయ్యేలోగా.....ఆ సెలూను ఓనర్ " రే మనోహర్...ఇది ఇంట్లో ఇచ్చి రా " అని ఆ కిరోసిన్ డబ్బా ఒక కుర్రాడికి ఇచ్చాడు....<br />"చెప్పండి సార్...బ్లీచింగ్ చెయ్యమంటారా " అని మళ్ళీ అడిగాడు....వీడి ముందు చులకన కారాదని "బ్లీచింగ్ కిరోసిన్ తో చెయ్యరని నాకు కూడా తెలుసు " అన్నాను..వాడికి ఏమీ అర్థం కాలా...పక్కనున్న ఒక ఫొటొ చూపించి " ఇది చూడండి " అన్నాడు....<br /><br />వార్నీ.. అది నా స్నేహితుడి ఫొటో...వాడి పేరు విక్రం (పేరు మార్చబడింది....అసలు పేరు - ఎం. దినకర్, అడ్రస్ - 11111, Bangalore - 111111, mobile - 9999999999)...వాడి జుట్టు కు పిచ్చిపిచ్చిగా గోదుమ రంగు, పసుపు పచ్చ రంగు పూసున్నాయి...నేను గట్టిగా నవ్వి.." బాగా చేసారు ఎదవకి...ఏంటి.. కటింగ్ చేయించుకుని డబ్బు ఎగ్గొట్టాడా...మధ్య మధ్యలో ఆ గ్యాపులు ఎందుకు వదిలారు...మొత్తం రాసెయ్యల్సింది ఆ దిక్కుమాలిన రంగు " అని...ఇంకాస్సేపు నవ్వి..." ఇప్పుడు చెప్పు.. ఆ బ్లీచింగ్ గురించి....అది చేయించుకున్నవాడి ఫొటోలు ఏవైనా ఉంటే చూపించయ్యా...డిసైడ్ చేసుకోవటం కాస్త సులభంగా ఉంటుంది " అన్నాను......<br /><br />నేను అన్న ఏమాటకు వాడికి కాలిందో తెలియదు..అక్కడున్న interns లో ఫెయిల్ మార్కులు తెచ్చుకున్న ఇద్దరిని నా మీదకు వదిలి...ఒక్కొక్కరికి చెరోవైపు ఇచ్చి లైట్లు ఆర్పేసాడు...<br /><br />కొంత కాలం గడిచాక (అంటే ఓ రెండు గంటల తరువాత)...<br /><br />ఇలాంటి జుట్టు తో శృతి కంట పడితే నన్ను మొదటి రోజే "హాయ్ 'ఫ్రెండ్' " అనే ప్రమాదముంది....ఒక అందమైన అమ్మయితో 'ఫ్రెండ్' అనిపించుకోవటంకంటే 'అన్నయ్య ' అనిపించుకోవటం మంచిది.......సోమవారం దాక టైముంది ఆలోచించుకోవటానికి..ఏమి చెయ్యాలో పాలుపోవటం లేదు...పిరికి వాడిలాగ జుట్టు మళ్ళీ పెరిగేంతవరకు శెలవు పెడదామా....లేక ధైర్యవంతుడి లాగ పరిస్థితి ని ఎదురుకుని ఉద్యోగానికి రాజీనామా ఇచ్చేద్దామా.......<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/R43oO5BUtqI/AAAAAAAAAAc/_q1ZhBkf9QI/s1600-h/abc.bmp"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_RraL9qKT1No/R43oO5BUtqI/AAAAAAAAAAc/_q1ZhBkf9QI/s320/abc.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156032490931271330" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-7785254205185353183?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com54tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-85423584731573690882007-10-18T02:43:00.000+05:302007-10-21T14:35:28.070+05:30మన దేశం లో ఎక్కడైనా పార్టీలు, గెట్ టుగెదర్లు జరిగేటప్పుడు జనాలు మూడు గ్రూపులుగా విడిపోయి మాట్లాడుకుంటుంటారు.<br /><br />మొదటి గ్రూపు - సినిమాల గురించో, క్రికెట్ గురించో మాట్లాడుకునేవాళ్ళు<br /><br />మిగతా రెండు గ్రూపుల వాళ్ళు ఏమి మాట్లడుకుంటారో నాకు తెలియదు...ఎందుకంటే నేను ప్రతీసారీ ఖచ్చితంగా ఆ మొదటి గ్రూపులోనే ఉంటాను... <br /><br />సెప్టెంబరు నెలలో T20 ప్రపంచకప్పు జరిగినన్ని రోజులు నేను ఎక్కడికెళ్ళినా జనాలంతా ఒకే గ్రూపులో ఉండేవాళ్ళు...మొదటి గ్రూపు!<br /><br />T20 కప్పు ఫైనల్ జరిగిన ఇన్ని రోజులకు ఈ టపా పోస్టు చెయ్యటానికి ఒక కారణం ఉంది........ఈ టపా రాసింది ఇవ్వాళే.<br /><br />ప్రస్తుతం ఆస్ట్రేలియా తో జరుగుతున్న సేరీస్ లో మనవాళ్ళు చితగ్గొట్టించుకుంటున్నా పరవాలేదు...ఇక నుంచి మన వాళ్ళు ఆడే ప్రతీ సీరీసూ ఓడిపొయ్యినా పరవాలేదు...ఈ T20 కప్పు చాలు...1983 లో ఇండియా ప్రపంచ కప్పు గెలిచినప్పుడు నేను చూడలేదు...మరోసారి అటువంటి మధుర క్షణాలు ఇక రావేమో అని అనుకున్నా...వచ్చాయి...ఈ గెలుపుకి బంగారు పూత - ఫైనల్ లో పాకిస్తాన్ పై విజయం.... <br /><br />కొంతమంది భారతీయ ప్రేక్షకులు గ్రౌండు మీద జరిగే ఏవో చిన్న చిన్న సంఘటనలను చూసి పాకిస్తాన్ క్రికెటర్లను ద్వేషిస్తుంటారు...నేను వాళ్ళలో ఒకడిని కాను.....<br /><br />అసలు ప్రత్యేకమైన కారణాలేవీ లేకుండా.. పాకిస్తాన్ క్రికెటర్లను చూడగానే ద్వేషిస్తుంటారే కొంతమంది మూర్ఖులు...వాళ్ళలో ఒకడిని నేను..<br /><br />-------------------<br /><br />సెప్టెంబరు 24....టైము 2:30 అయ్యింది. 5:30 కు మ్యాచు మొదలు...మా ఆఫీసు నుంచి ఇంటికి వెళ్ళటానికి కనీసం నలభయ్యైదు నిముషాలు పడుతుంది. కాస్త పని మిగిలుంది..కానీ అది రేపొచ్చి చెయ్యొచ్చు..ఎలాగోలా తెగించి నా బాసు క్యాబిన్ కు వెళ్ళాను..."సార్..నాకు కడుపు నొప్పిగా ఉంది....ఇంటికెళ్తాను సార్..రేపు తెల్లవారుజామునే వచ్చి..."<br /><br />"మ్యాచు ఐదున్నరకు కదయ్యా...ఇప్పటి నుంచే ఎందుకు డ్రామాలు...చస్తున్నాను నీతోటి...ఇందాక దినకర్ అని నీ ఫ్రెండు ఎవడో ఫోను చేసి "సార్ నాకు కడుపు నొప్పిగా ఉంది..మా వాడిని రెండున్నర కు వదిలెయ్యండి" అని అన్నాడు...కడుపు నొప్పేంటయ్యా స్కూలు పిల్లల్లాగా..వేరే సాకులే తోచలేదా మీకు...ఐదు గంటలకి ఒక్క నిముషం ముందైన నువ్వు నీ సీటు నుంచి కదిలావంటే...నిన్నేమీ చెయ్యను...నీ ఫ్రెండున్నాడే ఆ దినకర్...వాడి బాసుకు ఫోను చేసి మీ వాడి తిత్తి తీయిస్తాను " అని వార్నింగ్ ఇచ్చాడు..<br /><br />నేను సరిగ్గా 4:58 కు నా సీటు నుంచి బయలుదేరాను....నా బాసు గాడికి కనపడేట్టు....<br /><br />ఆఫీసు నుంచి బయటపడి ఆటోకోసం చూస్తున్నా....<br /><br />నేను ఉద్యోగరిత్యా మూడు నెలల క్రితం మద్రాసు నుండి బెంగళూరుకు వచ్చి పడ్డా....ఈ మూడు నెలల్లో నేనొక ఈక్వేషన్ కనుగొన్నాను...<br /><br />If<br /><br />మద్రాసు ఆటోవాడు = నీచ్, కమీనా, కుత్త్తా..<br /><br />Then<br /><br />బెంగళూరు ఆటోవాడు = ఇద్దరు మద్రాసు ఆటోవాళ్ళు<br /><br /><br />బెంగళూరు ఆటో వాళ్ళు మనము ఏ ఏరియాకైతే వెళ్ళాలంటామో.. సరిగ్గా అదే ఏరియా కు రాము అంటారు...కారణం చెప్పరు....ఒక వేళ వచ్చినా (ఆటో మనమే నడుపుతాము అని ఒప్పించాక) 'మీటర్ మీద ఎక్స్ట్రా' అంటారు...చీకటి పడినా,వర్షం వస్తున్నా...వచేట్టు సూచనలున్నా, ట్రాఫిక్కు ఎక్కువగా ఉన్నా, మనకు మీసాలు లేక పొయ్యినా మీటర్ మీద ఓ 2000 రూపాయలు అడుగుతారు...<br /><br />ఒక పావుగంట పొరాడాక ఆటో దొరికింది...నేను ఇల్లు చేరేప్పటికి ఖచ్చితంగా మ్యాచ్ మొదలయ్యుంటుంది....ఆ బాధలో నాకు తెలియకుండా కంట్లో నీళ్ళొచ్చాయి...ఆటో వాడు నేను ఏడవటం చూసి..."బాధపడకండి సార్...ఈ అమ్మాయి కాకపొతే ఇంకో అమ్మాయి " అన్నాడు....వాడికి విషయమేంటో చెబుదామనుకుంటుండగా ఫోను మోగింది....నీల్ విజయ్ గాడు.....<br /><br />"ఏరా మ్యాచ్ చూస్తున్నావా??" అని అడిగాడు...<br /><br />"లేదు రా..దారి లో ఉన్నా..ఎమయ్యింది?"<br /><br />"సెహ్వాగ్ గాడు...."<br /><br />ఆ తరువాత మాట వినపడలేదు..<br /><br />"హలో...సెహ్వాగ్ గాడు ఏంట్రా....చెప్పు "<br /><br />ఫోను కట్ అయ్యింది...<br /><br />నాకు ఏ క్షణం లో నైనా గుండె పోటు రావచ్చు... అంత ఖంగారు గా ఉంది....సెహ్వాగ్ ఫోర్ కొట్టాడా..అవుట్ అయ్యాడా (ఛీ ఛీ.. అపశకునం)...ఏమీ అర్థం కావట్లేదు.....<br /><br />మళ్ళీ నీల్ గాడికి ప్రయత్నిస్తుంటే లైను తగలట్లేదు....<br /><br />ఇంతలో ఆటో వాడు "ఏంటి సార్ సెహ్వాగ్ గాడు అవుటయ్యాడా...వాడు టీం లో ఉంటే మనము ఓడిపోవటం ఖాయం " అన్నాడు..<br /><br />టెన్షన్ తట్టుకోలేక కార్తీక్ గాడికి ఫోన్ చేసాను...<br /><br />(సినిమాల్లో ఫోన్ లో మాట్లాడేటప్పుడు జరిగే సంభాషణ ప్రేక్షకులకు తెలియాటానికి అవతలి వ్యక్తి మాట్లాడే ప్రతి మాటా రెపీట్ చేసినట్టు.. మా ఆటో వాడి కోసం నేను కూడా చేసాను)<br /><br />ట్రింగ్...ట్రింగ్<br /><br />"ఏంటీ.. హలో నా? ఏంటీ.. ఇంకా మ్యాచ్ మొదలవ్వలేదా? ఏంటీ... సెహ్వాగ్ టీం లో లేడా? ఏంటీ.. 'నీ యబ్బ ' నా? ఏంటీ.. ఫోన్ పెట్టేస్తావా?"<br /><br />విషయం మొత్తం ఆటో వాడికి అర్థమయిపొయ్యింది...<br /><br />"సెహ్వాగ్ గాడు టీం లో లేడా సార్...వాడు టీం లో లేకపోతే మనము ఓడిపోవటం ఖాయం " అన్నాడు...<br /><br />వీడి మీటర్ పడిపోనూ...ఆ కంపు నోట్లోంచి ఒక్క మంచి మాటా రాదే.....<br /><br />బెంగళూరు ట్రాఫిక్కుకు ఒక ప్రత్యేకత ఉంది...సిగ్నల్ పడో, ఏ స్కూటర్ వాడు కార్ వెనకాల గుద్దో..ఒక రెండు మూడు బళ్ళు ఆగాయనుకోండి....వెంటనే ఏవో అద్రుశ్య శక్తులు ప్రత్యక్షమయ్యి ఆ రోడ్డుకు అడ్డంగా ఒక పెద్ద గోడ కట్టేస్తాయి....అంతే...ఒక ఐదారు గంటల వరకు ట్రాఫిక్కు ఒక్క అంగుళం కూడా కదలదు....<br /><br />మ్యాచ్ తప్పకుండా మొదలయ్యుంటుంది....<br /><br />ఎవరికి ఫోన్ చేస్తే ఏ దుర్వార్త చెబుతారోనని ఎవ్వరికీ చెయ్యట్లేదు...కాల్ వస్తే కట్ చెసేస్తున్నా...sms లు చూడట్లేదు......<br /><br />ఈ ట్రాఫిక్కు లో మా ఆటో గంటకు తొమ్మిది కిలోమీటర్ల వేగంతో బుల్లెట్ లా దూసుకెళ్తోంది...కరెక్టుగా ఒక బట్టల కొట్టు పక్కన మళ్ళీ ఆగింది...అక్కడ కొట్టు తలుపు చివర్న నుంచొని ఒక పది, పదిహేనుగురు మ్యాచ్ చూస్తున్నారు...ఒక్కసారిగా అందరూ గట్టిగా అరిచారు...నా వల్ల కాలేదు...ఆటో లోంచి తల బయటకు పెట్టి "ఏమయ్యింది గురూ " అని అడిగాను..వాళ్ళలో నా మాట వినపడ్డ వాడెవడో "యూసఫ్ పఠాన్ సిక్సర్ " అన్నాడు........చ్చీ...నా మీద నాకే అస్సహ్యమేసింది...ఎందుకీ చదువులు...ఎందుకీ ఉద్యోగాలు..మన వాళ్ళు సిక్సర్లు కొడుతుంటే నేను ఇక్కడ ఆటో లో FM రేడియో వింటున్నా.....<br /><br />రెండు నిముషాలు ప్రయత్నించాక రవి గాడికి ఫోన్ తగిలింది.."ఏరా యూసఫ్ పఠాన్ సిక్స్ కొట్టాడంట గా "...అని అడిగాను...."ఆ...కొట్టాడు...అవుట్ కాక ముందు " అన్నాడు............బాధ తో నా గొంతు కూరుకు పొయ్యింది...మాట రావట్లేదు...ఫోన్ కట్ చేసి, పేస్ట్ చేసాను.........<br /><br />ఇంకొ ఇరవై నిముషాలు ఈ నరకయాతన అనుభవిస్తూ ప్రాణాలు ఆటో లో పెట్టుకుని ప్రయాణించాక రూముకు చేరుకున్నాను...అక్కడ అప్పటికే మా వాళ్ళు బోలెడు మంది కూర్చుని చూస్తున్నారు...ఒక పెద్ద కార్టన్ లో మందు సీసాలు కూడా ఉన్నాయి....గెలిస్తే ఆనందంలో, ఓడిపోతే (ఛీ ఛీ అపశకునం) బాధలో తాగుదామని తెచ్చారంట......దేవుడిని తలచుకుని కుడికాలు లోపల పెట్టాను...ఒక్క వికెటే పడింది....<br /><br />"తరువాతి బాలు వుంటాడా ఊడతాడా " అని బాలు బాలుకూ గుండెపోటు తెచ్చుకోవటం ఆరోగ్యానికి అంత మంచిది కాదని..నా రూములోకెళ్ళి DVD పెట్టి గూబలు గుభేల్ మనేలా వాల్యూం పెట్టాను....పెట్టింది "ఖతర్నాక్" సినిమా కావటం తో స్కోరు చెప్పటానికి కూడా నా ఫ్రెండ్స్ ఎవ్వరూ నా రూము దరిదాపుల్లోకి రావటానికి సాహసించలేదు.. <br /><br />ఒక గంట సేపు ఆ సినిమా చూసాక...అటువంటి సినిమా తీసిన ఆ డైరెక్టర్ కు కళ్ళూ, ముక్కూ, చెవులు పని చెయ్యకుండా చేతబడి చేసి....రూము బయటకు వచ్చాను....<br /><br />అప్పుడు తెలిసింది.....మన వాళ్ళు 157 చేసారని..ఆ స్కోరు పాకిస్తాన్ వాళ్ళకు చపాతీల్లోకి నంచుకోవటానికి కూడా సరిపోదు....మ్యాచు చెయ్యి జారిపొయ్యినట్టే..... <br /><br />మన వాళ్ళు ఓడిపోతే అన్నీ వదిలేసి హిమాలయాలకు వెళ్ళిపోదామని ఆ రోజు పొద్దున్నే నిర్ణయించుకుని ఆఫీసు లో అందరికీ చెప్పేసాను....ఈ స్కోరు చూసాక ....ఫ్రెండ్స్ అందరితో ఆటోగ్రాఫు పుస్తకం లో చెత్తా చెదారం రాయించుకుని హిమాలయా ప్రయాణానికి ఏర్పాట్లు చేసుకోవటం మొదలుపెట్టాను....అసలే వచ్చే నెలలో అక్కడ 'Miss Himalaya' పోటీలు జరగబోతున్నాయి...అందులో ఒక రౌండులో ఆడ సన్యాసినిలు కాషాయం స్విం సూట్లలో తిరుగుతారని ఒక పుకారు ఉంది...ఇప్పటి నుండే ప్రయత్నించకపోతే ఇల్లు దొరకటం కష్టం.....హిమాలయాల్లో ఒక టూ బెడ్రూం అపార్ట్మెంటులో సన్యసిస్తున్న మా ఇంటి ఓనర్ కొడుకుకి ఫోన్ చేసి నాకు ఒక ఇల్లు, కావలసిన కాస్ట్యూంస్ కాస్త చూసిపెట్టమని చెప్పాను.....<br /><br />ఒక వైపు నా ఏర్పాట్లు జరుగుతూంటే..మరోవైపు పాకిస్తాన్ వాళ్ళ బాటింగ్ మొదలయ్యింది... <br /><br />మళ్ళీ నా రూములోకి వెళ్ళిపొయ్యాను..."ఖతర్నాక్" సినిమా పెట్టాను....<br /><br />మధ్యమధ్యలో హాల్లోంచి మా వాళ్ళ అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి...పాకిస్తాన్ వాళ్ళ వికెట్లు బాగానే పడుతున్నట్టున్నాయి...ఇక లాభం లేదని నేను కూడా మ్యాచ్ చూద్దామని TV ముందు కూర్చున్నా....<br /><br />తరువాతి బాట్స్మన్ యూనిస్ ఖాన్...పాడ్లు కట్టుకుంటున్నాడు...పక్కన్నే బెంచి మీద కూర్చున్న అజీత్ అగార్కర్ యూనిస్ ఖాన్ దగ్గరకు వచ్చి ..."ఆవేశంగా కొట్టటానికి పొయ్యి అనవసరంగా అవుట్ కాకు...నువ్వొక 10 ఓవర్లు ఉన్నావనుకో...అప్పుడు నేను బౌలింగ్ వేస్తాను..ఆలోచించుకో " ...కుడి కాలి బొటన వేలుతో నేల మీద గోకుతూ...పెదవి కొరుకుతూ అన్నాడు.......యూనిస్ ఖాన్ కు ఆశ కలిగింది...అగార్కర్ గాడు బౌలింగ్ వేస్తె ఒక్కొక్క బాల్ కు రెండు సిక్సర్లు కొట్టొచ్చు....పైగా..బాట్స్మన్ కాస్త అలసిపొతే...తిరిగి పుంజుకునేంత వరకు..వైడ్లు, నోబాళ్ళు వేస్తూ ఉంటాడు...అమ్మో ..ఈ అవకాశం వదలుకోరాదు " అని అనుకొని.....వెళ్ళి ఒక ఐదు ఓవర్లు అవుట్ కాకుండా...రన్లు కొట్టకుండా జాగ్రత్తగా ఆడాడు....స్టేడియం లో ఉన్న భారతీయ సపోర్టర్లు యూనిస్ ఖాన్ కటౌట్ కు పాలాభిషేకం చెస్తుంటే...ఏదో తేడా ఉందని అర్థమయ్యింది వాడికి....వెంటనే ధోనీ దగ్గరకు వెళ్ళి..."అగార్కర్ కు ఎప్పుడిస్తావురా బౌలింగు " అని అడిగాడు..."ఇంకో పది ఓవర్ల తరువాత " అన్నాడు...యూనిస్ ఖాన్ గాడికి కాలింది...మ్యాచ్ లో మిగిలుందే 8 ఓవర్లు...జరిగిన మోసం అర్థమయిపొయ్యింది..అసలు అగార్కర్ టీం లోనే లేడు ఆ రోజు..ఆ బాధ లో అవుటైపోయి...తెలుగు సినిమాలో సెకండు హీరొయిన్ లాగా అస్తమిస్తున్న సూర్యుడి వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపొయ్యాడు....<br /><br />*********<br />అజీత్ అగార్కర్ ప్రస్తావన వచ్చింది కాబట్టీ ఒక చిన్న సర్వే.....<br /><br />అజీత్ అగార్కర్ మంచి బౌలర్ అని అనుకునే వాళ్ళంతా చేతులు పైకి లేపండి (ఎవడా మూల చెయ్యి లేపింది...రే అజీత్ అగార్కర్ గా...దించరా చెయ్యి)..<br />*********<br /><br />ఒక పక్క వికెట్లు పడిపోతున్నాయి...నా హిమాలయా ట్రిప్పు కాన్సల్ అయ్యేలాగే ఉంది....<br /><br />4 ఒవర్లు ఉన్నాయి...54 రన్లు కొట్టాలి...3 వికెట్లు మిగిలున్నాయి....బెంగళూరులో బాణాసంచా కాలవటం మొదలు పెట్టారు జనాలు...ఇక్కడ మా వాళ్ళు మందు సీసాలు బయటపెడుతున్నారు...క్రితం రోజు న్యూస్స్పేపర్ కింద పరచి దాని మీద వేరుశనగ పప్పులూ, చిప్సూ పోసారు....<br /><br />మా బాసు గాడికి ఫోన్ చేసి "నాకు కడుపు నొప్పిగా ఉంది...రేపు ఆఫీసుకు రావట్లేదు సార్" అని చెబుదామని బయటకు వెళ్ళాను...నంబర్ పూర్తిగా డయల్ చేసేలోపు రూములొ నుంచి పెద్ద పెద్దగా ఏడుపులు వినిపించాయి....ఖంగారు గా లోపలకు వెళ్ళాను...మా వాళ్ళందరూ కింద కూర్చుని ముందుకూ వెనక్కూ ఊగుతూ "ఈ మిస్బా ఉల్ హక్ గాడు ఎంత పని చేసాడు రో దేవుడో....ఇప్పుడు మాకు దిక్కెవ్వర్రా నాయనో " అని గట్టిగట్టిగా ఏడుస్తున్నారు...ఏమయ్యిందా అని స్కోరు చూసాను.....ఒక ఓవర్ మిగిలుంది... 13 రన్లు కొట్టాలి అంతే.......నేను బయటకు వెళ్ళినప్పుడు మిస్బ ఉల్ హక్ హర్భజన్ సింగ్ ఓవర్లో మూడు సిక్సర్లు కొట్టాడంట..... <br /><br />నాకు ఏమీ పాలుపోవటం లేదు...ఎలా జరిగింది ఇదంతా??????<br /><br />చివరి ఓవర్ జోగీందర్ శర్మ కు ఇచ్చారు....<br /><br />మొదటి బాలు వైడు....రెండవ బాలు సిక్సర్...అయిపొయ్యింది...అంతా అయిపొయ్యింది.........చలో హిమాలయాస్......<br /><br />వెళ్ళే ముందు ఒక్క సారి దేవుడితో మాట్లాడదామని ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాను....దానికి దేవుడు "భయపడకు...ఆ T20 కప్పు తయారుచెయ్యగానే నేను స్టీలు సామాన్ల వాడి రూపం లో వచ్చి దాని మీద ఇండియా పేరు చెక్కేసాను..లొపలకు వెళ్ళి మ్యాచ్ చూడు" అన్నాడు....<br /><br />ఇంట్లోకి వెళ్ళాను....<br /><br />జోగీందర్ శర్మ బాల్ వేసాడు...అంతవరకు అద్భుతంగా ఆడిన మిస్బా గాడికి ఎమయ్యిందో తెలియదు...వికెట్ల పక్కకు జరిగి వెనక్కు కొట్టాడు.......<br /><br />కామెంటరీ చెబుతున్న రవి శాస్త్రి "in the air" అన్నాడు....అది కనిపిస్తూనే ఉంది...కానీ బౌండరీ లైను అవతల "in the air"ఆ, బౌండరీ లైను ఇవతల"in the air"ఆ?...బాల్ మెల్లగా కిందకు వస్తోంది...మేమంతా మెల్లగా పైకి లేస్తున్నాము........రూము లో నిశ్శబ్దం....దినకర్ చిప్స్ నములుతున్న శబ్దం తప్ప ఇంకేమీ వినిపించట్లేదు..<br /><br />.................. <br /><br />శ్రీశాంత్ క్యాచ్ పట్టేసాడు!<br /><br />ఆ తరువాత ఏమి జరిగిందో గుర్తు లేదు.......<br /><br />మరుసటి రోజు న్యూస్పేపర్లలో, TV ఛానళ్ళలో "ఇరు జట్లకు కేవలం 5 రన్నులే తేడా...కాబట్టీ నిజానికి గెలిచింది క్రికెట్.....రెండు టీములూ విజేతలే " అని చాలా మంది అన్నారు.<br /><br />నాన్సెన్స్ - ఐదు రన్లు కాదు.....సగం రన్నుతో గెలిచినా సరె....గెలిచిన వాడే హేరో.. <br /><br />ఇప్పటికీ ఆ మ్యాచ్ హైలైట్స్ చూసేప్పుడు ఆ చివరి బాల్ మిస్బా గాడు గాల్లోకి లేపంగానే ఛానల్ మార్చేస్తాను....శ్రీశాంత్ ఎదవ ఎక్కడ క్యాచ్ వదిలేస్తాడోనని భయం.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-8542358473157369088?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-84965423600250656892007-09-06T14:30:00.001+05:302009-06-01T21:33:32.306+05:30<em>అదొక వర్షం కురవని రాత్రి....టైం పదకొండో,పన్నెండో, ఒకటో, రెండో అయ్యింది. దూరంగా నక్కల ఊళలు ఏవీ వినపడక పోవటం తో నేను పడుకుని నిద్రపొయ్యాను....</em><br /><br />నా జీవితంలో మరచిపోలేని ఈ సంఘటన జరిగి ఇప్పటికి సరిగ్గా కొన్ని సంవత్సరాలా, కొన్ని నెలలయ్యింది.... ఒక రోజు....<br /><br />నేను ఆఫీసుకు బండిలో బయలుదేరుతుంటే రోడ్డు మీద స్కూలు బాగు తగిలించుకుని ఒక పిల్లవాడు లిఫ్ట్ అడుగుతున్నాడు...గోధుమ రంగు నిక్కరు, తెల్ల చొక్కా వేసుకునున్నాడు. చిన్మయా విద్యాలయా యూనిఫార్మ్...బండి ఆపాను..."ఎక్కడికి?" అడిగాను...."మీకు చిన్మయా స్కూల్ తెలుసా?" అడిగాడు...."ఆ తెలుసు" అన్నాను....."దాని దరిదాపుల్లో కాకుండా ఎక్కడైనా దూరంగా దించెయ్యండి" అన్నాడు..<br />బెత్తం భయంతో బడి ఎగ్గొట్టి బయట తిరిగిన రోజుల్లో నాకు కూడా ఇలాంటి సహాయం బోలెడు మంది చేసారు..వీడిని కూడా నా మార్గంలొ నడిపిద్దామని బండి ఎక్కించుకున్నాను....పిల్లవాడు కదా అని బండి 40 లో పోనిస్తున్నాను..."బండి భలే తోలుతున్నారు..మీ పేరేంటి <strong>లావాటి అంకుల్</strong>?" అన్నాడు.<br /><br />"లావాటి అంకులా???" వాడన్న మాటకి ఎవడో నా గుండెల్లో గాజు పెంకులు గుచ్చినంత బాధేసింది....<br />నాకు కష్టం కలిగింది వాడు నన్ను 'అంకుల్ ' అన్నందుకు కాదు...ఆ పిలుపు నాకు అలవాటైపొయ్యింది (మన భారత దేశం లో ఇంటర్మీడియెట్ అయిపొతే మనకు వయసైపొయినట్టే....మన ఇంటర్మీడియెట్ రిజల్ట్స్ వచ్చిన మరుసటి రోజు నుంచి పదో క్లాసు గాడిదలు కూడా 'అంకుల్ ' అని పిలుస్తారు)....<br />వాడు నన్ను 'లావాటి ' అన్నాడే..అక్కడే కాలింది..ఇంతటి మాటన్నందుకు ఆ పిల్ల రాక్షసుడికి కోలుకోలేని శిక్ష వెయ్యాలని నిర్ణయించుకున్నాను....బండిని నేరుగా చిన్మయా విద్యాలయా ప్రిన్సిపల్ రూము ముందు ఆపాను...<br /><br />వాడన్న మాటలకు బాధ తట్టుకోలేక ఆ రోజు ఆఫీసుకు సెలవు పెట్టి ఇంటికి వెళ్ళాను....మా అన్నయ్యకు ఫోను చేసి "ఏరా...నేను లావుగా ఉన్నానా" అని నిలదీసాను....దానికి మా అన్నయ్య "ఈ మధ్య కాస్త లావయ్యావు కద రా..ఇప్పుడెందుకొచ్చింది ఆ అనుమానం?" అన్నాడు..."మరి ఇన్నాళ్ళూ చెప్పలేదే?" అడిగాను..."నేను చెప్పేదేంట్రా...నీ దగ్గర అద్దం లేదా?" అన్నాడు..."అది కూడా ఎప్పుడూ చెప్పలేదు రా......ఛ...సరే..నేను ఆత్మహత్య చేసుకోవాటానికి వెళ్తున్నాను..తరువాత ఫోన్ చేస్తా" అని పెట్టెయ్యబోయాను...దానికి మా వాడు "ఈ విషయానికి అంత బాధెందుకు రా...వెళ్ళి ఏదైనా మంచి జిం లో చేరు...వ్యాయామం చెయ్యి..మళ్ళీ మామూలుగా తయారౌతావు. ఈ సారైనా క్రమం తప్పకుండా రోజూ చెయ్యి...లేక పోతే జనాలు నిన్ను'బండంకుల్' అనో 'లావాటి అంకుల్ 'అనో అని పిలుస్తారు జాగ్రత్త " అని పెట్టేసాడు..<br /><br />నేను గతంలో కండలు పెంచటానికి చాలా సార్లు జిం లో చేరాను....హైవేల మీద స్పీడు బ్రేకర్ల లాగా ఇంతింత బొజ్జలేసుకున్న వాళ్ళు చాలామంది వస్తారు అక్కడకు....గోడలకు సిల్వెస్టర్ స్టాలన్, సంజై దత్ లాంటి హీరోల ఫొటొలు చాలా అతికించుంటాయి.....వీళ్ళతో పాటు జిం లో ఒక పెద్ద విలన్ కూడా ఉంటాడు....వాడి పేరు 'ట్రైనర్ '...<br /><br />బయట గ్రౌండులో పరిగెట్టిస్తే అట్నుంచి అటే ఇంటికి ఎక్కడ పారిపోతామో అని...జిం లో ట్రెడ్ మిల్ మీద పరిగెట్టిస్తాడు. నా వల్ల కాదు..ప్రాణభిక్ష పెట్టమని ఎంత అడుక్కున్నా చలించడు...<br /><br />నెలనెలా డబ్బు కట్టమంటే మొదటి నెల తరువాత ఎవ్వడూ కట్టడని.. మూడు నెలలకు కలిపి కట్టించుకుంటారు డబ్బులు. క్రితం సారి జిం లో చేరినప్పుడు నేను కూడా మూడు నెలల డబ్బు కట్టాను..కానీ వెళ్ళింది ఒకటిన్నర రోజులు . నేను చేరిన రెండవ రోజే ట్రైనర్ శెలవు పెట్టాడు...వాడి అసిస్టెంటు నాతో మిస్టర్ యూనివర్సు పోటీలకు తయారయ్యే వాళ్ళు చేసే ఎక్సర్సైసులన్నీ చేయించాడు...ఒక్కొక్కటీ మూడు సార్లు.....<br />"ఒళ్ళు హూనం" అంటారుగా...దానిని 10 తో గుణిస్తే ఎమంటారో అది అయ్యింది నాకు. <br /><br />ఆ రోజు రాత్రి నిద్ర పొయ్యి లేచాను...పైకి లేద్దామని చూస్తే నా వల్ల కాలేదు...చేతులకు, కాళ్ళకు బియ్యం బస్తాలు కట్టేసినట్టుంది...అటూ, ఇటూ ఒక్క అంగుళం కూడా కదలలేని పరిస్థితి.....అంతే..ఆ తరువాత నేను ఇంకో సారి జిం లో చేరలేదు... <br /><br />ఏమీ కష్టపడకుండా బరువు తగ్గే పధ్ధతి ఏదైన ఉందా అని నేను పరిశోధన చేస్తున్న సమయంలో దేవత లాగ కనిపించింది నా కొలీగ్ హేమలత...నా చెవిలో 'డైటింగ్, డైటింగ్, డైటింగ్' అని మంత్రోఛ్ఛారణ చేసింది..<br />అంతే..ఒక వారం రోజుల పాటూ కడుపు ఎండగట్టాను...మూడు తలతిరగడాలు, ముప్పై మూడూ జ్వరాలతో డైటింగ్ దిగ్విజయంగా కొనసాగిస్తున్న సమయంలో...మా ఇంటి దగ్గర మెరపకాయ బజ్జీలవాడు "End of season sale" పెట్టాడు....పది రూపాయలకు బజ్జీలు కొంటే రెండు రూపాయల బోండాలు ఫ్రీ...తేరగా బోండాలువస్తుంటే వదులుకునేంత రాతి హృదయం కాదు నాది. కట్ చేస్తే.. నడుము చుట్టూ ఒక అంగుళం పెరిగింది... <br /><br />ఆఫీసులో 7 వ అంతస్థు లో ఉంటుంది నా సీటు.....మెట్లెక్కితే మంచి ఎక్సరసైసు అని లిఫ్టు ఎంత ఆహ్వానిస్తున్నా రోజూ మెట్లెక్కే వెళ్ళేవాడిని. కాని ఒక రోజు మెట్లెక్కబోతుంటే....అక్కడ నుంచున్న సెక్యూరిటీ వాడు ఆపి "పొద్దున్నుండి మెట్లు పని చెయ్యట్లేదు సార్...ఇవ్వాళ లిఫ్ట్ లో వెళ్ళండి" అన్నాడు. అంతే...నడుము చుట్టూ ఇంకో ఇంచు.. <br /><br /><br />ఇలా నాకు తెలియకుండా కొంచెం కొంచెంగా బరువు పెరుగుతూ పోతున్న సమయంలో న్యూస్ పేపర్ లో ఒక చిన్న ప్రకటన చూసాను...<br /><br /><em><strong>"అధిక బరువు మీ సమస్యా? అయితే ఈ నంబర్ కు ఫోను చెయ్యండి: 9999999999- దినకర్"</strong></em>...అని ఉంది. నేను ఆ దినకర్ అనే మనిషి కి ఫోను చెయ్యంగానే 'నేనే మీ ఇంటికి వస్తాను సార్ ' అని అడ్రస్సు తీసుకున్నాడు..<br /><br />ఆ దేవదూత దినకర్ కోసం ఎదురుచూస్తూ గడియారం చూసాను..టైం 7:00 అయ్యింది. మంచినీళ్ళు తాగుదామని మంచం మీద నుంచి లేవబొయ్యాను...మెడ పట్టేసినట్టయ్యింది....అమ్మా...అస్సలు ఈ మెడ నొప్పంత దారుణంగా మనిషిని పీడించేది ఒకే ఒకటి - మెడ నొప్పి! దీనికి కారణమేంటో నాకు అర్థమయ్యింది...అందుకే ఆ రోజు నుంచి రాత్రి యేడింటికి నేను ఎప్పుడూ మంచినీళ్ళు తాగలేదు.<br /><br />7:15 కంతా దినకర్ మా ఇంటికి వచ్చాడు..చూడటానికి చాలా సన్నగా ఉన్నాడు..'ఆహా సరైన మనిషి చేతిలో పడ్డట్టున్నాను...నేను కూడ ఇంత సన్నగా అయిపోవచ్చూ అనుకుని.."రండి...ఏమి తీసుకుంటారు?" అని అడిగాను..."ఆల్రెడీ బయట మీ షూ పాలిష్ డబ్బా జేబులో వేసేసుకున్నాను..వేరే ఏమీ వద్దు " అన్నాడు...<br /><br />నేను నా సమస్య చెబుదామనుకునేలోపు మళ్ళీ తనే మాట్లాడుతూ " సార్...నేను చిన్నప్పటి నుండి చాలా సన్నగా ఉన్నాను...ఎంత ప్రయత్నించినా లావు కావట్లేదు..మీ లాంటి వాళ్ళను కలిస్తే కొవ్వు ఎలా పెంచుకోవాలో చెబుతారని ఆ ప్రకటన ఇచ్చాను...ఇప్పుడు చెప్పండి...మీ అధిక బరువు రహస్యమేంటి?" అన్నాడు....<strong>తినటానికి తిండి లేదని ఒకడేడుస్తుంటే మందులోకి సైడ్ డిష్ అడిగాడంట వెనకటికి ఒక దినకర్</strong>......<br /><br />నా కంట్లో నీళ్ళు చూసి వాడికి పరిస్థితి అర్థమయ్యి వెళ్ళిపొయ్యాడు. ఆ వెళ్ళేవాడు ఊరికే పోకుండా.. బరువు తగ్గటానికి నాకు జిం వాళ్ళు ఇచ్చిన పొడి,గూట్లో పెట్టున్నది, తస్కరించుకుని మరీ వెళ్ళాడు. <br />తరువాత తెలిసింది నాకు....దానిని కంది పొడి లాంటిదే అనుకుని, నెయ్యి వేసుకుని అన్నంలోకి కలుపుకుని తిన్నాడంట...ఎలక లా ఉండేవాడు బొద్దింక లాగా తయారయ్యాడు......<br /><br />ఇలాంటి తరుణంలో నేను, నా అధిక బరువు కలిసి ఒక సారి TV చూస్తుండగా టెలీ షాపింగ్ నెట్వర్క్ వాళ్ళ అడ్వర్టైస్మెంటు ఒకటి వచ్చింది..'Fit, Fitter, Fittest' అనే పరికరం గురించిన ప్రకటన అది..<br /><br />ఆ అడ్వర్టైస్మెంటులో అమ్మాయిలు, అబ్బాయిలు ఆనందంగా నవ్వుతూ ఎక్సర్సైసులు చేస్తున్నారు...వాళ్ళందరిలోకీ ఎక్కువగా నవ్వుతున్నవాడు "మా ఈ 'Fit, Fitter, Fittest' తో వ్యాయామం చెయ్యండి...రోజుకు 10 నిముషాలు చాలు...మీ శరీరం లో ఉండే కొవ్వు అంతా కరిగి పోతుంది...కాళ్ళూ చేతులు బలంగా తయారౌతాయి...కండలు తిరుగుతాయి....పళ్ళు మిలమిలా మెరుస్తాయి..జుట్టు నిగనిగలాడుతుంది..చొక్కా తళతళ మెరిసిపోతుంది " అన్నాడు..ఇంతటి గొప్ప పరికరాన్ని పెట్టుకుని నేను అనవసరంగా కష్టపడుతున్నా...పైగా దీనితో బోలెడన్ని లాభాలు (పళ్ళు, జుట్టూ, చొక్కా)....వెంటనే ఆ పరికరం ఆర్డర్ చేసేసాను..1000 రూపాయలయ్యింది. దానిని ఇంటికి తెచ్చిన వాడు కూడా నవ్వుతూ ఇచ్చాడు...ఎంత మంచి మనుషులు వీళ్ళంతా.....<br /><br />ఆలస్యం చెయ్యకుండా 'Fit, Fitter, Fittest' కవర్ తీసేసి, దాని మీద కూర్చుని, TV లో చూపించినట్టుగా నవ్వుతూ ఎక్సర్సైసు చెయ్యటానికి ప్రయత్నించా...అది ఎటూ కదలటం లేదు...ఒక అర గంట పాటు దానిని అన్ని వైపుల నుంచి కదల్చటానికి ప్రయత్నించా...దానికున్న పిడికి తగులుకుని నా షర్టు చిరిగాక వదిలేసా...అప్పుడర్థమయ్యింది..ఆ అడ్వర్టైస్మెంటు వాళ్ళూ, ఆ డెలివరీకి వచ్చిన వాడు ఎందుకు నవ్వుతూ కనిపించారో....అంత డబ్బు పోసి దీనిని కొనే నాలాంటి వాళ్ళు ఉన్నారు అని తెలిస్తే ఇక నవ్వక ఏంచేస్తారు? <br /><br />చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేక ఆ పరికరం పేరు కొంచంగా మార్చి ('i' లు ఉన్న చోటంతా 'a' లు చేర్చాను) లావు కావటానికి తపించిపోతున్న దినకర్ కు 5000 రూపాయలకు అమ్మేసాను...<br /><br />పోనీ ఏవైన పుస్తకాల్లో లావు తగ్గటానికి మార్గాలుంటాయేమోనని నాలుగైదు పుస్తకాలు కొని చదివా...మంచి 10, 15 కిటుకులిచ్చి, చివరకు "మీరు ఇవన్నీ క్రమశిక్షణ, పట్టుదల తో చేస్తే తప్పకుండా చక్కటి,నాజూకైన శరీరం మీ సొంతమవుతుంది " అని రాస్తారు....అసలు ఆ క్రమశిక్షణ, పట్టుదలే ఏడ్చుంటే ఇలాంటి పుస్తాకాలు ఎందుకు కొంటాను?? అవి లేని వాళ్ళకోసం ఏవన్నా చిట్కాలుంటాయనే కదా ఈ తనకలాట... <br /><br />కాస్త పెద్దవాళ్ళకెవరికైన నా బాధలు చెప్పుకుంటే "ఇప్పుడు ఉద్యోగాలలో పొద్దున్నుంచి కుర్చీలో కూర్చొనే ఉండాలి...అందుకే అలా లావుగా ఔతున్నారు " అంటారు...<br />నాకర్థం కాదు,..ఇదివరకు ఉద్యోగాలు చేసే వాళ్ళంతా ఆఫీసులో గంటకొకసారి కబడ్డీ ఆడేవాళ్ళా ఏంటీ??<br /><br />అయినా ఈ విషయంలో దేవుడు నాకు అన్యాయం చేసాడనే చెప్పుకోవాలి..నాకు తెలిసిన కొంతమంది ఎంత తిన్నా, వ్యాయామం చెయ్యకపొయ్యినా లావు పెరగరు...మరి నేను ...గట్టిగా గాలి పీల్చినా రెండు కిలోలు బరువు పెరుగుతాను..<br /><br />ఇవ్వాళ తెల్లవారుజామున గేటు చప్పుడైతే ఎవరబ్బా అని కిటికీలోంచి చూసా...సుచరిత గారు...మా ఎదురింట్లోనే ఉంటుంది...చిన్నప్పటి నుంచి నన్ను 'తమ్ముడూ...తమ్ముడూ ' అని ఎంతో ప్రేమతో పలకరించేది ఎప్పుడూ....<br />తలుపు తీసి "రండి ఆంటీ" అన్నాను. దానికి ఆవిడ "<strong>లావాటి అన్నయ్య </strong>గారూ....కొంచం పంచదార వుంటే ఇస్తారా...మీ బావగారికి జిం కు ఆలస్యమౌతొంది " అంది..<br /><br />ఈ సూటిపోటి మాటల బరువు నేను మొయ్యలేను..ఇంకో మూడు నెలల్లో నేను బరువు తగ్గుతాను.....ఒక వేళ తగ్గకపోతే....దానికి నైతిక బాధ్యత వహించి మన రాష్ట్రపతి రాజీనామా చెయ్యాలి!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-8496542360025065689?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com50tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-56481172997678162152007-08-22T00:49:00.000+05:302007-08-22T23:02:44.131+05:30గత రెండు నెలలుగా నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం లో ఏమి జరుగుతోందో నాకు తెలియదు..పర్సనల్ లైఫ్ లోను, ప్రొఫెషనల్ లైఫ్ లోనూ చాలా పనులవల్ల ఈ రెండు నెలల్లో ఒక్క న్యూస్ పేపర్ చదవలేదు, ఒక్క న్యూస్ చానల్ చూడలేదు...ఇలా ఏ వార్తా సరిగ్గా తెలియకుండా, జనరల్ అవేర్నెస్ సెంటీమీటర్ కూడా లేకుండా పోతే నేను కూడా కొంత మంది తెలుగు న్యూస్ రీడర్ల లాగా అయిపోతానేమో అని భయమేసి వెంటనే మేలుకున్నాను....<br /><br />పాత న్యూస్ పేపర్ల కోసం రమేష్ రూముకు బయలుదేరాను...<br /><br />పొద్దున్నే వాకిట్లో పడి ఉన్న న్యూస్ పేపర్ ఇంట్లోకి తీసుకెళ్ళి జాగ్రత్తగా గూట్లోపెడతాడు మా రమెష్. చదివితే పేపర్ నలిగిపోతుందని దాన్ని తాకడు. మళ్ళీ పేపర్లు అమ్మేటప్పుడు బయటకు తీయటమే...కాబట్టి అక్కడకు వెళ్తే మనకు కావలసిన పేపర్ ఫ్రెష్షుగ దొరుకుతుంది..<br /><br />మొన్న శని ఆదివారాలు కూర్చొని రెండు నెలల న్యూస్ పేపర్లు చదివేసాను..ఏమైనా సహాయం చేస్తాడేమోనని రమేష్ ను కూడా ముఖ్యమైన వార్తలేమైనా తెలిస్తే చెప్పమన్నాను. " వారం రోజుల క్రితం మన దేశ ప్రధానమంత్రి కుల్భూషన్ ఖర్భాండా......" అని ఇంకా ఏదో అనబోతుండగా రమేష్ నోటికి ప్లాస్టర్ వేసి ఒక కుర్చీ కి కట్టేసాను...<br /><br />ఏవో కారణాల వల్ల ఈ మధ్యకాలం లో న్యూస్ మిస్ అయ్యి నాలాగా " చాలా బిజీ " అని కహానీలు దొబ్బుతున్న వాళ్ళ కోసం నేనొక న్యూస్ లెటర్ తయారు చేసాను..ఇది చదివిన వారు చెప్పుకోదగ్గ వార్తలేవీ మిస్ కానట్టే....<br /><br /><br /><strong>పాలిటిక్స్</strong> - <br /><br />అసెంబ్లీ సమావేశాల్లో చివరి బెంచీల్లో కూర్చుంటున్న మంత్రులుందరికీ తీరని అన్యాయం జరుగుతోందని మంత్రి అఖండమూర్తి గారు అన్నారు. ఆయన మాట్లాడుతూ " ఎయిర్ కండిషనర్లు ముందు వరసలో కూర్చున్న వాళ్ళకు మాత్రమే గాలి వచేట్టు ఫిక్స్ చేసారు...ఇది వెనక బెంచీ వాళ్ళ మీద జరిగిన కుట్ర " అని... దానికి నిరసనగా కట్ డ్రాయర్ల తో స్పీకర్ పోడియం వద్దకు వెళ్ళారు....<br />ఇంతలో ముందు బెంచి లో కూర్చున్న మంత్రి ప్రచండమూర్తి గారు లేచి " అధ్యక్షా...ఈ కట్ డ్రాయర్ ల నిరసన ఐడియా మాది...దీనిని దొంగలించిన వీళ్ళని క్షమించరాదు...రెయ్ అఖండి గా...నీ @#$*$@& " అన్నారు..<br />దీనికి సమాధానంగా అఖండమూర్తి గారు ప్రచండమూర్తి గారిని ఉద్దేశించి " పొరా నీ $@&**, *&***, @#$*&!!! " అన్నారు....<br />ఇలా ఒకరి వంశవృక్షాన్ని మరొకరు వేళ్ళతో సహా పెకిలించాక స్పీకర్ పక్కన ఎప్పుడూ కర్ర పట్టుకుని సైలెంటుగా ఉండే వ్యక్తిని కిందకు లాగి చితకబాదారు...<br /><br />ఈ సంఘటన జరిగిన మరుసటి రోజు అఖండమూర్తి గారు ఒక పత్రికా సమావేశం ఏర్పాటు చేసి - <br /><br />" నేను వాళ్ళ నాన్నను " బర్రె " అని తిట్టాను...కావాలంటే ఆయనను కూడ మా నాన్నను " గేదె " అనో, " దున్నపోతు " అనో తిట్టమనండి..అంతే కానీ " మొన్నీమధ్యలో వచిన ' సత్యభామ ' సినిమాలోని 'నీ నవ్వులే చూసా ' అనే పాట పాడింది మీ నాన్నేగా "...అని అవమానించటం మేము సహించేది లేదు...అస్సలిది ప్రజాస్వామ్యమేనా?? ఆ పాట పాడి జనాల జీవితాలతో ఆడుకున్నందుకు చక్రి అనే సంగీత దర్శకుడికి ఆల్రెడీ హైకోర్టు వాళ్ళు 130 సంవత్సరాల కఠిన కారాగార శిక్ష విధించినట్టు యావత్ ప్రజానికానికీ తెలుసు...అలాంటప్పుడు ఈ అపవాదు సబబేనా??? అందుకే మేము ఇంకో మూడు రోజులు రాష్ట్రబంద్ నిర్వహించదలచుకున్నాము " అని అన్నారు...<br />అంతవరకు ఫోన్ లో మాట్లాడుతున్న ఆయన సెక్రెటరీ " సార్..మనమనుకున్న డేట్లలో ' ప్రజా సేవా.. మజాకా ' పార్టీ వాళ్ళు కూడా బంద్ నిర్వహిస్తున్నారు " అన్నాడు...<br />" దేనికి బంద్? " అడిగారు అఖండమూర్తి గారు..." <br />కర్నూల్ జిల్లా ఆదోని పట్టణంలోని శ్రీ వెంకటేశ్వర కాన్వెంట్ లో 3వ తరగతి B సెక్షన్ సోషల్ స్టడీస్ పేపర్ అవుట్ అయ్యిందని రాష్ట్రబంద్ నిర్వహిస్తున్నారు "..అని సెక్రెటరీ చెప్పగానే " ఆల్రైట్.. మా బంద్ వచ్చే వారానికి వాయిదా వేస్తున్నాము " అని ప్రకటించారు...వెంటనె ఆ పార్టీ కార్యకర్తలంతా " బంద్ జిందాబాద్...బంద్ వర్ధిల్లాలి " అని ఎంతో సాఫిస్టికేటెడ్ స్లోగన్లు అరిచారు..<br /><br />ఆ తరువాత వారం రోజులు రోడ్డు మీద కనిపించిన బళ్ళ అద్దాలు పగలగొట్టి, ప్రైవేట్ వాహనాలలో ప్రయాణించటానికి ప్రయత్నించిన జనాల తలలు పగలగొట్టి...ఎంతో శాంతియుతంగా నిర్వహించారు బందును.... <br />రైళ్ళు, బస్సులు ఆపటం తో పాటూ జనాలు కాలకృత్యాలు కూడా తీర్చుకోనీయకుండా జాగ్రత్త పడ్డారు బంద్ నిర్వాహకులు....<br />" ప్రజలంతా మాకు ఎంతగానో సహకరించి ఈ బందును జయప్రదం చేసారు...అలాగే మాకు ఈ బందు టైములో ఎంతో తోడ్పడ్డ ' ప్రజా సేవా..మజాకా ' పార్టీ వాళ్ళకు వచ్చేసారి ఫ్రీ గా బంద్ నిర్వహించి పెడతామని మాటిస్తున్నాము " అన్నారు....<br /><br /><br /><strong>బిజినెస్</strong> - <br /><br />'Sensex' అంటే అదేదో బూతు పదమని స్టాక్ మార్కెట్ కు చాలా ఏళ్ళుగా దూరంగా ఉన్న మారెళ్ళ దినకర్ అసలు విషయం తెలిసాక తన దగ్గరున్న లక్ష రూపాయలు ఇన్వెస్ట్ చేద్దామని నిర్ణయించుకున్నాడు..<br />ఒక మంచి రోజు చూసుకుని పొద్దున్నే CNBC, NDTV Profit చానెళ్ళు చూసాడు ఏమైనా సలహా ఇస్తారని..ఆ చానళ్ళలో మాట్లాడే ఇంగ్లీషు తిరుపతి యాస లో లేకపోవటం తో వాళ్ళు చెప్పేది ఏమీ అర్థం కాక TV ఆపేసాడు..<br />ఇక తన సొంత తెలివి తేటలనే నమ్మాలని అనుకుని ఒక తెల్ల కాగితం మీద వంద కంపెనీల పేర్లు రాసాడు..రెండు కళ్ళు మూసుకుని " జై వీరాంజనేయా " అని ఒక కంపెనీ మీద వేలు పెట్టాడు..దైవ నిర్ణయం కాదనలేక తను వేలు పెట్టిన " కిరాణా జనరల్ స్టోర్స్ " షేర్లు కొన్నాడు...లక్ష రూపాయలకు రెండున్నర లక్ష షేర్లు వచ్చాయి....<br />మరుసటి రోజు పేపర్లో " దివాళా తీయబోతున్న కిరాణా జనరల్ స్టోర్స్- షేర్లు కొని సొంత బ్లేడుతో గుండు గీసుకున్న బిజినెస్ టైకూన్ దినకర్ " అని మొదటి పేజీలొ వార్త వచ్చింది...<br />అసలే తన మొబైల్ ఫోన్ పనిమనిషి కొట్టేసిందని కొద్ది రోజులుగా చాలా బాధలో ఉన్నాడు దినకర్..దీనికి తోడు రాత్రి నుంచి తన కీబోర్డ్ మీద 'Enter' కీ కనిపించట్లేదు...ఇలాంటి సమయంలో ఈ వార్త చదవగానే తలకాయ లో Richter స్కేలు మీద 7.8 పాయింట్ల బుర్రకంపం వచ్చింది...<br />కాకపొతే ఆయనకు తల లోపల డామేజ్ కావటానికి సరుకేమీ లేదని డాక్టర్లు, సైంటిస్ట్లు, మెకానిక్లు ధ్రువీకరించటం తో ఊపిరిపీల్చుకుంది యావత్ వాణిజ్య ప్రపంచం...<br /><br /><br /><strong>సినిమా</strong> - <br /><br />రెండు వారాల క్రితం మన దేశం లోని పైరసీ సిడి ల వ్యాపారస్తులు అంతా కలిసి సమావేశమయ్యారు..మీటింగ్ హాల్ లోకి ప్రవేశించే ప్రతి ఒక్కరూ eye patch లు వేసుకుని వచ్చారు...<br />వాళ్ళ సంఘ అధ్యక్షుడు మాట్లాడుతూ " ప్రేక్షకులు దొంగ సిడిలలో కొత్తదనం కోరుకుంటున్నారు.. థియేటర్ లో ఏదో మూలకు కూర్చుని హాండీకాం తో తీస్తుంటే క్లారిటీ ఉండట్లేదు..జనాల తలకాయలు, ఫాన్ లు కనిపిస్తున్నాయి...ఈలలు, మొబైల్ రింగ్ టోన్లు వినిపిస్తున్నాయి...ఇలాగే కొనసాగితే మన ఇండస్ట్రీ నిలదొక్కుకోవటం కష్టం..అందుకే మనమంతా కలిసి ఒక కొత్త దిశగా ముందుకు వెళ్ళాలి..ఈ మధ్య ఏ న్యూస్ చానల్ వాళ్ళు చూసినా చొక్కాల్లోనూ,పర్సుల్లోనూ హిడన్ కేమెరాలు పెట్టుకుని ఎంతో మంది చీకటి బ్రతుకులు బయటపెడుతున్నారు...మనకు ఆ హిడన్ కేమెరాలే శ్రీరామరక్ష..మన మనుషులకు ఈ కేమెరాలు ఫిక్స్ చేసి ప్రతి సినిమా షూటింగుకు పంపుదాము...అక్కడ జరిగే షూటింగంతా మన వాళ్ళు కేమెరా లో బంధించి తీసుకువస్తారు..ఇక్కడ మనము దానిని ఎడిట్ చేసి, ఇద్దరు ముగ్గురు అరవోళ్ళతో డబ్బింగు చెప్పించి..అసలు సినిమా విడుదల కాకముందే మన సిడి మార్కెట్ లోకి వదులుతాము...మనము దొంగగా తీయబోయే మొదటి సినిమా పేరు ' దొంగనాకొడుకు '...టైటిల్ విని ఎవ్వరూ భయపడవలసిన అవసరం లేదు..ఇందులో హీరో తండ్రి పేరు ' దొంగనా '...హీరో మీద టైటిల్ రావాలని అలా పెట్టారు...కమాన్...మీమీ కెమెరాలు పట్టుకుని షూటింగులకు బయలుదేరండి " అన్నాడు...<br />ఈ రిపోర్ట్ రాత్రి ప్రసారమయ్యే 'దొంగ ఫిల్మ్ న్యూస్ ' లో టెలికాస్ట్ చేసారు... <br /><br /><br /><strong>స్పోర్ట్స్</strong> - <br /><br />ఆగస్ట్ 13వ తారీఖున మన క్రికెట్ టీం ఇంగ్లండ్ తో మూడవ మాచ్ డ్రా చేసి సీరీస్ 1-0 తో గెలిచింది...<br />ప్రెజెంటేషన్ సెరిమొని లో మన వాళ్ళు అందరూ కలిసి రచించిన "గెలవాల్సిన మాచ్ డ్రా చెయ్యటం/ఓడి పోవటం ఎలా" అనే పుస్తకాన్ని రెలీజ్ చేసారు...<br /><br />ఆగస్ట్ 14వ తేది బొడ్డపాటి వంశీధర్ 7 సార్లు తుమ్మాడు..కారుమంచి విజయ్ 9 సార్లు తుమ్మాడు.....విన్నర్ - కారుమంచి విజయ్...నాకు తెలిసి ఈ మధ్య కాలం లో నలుగురికి చెప్పుకుని గర్వించదగ్గ విజయం సాధించిన ఏకైక భారతీయ క్రీడాకారుడు కారుమంచి విజయ్....<br /><br /><br /><strong>జనరల్</strong> - <br /><br /> <br />కొన్నాళ్ళ క్రితం మన భూమిని పోలిన గ్రహం ఇంకోటి ఉందని సైంటిస్టులు ప్రకటించారు...వెంటనే మన వాళ్ళు అంతరిక్షం లో తిరుగుతున్న సునితా విలియంస్ కు ఫోన్ చేసి ఆ గ్రహం మీద ఒక కర్చీఫ్ వేయించారు...హృతిక్ రోషన్, అభిషేక్ బచ్చన్, ఐశ్వర్య రాయ్ తో ఆ గ్రహానికి రిబ్బన్ కట్ చేయించి దానికి 'Bhoom - 2' అని నామకరణం చేసారు....<br />దీన్ని చూసి తట్టుకోలేని జార్జ్ బుష్ " 'Bhoom-2' మీద కెమికల్ వెపన్స్ ఉన్నాయని" దాని మీద యుధ్ధం ప్రకటించాడు....<br /><br /><br />అరెరే....పాత పేపర్లు కొనేవాడు వచ్చేసాడు...రమేష్ తన కట్లు తెంచుకుని ఉన్న న్యూస్ పేపర్లన్నీ ఇస్త్రీ చేసి బయటకు తీసుకువెళ్ళాడు....<br />ఓ ఐదు నిముషాల తరువాత రుసరుసలాడుతూ ఇంట్లోకి వచ్చి.." చూడరా..ఒక సారి వాడిన పేపర్లని వాడు 20 రూపాయలు తక్కువిచ్చాడు..అందుకే వాటిని తాకొద్దు రా అన్నది....సరే గానీ పైకి వస్తూంటే ఓనర్ గాడు నన్ను ఏ పేపర్ తెప్పించేది అనడిగాడు...అదేది రా...T తో స్టార్ట్ ఔతుంది...."<br /><br />ఈ వార్తలు ఇంతటితో సమాప్తం...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-5648117299767816215?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-45432918043914166872007-06-06T22:05:00.000+05:302007-06-07T15:40:09.232+05:30మొన్న ఒక రోజు ఆఫీసులో బిజీగా పని చేసుకుంటున్నట్టు డ్రామా ఆడుతుండగా ఒక ఫోను వచ్చింది...బెంగళూరు లాండ్లైన్ నంబరు..<br /><br />నేను - హలో<br /><br />అవతలి వ్యక్తి - హలో...నేను రా<br /><br />నేను - ఇవతల కూడా 'నేనే' మాట్లాడేది...ఎవరు మీరు..<br /><br />అవతలి వ్యక్తి - నేను రా...నీ ఎంకమ్మా..<br /><br />నేను - చెప్పండి ఎంకమ్మ గారూ<br /><br />అవతలి వ్యక్తి - ఎదవా...నేను దినకర్ రా<br /><br />నేను - ఓ...నువ్వా....ఐతే రాంగ్ నంబర్<br /><br />దినకర్ - చెప్పేది విను...ఇవ్వాళ మా ఆఫీసులో బినీతా చేరింది రా...మా టీం లోనే. ఇన్నాళ్ళు నా హీరోఇజాన్ని ఎవరిమీదా ప్రదర్శించాలా అని ఎదురుచూస్తున్నా..ఇక చూడు...వీలుంటే ఈ వారం బెంగళూరికి రా. నేనూ, బినీతా ఏ రెస్టారెంటులో నో..సినిమా హాలు లోనో కనిపిస్తాము. ఇందాకే చందు గాడికి కూడా ఫొను చేసి చెప్పాను...<br /><br />ఫొను కట్ అయ్యింది.....<br /><br />'బినీతా ' అంటే నా ఇంజనీరింగ్ లో క్లాసుమేటు. 'చందు ' అంటే కోట్ల చంద్రబాబు రెడ్డి - నా ఇంజనీరింగ్ ఫ్రెండు....ఒక్కసారిగా నా జీవితం లోని కొన్ని చేదు సంఘటనలు గుర్తుకొచ్చాయి...<br /><br /><br />*******************************<br /><br /><br />అవి నేను కొత్తగా ఇంజనీరింగ్ లో చేరిన రోజులు. మాకు పనికిమాలిన 'ప్రాక్టికల్స్' బోలెడు ఉండేవి. లాబు క్లాసుల్లో స్టూడెంట్స్ ను గ్రూపులుగా విభజించేవాళ్ళు. ఒక గ్రూపు కు నలుగురు. మా మొదటి సెమిస్టర్ లో నోటీసు బోర్డు లో ఏ గ్రూపు లో ఎవరెవ్వరు ఉంటారో లిస్టు పెట్టారు...నేను మూడో గ్రూపు. నా గ్రూపు లో నెనొక్కడే అబ్బాయిని..మిగతా ముగ్గురూ అమ్మాయిలు - భార్గవి, బిందు, బినీతా.<br />ఆ రొజు 'స్ట్రెంగ్త్ ఆఫ్ మెటీరియల్స్ ' క్లాసు అవ్వంగానే ముగ్గురమ్మాయిలూ నన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చి "మనమంతా ఒకే లాబ్ బ్యాచ్" అని చెప్పారు. ఓ రెణ్ణిముషాల పరస్పర పరిచయ కార్యక్రమం కూడా జరిగింది. <br /><br />ఈ విషయం తెలియంగానే మా కాలేజీ లో తెలుగు వాళ్ళంతా కలిసి 'మయూరా'లో పెద్ద ఫంక్షన్ ఏర్పాటు చేసారు..ఏడెనిమిదేళ్ళుగా అదే కాలేజి లో ఇంజనీరింగ్ డిగ్రీ కోసం పోరాడుతున్న మా పూర్వీకులందరూ వచ్చారు...నాకు 'తెలుగు తేజం' అనే బిరుదిచ్చి ఒక పెద్ద పూలదండ వేసారు. <br /><br />చివరగా మా సూపర్ సేనియర్ జోషి మాట్లాడుతూ " 'తెలుగు అబ్బాయిలతో అమ్మాయిలు మాట్లాడరు ' అన్న అపవాదుకు ఈ రోజుతో తెర పడబోతోంది. ఇన్నాళ్ళుగా మేమెవ్వరూ సాధించలేనిది మన వాడు సాధించాడు " అన్నాడు...ముందు వరసలో కూర్చున్న గోపాల క్రిష్ణ ఆనంద భాష్పాలతో "నీలాంటి వాడు బాచుకు ఒక్కడున్నా చాలు రా...మేమంతా గర్వంగా తలెత్తుకుని తిరుగుతాము " అన్నాడు.<br /><br />సరే..'ఫంక్షన్ ' అనే సాకు అయిపొయ్యింది కాబట్టీ అసలు కార్యక్రమం మొదలయ్యింది - మందు పార్టీ..ఎవడికి తోచింది వాడు తాగాడు..అక్కడుండే వాళ్ళలో సగానికి పైగా పడిపొయ్యారు....<br /><br />"ఈ రోజు మీరు తాగినదానికి బిల్లు గౌతం గాడు కడతాడు" అని చంద్ర బాబు రెడ్డి గాడు గట్టిగా అనౌన్సు చేసాడు. ఆ మాట వినపడటం తో కింద పడిపొయ్యిన వాళ్ళంతా లేచి మొహాలు కడుక్కుని ఫ్రెష్ అయ్యి మళ్ళీ తాగటం మొదలు పెట్టారు. 'ఒక ప్రాణి ఇంత ద్రవ పదార్థం తాగగలదా " అని తిమింగలాలు కూడా అనుమానించే లాగా తాగాడు ప్రతి ఒక్కడు..మూడు నాలుగు గంటలు అలా తాగాక వాళ్ళందరిని ఒక ఇసక లారీలోకి ఎక్కించి హాస్టల్ కు పార్సెల్ చేసాము...<br /><br />సీనియర్ల ప్రసంగాలు బాగా ఇన్స్పైర్ చేసాయో ఏమో,ఆ రోజు రాత్రి పడుకున్నప్పుడు ఏవేవో ఆలోచనలు...మరుసటి రోజు నేను లాబ్ కు వెళ్ళగానే నా బాచీ అమ్మాయిలు "వావ్....వాట్ ఎ మాన్" అని అరిచి నన్ను వాటేసుకున్నట్టు...నన్నొక కుర్చీ లో కూర్చో పెట్టి ద్రాక్షపళ్ళు తినిపిస్తూ జ్యూసులు తాగించినట్టు...ఇవన్నీ చూసిన మా ప్రొఫెసర్లు నన్ను మెచ్చుకుని అప్పటి నుంచి ఫైనల్ ఇయర్ దాకా జరిగే అన్ని పరీక్షలలో పాస్ చేసేసినట్టు.......చక్కటి ఊహలు.<br /><br />నా ముగ్గురు లాబ్ పార్ట్నర్లలో బినీతా కూడ ఉందని ఇందాకే చెప్పాను గా..ఆ అమ్మాయి మా కాలేజికి మాధురీ దీక్షిత్ లాంటిది. పుస్తకాల రంగూ రుచి వాసన తెలియని బీహారబ్బాయిల నుంచి సోడా బుడ్డి బెంగాలీల దాక కళ్ళూ, కళ్ళద్దాలూ ఆర్పకుండా చూసే వారు ఆ అమ్మాయి అటుగా వెళ్తుంటే....అలాంటిది, వారానికి మూడు సార్లు అనిల్ కపూర్ లా ఆ అమ్మాయి పక్కన్నే నుంచొనే చాన్సు కొట్టేసా....<br /><br />మా హాస్టల్ లో మామూలుగా పొద్దున తొమ్మిదింటిలోపు ఎవ్వడూ స్నానాలు చెయ్యడు..క్లాసు ఏ ఎనిమిది కో ఎనిమిదిన్నరకో ఉంటే ఆ రోజొంతా స్నానం ఉండదు..అలాంటిది నేను పొద్దున్నే ఏడింటికే నిద్ర లేచి, స్నానం చేసి, హాస్టల్ ముందు ముగ్గేసి..లాబ్ కు బయలుదేరాను...<br /><br />నేను వెళ్ళేటప్పటికే మా లేడీస్ ముగ్గురూ వచ్చేసారు.."హాయ్.." అన్నాను..వాళ్ళు కూడా హాయ్ లు చెప్పి షేక్ హాండ్ ఇచ్చారు...షేక్ హాండ్!....ఈ విషయం మా వాళ్ళకు తెలిస్తే నాకు 'భారత రత్న ' ఇచ్చి సత్కరిస్తారు....ఇంతలో బినీతా "మ్మ్...నువ్వేసుకున్న డియోడరెంట్ భలే వాసనొస్తోంది...ఏ డియోడరెంట్ వాడతావెంటి?" అని అడిగింది...లాబ్ లో మూలకు ఉన్న టేబుల్ పక్కన నుంచున్న దినకర్ "నాది..నాది...ఆ డియోడరెంట్ నాది...ఇప్పుడే రూము కెళ్ళి పట్టుకొస్తాను " అని పరిగెట్టాడు...<br /><br />మా ప్రొఫెసర్ రాంగానే అందరము వెళ్ళి మా టేబుళ్ళ ముందు నుంచున్నాము...మాకొక ఎక్స్పెరిమెంటు ఇచ్చి, వెళ్ళి దానికి కావలసిన ఎక్విప్మెంట్ తెచ్చుకొమన్నాడు.... ముగ్గురమ్మాయిలూ నా వైపు చూసి " గౌతం...pleeeeeaaasssssseeeeee...ఆ ఎక్విప్మెంట్ తీసుకు రావా? " అని అడిగారు. వెంటనే నేను మోకాళ్ళ దాకా పాంటు మడతెట్టుకుని పరిగెట్టుకుంటూ వెళ్ళి, కావలసిన వన్నీ పట్టుకొచ్చాను....అప్పుడు మడతెట్టిన పాంటు నాలుగేళ్ళదాకా కిందకు దించలా...ఎప్పుడు ఏ వయర్లు కావాలన్నా...ఏ మీటర్లు తేవాలన్నా బినీతా నా వైపు చూసి "pleeeeeaaasssseeeeee... " అంటుంది...మొదట ఓ నాలుగైదు సార్లు ఎదో మనల్ని హీరో గా భావించి తెమ్మంటున్నారనుకున్నా. కానీ ప్రతీ సారీ ఇలా జరుగుతుండటం తో మెల్లగా నా కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి....<br /><br />అంత చాకిరీ చేసినా కూడా ఎక్స్పెరిమెంటు చేసెప్పుడు నన్ను ఎక్విప్మెంట్ ముట్ట నిచ్చే వాళ్ళు కాదు...ఒక్క సర్క్యూటుకు కూడా కనెక్షన్లు ఎలా పెట్టాలో తెలిసేది కాదు నాకు..ముగ్గురూ తమలో తాము రహస్యంగా ఎక్స్పెరిమెంటు చేసేసుకుని, వీలుంటే నా మీద రెండు మూడు జోకులేసుకుని (నాకు వినబడేలా), టైం అయిపొంగానే మళ్ళీ నన్ను చూసి "ఇవన్నీ తిరిగి లోపల పెట్టెయ్యవా pleeeeeaaasssseeeeee..." అనేవాళ్ళు.....<br /><br />ఈ విషయాలేవీ హాస్టల్ లో జనాలకు ఎవ్వరికీ తెలియదు. అమ్మాయిలతో మాట్లాడటానికి కిటుకులు నేర్పమని నా దగ్గరకు రోజుకొకడు వచ్చేవాడు...నిజం బయటకు చెప్పెస్తే జరిగే పర్యవసానాలు బాగా తెలుసు కాబట్టి ఏవొ అరవ,మలయాళ సినిమాల్లొ హీరోలు హీరోయిన్ల వెంటబడేప్పుడు వాడె టెక్నిక్కులను తర్జుమా చేసి సలహాలుగా మా వాళ్ళకు పడేసే వాణ్ణి.<br /><br />ఇలాంటి తరుణం లో ఒకసారి నా పుట్టిన రోజొచ్చింది....లాబ్ లో నాపాటికి నేను వైర్లు, కుర్చీలూ మోసుకుని తిరుగుతుండగా..చంద్ర బాబు రెడ్డి గాడు మా లాబ్ కు వచ్చి , తలుపు దగ్గర నుంచి గట్టిగా " హాపీ బర్త్ డే రా గౌతం" అని అరిచి వెళ్ళిపొయ్యాడు..అప్పటివరకు చప్రాసి పనికి తప్ప నా తో ఎప్పుడూ మాట్లాడని అమ్మాయిలు ముగ్గురూ నా దగ్గరకు వచ్చి ఒకటికి రెండు సార్లు విష్ చేసి " ఇవ్వాళ సాయంకాలం ట్రీట్ ఇవ్వాల్సిందే " అన్నారు..నేను ఒప్పుకోలేదు...బినీతా నా దగ్గరకు వచ్ఛి పక్కన్నే పడి ఉన్న వైర్ ముక్క తీసుకుని నన్ను చిన్నగా గోకి "pleeeeeaaasssseeeeee..." అనింది..........తరువాతి సీన్ లో అందరమూ ఐస్క్రీం పార్లర్ లో ఉన్నాము...<br /><br />ఆ వచ్చేటప్పుడు తన రూమ్మేట్స్ ను కూడా వెంటేసుకొచ్చింది బినీతా.....ఐస్క్రీం లు తినింది, STD బూత్ లో ఇంటికి ఫోన్ చేసుకుంది....పక్క కొట్లో సబ్బులు, గూడ్నైట్ మాట్లు, చీపురు కట్టలు..ఇలా వాళ్ళ ఇంటికి కావలసిన సామన్లన్నీ కొనింది బినీతా డార్లింగ్.............అన్నింటికీ బిల్లు తనే కూడా కట్టింది (ఈ ఆఖరి వాక్యం నిజమని నమ్మిన వాళ్ళు....... డాక్టరు దగ్గరకు వెళ్ళవలసిందిగా ప్రార్థన). <br /><br />చివరగా అక్కడున్న అందరూ కలిసి నాకొక రెనాల్డ్స్ పెన్ను గిఫ్టుగా ఇచ్చారు...<br /><br />నేను ఐస్క్రీం పార్లర్ లో అమ్మాయిలతో కూర్చుని ఉండటం చూసిన చంద్ర బాబు రెడ్డీ గాడు హ్సస్టల్ కు వెళ్ళి అక్కడ అందరికీ "అమ్మాయిలంతా కలిసి గౌతం గాడికి ట్రీట్ ఇచ్చార్రో " అని దండోర వేసాడు....ఆ రోజు రాత్రికి మాళ్ళీ ఓ పెద్ద సమావేసం ఏర్పాటు చేసి నాకు 'తెలుగు వజ్రం ' అని ప్రమోషన్ ఇచ్చి, మళ్ళీ తాగి తందనాలాడారు.........బిల్లు నేను కట్ట లేదు (ఈ ఆఖరి వాక్యం నిజమని నమ్మిన వాళ్ళు........ఏంటి డాక్టర్ ఊరిలో లేడా??? )<br /><br />ఇండియా టీం క్రికెట్ మాచులో గెలిచినప్పుడు...మా యూనివర్సిటీ లో రిజల్ట్ బాగా వచ్చినప్పుడు.. అటల్ బిహారీ వాజ్ పాయి బాత్రూము లో కింద పడినప్పుడు....ఇలా మన దేశం లో ఏమి జరిగినా...చంద్ర బాబు రెడ్డి గాడు అందరి ముందు నన్నొచ్చి అభినందించటం...బినీతా నన్ను ట్రీట్ అడగటం....మా వాళ్ళు నాకొక కొత్త బిరుదివ్వటం.....నేను మా ఇంట్లో "special fee" అని చెప్పి డబ్బు తెప్పించుకోవటం.....ఎన్నో సార్లు జరిగాయి.....<br /><br /><br />*********************<br /><br /><br />వెంటనే బెంగళూరు బయలుదేరాను...ఎలాగైనా దినకర్ ను కాపాడదామని. బస్టాండు నుంచి నేరుగా దినకర్ ఆఫీసుకు వెళ్ళాను..కాబిన్ లోకి వెళ్ళ బోతుండగా అక్కడ దినకర్, బినీతా కనిపించారు...తలుపు దగ్గర దాక్కుని వాళ్ళ మాటలు విన్నాను.<br /><br />"బాగున్నావా బినీతా " అన్నాడు దినకర్... <br /><br />బినీతా "బాగున్నాను దినకర్....ఔనూ...ఏదో మంచి వాసనొస్తోంది.. ఎక్కడి నుంచి?" అని అడింగింది<br /><br />వెంటనే మా తింగరోడు తన చంక పైకి లేపి "ఇదిగో...నీకిష్టమైన డియోడరెంట్ వేసుకొచ్చాను " అన్నాడు..<br /><br />ఈ లోపు ఆఫీస్ బాయ్ ఒక పెద్ద బొకే తీసుకొచ్చాడు..<br /><br />"ఏంటిది?" - అడిగాడు దినకర్...<br /><br />"ఎవరో చందు అనే అతను మీకు పంపాడు సార్...ఇవ్వాళ మీ పుట్టిన రోజంట కదా...హాపీ బర్త్ డే సార్ " అని ఆ బొకే ఇచ్చి వెళ్ళి పొయ్యాడు..<br /><br />దినకర్ "అదేంటి...ఇవ్వాళ నా పుట్టిన రోజు కాదే..." అని ఇంకా ఏదో అనబోతుండగా..... బినీతా దినకర్ చెయ్యి పట్టుకుని " హాపీ బర్త్ డే దినకర్...ఇవ్వాళ ఆఫీసు అవ్వంగానే ట్రీట్ ఇవ్వాలి" అంది.....<br /><br />మళ్ళీ తనే మాట్లాడుతూ "దినకర్...దినకర్...నాకు ఫాస్ట్ గా టైప్ చెయ్యటం రాదు...ఈ రెండు డాక్యుమెంట్స్ టైప్ చేసి పెట్టవా pleeeeeaaasssseeeeee..." అంది. <br /><br />నేను అక్కడి నుండి బయటకొచ్చేసాను....పరిస్థితి చెయ్యిజారి పొయ్యింది...నేనేమీ చెయ్యలేను....<br /><br />కానీ లోక కల్యాణం కోసం ఒక చిన్న ప్రకటన మాత్రం ఇవ్వగలను:<br /><br />అమెరికా లో ఉండే ఆంధ్రుల్లారా....న్యూ జర్సీ లో 'కోట్ల చంద్ర బాబు రెడ్డి ' అనే ఒక దొంగ వెధవ ఉంటాడు...వాడు గానీ మీకు కనిపిస్తే...దగ్గర లో ఉండే పోలీసు స్టేషన్ కు తీసుకెళ్ళి "వీడు, ఒసామా బిన్ లాడెన్ కలిసి బీడీలు కాల్చేవాళ్ళు" అని చెప్పండి..చాలు....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5819212766062454272-4543291804391416687?l=thotaramudu.blogspot.com' alt='' /></div>DSGhttp://www.blogger.com/profile/10318423453959058310noreply@blogger.com56tag:blogger.com,1999:blog-5819212766062454272.post-49686082230746259012007-05-17T02:21:00.000+05:302007-05-17T17:35:33.773+05:30నేను ఇన్నాళ్ళుగా దాచుకున్న రెండు చీకటి రహస్యాలు ఈ బ్లాగు ద్వారా బయట పెడుతున్నాను...<br /><br />మొదటి రహస్యం - నాకు కుక్కలంటే భయం. ఈ భయాన్ని ఇంగ్లీషులో 'Cynophobia' అంటారట.<br /><br />రెండో రహస్యం - నాకు ఇంజెక్షన్లంటే భయం. ఈ భయానికి కూడా ఏదో ఇంగ్లీషు పదముండే ఉంటుంది..కానీ ఆ పదమేంటో తెలుసుకోవాలంటే కూడా భయం నాకు.<br />మా ఇంటి బయట ఎప్పుడూ రెండు కుక్కలుంటాయి. కంఫ్యూజ్ కాకూడదని నేను వాటికి పేర్లు పెట్టాను - 'నల్ల కుక్క ', 'నల్ల కుక్క పక్కనుండే కుక్క ' - మూడేళ్ళుగా రోజూ వీటి ముందు నుంచే వెళ్తున్నా కూడా నన్ను చూసినప్పుడల్లా మొరుగుతాయి. నా డ్రైవర్స్ <br />లైసెన్సో, కంపెనీ ID కార్డో చూపిస్తే తప్ప నన్ను కదలనివ్వవు.<br /><br />ట్రాఫిక్ పోలీసులు వైర్లెస్సు లో మాట్లాడుకున్నట్టు ఈ కుక్కలకు కూడా ఏవో ఫోన్లలో మాట్లాడుకునే సదుపాయం ఉంది. నేను ఏ ఏరియా వైపు బయలుదేరుతుంటే ఆ ఏరియా కుక్కలకు మెస్సేజ్ చేరిపోతుంది. నిద్రపోతున్న కుక్కలు, భోంచేస్తున్న కుక్కలు అన్నీ పనులు మానుకుని నాకోసం ఎదురుచూస్తాయి..నేను కనిపించగానే ఆర్.నారాయణ మూర్తి సినిమాలో సైడ్ డాన్సర్ల లాగా ఆవేశంతో నా మీదకు వస్తాయి...<br /><br />మనుషుల్లో ఉనట్టు జాతి,ప్రాంత భేధాలు కుక్కల్లో ఉండవు..ఏ ఊరి కుక్కైన, ఏ జాతి కుక్కైన నన్ను చూసి మొరుగుతుంది, నా వెంట పడి నన్ను తరుముతుంది..<br /><br />నేను పదో క్లాసులొ ఉండేప్పుడు శివప్రసాదరావు గారింటికి లెక్కల ట్యూషన్‌కెళ్ళేవాడిని.<br /> "లెక్కలు, కుక్కలు ఒకటే రా...వాటిని చూసి నువ్వు భయపడి పరిగెడితే అవి నీ వెంటపడతాయి...వెనక్కు తిరిగి 'దీని సంగతేందో చూద్దాం తీ' అనుకుంటే తోక ముడుస్తాయి" ఆంటూండేవాడాయన...<br />దీనిని అమలు పరుద్దామని నేను ఒకసారి నా వెనకాల పడ్డ కుక్కల మీదకు రాయి విసిరాను. అవి ఆగిపొయ్యాయి....ఆ విజయ గర్వంలో పూనకమొచ్చినోడి లాగా ఓ రెండు నిముషాలు రాళ్ళు విసురుతూనే ఉన్నాను. ఆ కుక్కల మూక నా లాగా తిక్కది కాదు...నా చుట్టూ ఉండే రాళ్ళన్నీ అయిపొయ్యేంతవరకు వెయిట్ చేసాయి...ఆ తరువాత పక్కవీధిలో ఉండే మరో ఆరు కుక్కలకు SMS చేసి పిలిపించి, ఊరు దాటేంత వరకు నా వెంటబడ్డాయి. ఊరు దాటాక 4 X 400 మీటర్స్ రిలే రేసులో లాగా ఆ పక్క ఊరి కుక్కలకు నన్ను అప్పగించి తిరిగి వెళ్ళి పొయ్యాయి...<br /><br />నాకెప్పుడో ఊహ తెలియని వయసులో ఇంజెక్షన్ వేయించారు మా ఇంట్లో వాళ్ళు. ఆ తరువాత నాకు 18 ఏళ్ళొచ్చేంతవరకు ఎప్పుడు డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్ళినా ఆ సిరంజిలో ఉండే మందు లోటాలో పోసుకుని తాగానే కానీ సూది పొడిపించుకోలేదు....<br /><br />ఆ తరువతైనా సూది వేయించుకున్నది నాకేదో మైనారిటీ తీరిపొయ్యిందని కాదు.....నన్ను నా పధ్ధెనిమిదో ఏట కుక్క కరిచింది..అందుకు.<br /><br />నేను మయూరా బేకరీ దగ్గర బటర్ బన్ తింటూ ఉంటే నా వెనకాల ఎవరో అమ్మాయి చిన్న కుక్క పిల్లను ఎత్తుకుని "చో చ్వీట్, చో క్యూట్ " అని దాన్ని ముద్దాడుతోంది..నేను దరిదాపుల్లోనే ఉన్నట్టు ఆ కుక్కపిల్ల పసిగట్టినట్టుంది..ఆ అమ్మాయి చేతుల్లోంచి కిందకు దూకి, గట్టిగా మొరుగుతూ నా కాళ్ళ మీదకు ఎగిరింది. అది గిల్లిందో, కరిచిందో తెలియదు కానీ బొటనవేలు చివరి నుండి రక్తమొచ్చింది.....<br /><br />నా చుట్టూ నుంచున్న వాళ్ళలో ఒకడు (నాకు వాడెవడో కూడా తెలియదు) "గిల్లినా కొరికినా ఇంజెక్షన్లు తప్పవు" అని మొదలెట్టాడు. మిగతా వాళ్ళు కూడా ఆ డిస్కషన్ లో పాల్గొని యధాశక్తి నన్ను భయపెట్టరు. చివరకు "నువ్వు హార్ట్ ట్రాన్స్ప్లాంట్ చేయించుకోకపోతే బ్రతకటం కష్టం " అని తేల్చేసారు...<br /><br />కుక్క కరిచిన 24 గంటల లోపు ఇంజెక్షన్ వేయించుకోవాలన్నారు జనాలు. ఆ రోజు రాత్రంతా ఆలోచించి అన్నాళ్ళ నా సూది బ్రహ్మచర్యం వదిలెయ్యాలని నిర్ణయించుకున్నాను...అది కూడా 'బొడ్డు చుట్టూ ఇంజెక్షన్ ' ల కాన్సెప్టు అప్పటికి పొయ్యింది కాబట్టి...లేకుంటే జీవితాంతం అలా మొరుగుతూ ఉండేవాడినేమో కానీ ఇంజెక్షన్లు మాత్రం వేయించుకునే వాడిని కాను. <br /><br />నెలన్నర వ్యవధిలో 5 ఇంజెక్షన్లు వేయించుకున్నాను - కుడి చేతికి మూడు, ఎడమ చేతికి రెండు....అన్నీ అయ్యిన తరువాత పోలీసు స్టేషన్ కు వెళ్ళి ఆ డాక్టర్ మీద 'attempt to murder' కేసు పెట్టాను. అంత తక్కువ టైము లో అన్ని సార్లు ఇంజెక్షన్లు వేయించుకోవటం తో నాకు అవంటె 'భయం ' పొయ్యింది...'విపరీతమైన భయం ' మొదలయ్యింది.<br /><br />ఈ కుక్కల భయం తో జీవితాంతం బ్రతకలేనని, నేను నాలుగేళ్ళ క్రితం ఒక Psychiatrist దగ్గరకు వెళ్ళాను. ఆయన "చూడు బాబూ..నీకు కుక్కలంటే భయం పోవాలంటే నువ్వు మొదట చెయ్యవలసింది వాటికి దగ్గరగా ఎక్కువ సమయం గడపటం...వాటితో ఆడుకో. ఒక్క సారి ఇది ప్రయత్నించి చూడు " అన్నాడు. ఆ సలహా ప్రకారమే నేను దాదాపు ఒక సంవత్సరం పాటు 'మోతీలాల్ తో చాల చనువుగా ఉన్నాను...వాడితో ఆడుకున్నాను (మోతీలాల్ అంటే కుక్క కాదు...మా ప్రొఫెస్సర్. వాడిలాంటి నీచుడు ఇంకోడు లేడు..వాడికి లేని కుక్క బుధ్ధి లేదు). ఎన్ని చేసినా నేను కుక్కలకు దగ్గర కాలేక పొయ్యాను. చివరి సెమిస్టరులో ఒక సారి మా హాస్టలు మెస్సులో టిఫిన్ చేద్దామనుకుంటుండగా కిటికీలోంచి ఒక కుక్క కనిపించింది. డాక్టర్ చెప్పింది గుర్తుకొచ్చి నా ప్లేటుతో సహా బయటకొచ్చాను. ఊహించినట్టే నన్ను చూసి అది మొరగటం మొదలుపెట్టింది. నా ప్లేటులొ ఉండే ఇడ్లీ దానికేసాను..అది పారిపొయ్యింది. మా మెస్సులో చేసె రబ్బర్ లాంటి ఇడ్లీలు మేమే అనుకున్నా...కుక